အခန်း (၃၃) ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်၏ အဆိပ်

ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အစည်ကားဆုံးသော နေရာဖြစ်၏။

တူကူပိုသည် ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်တွင် အတော်လေး ကြီးမားသော အိမ်တစ်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သို့သော် သူသည် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန်ရေတွင်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ရှိ သူ၏အိမ်သို့ ပြန်လာခဲသည်။

ယနေ့တွင် လုချန်၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်အချို့ကို ပျက်ပြယ်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန်ရေတွင်းတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် တူကူပိုက လုချန်ကို ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ရှိ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အခြားအကြောင်းပြချက် တစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။ တူကူပိုသည် ရေခဲနှင့်မီး ယင်ယန်ရေတွင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပေါက်ကြားစေချင်သော်လည်း လုချန်ကို သူက တန်ဖိုးထားကြောင်း ခံစားစေချင်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူ့ကို သူ့၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တူကူအိမ်တော်။

တူကူပို အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူက သူ၏ အစေခံများကို လမ်းပေါ်သို့ လွှတ်ကာ သူ၏ အရက်နှင့် တွဲသောက်ရန် အမြည်းအချို့ကို အလျင်အမြန် ဝယ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

သူက အရက်မြေတိုက်ထဲသို့ သွားပြီး ကိုယ်တိုင် ချက်ထားသော အရက်အိုးတစ်အိုးကို ယူထုတ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သည်။ အရက်ထဲတွင် စိမ်ထားသော မြွေများ၊ အင်းဆက်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အားလုံးကို သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖမ်းဆီးပြီး စုဆောင်းထားခြင်းပင်။

ဤဆေးဖက်ဝင် အရက်တစ်ခွက်ကို သောက်သုံးခြင်းက ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို အာဟာရဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေကာ ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိသော ဆေးဖက်ဝင် အရက်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် တူကူပိုက ၎င်းကို ထုတ်ယူမည် မဟုတ်ချေ။

လုချန်ကို ဧည့်ခံရန်အတွက် တူကူပိုသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူက လုချန်အတွက် တစ်ခွက်ငှဲ့ပေးပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ တစ်ခွက်ငှဲ့လိုက်၏။

သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်ကာ တူကူပိုက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို လန်ချန်၊ မြန်မြန် စမ်းသောက်ကြည့်ပါ။ ဒါက ငါ ကိုယ်တိုင် ချက်ထားတဲ့ အရက်ပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက မင်းသား ရွှယ်ရှင်းက ဒါကို လိုချင်ပေမယ့် ငါ သူ့ကို မပေးရက်ခဲ့ဘူး”

“ဒီနေ့ ငါတို့ သိကျွမ်းရတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ဒီအရက်အိုး တစ်အိုးလုံးကို ကုန်အောင် သောက်ကြတာပေါ့”

တူကူပို၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် လုချန်ကလည်း သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

ယုတ္တိတန်တန် ပြောရလျှင် သူက အသက် ဆယ်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး ထိုအသက်အရွယ်တွင် အရက်မသောက်သင့်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအရ အရက်အနည်းငယ် သောက်ခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ပေ။

လုချန်က ထိုနက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်ပင် ပြောလိုက်၏။

“ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီအစ်ကို တူကူ။ ကျွန်တော် အားနာမနေတော့ဘူး”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုချန်က အရက်ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းသို့ တေ့ကာ ခေါင်းကို အနောက်သို့ မော့ပြီး အရက်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ပြတ်သားပြီး လန်းဆန်းစေသော အရက်က လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားလေသည်။

၎င်းက ဗိုက်ထဲတွင် နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်းဗိုက်မှ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာပြီး အတွင်းကလီစာများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသော သေးငယ်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများလည်း ရှိနေသေးသည်။

၎င်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးနှင့် အရိုးများကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေခဲ့သည်။

ဤဆေးဖက်ဝင် အရက်က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှ၏။

လုချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူက ကျယ်လောင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို တူကူရဲ့ အရက်က တကယ်ကို အထူးကောင်းမွန်တာပဲ”

တူကူပို၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဂုဏ်ယူသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ သူက အရက်ကို ကိုယ်တိုင် ချက်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းက ကောင်းမွန်သော အရက်ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိထားသည်။

ထို့နောက် တူကူပိုက လုချန်ကို နောက်ထပ် တစ်ခွက် အပြည့် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြန်သည်။

“ဟားဟား... ညီအစ်ကို လန်ချန် သဘောကျလို့ ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီည မူးလဲတဲ့အထိ သောက်ကြတာပေါ့”

သူတို့ နှစ်ယောက်က တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက်ဖြင့် အရက်အိုး တစ်ဝက်ကို အလျင်အမြန် သောက်လိုက်ကြသည်။

လေထုက တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာလေသည်။

အချိန်တော်ပြီဟု မြင်သောအခါ တူကူပိုက လုချန်၏ အသွင်ယူထားသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ညီအစ်ကို... ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကို ဆက်ဆံရေးအရ မင်း သတိထားနေတာတွေကို လျှော့ချလိုက်လို့ ရပြီ။ မင်း အပြင်မှာဆိုရင် သတိထားလို့ ရပေမယ့် ဒီမှာ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ ရှိနေတာပဲ ဘာရှက်စရာ ရှိလို့လဲ”

လုချန်က အရက် တော်တော်များများ သောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ပြီး ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ် ကောင်းမွန်သောကြောင့် လုံးဝ မမူးခဲ့ပေ။

မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူက ဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီး ဒေါသထွက်နေဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ညီအစ်ကိုက ဒါကို မသိပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အလားအလာရှိတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက သူက ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ကျင့်ရုံသာမက ကျွန်တော့် မိဘတွေကိုပါ အနိုင်ကျင့်ခဲ့လို့ ကျွန်တော် သူ့ကို သေလောက်အောင် မုန်းတီးခဲ့ရတယ်”

“ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး ကျွန်တော်က သူနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။ သူ့ကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ရတယ်”

“ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပါ အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီရန်သူကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အား မရှိမချင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို မပြရဲဘူး”

ထိုပြောဆိုချက်က တစ်ဝက်မှန်ပြီး တစ်ဝက်မှာ မှားယွင်းနေခဲ့သည်။

လုချန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ရန်သူတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူ၏ အလုပ်လုပ်ရင်း ကျောင်းတက်ခွင့်ကို ခိုးယူကာ သူ၏ မိဘများကို အရှက်ရစေခဲ့သော ထန်ဟောက်နှင့် ထန်စန်း သားအဖတို့က သူ့ကို အမုန်းတရားဖြင့် အံကြိတ်မိစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမှာ သူက အသက်အရမ်းငယ်လွန်းပြီး အသက် ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ ကွင်းခြောက်ခု ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းက အလွန် အံ့သြစရာကောင်းလွန်းသောကြောင့်ပင်။

ဤအရာကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်၍မရနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ ဘယ်တော့မှ ငြိမ်းချမ်းခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

တူကူပိုက မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကြွားလုံးထုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ညီအစ်ကို လန်ချန်ရဲ့ ရန်သူက ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ။ မင်းရဲ့ ရန်သူက ဘယ်လို ခွန်အားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားလဲဆိုတာ ငါ သိချင်လိုက်တာ”

“ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးအနေနဲ့ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ငါ့အတွက် ပြိုင်ဘက်က အလွန် နည်းပါးတယ်။ ငါ့ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ရန်သူကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သင့်တယ်”

ယင်းကို ကြားသောအခါ လုချန်က ထန်ဟောက်ကို တွေးမိလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။ အဲ့ဒီလူက အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး သာမန် ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။ ညီအစ်ကို တူကူက သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လုချန်က အလွန် သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

တူကူပိုသည် ထန်ဟောက်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တူကူပိုမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သူ အနိုင်မယူနိုင်သော ရန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

တူကူပို တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ ဤလန်ချန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဘွဲ့ခံတိုလောကို ရန်စနိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဘွဲ့ခံတိုလောများ အားလုံးမှာ လူသိများသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းက မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လေးစားအားကျရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

ဤလန်ချန်၏ နောက်ခံက သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပိုမို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေခဲ့သည်။

တူကူပိုက လုချန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို သူ မပြောခဲ့သလို လုချန်၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို မြင်ရမည်ဟုလည်း အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။

သူတို့က လုချန်နှင့် ဆက်လက်၍ အရက်ခွက်များ တိုက်ခဲ့ကြသည်။

အရက်အိုးထဲရှိ အရက်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်လာသောအခါ။

အရက်နံ့များ ထောင်းနေသော တူကူပိုက စတင် ညည်းညူလေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကို... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေက ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေမျိုးဆက်ရဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ကနေ လာတာပဲ။ အဲ့ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရော တခြားသူတွေကိုပါ အန္တရာယ်ဖြစ်စေတယ်”

“ငါ့ကို အဆိပ်သင့်စေတဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ကို ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့် သနားစရာကောင်းတဲ့ ငါ့မြေးမလေး ယန်ယန်လည်း အဆိပ်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရတယ်။ သူမမှာ ငါ့လောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိဘူး”

“သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံရတိုင်း ငါက သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်ရတယ်။ ဒီနေ့မှာ ညီအစ်ကိုရဲ့ စွမ်းရည်က ငါ့ကို အများကြီး အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်စေခဲ့တယ်”

“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက နက်ရှိုင်းပြီး အဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သေးတဲ့အတွက် ဒါကို လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ငါ မလောပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ့မြေးမလေးကတော့ ထပ်ပြီး စောင့်လို့ မရတော့ဘူး”

“ငါ့မြေးမလေးကို သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေ ပျက်ပြယ်သွားအောင် ကူညီပေးဖို့ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကိုကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်”

တူကူပို၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသောအခါ လုချန်က အားပါးတရ ရယ်မောရင်း အသင့် သဘောတူလိုက်လေသည်။

“ညီအစ်ကိုက အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ညီအစ်ကိုလို့ ခေါ်မှတော့ ခင်ဗျားရဲ့ မြေးမလေးကလည်း ကျွန်တော့် မြေးမလေးပါပဲ”

“ကျွန်တော့် မြေးမလေး အဆိပ်သင့်နေတယ်ဆိုရင် သူမကို ကုသပေးဖို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ”

“ကျွန်တော့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မြေးမလေးကို ကုသဖို့ အစ်ကိုကြီးနဲ့အတူ သွားပါ့မယ်”

တူကူပိုမှာ အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားရသည်။ မည်သည့် အခြေအနေမျှ မတောင်းဆိုဘဲ လုချန်၏ ဖြောင့်မတ်မှုက သူ့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ ဤချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကိုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှာ အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

တူကူပိုသည် တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဖြောင့်မတ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးလည်း ဖြစ်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိစိတ်အရသာ ပြုမူဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။

ကျေးဇူးကို ဆပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရန်ငြိုးကို လက်စားချေရမည်။

လုချန်၏ ဖြောင့်မတ်မှုက သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် အနည်းငယ် တိမ်းညွတ်သွားစေခဲ့သည်။

တူကူပိုက ပြုံးလျက် သူ၏ ခွက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ငါ့ကို ကုသပေးဖို့ မင်း ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် ငါ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ငါ့ညီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီည ဒီမှာ အနားယူပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီကို ငါတို့ သွားကြမယ်”

“ငါ့မြေးမလေးက လောလောဆယ် ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီမှာ ကျောင်းတက်နေတယ်။ မင်းသာ ငါ့မြေးမလေးဆီက အဆိပ်ကို ဖြေပေးနိုင်ရင် မင်းကို သူမရဲ့ အဘိုးတစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခိုင်းမယ်။ ပြီးရင် ငါတို့က မိသားစုတစ်စု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

“မင်း တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ပြော။ ရေမီးမရှောင်ဘဲ ငါ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးမှာပါ”

လုချန်၏ အပြုံးက ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု အတိအကျပင်။ တူကူပိုက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းခွဲ သက်တမ်းရှိ ငွေပြာဘုရင်ကို အမဲလိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝ ပြဿနာ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ညီအစ်ကို၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”

ထိုညနေတွင် လုချန်သည် တူကူပို၏ နေရာတွင် တည်းခိုခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လုချန်သည် တူကူပိုနှင့်အတူ ကောင်းကင်အင်ပါယာ အကယ်ဒမီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့လေသည်။

အခန်း ၃၃ပြီး