အခန်း (၂၇) ဝိညာဉ်အရိုး

လုချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ဝိညာဉ်ကွင်း ငါးခုဖြစ်သော ခရမ်းရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အနက်ရောင်၊ အနက်ရောင်တို့မှာလည်း လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လုချန်က ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်မသွားသေးပေ။ သူက အနောက်သို့ လှည့်ကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနေစဉ်ကတည်းက ၎င်းကို သူ သတိထားမိခဲ့၏။

ဤမိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန်များအတွင်းတွင် သူ့ရဲ့ ပဉ္စမ ဝိညာဉ်ကွင်းနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ တစ်ခုခု ကျန်ရှိနေသေးလေသည်။

လုချန် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် အများဆုံး ကိုက်ညီနိုင်သည့်အရာမှာ ဝိညာဉ်အရိုးပင်။

လုချန်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ပြီး ဒုတိယသိုင်းဝိညာဉ် အနက်ရောင် သံမဏိတံစဉ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အပျက်အစီးများရှေ့တွင် ရပ်ကာ လုချန်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အနက်ရောင် သံမဏိတံစဉ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းက အေးစက်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာလေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင် သံမဏိတံစဉ်ကို လွှဲခုတ်ကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် သစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို ခုတ်ထစ်လိုက်၏။

မိစ္ဆာဝိညာဉ် သစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ အတော်လေး မာကျောလှသည်။ လုချန်က အနက်ရောင် သံမဏိတံစဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လွှဲခုတ်လိုက်ပြီးမှသာ ၎င်း၏ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှည်လျားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှတစ်ဆင့် သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော အလင်းတန်းများ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒါက တကယ်ကြီး ဝိညာဉ်အရိုးပဲ။

လုချန်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သူ၏ ဘဝတွင် ဝိညာဉ်အရိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူက လက်လှမ်းကာ အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဇာစ်မြစ်ကို ယူလိုက်သည်။

ထိလိုက်သောအခါ အေးစက်နေပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားရသော်လည်း ၎င်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

လုချန်က သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သိပ်မပြည့်စုံဘဲ အောက်ပိုင်း ခြေသလုံး အစိတ်အပိုင်းသာ ပါဝင်လေသည်။

ဤသည်က ပုံမှန်ပင်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်က နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းခွဲသာ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် ၎င်းမှ ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခု ထွက်လာနိုင်ခြင်းကပင် အံ့သြစရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

အခြား လွန်ကဲသော ဆန္ဒများအတွက်ဆိုလျှင် မေ့လိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။

ယခု အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ဤညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးတွင် မည်သည့် စွမ်းရည်များ ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်၏။

ပဉ္စမ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက် လုချန်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ပိုမို သန့်စင်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူက ၎င်း၏ စွမ်းရည်များကို ဆုံးဖြတ်ရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်အရိုးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရူးသွပ်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက အရိုးထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စားသုံးကာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော်လည်း လုချန်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ခိုင်မာပြီး သူက အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ ဤခြေထောက်အရိုး၏ စွမ်းရည်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ရှောင်ရှားရန် လုချန်သည် ခြေထောက်အရိုး၏ စွမ်းရည်များကို နားလည်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် နောက်ထပ် အများကြီး ထိတွေ့ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

“ဟူး...”

လုချန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးလိုက်၏။

‘ဒီညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးရဲ့ စွမ်းရည်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် စုပ်ယူခြင်းလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါက ဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ အလောင်းတွေနဲ့ အသားတွေကို ဝါးမျိုနိုင်တယ်’

‘ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကို ဝါးမျိုနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို အမွေဆက်ခံထားတဲ့ အရမ်း ဆိုးရွားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကိုတောင် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်’

‘ဒီဝိညာဉ်အရိုးကို ငါ မလိုအပ်ဘူး။ ငါ့ကို အသက်ရှူတိုင်း ပိုသန်မာလာစေတဲ့ အထူးစွမ်းရည် ရှိတယ်။ လူတွေ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ဝါးမျိုပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ အသားနဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူဖို့ ငါ့မှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး’

ဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် ဝိညာဉ်အရိုးတို့မှာ တူညီသော ဝိညာဉ်သားရဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက်အပေါ် အကြီးမားဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိလာသော ဤညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးကို မစုပ်ယူတာက အကောင်းဆုံးလို့ ထင်ပေသည်။

‘ဒါက ငါ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးထက် ဆိုးကျိုးက ပိုများပြီး ငါ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကိုတောင် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒါက အသက်နည်းနည်း ငယ်လွန်းတယ်... နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းခွဲ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အရိုးလေးပဲ။ ငါ ဒါကို စုဆောင်းစရာ ပစ္စည်းတစ်ခုအနေနဲ့ သိမ်းထားလိုက်မယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အသုံးဝင်လာကောင်း အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်’

ထိုအတွေးနှင့်အတူ လုချန်က သူ စုပ်ယူနေခဲ့သော ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးကို ယူကာ သူ၏ ငွေရောင် သတ္တုလက်ကောက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ထားလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီး ဝိညာဉ်အရိုးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လုချန်သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

...

နှစ်ပတ်အကြာတွင်။

ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီး၏ ရောနှောဇုန် တစ်နေရာတွင်။

လုချန်က သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော ငွေပြာမြက်ခင်းကြီးကို အသုံးပြုကာ သူ၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ ၎င်းက သူ့ကို လမ်းဘေး နေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်သော ငွေပြာမြက်ပင် တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက နှစ်သုံးသောင်း သက်တမ်းရှိ လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူတစ်ကောင်က နှစ်ရှစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ရေခဲဖန် သမင်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းရန် ပင့်ကူအိမ် ချည်နှောင်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနေသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရေခဲသမင်က ထောင်ချောက်မိသွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပင့်ကူအိမ်တွင် လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူ၏ သေစေနိုင်သော အဆိပ်များ ပါဝင်နေလေသည်။

သေစေနိုင်သော အဆိပ်များ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ရေခဲသမင်က ခုခံနိုင်စွမ်းများ တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးလာပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှူသံများ အားနည်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

ရေခဲသမင် သတိလစ်သွားပြီးနောက် လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူက ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် မျိုချလိုက်တော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ရေခဲသမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူက မျိုချသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးအိုင်တစ်အိုင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အရိုးအပိုင်းအစ တစ်ခုမျှပင် မကျန်တော့ချေ။

အစာစားပြီးနောက် လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူက တောအုပ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကျေနပ်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူ တကယ် ထွက်သွားပြီဆိုတာကို အတည်ပြုရန် လုချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငွေပြာမြက်များနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ပြီးမှ သစ်ပင်ကြီးနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

လုချန်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအတွက် သက်ပြင်းချလိုက်ကာ သူနှင့် ကိုက်ညီမည့် ဆဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းဆကို ဆက်လက် ရှာဖွေလေသည်။

ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီးထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်စားသောက်နေကြသည်ကို သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

သူ၏ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူသည် ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီးထဲရှိ ငွေပြာမြက် အများအပြားနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသော ဝိညာဉ်သားရဲကို ရှာဖွေရာတွင်ဖြစ်စေ၊ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ သူ၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရာတွင်ဖြစ်စေ များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့၏။

မဟုတ်ပါက ထိုလူမျက်နှာ မိစ္ဆာပင့်ကူက ရေခဲဖန် သမင်ကို စားပြီးနောက် လှည့်ကာ သူ့ကို သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီး၏ ရောနှောဇုန်ထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပြီးနောက် လုချန်သည် နေ့စဉ် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်သားရဲ အများအပြားနှင့် ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ငွေပြာမြက်များက သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် နားများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးသဖြင့် သူက အန္တရာယ်ကင်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လုချန်သည် ငွေပြာမြက်၏ လမ်းညွှန်မှုများအတိုင်း တောင်ကြီးတစ်လုံးပေါ်သို့ တက်လာခဲ့လေသည်။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် ပေါက်ရောက်နေသော ကြီးမားလှသည့် ထင်းရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထင်းရှူးပင်က မြင့်မားပြီး ခမ်းနားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်နေခဲ့သည်။

သစ်ပင် ပင်စည်မှာ တွန့်လိမ်နေပြီး သန်မာကာ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များမှာလည်း စိမ်းလန်းစိုပြေပြီး ထူထပ်လှသည်။

အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုနှင့်အတူ အေးချမ်းသော သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားတစ်ခုက ထင်းရှူးပင်မှ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လုချန်က ထင်းရှူးပင်ကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်... ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ ဆဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ”

“ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ဒီထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်က ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နှစ်ပေါင်း လေးသောင်းရှစ်ထောင်ကျော်၊ ငါးသောင်းနီးပါးလောက် ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဆဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် အတိအကျပဲ”

“ထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်ရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာက အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားပဲ။ သူက အိုမင်းခြင်း ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ နှစ်သောင်းချီတိုင်အောင် စိမ်းလန်းနေနိုင်တယ်”

“နှစ်တစ်သောင်းကြာတိုင်း သူက ဆုတ်ယုတ်တဲ့ ကာလတစ်ခုကို ရောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အကိုင်းအခက်တွေနဲ့ အရွက်တွေက ဝါသွားပြီး ပင်စည်က ဆွေးမြည့်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဆုတ်ယုတ်တဲ့ ကာလကို သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည် နုပျိုလာနိုင်တယ်”

“ပြန်လည် မွေးဖွားလာသလိုပဲ... ဆုတ်ယုတ်တဲ့ ကာလကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်က တက်ကြွမှုကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရရှိနိုင်ပြီး အတွင်းမှာ ပါဝင်တဲ့ သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားတွေက အရင်ကထက် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်ပြောင်းမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားလိမ့်မယ်”

“ဒါက ငါ လိုချင်နေတဲ့အရာ အတိအကျပဲ။ လူတစ်ယောက်ကို သေလုနီးပါး အခြေအနေကနေ ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားတစ်ခုလေ”

“နှစ်ပေါင်း လေးသောင်းရှစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ ထာဝရနွေဦး ထင်းရှူးပင်က ငါ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဆဋ္ဌမ ဝိညာဉ်ကွင်းပဲ”

အခန်း ၂၇ပြီး