အခန်း (၄၇) မြစိမ်းရောင် နဂါး

ရေခဲမီးလျှံရေပူစမ်း။

တူကူရန် နဂါးမူလအသီးကို စားသုံးလိုက်ပြီးကတည်းက အသီး၏ အံ့မခန်း ဆေးအာနိသင်များနှင့် နဂါးကြီး၏ အနှစ်သာရများ ပေါင်းစပ်ကာ ကြီးမားသော ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအလင်းပိုးအိမ်အတွင်းတွင် တူကူရန်သည် အံ့မခန်း ဆေးအာနိသင်များနှင့် နဂါးကြီး၏ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်မှသည် စိတ်ဝိညာဉ်အထိ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှသည် ဝိညာဉ်အထိ ယခင်က မကြုံစဖူးသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့ရသည်။

တူကူပိုနှင့် လုချန်တို့သည် ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်ဘေးတွင် စောင့်နေခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အစာမစား၊ ရေမသောက်၊ အလေးမစွန့်ဘဲ နေနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်မှု မရှိချေ။

ဤကဲ့သို့ တစ်ရက်လုံးလုံး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်အတွင်းရှိ တူကူရန်၏ အသက်ရှူသံက ဆက်လက် မြင့်တက်နေပြီး အကူးအပြောင်း အမှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

အံ့မခန်း စွမ်းအင်လှိုင်းများက လေထုထဲတွင် လှိုင်းများပင် ထစေခဲ့သည်။ လေဟာနယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များက ဆွဲဆောင်ခံရပြီး အလင်းပိုးအိမ်ဆီသို့ စုစည်းလာခဲ့ကြသည်။

ဒုတ်... ဒုတ်....ဒုတ်...

ဗုံသံကဲ့သို့ တုံးတိတိ အသံတစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်သည် ပုံမှန် အလင်းလက်နေပြီး အလင်းရောင် အပြောင်းအလဲတိုင်းတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ စုစည်းထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ သန့်စင်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ အချိန်တစ်ခုအရောက်တွင်။

ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်မှ စူးရှသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ပိုးအိမ်အတွင်းမှ တူကူရန်၏ အရှိန်အဝါသည် အကူးအပြောင်း အမှတ်ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ယခင်က မကြုံဖူးသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

နဂါးဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တူကူပိုနှင့် လုချန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

မမျှော်လင့်ထားသည်များ မဖြစ်ခဲ့ပါက တူကူရန်သည် နဂါးမူလအသီး၏ ဆေးအာနိသင်အားလုံးကို စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်ကာ အလင်းပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်လာတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

တူကူပိုမှာ အထူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်များကို မည်သို့ ထားရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ သူ၏ တောက်ပသော မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် တင်းမာမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ဂျွတ်...

အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများပငမ။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းများက ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသောအခါ အဆုံးအစမဲ့သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများက အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

တူကူပိုနှင့် လုချန်တို့သည် စူးရှသော အလင်းရောင်အောက်တွင် မျက်လုံးများကို မမှိတ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

တူကူပိုနှင့် လုချန်တို့ မျက်လုံးဖွင့်ကာ ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ် ရှိခဲ့သော နေရာကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ခရမ်းရောင် အလင်းပိုးအိမ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်း ပြီးမြောက်သွားသော တူကူရန်သာလျှင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် တူကူရန်ထံမှ အလွန် လွတ်လပ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြစိမ်းရောင် အကြေးခွံများ ပေါက်ရောက်နေခဲ့သည်။ ထို မြစိမ်းရောင် အကြေးခွံများက အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာ တစ်စုံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နဂါးအကြေးခွံ သံချပ်ကာက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ်မျှ အဟန့်အတား မဖြစ်စေဘဲ အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

တူကူရန်၏ နဖူးပေါ်တွင် ပြွန်ပုံသဏ္ဍာန် သလင်းကျောက်တစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဘယ်နှင့်ညာသို့ ရှည်ထွက်နေကာ ထက်မြက်သော အစွန်းနှစ်ခုက နဂါးဂျိုများနှင့် တူနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တူကူရန်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဝိညာဉ်ကွင်းသုံးခုက အဝါ၊ အဝါ၊ ခရမ်း အရောင်များဖြင့် ရစ်သမ်ကျကျ အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေသည်။ ဝိညာဉ်သခင် လောကတွင် ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းများ၏ အကောင်းဆုံး အချိုးအစား ဖြစ်သည်။

တူကူပို၏ မြေးမလေးအနေဖြင့် တူကူရန်၏ ဝိညာဉ်ကွင်းသုံးခုစလုံးကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အလှပြသက်သက်သာ မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။

ထိုစဉ်မှာပင် တူကူရန် မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ နူးညံ့မှု သို့မဟုတ် ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်မှု အရိပ်အယောင်များ မရှိတော့ဘဲ အဆုံးအစမဲ့ ထက်မြက်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုများသာ ရှိတော့လေသည်။

ယခု တူကူရန်သည် ပိန်သွယ်သော ပုံပေါက်သော်လည်း လူများကို အစွမ်းခွန်အားများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

လုံးဝနီးပါး ပြောင်းလဲသွားသော တူကူရန်ကို ကြည့်ကာ တူကူပိုက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ယန်ယန်... အခု အဆင်ပြေသွားပြီလား။ မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဝိညာဉ် အားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီလား”

တူကူပို၏ အသံကို ကြားသောအခါ တူကူရန် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြူဝင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

“အဘိုး... သမီး အခု အရမ်း နေလို့ကောင်းနေတယ်။ ပိုမှန်အောင် ပြောရရင် တစ်ခါမှ ဒီလောက် နေလို့ကောင်းတာမျိုး မခံစားဖူးဘူး”

“သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီ။ မြစိမ်းရောင်မြွေ မဟုတ်တော့ဘဲ မြစိမ်းရောင် နဂါး ဖြစ်သွားပြီ။ နဂါး အမျိုးအစား ဝိညာဉ်တစ်ခုအနေနဲ့ဆိုရင် စူပါဝိညာဉ်အဆင့်ကို သေချာပေါက် ရောက်သွားပြီ”

“အဲဒါက သမီးကို အရမ်း သန်မာတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပေးစွမ်းနိုင်ရုံသာမကဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အစာခြေဖျက်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။ ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် သမီး အခု မီးစွမ်းအင်၊ ရေစွမ်းအင်နဲ့ အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အရာတွေလိုမျိုး ဘယ်လို စွမ်းအင်မျိုးကိုမဆို စုပ်ယူနိုင်ပြီ”

“ဒီကစပြီး မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်က သမီးကို အဆိပ်ခတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးမယ့် အာဟာရတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာတော့မှာ”

“ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတာ အပြင် သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာတယ်။ နဂိုက အဆင့် ၃၅ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပဲ ရှိတာ... အခု အဆင့် ၄၀ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရောက်နေပြီ”

“ဒါတင် မကသေးဘူးလို့ သမီး ခံစားရတယ်။ သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဒီထက်ပိုပြီး မြင့်လာမှာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စုပုံနေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်ဖို့အတွက် စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို အရင်ရယူဖို့ လိုတယ်”

“အဲဒါတွေအပြင် သမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကလည်း အံ့မခန်း တိုးတက်မှုတွေ ရလာတယ်။ နဂါးမူလအသီးက သမီးအတွက် အများကြီး ယူဆောင်လာပေးခဲ့တာပဲ”

“အဘိုး လန်ချန်... အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

တူကူရန်၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ကြားသောအခါ လုချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တူကူရန်၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အတော်လေး အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။

ဤ နဂါးမူလအသီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။ ရေခဲနဂါးဘုရင်နှင့် မီးလျှံနဂါးဘုရင်တို့ထံမှ နဂါးကြီး၏ အနှစ်သာရ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အမွေဆက်ခံရရှိထားသဖြင့် ၎င်း၏ အံ့မခန်း အာနိသင်များမှာ တကယ်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ထိုစဉ် တူကူပိုက ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်။ ဒီကစပြီး ယန်ယန်က မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဝိညာဉ် အားနည်းချက်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး”

“ပြီးတော့ မြစိမ်းရောင်မြွေဝိညာဉ်ကနေ မြစိမ်းရောင် နဂါးအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့ရဲ့ မျိုးဆက်ကလည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ် အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားပြီ”

“ငါတို့ တူကူမိသားစုက မြစိမ်းရောင် မြွေဝိညာဉ်သခင်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ မြစိမ်းရောင်နဂါးဝိညာဉ်သခင် တွေ ဖြစ်သွားပြီ။ နဂါး အမျိုးအစားဝိညာဉ်တွေဆိုတာ စွမ်းအားရဲ့ သင်္ကေတတွေပဲ။ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ မြစိမ်းရောင်နဂါးက အပြာရောင် လျှပ်စီးအာဏာရှင် နဂါးဂိုဏ်းထက် လုံးဝ အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဟားဟား”

ဤနေရာတွင် တူကူပို၏ မျက်လုံးများမှာ သိသိသာသာ တောက်ပလာပြီး တူကူရန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ပြီးတော့ ယန်ယန်က အဆင့် ၄၀ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရောက်နေပြီလို့ ပြောတယ်နော်။ ဒါဆိုရင် အခုပဲ ဝိညာဉ်သားရဲကို သွားအမဲလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူကြရအောင်”

“အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် ဝိညာဉ်ကွင်းလေးခုပါတဲ့ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး တစ်ယောက်ဆိုရင် တိုက်ကြီးပေါ်က ဘယ်အင်အားစုမှာမဆို ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာရှိသူပဲ။ ယန်ယန်လည်း အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

တူကူရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိပြီးနောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစစ်အမှန် မည်မျှအထိ မြင့်တက်လာမည်ကို သူမလည်း စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် တူကူရန်က လုချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

“အဘိုး... လန်ချန်ကို အရင် ခေါ်သွားပေးပါဦး။ နဂါးမူလအသီးရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူတုန်းက သမီးရဲ့ အဝတ်အစားတွေ အကုန် စုတ်ပြဲသွားလို့”

“အခု သမီး ဝိညာဉ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရင် အဝတ်ဗလာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ အဘိုးတို့ အပြင်ထွက်ပြီး စောင့်နေပေးပါ။ သမီး အဝတ်အစားလဲပြီးမှ ထွက်လာခဲ့မယ်”

တူကူပို၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး ခေါင်း အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ.. အဘိုး ညီအစ်ကို လန်ချန်ကို ခေါ်သွားလိုက်မယ်။ ယန်ယန်လည်း အဝတ်အစားမြန်မြန်လဲပြီး ထွက်လာခဲ့တော့”

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တူကူပိုက သူ၏ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ လုချန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ညီအစ်ကို လန်ချန်... ယန်ယန် အဝတ်အစားလဲတာ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ရအောင် အပြင်ကို အရင် ထွက်ကြရအောင်။ နောက်ပြီး ဒီကိစ္စအတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းပဲ။ ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့ မင်းကို ဘယ်သူမှ ဒုက္ခပေးခွင့် မပြုဘူး”

စကားပြောရင်း တူကူပိုက လုချန်ကို လေထဲသို့ ဆွဲခေါ်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

တူကူပိုမှာ ကျေးဇူးတင်နေသော်လည်း သူ၏ အဖိုးတန် မြေးမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုချန်အား မြင်တွေ့ခွင့်ပြုရန် လုံးဝ အစီအစဉ် မရှိချေ...

အခန်း ၄၇ပြီး