အခန်း (၆၉) အဆိပ်တိုလော၏ လက်စားချေမှု

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း...

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးရှိ ကြီးမြတ်သော ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ခုတွင် ဒုတိယ အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်း ဖြစ်သော ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများသည် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များနှင့် ယုံကြည်မှုများ အပြည့် ရှိနေလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများမှာ မသက်မသာ ဖြစ်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြရသည်။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားသော တိမ်မည်းကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူတို့ ထိုမျှအထိ ထိတ်လန့်နေကြသည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်အတွင်း ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးသည် အိပ်ပျော်နေစဉ် အမည်မသိ အဆိပ်ပြင်းမြွေ တစ်ကောင်၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံရပြီး အိပ်ရာထဲတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကာ နောက်တစ်နေ့ရောက်မှသာ သူ့ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းတွင် မြွေဆိပ်မိ၍ သေဆုံးသွားသော ဂိုဏ်းသားများ၏ အလောင်းများမှာ ခရမ်းရောင်သန်းနေသော အပြာရောင်ရှိပြီး တောင့်တင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးသည် အစားစားနေစဉ် ရုတ်တရက် လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုစွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကောက်သွားပြီး ဆက်လက် တုန်ခါနေကာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ လူမြင်ကွင်းတွင် လူသတ်ပြခြင်းက မည်သူ့ကိုမဆို အနက်ရှိုင်းဆုံး အကြောက်တရားများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများကို လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်လေသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် နောက်ထပ် အဆိပ်ခတ်ခံရမည့်သူ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

ထို့အပြင် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများ ကင်းလှည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ထူထပ်သော အစိမ်းရောင်အဆိပ်ငွေ့များ၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံလိုက်ရ၏။ အသက်အောင့်ထားခြင်းကလည်း အသုံးမဝင်ပေ။ အစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့ထဲရှိ ပြင်းထန်သော အဆိပ်များက သူတို့၏ အရေပြားကို စားပစ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို နာကျင်မှုနှင့် ယားယံမှုများ ခံစားရစေခဲ့သည်။

အရေပြားအောက်တွင် မရေတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ပိုးကောင်လေးများ တွားသွားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် သူတို့က မကုတ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်လာကြပြီး သွေးသံတရဲရဲ ဖြစ်လာသည်အထိ ကုတ်ဖဲ့နေကြကာ နောက်ဆုံးတွင် အရိုးများ ကျိုးသွားပြီး အတွင်းကလီစာများကိုပင် ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

...

ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များ လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများမှာ အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြပြီး ယခုအခါ အဆက်မပြတ် စိုးရိမ်ပူပန်နေရသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သေရခြင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

သို့သော် သေမည့်အချိန်ကို စောင့်နေရခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ အကြောက်တရားကို အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုမို ကြီးမားလာစေနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် မိမိတို့သည် အလွယ်တကူ သေဆုံးရမည် မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားရပြီးမှ သေဆုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သေဆုံးပြီးနောက် မိမိတို့၏ အလောင်းများမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုး ဖြစ်နေမည်ကို သိထားကြသဖြင့် ၎င်းမှာ မည်သူ့ကိုမဆို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများကို ပြိုကျသွားစေနိုင်သည့် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုပင်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အဆိပ်ကို ဤမျှ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သူမှာ အဆိပ် မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။

အဆိပ်တိုလော တူကူပို။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားများအပေါ် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းက ရန်စခြင်းဖြစ်ပြီး ပါးကို ဗြောင်ကျကျ ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

အတိတ်ကဆိုလျှင် နင်းဖုန်းကျီသည် ချန်ရှင်း နှင့် ကုရုံတို့ကို ဦးဆောင်ကာ တူကူပိုကို တိုက်ကြီးတစ်ခွင် လိုက်လံ ရှာဖွေပြီး သတ်ဖြတ်နေမည်မှာ သေချာသည်။ တူကူပိုကို သတ်ရုံဖြင့် သူ၏ အငြိုးကို ပြေပျောက်စေရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်ရှင်းသည် တူကူပိုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ကာလတိုအတွင်း တိုက်ပွဲဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကုရုံမှာ နင်းဖုန်းကျီကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကာကွယ်ရန်လည်း တာဝန်ရှိသေးလေသည်။ တူကူပို၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည်လည်း အကူအညီမဲ့နေခဲ့ရသည်။

တောင်ထိပ်ရှိ ပင်မခန်းမကြီး အတွင်းတွင်။

နင်းဖုန်းကျီသည် ပင်မခုံတွင် ထိုင်နေပြီး လက်ရန်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေလေသည်။ သူက သွားကိုကျိတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီ ပြောလိုက်၏။

“ဆယ်ရက်တည်းနဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်သခင် ၃၀၀ ကျော် အဆိပ်မိပြီး သေဆုံးသွားတယ်။ နောက်ထပ် ၅၀၀ ကျော်ကလည်း အဆိပ်ကြောင့် လူရော၊ သရဲပါ မကွဲပြားတော့တဲ့ အခြေအနေအထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခံနေရတယ်”

“ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်သခင် ၅,၀၀၀ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာတင် ဝိညာဉ်သခင် ငါးပုံတစ်ပုံနီးပါး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီ”

“အဆိပ်တိုလောက တကယ်ကို လည်လွန်းတယ်။ ငါ သူ့ကို အထင်သေးခဲ့မိတယ်။ သူသာ ဒီလို ဆက်ပြီး ဒုက္ခပေးနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်”

နင်းဖုန်းကျီ၏ နှလုံးသားမှာ ဆုပ်ကိုင်ခံထားရသလို ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်သခင် ၃၀၀ သေဆုံးခြင်းနှင့် နောက်ထပ် ၅၀၀ အဆိပ်သင့်ခြင်းက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

နင်းဖုန်းကျီသည် ယခုအခါ ဆယ်နှစ်ခန့် ပိုအိုသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။

ယခုအခါ သူသည် တူကူပိုက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယခု အလျှော့ပေးပြီး တူကူပိုကို တောင်းပန်လိုက်ပါက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှ သေဆုံးသွားသူများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ယခု အလျှော့မပေးဘဲ တူကူပိုနှင့် ဆက်လက် ရင်ဆိုင်နေမည်ဆိုပါက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းသည် ဝိညာဉ်သခင် လောကမှ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရနိုင်လေသည်။

ဤသည်မှာ နင်းဖုန်းကျီ ယခု ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာပင်။ သူက ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းနေပါက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို ပိုမို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေဆဲပင်။

နင်းဖုန်းကျီ တုံ့ဆိုင်းနေစဉ် ကုရုံက ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ကုရုံက နင်းဖုန်းကျီထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းတမ်းပြီး သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူသည် မူလကတည်းက သဘောကောင်းသူ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ တူကူပို၏ ဗြောင်ကျကျ ရန်စမှုက ကုရုံ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ကုရုံက အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဖုန်းကျီ... ဆက်ပြီး မတုံ့ဆိုင်းနေနဲ့တော့။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ရအောင်။ ငါ့အသက်ကို ပေးပြီး တူကူပိုကို သတ်ပစ်မယ်”

“ဆယ်ရက်အတွင်း ငါတို့ ဝိညာဉ်သခင် ၁,၀၀၀ နီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အခု အပြင်က လူတွေ အားလုံး ငါတို့ကို ရယ်မောနေကြပြီ။ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားတဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက တူကူပိုရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံနေရပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ပေါ့”

“ငါတို့သာ ပြင်းထန်တဲ့ အရေးယူမှုတွေ အမြန် မလုပ်ရင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တံခါးပိတ်သွားရုံတင်မကဘဲ အပြာရောင် လျှပ်စီး မိုးကြိုး နဂါးမျိုးနွယ် နဲ့ အောက်ပိုင်းဂိုဏ်းလေးခုက အခြား အင်အားစုတွေကပါ ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကို မျက်စိကျလာကြလိမ့်မယ်”

ကုရုံ၏ စကားများကလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းသည် မျက်နှာရော အနှစ်သာရပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် လူတွေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။

သို့သော် ကုရုံသည် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး သူ၏ အလုပ်မှာ လူများကို တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်ကာ သူ လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ အသက်စွန့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် နင်းဖုန်းကျီတွင် စဉ်းစားရမည့် အရာများစွာ ရှိပေသည်။

နင်းဖုန်းကျီ အတွက် ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန်က အခြားအရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးလေသည်။

နင်းဖုန်းကျီက ခေါင်းခါကာ ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဦးလေးအရိုး... ဦးလေးဓားတောင် တူကူပိုကို ရှုံးသွားတာ... ဦးလေးက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ”

“ငါတို့က တူကူပိုရဲ့ ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီ။ သူ့ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် လက်စားချေမှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်”

“ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက အခု အနည်းငယ်ပဲ ထိခိုက်ရသေးတယ်... ပြိုလဲမယ့် အခြေအနေကို မရောက်သေးဘူး။ တူကူပိုသာ အဆိပ်တွေကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်”

ဤနေရာတွင် နင်းဖုန်းကျီက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ခိုင်မာမှုများ ရောယှက်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ။ အခု တူကူပိုကို မသတ်နိုင်ရင် သူ့ကို ခေါင်းငုံ့ဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဝိညာဉ်သခင် ၃၀၀ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူတို့ကိုတော့ ကယ်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဆိပ်သင့်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် ၅၀၀ ရှိသေးတယ်... သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်”

“ငါတို့ တူကူပို ငြင်းလို့မရတဲ့ ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုကို ယူသွားပြီး တူကူပိုကို တောင်းပန်မယ်... ပြီးတော့ အဆိပ်သင့်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် ၅၀၀ ကို ကယ်တင်ဖို့ အဆိပ်ဖြေဆေးကို တောင်းမယ်”

“ဒါမှသာ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်မှာ။ ဂိုဏ်းအပေါ် ကျရောက်လာတဲ့ ဒီဘေးအန္တရာယ်က ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အမှားတွေကြောင့် ဖြစ်ရတာ”

“ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုရင်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံစားနေရပြီး သေလုမြောပါး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခံနေရတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တွေကို ကယ်တင်ရမယ်”

“အင်း... တူကူပိုက အခုချိန်မှာ ငါတို့ကို တွေ့ချင်မှ တွေ့လိမ့်မယ်။ ငါတို့ ကြားခံလူ တစ်ယောက် ရှာဖို့ လိုတယ်။ တူကူပိုက ကောင်းကင်အင်ပါယာရဲ့ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲလေ။ ကောင်းကင်အင်ပါယာက တစ်ယောက်ယောက်သာ ရှေ့ထွက်လာမယ်ဆိုရင် တူကူပိုက ငါတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးရလိမ့်မယ်”

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ တပည့်ဆီက အကူအညီ တောင်းရတော့မယ် ထင်တယ်။ ဟားဟား... လုပ်ရပ်တွေက ပြန်လှည့်လာတာပဲ။ ငါတို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းတောင် တူကူပိုကို ခေါင်းငုံ့ရမယ့် နေ့ ရောက်လာပြီပဲ”

လန်ချန်....

နင်းဖုန်းကျီသည် အမုန်းတရားဖြင့် သွားကိုကျိတ်လိုက်သော်လည်း သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လန်ချန် တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် သူတို့၏ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ကိုင်တွယ်နိုင်ပေသည်။

တူကူပိုတစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင်လည်း သူတို့၏ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ကိုင်တွယ်နိုင်သေး၏။

သို့သော် ဤနှစ်ယောက် ပူးပေါင်းသွားပြီး တစ်ယောက်က အထောက်အကူပေးကာ အခြားတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း တွင် တကယ်ကို အခွင့်အရေး ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

နင်းဖုန်းကျီသည် ယခုအခါ အရာအားလုံး ချောမွေ့သွားစေရန်သာ မျှော်လင့်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော အကြောက်တရားဖြင့် ဆက်လက် မနေထိုင်နိုင်တော့ပေ။

အခန်း ၆၉ပြီး