အခန်း (၃၆) ကောင်းကင်အင်ပါယာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား

ကုသမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လုချန်က တံခါးပေါက်ဆီသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

“ညီအစ်ကို တူကူ... အဆိပ်တွေ ပျက်ပြယ်သွားပြီ”

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော တူကူပိုမှာ စာသင်ခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာခဲ့လေသည်။

နှလုံးနာကျင်ရသည့် အမူအရာဖြင့် သူက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးကာ တူကူရန်ကို မြေပြင်ပေါ်မှ ဆွဲထူလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

“ယန်ယန်... ဘယ်လိုနေသေးလဲ။ သမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မြစိမ်းရောင်မြွေအဆိပ်တွေ ပျက်ပြယ်သွားပြီလား”

တူကူရန်က တိုးညင်းစွာ အသက်ရှူနေပြီး တူကူပို၏ အကူအညီဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားရင်း ယိမ်းယိုင်နေခဲ့သည်။

“အဘိုး... မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်တွေ ပျက်ပြယ်သွားပါပြီ... ဒါပေမဲ့...”

မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်ကို ကုသနေစဉ်အတွင်း သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အရာများနှင့် သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများကို ပြောပြရန် တူကူရန်အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သို့သော် တူကူပိုက အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကောင်းပြီလေ... မြွေအဆိပ် ပျက်ပြယ်သွားသရွေ့တော့ နည်းနည်း နာကျင်တာက သည်းခံလိုက်ရင် ပြီးသွားမှာပါ”

“ယန်ယန်... အခုအချိန်မှာ အဘိုးကို အပျော်ရွှင်ဆုံးဖြစ်စေတာက သမီးရဲ့ အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့တာပဲ”

“အဘိုးရဲ့ ဘဝမှာ သားသမီးထက် အသက်ပိုရှည်ရတဲ့ အဖြစ်ဆိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။ အကယ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြုံရမယ်ဆိုရင် အဘိုး ဘယ်လောက်တောင် ရူးသွပ်သွားမလဲဆိုတာ တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး”

တူကူပို ဤအကြောင်းများကို ပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ တူကူရန်ကိုလည်း အလွန် စိတ်ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက မိဘများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ဖခင်သည် မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူမ၏ မိခင်ကလည်း မကြာမီမှာပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အနာဂတ်သည်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာမည်ဟု သူမ ယူဆထားခဲ့သည်။ သူမလည်း တစ်နေ့တွင် မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မြစိမ်းရောင် မြွေအဆိပ်များ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကံကြမ္မာ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ အတွင်းစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများကို ပြောပြရန် ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း တူကူရန်က လုချန်အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။

“အဘိုး လန်ချန်... အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လုချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အဘိုးဟု ခေါ်ခံရသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြားပြီးနောက်တွင် သူ အသားကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ယန်ယန်... သမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေက လုံးဝနီးပါး ပျက်ပြယ်သွားပြီ”

“ဒါပေမဲ့ သမီးရဲ့အဆိပ်က ဝိညာဉ်ကနေ လာတယ်လို့ ညီအစ်ကို တူကူဆီကနေ ကြားထားတယ်။ သမီးက မြစိမ်းရောင် မြွေဝိညာဉ်ကို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေသရွေ့ ဒီအဆိပ်တွေက အနှေးနဲ့အမြန် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်”

“ဒီပြဿနာကို ထာဝရ ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ငါ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်း မရှိဘူး။ လောလောဆယ် ငါ လုပ်ပေးနိုင်တာက တစ်ခါတလေ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေကို သန့်စင်ပေးဖို့ပဲ”

“ဒါက ယာယီဖြေရှင်းချက် တစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ကင်းဝေးစေဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်”

သေချာသည်မှာ လုချန်တွင် အခြားရွေးချယ်စရာများ လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူက တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့အား သူတို့၏ အကျပ်အတည်းက လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးကြောင်း၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်လိုပါက သူ့အပေါ် မှီခိုရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိစေချင်သည်။ လုချန်၏ လုပ်ရပ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြောင့်မတ်မှု အပြည့်အဝ မရှိပေ။ သို့သော် သူ လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အရင်ဆုံး လူယုတ်မာလုပ်ပြီးမှ လူကြီးလူကောင်း လုပ်ရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် တူကူပိုနှင့် သိကျွမ်းသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး တူကူပိုက သူ့ကို အသုံးချပြီးနောက် ကျောခိုင်းသွားမည်ကို သူ ရှောင်ရှားချင်ခဲ့သည်။

သူက တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့အတွက် အမြဲတမ်း တန်ဖိုးရှိနေစေရန် သေချာစေရမည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး နက်ရှိုင်းလာသောအခါတွင် သူက တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့အား ဤပြဿနာကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းနိုင်ရန် သဘာဝကျကျ ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။

လုချန်၏ သတိပေးမှုကြောင့် တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့သည်လည်း ဤပြဿနာကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ မှန်ပေသည်။ သူတို့ အဆိပ်သင့်နေခြင်းမှာ အပြင်ဘက်မှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အတွင်းဘက်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူတို့ ကျင့်ကြံနေသော မြစိမ်းရောင် မြွေ ဝိညာဉ်မှ လာခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့က မြစိမ်းရောင် မြွေ ဝိညာဉ်ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေသရွေ့ အဆိပ်က သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆက်လက် စားသုံးနေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဖြေရှင်း၍မရနိုင်သော ပြဿနာတစ်ခုပင်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ လုချန်အပေါ် ထားရှိသော တူကူပို၏ အကြည့်များက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူနှင့် သူ၏မြေးမလေးတို့ အနာဂတ်တွင် ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝတစ်ခုဖြင့် နေထိုင်လိုပါက လုချန်ကို မှီခိုရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ တူကူပိုက စိတ်အားထက်သန်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“ဟားဟား... ဒါက အရမ်း ကောင်းနေပါပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အဘိုးနဲ့မြေး အဆိပ်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံစားရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ညီအစ်ကို လန်ချန်... ကျေးဇူးတင်စကားတွေ ထပ်ပြောမနေတော့ဘူး။ မင်းက ငါ့မြေးမလေးရဲ့ အဆိပ်ကို ကုသပေးခဲ့သလို ငါ့ကိုလည်း သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေ ပျက်ပြယ်သွားအောင် ကူညီပေးဦးမှာပဲ။ အခုကစပြီး မင်းက ငါတို့ တူကူမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ပဲ”

“ဒီကျေးဇူးကို ငါ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ အနာဂတ်မှာ အကူအညီလိုတာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ တူကူပို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်”

“ဒီနေ့ ငါ အရမ်း ပျော်တာပဲ။ ယန်ယန်ရဲ့ အဆိပ်ဖြေခြင်း အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ တင်းရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင်မှာ စားပွဲတစ်ခု ကြိုမှာထားတယ်။ ငါတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် အားပါးတရ သောက်ကြမယ်... မမူးမချင်း ပြန်မထွက်ဘူး”

အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်မှာ အလွန် ပျော်ရွှင်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် အားနာမနေတော့ဘူး။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ ညီအစ်ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

“ဒီနေ့တော့ ညီအစ်ကို တူကူနဲ့အတူ အားပါးတရ သောက်ရမှာ သေချာတယ်”

ထို့နောက်တွင် လုချန်၊ တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့သည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ရှိ တင်းရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့ကြလေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်တွင် လူကြိုက်အများဆုံး စားသောက်ဆိုင်ပင်။ တူကူပိုက သီးသန့် အခန်းတစ်ခုကို ငှားရမ်းကာ ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိသော အစားအသောက်များနှင့် အရက်များကို စားပွဲအပြည့် မှာယူခဲ့ပြီး လုချန်နှင့်အတူ စားသောက်လိုက်ကြသည်။ လေထုမှာ အလွန် သဟဇာတ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထမင်းစားပွဲတွင် တူကူရန်က လုချန်နှင့် ပတ်သက်၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မေးခွန်းများကို ဆက်တိုက် မေးမြန်းကာ သူ၏ အတိတ်အကြောင်းကို သိချင်နေခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ လုချန်က အမှန်တရားကို ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ ဟန်ဆောင်ရခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။ သို့သော် သူက လိမ်လည်ခြင်းလည်း မပြုချင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖန်တီးထားသော လိမ်လည်မှုများတွင် အမြဲတမ်း အားနည်းချက်များ ရှိနေတတ်သဖြင့် သူက အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်စွာသာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

တူကူရန် မေးတိုင်း လုချန်က သက်ပြင်းချကာ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ချက်ကို ပေးလိုက်ပြီး အရာအားလုံးက တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကူးယဉ်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်ကို သဘောပေါက်ထားသည်။

တောက်ပပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း မနာလိုမှုများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် အမည်မသိ ဘဝဖြင့် ပုန်းအောင်းနေရသူ တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က တူကူပိုနှင့် တူကူရန်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

အရက်သောက်ခြင်းက ညနေအထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် လုချန်သည် အဘိုးနှင့်မြေးဖြစ်သော တူကူပို၊ တူကူရန်တို့နှင့်အတူ တူကူအိမ်တော်သို့ ပြန်လာကာ ထိုနေရာတွင်ပင် နေရာချလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီ၏ သင်ကြားရေးအကြီးအကဲ သုံးဦးဖြစ်သော မန်ရှန်ကျီ၊ ပိုင်ပေါင်ရှန်းနှင့် ကျီလင်တို့သည် ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း အပြည့်အစုံ အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ရေးသားကာ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး ဧကရာဇ်ရွှယ်ယဲ့၏ စားပွဲပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။

သင်ကြားရေးအကြီးအကဲ သုံးဦးအပေါ် လေးစားမှုကြောင့် ဧကရာဇ်ရွှယ်ယဲ့သည် အချိန်မဆွဲဘဲ အစီရင်ခံစာကို ချက်ချင်း ဖွင့်ဖတ်လိုက်လေသည်။ ဖတ်ပြီးနောက် ဧကရာဇ် ရွှယ်ယဲ့က အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“ဒီ ဂိုဏ်းချုပ်နင်းက တခြားသူတွေကို ဘယ်လောက်တောင် ဖိနှိပ်ထားလဲဆိုရင် အသက် သုံးဆယ်လောက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၆၉ ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးကတောင် သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီး ပုန်းအောင်းနေရတဲ့အထိပဲ”

“ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီမှာ တိုက်ကြီးပေါ်က ဒုတိယ အသက်အငယ်ဆုံး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်လို့ လူသိများတဲ့ ချင်မင်က အသက် သုံးဆယ်လောက်မှာမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၆၀ ကို ရောက်ရှိခဲ့တာ ငါ မှတ်မိတယ်။ ဒီ လန်ချန်ရဲ့ ပါရမီက ချင်မင်ထက်တောင် ပိုကြီးမားနေတယ်”

“ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးကို ငါတို့ ကောင်းကင်အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစုက အသုံးချရမယ်။ ဟင်း... ချင်းဟယ်ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ သူက ဂိုဏ်းချုပ်နင်းရဲ့ တပည့်ပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်နင်းနဲ့ လန်ချန်ကြားမှာ သူ့ကို ကြားဝင် စေ့စပ်ပေးခိုင်းလိုက်ပါ”

လန်ချန်အတွက် ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် အငြင်းပွားမှုများကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် ကောင်းကင်အင်ပါယာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကိုယ်တိုင် ပါဝင်စွက်ဖက်လာခြင်းမှာ လန်ချန်အား မျက်နှာသာပေးကာ လုံလောက်သော ထောက်ပံ့မှုများ ပေးလိုက်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှယ်ယဲ့သည် အစီရင်ခံစာကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံ ညတွင်းချင်း ပေးပို့လိုက်သည်။ ရွှယ်ချင်းဟယ်၏ စံအိမ်တော်တွင် ရွှယ်ချင်းဟယ်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံ စံအိမ်တော်။

အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးနောက် ရွှယ်ချင်းဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အသက် သုံးဆယ်လောက်မှာတင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၆၉ ရှိနေပြီ။ ဒါက လန်ချန်သာ သေမသွားဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ သူက အထောက်အကူပြု စနစ်ရဲ့ ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါက တိုက်ကြီးပေါ်က ဘုံခုနစ်ဆင့် ပြဿာဒ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ် နေရာကို လှုပ်ခတ်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်”

“ကျွတ် ကျွတ်... ဒီလို ပါရမီက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ။ ငါ့ဆရာက လန်ချန်ကို အသွင်အပြင် ပြောင်းလဲပြီး ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ ဖုံးကွယ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး”

“ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးက ငါ့အောက်မှာ အမှုထမ်းဖို့ ထိုက်တန်တယ်။ မနက်ဖြန် တူကူအိမ်တော်ကို ငါ တစ်ခေါက်လောက် သွားရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ အိုး... ပြီးတော့ ငါ့ဆရာကိုလည်း ဖိတ်ကြားသင့်တယ်... သူက လန်ချန်နဲ့ သူ့ကြားက ပဋိပက္ခကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာပဲ”

သူ၏ ကနဦး ဟန်ဆောင်မှုက သင်ကြားရေးအကြီးအကဲသုံးဦး၏ ယူဆချက်များအောက်တွင် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ ဤအဆင့်အထိ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်ဟု လုချန် တစ်ခါမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ...

အခန်း ၃၆ပြီး