အခန်း (၃၂) ညီအစ်ကို တူကူ၊ ညီအစ်ကို လန်ချန်
လုချန်မှာ အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားရသည်။
အခြေအနေများက သူ၏ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်လာနေခဲ့သည်။ သူသာ တူကူပို၏ အဆိပ်ကို ကုသပေးနိုင်ပါက တူကူပို၏ နှစ်သက်သဘောကျမှုကို ရရှိနိုင်ပေမည်။
ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦး၏ နှစ်သက်သဘောကျမှု။
၎င်းမှာ လူအများစု အိပ်မက်သာ မက်နိုင်သည့် အရာပင်။
သူ၏ သတ္တမ ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် နှစ်ပေါင်း ရှစ်သောင်းခွဲ သက်တမ်းရှိ ငွေပြာဘုရင်ကို အမဲလိုက်ခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။
တူကူပို၏ အကူအညီဖြင့် အရာအားလုံးက လက်တွေ့ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်၏။
လုချန် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်၏။
“ကောင်းပြီလေ။ စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်မှတော့ စီနီယာရဲ့ အဆိပ်ကို ဖြေပေးဖို့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်”
“အဆိပ်ဖြေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ နာကျင်မှုတွေ ပါလာနိုင်တဲ့အတွက် စီနီယာအနေနဲ့ မခုခံပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
တူကူပို၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ တောက်ပသွားသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်သည့် အဓိပ္ပာယ်က ပိုများနေခဲ့သည်။
“မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက တကယ် အလုပ်ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ငါ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထို့နောက် တူကူပိုသည် လုချန်၏ လှည့်ကွက်များကို မကြောက်ဘဲ လုချန်၏ ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရပ်နေလိုက်ပြီး လုံးဝ ကာကွယ်မှုကင်းမဲ့နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အားအနည်းဆုံးသော ဘွဲ့ခံတိုလော ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တစ်ဦးဖြစ်သော လုချန်နှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် လုချန်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။
ယင်းကိုမြင်သောအခါ လုချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော ငွေပြာဘုရင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။
သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် အသွင်ယူထားသော ဝိညာဉ်ကွင်း ခြောက်ခုဖြစ်သည့် အဝါရောင်၊ အဝါရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အနက်ရောင်၊ အနက်ရောင်... အစရှိသည့် ပုံမှန် ဝိညာဉ်ကွင်း ပေါင်းစပ်မှုက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ တူကူပို၏ အာရုံစိုက်မှုကို သိပ်မရခဲ့ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လုချန်၏ ဝိညာဉ်က တူကူပိုထံမှ ချီးကျူးမှုများစွာ ရရှိခဲ့သည်။
လုချန်၏ ငွေပြာဘုရင် ဝိညာဉ်မှာ တူကူပို မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အပြီးပြည့်စုံဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အပင်ပင်။
၎င်းမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး အပြာရောင် သန်းနေကာ မည်သည့် ပုံမှန်အပင်နှင့်မျှ မတူပေ။ ၎င်းက ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ပင်။
၎င်း၏ မျက်နှာပြင်က နူးညံ့သော ရွှေရောင် အလင်းဝန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပေါများလှသော သက်စောင့်အသက်သွေး အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သေစေနိုင်သော အဆိပ်များကြောင့် ပျက်စီးနေသော တူကူပို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုဝိညာဉ်အပင်နှင့် နီးကပ်သွားပြီး ၎င်း၏ သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်က မိုးရေကို ရရှိသွားသကဲ့သို့ သက်သာရာရမှုနှင့် ကြည်လင်မှုတို့ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လုချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ငွေပြာဘုရင်ဝိညာဉ်၏ အကိုင်းအခက်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှည်ထွက်လာပြီး တူကူပို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။
လုချန်က ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားလေသည်။
‘စတုတ္ထ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၊ ငွေပြာ သန့်စင်ခြင်း’
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆက်တိုက် စီးဝင်နေမှုနှင့်အတူ ငွေပြာဘုရင်ဝိညာဉ်မှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။
မြင့်မြတ်ပြီး ဖြူစင်ကာ အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုအလင်းတန်းက တူကူပို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။
တူကူပို၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားရသည်။
သေစေနိုင်သော အဆိပ်များကြောင့် အပေါက်များ ဖြစ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က စီးဝင်လာသော စွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စတင် စုပ်ယူလေတော့သည်။
နူးညံ့ပြီး နွေးထွေးတယ်။
အရမ်း လန်းဆန်းတာပဲ။
တူကူပိုမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရ၏။ အေးစက်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဤကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကို မခံစားရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာလေပြီ။
ထိုစွမ်းအင်၏ အာဟာရဖြည့်တင်းမှုအောက်တွင် သူ၏ အရေပြား၊ အသား၊ လမ်းကြောင်းများ၊ အတွင်းကလီစာများ၊ အရိုးများ... အားလုံးက တက်ကြွမှု အသစ်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဤကံကောင်းသော အချိန်ကာလမှာ တိုတောင်းလှပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်က ဤသက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်ကို ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လာပြီး အလိုအလျောက် စတင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။
“ဟစ်”
တူကူပို၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်က စတင် လှုပ်ရှားလာကာ သူ့ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေသဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားခဲ့ရသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိန်းချုပ်မရအောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော အကိုင်းအခက်များနှင့် ကြွေကျနေသော အရွက်များကို ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။
လုချန်က တူကူပိုနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေရာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်အောက်တွင် တူကူပိုက သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ မျက်ခွံများ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းမာသွားခဲ့သည်။
“စီနီယာ... သည်းခံပါ”
လုချန်က သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် တူကူပိုမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေပြီး နဖူးနှင့် ပါးပြင်ပေါ်မှ ချွေးအေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။
ငါ သည်းခံရမယ်။
တူကူပိုက ရက်စက်စွာ တွေးလိုက်သည်။
သူ၏ လက်များကို လက်သီးဆုပ်ထားပြီး သွားများကို ကြိတ်ထားကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုကို သည်းခံနေခဲ့သည်။
အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်၏ အပြင်းအထန် ခုခံမှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ထိုသက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်၏ မညှာမတာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်မှာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုသက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်နှင့် ပျက်ပြယ်သွားသည့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ပျက်ပြယ်သွားသော ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ယင်းကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ တူကူပိုမှာ အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားပြီး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ဤအရာက ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် သူ့ကို နှိပ်စက်နေခဲ့သော သူ၏ ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်ကို တစ်နေ့တွင် ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
တူကူပိုမှာ မျက်ရည်ကျလုမတတ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆက်တိုက် စီးဝင်နေသော သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအင်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။
တူကူပိုမှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်မြွေအဆိပ်ကို လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားအောင် လုပ်တော့မည့် အချိန်လေးမှာမှ ရပ်တန့်သွားသဖြင့် သူ့ကို အလယ်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ပိတ်မိနေသည့် အနေခက်သော ခံစားချက်ကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဤအရာက သူ့ကို သွေးအန်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်အထိ စိတ်ပျက်သွားစေလေသည်။
တူကူပိုက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လုချန်ကို ရန်သူတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်၏။
သို့သော် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အမောတကော အသက်ရှူနေသော လုချန်ကိုပင်။
လုချန်က သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး တူကူပိုကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
“စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အကန့်အသတ်ရှိလို့ ဒီနေ့အတွက် ကျွန်တော် ဒီလောက်ပဲ လုပ်ပေးနိုင်တော့မယ်”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စီနီယာက ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စီနီယာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စုပုံနေတဲ့ အဆိပ်တွေက အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေတဲ့ ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒါကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး”
တကယ်တော့ လုချန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တကယ် ကုန်ခမ်းသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော် တူကူပို၏ အဆိပ်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပါက သူ၏ တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
ရန်သူကို မွေးမြူထားခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အရေးပါမှုကို မြှင့်တင်ခြင်းဟူသော ဆိုရိုးစကား ရှိ၏။
တူကူပို အဆိပ်သင့်နေမှသာ လုချန်၏ တန်ဖိုးက မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။
သူ ဤနေရာသို့ လာခြင်းမှာ ကောင်းမှုကုသိုလ် လုပ်ရန်မဟုတ်ဘဲ တူကူပိုကို နောက်လိုက်တစ်ယောက်အဖြစ် စည်းရုံးရန်ဖြစ်ကြောင်း လုချန်က ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။
ထို့ကြောင့် တူကူပိုထံမှ အဆိပ်များကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် လုံးဝ ဖယ်ရှားပေးရန် ကြိုးစားခြင်းကဲ့သို့ မိုက်မဲမှုမျိုး မလုပ်နိုင်ပေ။
တူကူပိုမှာ ဒေါသကြောင့် သွားများ ယားယံလာရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်များက တစ်နေ့တည်းဖြင့် စုပုံလာခြင်း မဟုတ်သလို တစ်နေ့တည်းဖြင့်လည်း ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်ကြောင်း လုချန် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ ဝန်ခံပေသည်။
သို့သော် အဆိပ်ဖြေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်၏ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ရသည့် ခံစားချက်က သူ့အတွက် တကယ်ကို မသက်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။
တူကူပို အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြန်ထုတ်လိုက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရှူလိုက်ပြီး ပြန်ထုတ်လိုက်သည်... ဤအရာကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ တည်ငြိမ်သွားသည်အထိ စက်ဝိုင်းတစ်ခုလို လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
လုချန်၏ တန်ဖိုးကို သိရှိသွားပြီးနောက် တူကူပိုက သူ၏ လေသံကို လုံးဝ ပြောင်းလဲလိုက်၏။ သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လုချန်ကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ နှစ်သိမ့်စကား ပြောလိုက်သည်။
“ငါ နားလည်ပါတယ်... ငါ လုံးဝ နားလည်ပါတယ်”
“မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲဆိုတာ ငါ မသိသေးဘူး”
ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လုချန်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ကျွန်တော့် နာမည်က လန်ချန်ပါ။ စီနီယာရဲ့ အဆိပ်သင့်မှုက အရမ်း နက်ရှိုင်းနေတော့ တစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်း ကုသလို့ မရနိုင်ပါဘူး”
“ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ရေရှည်အတွက် စီစဉ်ရမယ်။ စီနီယာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လဝက်ကနေ တစ်လအထိ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်”
တူကူပို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သေစေနိုင်သော အဆိပ်၏ ဇာစ်မြစ်ကို သူ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူနှင့် တူကူပိုတို့မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဆက်ဆံရေးများတွင် ကိုယ် သေချာမသိသူတစ်ယောက်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရန်မှာ အလွန် အရေးကြီးလှသည်။
သူတို့ကြားတွင် ဆက်ဆံရေး သိပ်မရှိသေးသဖြင့် ဤအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို မေးမြန်းခြင်းက တစ်ဖက်လူကို အလွယ်တကူ စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် တူကူပို အဆိပ်သင့်စေသော အဆိပ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူက တူကူပို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆိပ်များကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပေးလိုက်လျှင်တောင် ၎င်းမှာ ယာယီဖြေရှင်းချက်သာဖြစ်ပြီး အဆိပ်က နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ရောက်လာသောအခါ တူကူပိုက လုချန်၏ အကူအညီကို လိုအပ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
တူကူပို၏ အခြေအနေအရ လုချန်သာ အနည်းငယ် ပို၍ ရက်စက်မည်ဆိုပါက သူသည် သူ့အပေါ်တွင် တစ်သက်လုံး အလွယ်တကူ မှီခိုနေထိုင်နိုင်သည်။
သို့သော် လုချန်က ထိုမျှအထိ ရက်စက်သူ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသည် အနာဂတ်တွင် တူကူပိုနှင့် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပါက သူ့ကို စစ်မှန်သော အခြေခံ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို သင်ကြားပေးနိုင်ပေသည်။
လုချန်၏ အတွေးများကို မသိသော တူကူပိုက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။
“လောစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီအဆိပ်ကြောင့် ငါ နှိပ်စက်ခံနေရတာ ကြာပြီပဲ... ငါ့အဆိပ်ကို အစောကြီး ဖြေနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ နောက်ကျမှ ဖြေနိုင်သည်ဖြစ်စေ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး”
“ဒီနေ့ ညီအစ်ကို လန်ချန်နဲ့ တွေ့ရတာ ငါ အရမ်း ပျော်တယ်။ ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ငါ့အိမ်ကို သွားပြီး အတူတူ သောက်ကြတာပေါ့”
ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လုချန်က တူကူပို၏ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လုချန်၏ တန်ဖိုးကို တူကူပိုက အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် လုချန်က အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
“စီနီယာရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုအတွက် ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ စီနီယာကို ညီအစ်ကို တူကူလို့ ကျွန်တော် ခေါ်ဝံ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ စီနီယာနဲ့အတူ အားပါးတရ သောက်ပါ့မယ်”
လုချန်က သူ့ကို ညီအစ်ကို တူကူဟု ခေါ်လိုက်ပြီး တူကူပိုက ညီအစ်ကို လန်ချန်ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် နေဝင်တောအုပ်မှ ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြသည်။
အခန်း ၃၂ပြီး