အခန်း (၄၄) နဂါးမူလ အသီး
လုချန် ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော တူကူပို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူသည် လုချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က လုချန်၏ ပခုံးများကို သံညှပ်ကြီးများကဲ့သို့ ဖိချထားလိုက်လေသည်။
တူကူပိုက လုချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ အသံများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ထားရင်း ပြောလိုက်၏။
“ညီအစ်ကို လန်ချန်... မင်းက ပါရမီရှင်ပဲ။ မင်းက ငါ တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ ဉာဏ်အကောင်းဆုံး လူတစ်ယောက်ပဲ”
“သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေကို သိုလှောင်ဖို့ ဝိညာဉ်အရိုးကို သုံးမယ်ဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာ မှန်တယ်... ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေက ပိုပြီး စုပုံလာမှာပဲ.. ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုတည်းက အဲဒီလောက် အများကြီးကို သေချာပေါက် မထိန်းထားနိုင်ဘူး”
“ငါ့လို ဘွဲ့ခံတိုလောတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆိုရင် အဆိပ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်အောင် သေချာစေဖို့အတွက် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်အရိုး နှစ်ခု ဒါမှမဟုတ် သုံးခုလောက် လိုအပ်လိမ့်မယ်”
“ဝိညာဉ်ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့...”
ဤနေရာတွင် တူကူပိုက ခေတ္တရပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ငါ့ရဲ့ မြစိမ်းရောင်မြွေဝိညာဉ်က ငါ ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်လာတဲ့နေ့မှာပဲ မြစိမ်းရောင်မြွေကြီးအဖြစ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ”
“အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်ဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲအောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ငါ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ မင်းပြောတဲ့ ပထမနည်းလမ်းဖြစ်တဲ့ အဆိပ်တွေကို ဝိညာဉ်အရိုးထဲမှာ သိုလှောင်တဲ့ နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးလို့ရနိုင်လောက်တယ်။ အဆိပ်တွေက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်သရွေ့ ငါလည်း ဘာအန္တရာယ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
တူကူပို၏ အမူအရာက ပြတ်သားသွားပြီး သူ၏ မြစိမ်းရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက လေးနက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ယန်ယန်ရဲ့ ခွန်အားက အားနည်းသေးတယ်။ သူက ဝိညာဉ်အကြီးအကဲအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ အကယ်လို့ သူသာ နတ်ဆေးမြစ်တစ်ခုကို စားသုံးနိုင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တကယ်ပဲ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပြီး မြစိမ်းရောင်မြွေအဆိပ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဒုက္ခပေးမယ့် ကံကြမ္မာကနေ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားစေနိုင်တယ်”
“ညီအစ်ကို လန်ချန်... မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က အပင်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး ယန်ယန်အတွက် သင့်တော်မယ့် နတ်ဆေးမြစ်တစ်ခုကို သေချာ ရွေးချယ်ပေးပါ”
တူကူပိုသည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ မြေးမလေးအတွက်မူ သူ ကြိုးစားပေးချင်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တူကူရန်သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သက်ရှိထင်ရှား ကျန်ရစ်သည့် ဆွေမျိုးပင်။
တူကူပို၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် လုချန်က အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ညီအစ်ကို တူကူ... စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်။ ယန်ယန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ရွေးချယ်ပေးမှာပါ”
စကားပြောနေရင်း လုချန်က တူကူပို၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး တူကူရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
“ယန်ယန်... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့... အင်မော်တယ် ဆေးမြစ် သွားရွေးကြရအောင်”
“ဒါနဲ့ ဒီမှာ အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အဲဒီထဲက ဘယ်တစ်ခုမဆို ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက်ကို ပါရမီရှင် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပေးနိုင်တယ်”
“ဒီကိစ္စသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် တိုက်ကြီးပေါ်က တခြား ဝိညာဉ်သခင်တွေနဲ့ အင်အားစုကြီးတွေ အားလုံးက သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မယ်။ ညီအစ်ကို တူကူရယ်၊ ယန်ယန် ရယ်၊ ကျွန်တော်ရယ် ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နေ့ရက်တွေကို ထပ်ပြီး ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဒီချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ဒီရှားပါး ဆေးမြစ်တွေအကြောင်းကို ကောင်းကင်ရယ်၊ မြေကြီးရယ်၊ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ရယ်ပဲ သိရမယ်။ တခြား စတုတ္ထမြောက် လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူး”
တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကိစ္စရပ်များ၏ အရေးကြီးပုံကို သိရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လုချန် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဆိုးရွားလှသော အကျိုးဆက်များကို တွေးမိကာ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။
ထို့နောက် လုချန်က တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေခဲမီးလျှံရေပူစမ်း ရှိရာသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ ရေခဲမီးလျှံရေပူစမ်းနှင့် နီးကပ်လေလေ ထိုနေရာတွင် ပေါက်ရောက်သော နတ်ဆေးမြစ်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် ဆေးအာနိသင်က ပိုမို ကောင်းမွန်လေလေ ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချန်က အထူးအပင်တစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။
“ဒီတစ်ဝိုက်က ဆေးမြစ်တွေထဲမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို တိုးတက်စေနိုင်တာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာတွေ ပါဝင်ပေမဲ့ အဲဒါတွေက ယန်ယန် အလိုအပ်ဆုံး အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ယန် အလိုအပ်ဆုံးက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေပြီး မြစိမ်းရောင်မြွေအဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ် အားနည်းချက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ”
“ဒါကြောင့် ဒီ နဂါးမူလအသီးလို့ခေါ်တဲ့ အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်ကို ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တယ်။ နဂါးမူလ အသီးနဲ့ ဆက်သွယ်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီ အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်က နဂါးကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းကနေ ပေါက်ဖွားလာတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိရတယ်”
“ယေဘုယျအားဖြင့် နဂါးကြီးရဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ နဂါးကြီးရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေမှာသာ နဂါးမူလ အသီး ပေါက်ရောက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်”
“ဒီ အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်က သာမန် ဆေးမြစ် မဟုတ်ဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်က အမြစ်ကနေ ဆွဲနုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီ နဂါးမူလအသီးကို ခူးယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ပါတဲ့သူတွေက နဂါးမူလအသီးပေါ်ကို သွေးချဖို့ လိုတယ်။ နဂါးမူလ အသီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီးမှသာ အသီးက သူ့ဘာသာသူ ကြွေကျလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အသီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရတဲ့သူကသာ သူ့ရဲ့ ဆေးအာနိသင်ကို စုပ်ယူနိုင်မှာ”
“မြစိမ်းရောင်မြွေကလည်း နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေထဲက တစ်ခုလို့ ဆိုကြတယ်။ အကယ်လို့ ယန်ယန် ရဲ့ သွေးကသာ နဂါးမူလအသီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး နဂါးမူလအသီးရဲ့ ဆေးအာနိသင်ကို စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက နဂါးကြီးတစ်ကောင်လုံးရဲ့ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ”
“နဂါး တစ်ကောင်အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်က အဆိပ်တန်ပြန်သက်ရောက်စေတဲ့ ဝိညာဉ် အားနည်းချက်ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်”
“ယန်ယန်... စမ်းကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒီ နဂါးမူလအသီးက မင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဆေးမြစ်ပဲ။ အကယ်လို့ အဆင်မပြေရင် တခြား ဆေးမြစ်တွေကို ထပ်ရှာကြည့်လို့ ရတာပဲ”
လုချန် အကြံပြုလိုက်သော ဤရှားပါး ဆေးမြစ်မှာ မူရင်း ဇာတ်လမ်းထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤ အင်မော်တယ် ဆေးမြစ်မှာ သာမန်လူများ ခူးယူနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ နဂါး မျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက် ရှိမှသာ ခူးယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
ထန်စန်းတွင် ငွေပြာအင်ပါယာ သွေးဆက် ရှိသော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်စုနှင့်မူ လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် နဂါးမူလအသီးကို မရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာပြီး မူရင်း ဇာတ်လမ်းထဲတွင်လည်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဤ ရေခဲမီးလျှံရေပူစမ်းသည် တကယ်တမ်းတွင် ရေခဲနဂါးဘုရင်နှင့် မီးလျှံနဂါးဘုရင်တို့၏ သင်္ချိုင်းမြေ ဖြစ်၏။ ဤ နဂါးမူလအသီးသည် နဂါးဘုရင် နှစ်ပါး၏ အနှစ်သာရ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ အမွေဆက်ခံရရှိထားမည်ဆိုလျှင်ပင် တူကူရန်၏ ဝိညာဉ်ကို မြစိမ်းရောင်မြွေမှ မြစိမ်းရောင်နဂါးအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။
လုချန်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့၏ အာရုံများမှာ နဂါးမူလအသီး ဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
နဂါးမူလအသီးပင်၏ ပင်စည်မှာ သိပ်မမြင့်သလို သိပ်လည်း မတုတ်ပေ။ အမြင့် တစ်မီတာခွဲခန့်သာ ရှိပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့်သာ တုတ်လေသည်။
သစ်ခေါက်မှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုးရှင်းသော ပြာနှမ်းနှမ်း အရောင်ရှိ၏။ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များမှာမူ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
နဂါးမူလအသီးပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ခရမ်းရောင် အသီးတစ်လုံး တွဲလောင်းကျနေလေသည်။ ပြည့်ဖြိုးပြီး လုံးဝန်းနေကာ ၎င်း၏ အခွံပေါ်တွင် သေးငယ်သော မျဉ်းကြောင်းလေးများ ခပ်နှိပ်ထားခဲ့သည်။ ထိုမျဉ်းကြောင်းလေးများကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ပါက ကောင်းကင်သို့ မော်ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံစံ ပေါ်လာမည်ဖြစ်၏။
ထိုပုံစံမှာ အလွန် အသက်ဝင်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံက အသီးထဲမှ တကယ်ပဲ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
တူကူရန်၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားမိခဲ့သည်။
တူကူပိုက အချိန်မီ ဝင်ရောက်လာပြီး တူကူရန်၏ ပခုံးကို လှမ်းကိုင်ထားလိုက်သဖြင့် တူကူရန် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲမကျသွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။
တူကူရန်မှာ အသက်ရှူ မြန်နေခဲ့သည်။ အခုနက သူမ တကယ်ပဲ အနည်းငယ် လန့်သွားခဲ့ခြင်းပင်။
တူကူရန်က သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တူကူပိုက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
တူကူပို၏ အားပေးမှုကြောင့် တူကူရန် တည်ငြိမ်သွားပြီး လုချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“အဘိုး လန်ချန်... နဂါးမူလအသီးပေါ်ကို သွေးချပေးလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီလား”
လုချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လျှာဖျားက သွေးအနှစ်သာရကို သုံးပြီး သွေးစက်အနည်းငယ် ထွေးထုတ်ပြီး နဂါးမူလအသီးပေါ်ကို ချပေးလိုက်ပါ။ နဂါးမူလအသီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရမရဆိုတာကတော့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”
လျှာဖျားမှ သွေးကို အသုံးပြုရမည်ဟု ကြားသောအခါ တူကူရန်က အံကိုကျိတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လျှာကိုကိုက်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းများ ပြည့်နှက်နေသော လျှာဖျားမှ သွေးစက်အနည်းငယ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ၎င်းက နဂါးမူလအသီး၏ နဂါးပုံစံ အကွက်ပေါ်သို့ ကျသွားခဲ့သည်။
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုတောက်ပသော အနီရောင် သွေးအနှစ်သာရ အစက်အနည်းငယ်ကို နဂါးမူလအသီးက လုံးဝ စုပ်ယူသွားခဲ့ပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ နဂါးပုံစံအကွက်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်သည် ငွေပြာနယ်ပယ်မှတစ်ဆင့် နဂါးမူလအသီး၏ နုနယ်သော အသိစိတ်နှင့် စတင် ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး အချိန်ကို အမိအရ ယူကာ ၎င်းကို နားချရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။ တူကူရန်ကို လက်ခံလာစေရန် ဖျောင်းဖျခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လုချန်က ကံကြမ္မာအပေါ်မှာသာ မူတည်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း တူကူရန်က သူ့ကို အဘိုးဟု ခေါ်နေသေးရာ သူ ကူညီနိုင်ပါက သေချာပေါက် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။
ဤအတွက် လုချန် အတော်လေး ကြိုးစားအားထုတ်လိုက်ရသည်။
လုချန်၏ ဖျောင်းဖျလှည့်စားမှုနှင့် တူကူရန်၏ သွေးအနှစ်သာရတွင် မြစိမ်းရောင် မြွေဝိညာဉ်၏ အချက်အလက်များ ပါဝင်နေခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားရာ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မြစိမ်းရောင်မြွေသည် သတ်မှတ်ချက်များနှင့် သီသီလေး ကိုက်ညီသွားခဲ့လေသည်။
တူကူရန်၏ အရည်အသွေးက နဂါးမူလအသီးကို အပြည့်အဝ မကျေနပ်စေသော်လည်း လုချန်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ၎င်းက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အကိုင်းအခက်မှ သူ့ဘာသာသူ ကြွေကျလာခဲ့သည်။
၎င်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျမသွားဘဲ တူကူရန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။
တူကူရန်က ထိုခရမ်းရောင်အသီးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေကာ ပြောလိုက်၏။
“အဘိုး လန်ချန်... ကြည့်ပါဦး။ ဒီ နဂါးမူလအသီးက သမီးကို လက်ခံလိုက်ပြီ”
အခန်း ၄၄ပြီး