အခန်း (၃၉) အားလုံး၏ ကြံစည်မှုများ
တူကူပို၏ ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကုရုံမှာ မည်သို့မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ကုလားထိုင်မှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး တူကူပိုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ တူကူပိုနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကိုပင် ဖိအားပေးထားလိုက်သည်။
ကုရုံ၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်နှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်၏။
“အဆိပ်အိုကြီး... ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဘွဲ့ခံတိုလော တွေ ဖြစ်နေလို့ ငါ့ကို မင်းနဲ့ အဆင့်တူတယ်လို့ ထင်မနေနဲ့။ မင်းက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ...”
“ဖုန်းကျီ... ငါ့ကို အားဖြည့်ပေး... ဒီနေ့ ငါ တူကူပိုကို ချေမှုန်းပစ်မယ်... ဒါမှ ဒီအဆိပ်အိုကြီးက နောက်ကွယ်မှာ ပြဿနာတွေ ထပ်မရှာနိုင်တော့မှာ”
ဘွဲ့ခံတိုလော နှစ်ဦးမှာ တိုက်ခိုက်တော့မည့် အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နင်းဖုန်းကျီက အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ရန် ဘွဲ့ခံတိုလော နှစ်ဦးကြားသို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လုပ်သမျှအရာအားလုံးတွင် ဂိုဏ်း၏အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေး စဉ်းစားရမည်ဖြစ်၏။
တူကူပိုသည်လည်း ဘွဲ့ခံတိုလောတစ်ဦးဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော သူကို ရန်စခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အဆိပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဤအဆိပ်အိုကြီးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်၍ မရပါက သူ ထွက်ပြေးသွားနိုင်လေသည်။
ထို့နောက် သူက လျှို့ဝှက်စွာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းအနီးသို့ သွားရောက် အဆိပ်ခတ်ပါက ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းမှာ ငြိမ်းချမ်းရေး လုံးဝ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
နင်းဖုန်းကျီသည် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာကို မယူလိုပေ။ အောင်မြင်မှုအတွက် သေချာရေရာသည်အထိ တူကူပိုနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားသွားမည်ဖြစ်သည်။ နင်းဖုန်းကျီ၏ အသံမှာ သိမ်မွေ့သော်လည်း အာဏာပါပြီး ဘွဲ့ခံတိုလော နှစ်ဦးကြားတွင် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်၏။
“အရိုးတိုလော... သက်သောင့်သက်သာ နေပါ။ ကျွန်တော်တို့က ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းဖို့ လာတာ.... ရန်သူတွေ ဖြစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါက အရှင် တူကူရဲ့ နေအိမ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဧည့်သည်တွေပဲ။ အိမ်ရှင်ရဲ့ နယ်မြေကို လာပြီးမှ အိမ်ရှင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့က အရမ်း မောက်မာရာ မရောက်ဘူးလား...”
“ပြီးတော့ ဒါက ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ပါ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာကို ဒီမှာတင် တိုက်ခိုက်နေရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ... ဧကရာဇ်ကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..”
“အရှင်... ကျွန်တော်တို့က မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူးဆိုတာ ယုံကြည်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က လန်ချန် နဲ့ ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ သူ့လို ပါရမီရှင်မျိုးက အသွင်ပြောင်းပြီး ပုန်းအောင်းနေမယ့်အစား နိုင်ငံအတွက် အမှုထမ်းသင့်ပါတယ်”
နင်းဖုန်းကျီ၏ စကားများမှာ အခြားသူများကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားပေးနေသည့်အလား ဖြောင့်မတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စည်းရုံးမှုအောက်တွင် တူကူပိုနှင့် ကုရုံနှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြလေသည်။
သူတို့ အချင်းချင်း မတည့်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် လူတို့၏ စိတ်သဘောထားကို နင်းဖုန်းကျီ နားလည်ထားခြင်းကို ပြသနေခဲ့သည်။
ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီသည် လုချန်ထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်၏။ လုချန်ကို သတ်ပစ်ချင်နေသော်လည်း နင်းဖုန်းကျီက အပြင်ပန်းတွင် အလွန်ကောင်းစွာ ပြုမူပြသနေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် နောင်တရသည့် အမူအရာဖြင့် တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်၏။
“အရှင် လန်ချန်... ကျွန်တော်နဲ့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းအပေါ် အရှင် နားလည်မှု လွဲနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် အရှင်က တကယ့်အဖြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ယုံပေးပါ။ အဲ့ဒါတွေက နားလည်မှု လွဲတာတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ တစ်ခါတလေ အမှားအယွင်းတွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်... ဒါက အရှင့်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပဋိပက္ခ ဖြစ်စေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
“ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ နားလည်မှု လွဲတာတွေကို ဖြေရှင်းကြတာပေါ့။ ဒီ ရွှေဒင်္ဂါး သိမ်းဆည်းကတ်ထဲမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်း ပါပါတယ်... အရှင် တိုက်ကြီးပေါ်က ဘယ်ဘဏ်မှာမဆို ထုတ်ယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အသေးအဖွဲ လက်ဆောင်အဖြစ် သဘောထားပေးပါ”
“နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့တဲ့အခါ အရှင်လန်ချန်ရဲ့ တကယ့်နာမည်နဲ့ မျက်နှာကို ပြနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အဲ့ဒါက အရှင် ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ”
ဤအချိန်တွင် နင်းဖုန်းကျီသည် သိုလှောင် ဝိညာဉ်ကိရိယာထဲမှ ရွှေဒင်္ဂါး သိမ်းဆည်းကတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်းပါသော ကတ်ကို လုချန်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးပေးလိုက်လေသည်။
ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်းမှာ အနည်းငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နင်းဖုန်းကျီအတွက်မူ ၁ သန်းဆိုသည်မှာ ငွေပမာဏကြီး မဟုတ်ပေ။ ဂုဏ်သတင်းကောင်း ရရှိမည်ဆိုပါက ထိုငွေပမာဏမှာ တန်ဖိုးရှိသည်။
ထို့အပြင် လုချန်ကို ချေမှုန်းလိုက်ပါက ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သန်းမှာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာမည်ဖြစ်ရာ နင်းဖုန်းကျီ လုံးဝ ဆုံးရှုံးမှု မရှိချေ။
ငွေပေးချေပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီသည် ကုရုံ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အေးဆေးစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ တူကူအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နင်းဖုန်းကျီသည် နောက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ကုရုံထံသို့ စကားသံကို ပေးပို့လိုက်၏။
“အရိုးအိုကြီး.. လန်ချန်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်။ တူကူပိုက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူ ကာကွယ်နိုင်တာက ခဏပဲ... အမြဲတမ်း မဟုတ်ဘူး”
“လန်ချန် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီး သူ့ကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပို့ပေးလိုက်ပါ။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ထက် ပိုပြီး ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် တစ်ဦး.. အထူးသဖြင့် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး ရှိတာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး”
ကုရုံက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤလောကတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးခြင်းထက် ပိုမိုပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသောအရာ မရှိပေ။ သူက အလားတူ ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“ဖုန်းကျီ... စိတ်မပူပါနဲ့။ လန်ချန် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန်က သူ သေရမယ့်အချိန်ပဲ”
နင်းဖုန်းကျီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“အချိန်တန်လို့ သူ သေသွားရင်တော့ ဘယ်သူကမှ သေသွားတဲ့သူအတွက် ငါတို့ကို အငြိုးမထားတော့ဘူး။ တူကူပို ဖြစ်စေ၊ ဧကရာဇ် ဖြစ်စေ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဖြစ်စေ သေသွားတဲ့သူ တစ်ယောက်အတွက်နဲ့တော့ ငါတို့ကို ရန်မစတော့ဘူး”
“သေသွားတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့ဘူးလေ”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တူကူအိမ်တော်၏ ဧည့်ခန်းထဲတွင်။
ရွှယ်ချင်းဟယ်က လုချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
“ဆရာ လန်ချန်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစု ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ပါဝင်ဖို့ တကယ်ပဲ မစဉ်းစားတော့ဘူးလား...”
လုချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်က လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ရတာကို ကျင့်သားရနေပြီး အခုအချိန်မှာ ဘယ်ဂိုဏ်းကိုမှ မဝင်ချင်သေးပါဘူး”
၎င်းကို ကြားသောအခါ ရွှယ်ချင်းဟယ်မှာ စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံပေါက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
“ပန်းကုံးပေါ် ပန်းပွင့်တင်ပေးတာက လွယ်ပေမဲ့ အခက်အခဲဆုံးအချိန်မှာ ကူညီပေးတာက ခဲယဉ်းပါတယ်။ ဆရာ လန်ချန် အလိုအပ်ဆုံး အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ အကူအညီ မပေးနိုင်ခဲ့တာက တကယ်ကို နှမြောစရာပါ... အခုတော့ ဆရာ မလုပ်ချင်တဲ့အရာကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ တံခါးတွေက ဆရာ လန်ချန် အတွက် အမြဲ ပွင့်နေပါတယ်။ ဆရာ အိမ်ရှေ့စံ စံအိမ်တော် ကို လာချင်တဲ့အခါတိုင်း ကျွန်တော် အဲ့ဒီနေရာကို ဆရာ့အတွက် အမြဲ ချန်ထားပေးမှာပါ”
ဤအချိန်တွင် ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် တူကူပိုနှင့် လုချန်တို့အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံ စံအိမ်တော်မှ အစေခံများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ရွှယ်ချင်းဟယ်မှာ ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင် လုချန်ကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် တူကူပိုက သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသဖြင့် လုချန်မှာ အခြားဂိုဏ်းများသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ကြောင်းလည်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရွှယ်ချင်းဟယ်မှာ သူ့ဆရာကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး သူ၏ဆရာမှာ ဤကိစ္စကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရွှယ်ချင်းဟယ်ဟာ လုချန် အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရမည့် နောက်တစ်ကြိမ်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကူညီပေးရန် လူလွှတ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လုချန်ကို စည်းရုံးရန်မှာ ပိုမို လွယ်ကူသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် နင်းဖုန်းကျီမှတစ်ဆင့် လုချန်၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်လိုသေး၏။ သူ သိထားသည်မှာ လုချန်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၆၉ ရှိသော အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်သာပင်။
သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ မည်ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ခြောက်ခုမှာ မည်သည်တို့ ဖြစ်သည်ကို လုံးဝ မသိရှိပေ။ ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် လုချန်၏ တန်ဖိုးကို တိကျစွာ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။ ဤသည်မှာ စမ်းသပ်ရန် ကောင်းသော အခွင့်အရေးပင်။
လုချန်က လုံလောက်သော တန်ဖိုးကို ပြသနိုင်ပါက ရွှယ်ချင်းဟယ်သည် အရေးကြီးသော အချိန်အခါတွင် သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
နင်းဖုန်းကျီ ဖြစ်စေ၊ ရွှယ်ချင်းဟယ် ဖြစ်စေ ထွက်ခွာသွားကြသယောင် ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ ကြံစည်မှုများမှာ လုချန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အလွှာလိုက် ရှိနေခဲ့လေသည်။
အခန်း ၃၉ပြီး