အခန်း (၃၀) တူကူပို

အသစ်နိုးထလာသော ငွေပြာပိုင်နက်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ပြီးနောက် လုချန်သည် ထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်၏ ကိုယ်လုံးကို စစ်ဆေးလိုက်၏။ ၎င်းမှ ဝိညာဉ်အရိုး ထွက်မလာကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် အလွန် နှမြောတသစွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့၏။

လုချန် ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် နှစ်ဝက်ခန့် ရှိလေပြီ။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း လုချန်သည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုမျှပင် မရှိသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ပညာသင် တစ်ယောက်အဖြစ် စတင်ခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သားရဲများကို မညှာမတာ အမဲလိုက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကွင်းခြောက်ခုကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ခြောက်ဆယ့်ကိုး ရှိသော အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အပြောင်းအလဲများမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားလွန်းသဖြင့် လူများကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေနိုင်လေသည်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် လုချန်တစ်ယောက်သာ ခြောက်လအတွင်း ဝိညာဉ်ပညာသင် အဆင့်မှ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဝိညာဉ်သားရဲများ အမြဲတမ်း စုဝေးလေ့ရှိသည့် နေရာဖြစ်သော ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီး၏ ရောနှောဇုန်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ငွေပြာမြက်၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် လုချန်သည် အပြင်သို့ ထွက်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့် ဝိညာဉ်သားရဲနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ငါးရက်အတွင်း ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီးထဲမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့၏။

လုချန်က အကြောဆန့်လိုက်ပြီး လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါသာ နော့တင်း အကယ်ဒမီကို အခု ပြန်သွားမယ်ဆိုရင် ထန်စန်းကို နှိမ်နင်းဖို့က အရမ်း လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ’

သို့သော် ထန်စန်း၏ အနောက်တွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၌ ဟောက်ထျန်ဟု လူသိများသော ရှင်းလင်းသော ကောင်းကင်တိုလောဖြစ်သည့် ထန်ဟောက် ရှိနေလေသည်။ သူသည် နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဘွဲ့ခံတိုလော တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လုချန်သည် ယခုအချိန်တွင် ထန်ဟောက်နှင့် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်စားချေဖို့ ဒါက လုံလောက်တာထက် အများကြီး လိုသေး၏။

လုချန်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

‘ထန်ဟောက်၊ ထန်စန်း... မင်းတို့ သားအဖနှစ်ယောက် အခုအချိန်ကို တန်ဖိုးထားသင့်တယ်။ ငါက အဆင့် ခြောက်ဆယ့်ကိုး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ မင်းတို့နဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ့်နေ့က သိပ်မဝေးတော့ဘူး’

ယင်းကို တွေးမိပြီးနောက် လုချန်သည် တီအောင်းပြည်နယ်ရှိ နေဝင်တောအုပ်ဆီသို့ ပြတ်သားစွာ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

လုချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လက်ရှိတွင် အဆင့် ခြောက်ဆယ့်ကိုးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ခုနစ်ဆယ်သို့ မရောက်ရှိမီ တူကူပိုနှင့် အောင်မြင်စွာ အဆက်အသွယ် လုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ခုနစ်ဆယ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ငွေပြာဘုရင်ကို အမဲလိုက်ဖို့ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် တူကူပိုကို ဖိတ်ခေါ်လို့ရပြီဖြစ်သည်။

တူကူးပိုနှင့် အဆက်အသွယ် လုပ်ရန်က အလွန် လွယ်ကူ၏။

သူနှင့် သူ၏မြေးမလေးတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စားသုံးမိခဲ့သော ဝိညာဉ်အဆိပ်သင့်မှုက အကောင်းဆုံး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အမှတ်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းထားသည်။

လုချန်တွင် ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိလေသည်။ ပထမတစ်ခုက သူ၏ စတုတ္ထ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ငွေပြာ သန့်စင်ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသော အခြေအနေ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆိပ်သင့်ခြင်းကလည်း ဆိုးရွားသော အခြေအနေ အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခုပင်။

‘ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ငွေပြာသန့်စင်ခြင်းက တူကူပိုအပေါ် ထိရောက်သင့်တယ်’

‘ငါသာ တူကူပိုရဲ့ အဆိပ်ကို ကုသပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို ငါ့ဘက် ပါလာအောင် လုပ်ဖို့က အရမ်း လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ’

ငွေပြာသန့်စင်ခြင်းကသာ အလုပ်မလုပ်ပါက လုချန်တွင် ဒုတိယနည်းလမ်း ရှိသေးပေသည်။ ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေတွင်းရှိ သေမျိုးမဟုတ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို စားသုံးခြင်းဖြင့် အဆိပ်ဖြေရန် တူကူပိုကို လမ်းညွှန်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့လုပ်ခြင်းက တူကူပိုအတွက် သူ၏ တန်ဖိုးကို ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားစေမည်ဖြစ်ပြီး တူကူပိုကို သူ၏ဘက်ပါလာအောင် ပိုမို ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သုံးရက်ကြာ ခရီးသွားပြီးနောက် လုချန်သည် သီအိုဟုခေါ်သော မြို့ငယ်လေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ခရီးသွားရာတွင် သူ အချိန်အများကြီး မဖြုန်းတီးချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ပြီးနောက် လုချန်က ထိုမြို့ငယ်လေးတွင် နောက်ထပ် တစ်ရက်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် သီအိုမြို့ရှိ အဝတ်အထည်ဆိုင်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည့် အဝတ်အစား အသစ် ဒါဇင်ကျော်ခန့်ကို ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။

အဝတ်အစားက လူကို ဖန်တီးပြီး ကုန်းနှီးက မြင်းကို ဖန်တီးသည်လေ။

အနာဂတ်မှာ တိုက်ကြီးပေါ်ကို အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ကောင်းမွန်တဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခု ရဖို့အတွက် အဝတ်အစားကောင်းကောင်း အနည်းငယ်တော့ လိုအပ်သေးတာပေါ့။

ထို့အပြင် လုချန်မှာ ယခုအချိန်တွင် ပိုက်ဆံမရှားသဖြင့် အဝတ်အစားအချို့ ဝယ်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ ရှာတွေ့ခဲ့သော ငွေရောင် သတ္တုလက်ကောက်ထဲတွင် ရွှေပြား ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် အနက်ရောင် ရွှေပြားကတ် နှစ်ကတ် ပါဝင်လေသည်။

လုချန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ရွှေပြားကတ်ထဲတွင် အနည်းဆုံးတော့ ရွှေပြား သောင်းချီပြီး သေချာပေါက် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေအရဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် လုချန် အပြင်ထွက်သည့်အခါ ငွေကြေးအတွက် ပူပန်စရာ လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ညနေပိုင်းတွင် လုချန်သည် ဟိုတယ်တစ်ခုသို့ ဝင်သွားပြီး ဝန်ထမ်းများထံမှ ရေနွေးတောင်းကာ သက်တောင့်သက်သာ ရေနွေးချိုးလိုက်၏။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လတာအတွင်းက ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို အပြည့်အဝ ဆေးကြောပစ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်။

သူ၏ အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲကာ အပြာရောင် ဝတ်ရုံသစ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လုချန်သည် နေဝင် တောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ခရီးဆက်ခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နေဝင် တောအုပ်သို့ ရောက်ရှိရန် လုချန်က လဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရ၏။

နေဝင် တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားရင်း လုချန်သည် ငွေပြာပိုင်နက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခုက အလျင်အမြန် ပြန့်နှံ့သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အချင်းဝက် ဆယ်ကီလိုမီတာရှိသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ငွေပြာပိုင်နက်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နေဝင် တောအုပ်ရှိ ငွေပြာမြက်များမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့က လုချန်ကို ဦးညွှတ်ကာ ငွေပြာပိုင်နက်၏ သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားများကို စုပ်ယူရင်း ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ဘုရားဖူးခရီးစဉ်တစ်ခု ရောက်နေသည့်အလားပင်။

ဤငွေပြာမြက်များအတွက်မူ ငွေပြာပိုင်နက်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သက်စောင့်အသက်သွေး အနှစ်သာရ အနည်းငယ်ကို စုပ်ယူရုံမျှဖြင့် သူတို့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်စေပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချန်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“ရေခဲနှင့် မီး စွမ်းအင်နှစ်ခု ရောယှက်နေပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ကြီးထွားဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နေရာတစ်ခုကို နေဝင် တောအုပ်ထဲမှာ ငါ ရှာဖို့လိုတယ်။ အဲ့ဒီနေရာကို ငါ့အတွက် ရှာပေး”

အမိန့်ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငွေပြာမြက်များက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာပြီး ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ ရေခဲနှင့် မီး စွမ်းအင်နှစ်ခု ရောယှက်နေသော နေရာများကို စတင် ရှာဖွေကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငွေပြာမြက်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သားရဲများက လမ်းဘေး ပေါင်းပင်များနှင့် တူသောကြောင့် နေရာတိုင်းတွင် ပေါများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤနေဝင် တောအုပ်ထဲတွင် ငွေပြာမြက် မရှိသော နေရာဟူ၍ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် နာရီဝက်မပြည့်ခင်မှာပင် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေတွင်း တည်ရှိရာနေရာကို ဤငွေပြာမြက်များက ရှာတွေ့သွားခဲ့ကြသည်။

လုချန်သည် ဤအရာကြောင့် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

“ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေတွင်းကို ရှာတွေ့ပြီလား။ ငါ့ကို အဲ့ဒီကို မြန်မြန် ခေါ်သွားပေး”

ဤငွေပြာမြက်များ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လုချန်သည် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန်ရေတွင်း တည်ရှိရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် လုချန်သည် ဝေးကွာသော တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခေသည်။ ငွေပြာမြက်များ ပေးသော အချက်အလက်များအရ ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန်ရေတွင်းမှာ ထိုတောင်တန်း၏ တောင်ကြားတွင် တည်ရှိပေသည်။

အဆိပ်တိုလော တူကူပိုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ လုချန်ကလည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းပြီး ရှေ့ရှိ တောင်တန်းဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် တောင်စောင်းသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် လုချန်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့ရှိ လေထုမှာ ကျောချမ်းစရာကောင်းလောက်အောင် အစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့တစ်လွှာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

“အဆိပ် ဝင်္ကပါ...”

လုချန်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ကြည်လင်တောက်ပပြီး နူးညံ့သော ရွှေရောင် အလင်းဝန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပေါများလှသော သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ငွေပြာဘုရင်တစ်ခု သူ၏ ပတ်လည်တွင် ထွက်လာခဲ့သည်။

အဝါရောင်၊ အဝါရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အနက်ရောင်၊ အနက်ရောင်... အသွင်ယူထားသော ဝိညာဉ်ကွင်းခြောက်ခုက သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

“စတုတ္ထ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၊ ငွေပြာ သန့်စင်ခြင်း”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုချန်၏ ငွေပြာဘုရင် ဝိညာဉ်သည် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မြင့်မြတ်ပြီး ဖြူစင်ကာ တောက်ပနေပြီး... မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

အပြာရောင် အလင်းတန်းအောက်တွင် မြစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့ အလွှာများက ဆောင်းရာသီ နှင်းများ နေရောင်ခြည်နှင့် တွေ့သောအခါ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေတွင်းထဲတွင်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မည်းမှောင်နေသော အစိမ်းရောင်ဆံပင်များက မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပိန်လှီသော သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးသည် အိပ်မက်ဆန်ပြီး သဘာဝလွန် ဖြစ်နေသော သူ၏ တောက်ပသည့် အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတစ်စုံကို ဖွင့်လိုက်၏။

အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဝင်္ကပါက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်... ဒါတောင် မင်းက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူက ဒီလောက် ရဲတင်းနေတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်လိုက်တာ”

စကားပြောပြီးသည်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုသည် သူ၏ မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူ၏ စကားများကို နားထောင်ရုံဖြင့် သူ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာကို သိနိုင်သည်။

ဒီလူသည် တူကူပိုပင်။