အခန်း (၂၁) ပေါက်ကွဲခြေလှမ်းနှင့် အမြောက်လက်သီး

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ပေါက်ကွဲသံများက နေ့တစ်နေ့လုံး ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

နေကြာပန်းမှာ တကယ်ကို ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ဖြစ်သော ပေါက်ကွဲတတ်သော မျိုးစေ့ကို လုချန်က သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်၏။

တစ်နေ့တာအတွင်း နေကြာပန်းက ပေါက်ကွဲတတ်သော မျိုးစေ့ ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရသဖြင့် ပန်းပင်မှာ အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေလေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် သူက လုချန်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ပြင်းထန်သော ဖိအားများက လုချန်ကို ပို၍ပို၍ သွက်လက်လာစေခဲ့သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် အပင် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သော နေကြာပန်းတွင် ပါးစပ် မရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းက ဤအချိန်တွင် သေချာပေါက် ကျိန်ဆဲနေပေမည်။

နေမင်းကြီး အနောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ နေကြာပန်း၏ တက်ကြွမှုများက အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံး နေရောင်ခြည် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ နေကြာပန်းမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားပုံရသည်။

သို့သော်လည်း အိပ်ပျော်နေသော နေကြာပန်းသည် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ပန်းပွင့်ခေါင်းမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ နေကြာပန်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းထားလိုက်လေသည်။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ ဖရိုဖရဲနှင့် အလွန် အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်နေသော လုချန်က အမောတကော အသက်ရှူနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ မီးလောင်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်းမာသော အရေပြား တစ်နေရာမျှပင် မကျန်တော့ပေ။ သူက နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေပြီး စိမ့်ထွက်လာသော ချွေးများကို အပူရှိန်က အလျင်အမြန် အခြောက်ခံပေးလိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လေ့ကျင့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်က လုချန်အတွက် မည်မျှ နာကျင်ရကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လုချန်က ပထမဝိညာဉ် ငွေပြာမြက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော အကြောများပါရှိပြီး သင်းပျံ့သော ထူးခြားသည့် ရနံ့တစ်ခုနှင့် ပေါများလှသော သက်စောင့်အသက်သွေး စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အပင်တစ်ပင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ခမ်းနားသော ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ခုက လုချန်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ဝိညာဉ်ဆရာကြီး တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးလိုက်၏။

အခြားသူများအားလုံးတွင် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုနှင့် အဝါရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အဝါရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ခု ရှိသော်လည်း သူတွင်မူ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းသာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက ဝိညာဉ်သခင်များ၏ လောကတွင် မည်မျှလောက် ဂယက်ရိုက်သွားမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

“ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၊ ငွေပြာ ပြန်လည်သက်သာခြင်း”

“ဒုတိယ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၊ ငွေပြာ ကျေးဇူးတော်”

လုချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းနှစ်ခုက တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်က ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့လာပြီး အပြာရောင် အလင်းမြူလေးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

အပြာရောင် အလင်းမြူလေးများထဲတွင် ခနဆနပြီးနောက် လုချန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သက်သာလာပြီး သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားကာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွက် ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် စွမ်းအင်အချို့ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ အထူးစွမ်းရည်က အသက်ရှူခြင်းကို အားကောင်းစေပြီး အသက်ရှူတိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်စေသည်။

ပြန်လည်ရရှိမှုက သုံးစွဲမှုထက် ပိုမို မြန်ဆန်သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကုန်ခမ်းသွားမည့် လက္ခဏာများ လုံးဝ မပြပေ။

သုံးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် လုချန်သည် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး လန်းဆန်းကာ လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ဒဏ်ရာ အရာလေးများပင် မကျန်တော့ပေ။

“အရင်ဆုံး သွားပြီး စားစရာ တစ်ခုခု ရှာကြတာပေါ့။ ပြီးမှ ပြန်လာပြီး ငါ စိတ်ကူးထားတဲ့ အမြောက်လက်သီးကို လေ့ကျင့်ဖို့ နေကြာပန်းရဲ့ နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်ကို အသုံးပြုမယ်”

ပေါက်ကွဲမှု ခြေလှမ်းနှင့် အမြောက်လက်သီးတို့မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်အတွင်း လုချန် ဖန်တီးခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်၏ လက္ခဏာများပင်။

ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ၏ အနောက်ရှိ အခြေခံ သဘောတရား နှစ်ခုစလုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်းတို့မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှု ခြေလှမ်းတွင် အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ရန် ခြေထောက်များရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်း ပါဝင်သည်။

အမြောက်လက်သီးဆိုသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖန်တီးရန် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်း ပါဝင်သော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သီအိုရီအရ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိပေ။ လိုအပ်နေသည်မှာ ဤကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်နှစ်ခုကို အမှန်တကယ် အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် လေ့ကျင့်မှု များစွာ ပြုလုပ်ရန်သာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤနှစ် ၈၀၀၀ သက်တမ်းရှိ နေကြာပန်းမှာ လုချန်အတွက် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ဖော် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

လုချန်၏ ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်ပြီး သူ၏ ဒုတိယဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေပျောက်စေကာ ခွန်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ဆလသည်။

ဤအရာက လုချန်ကို ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သို့မဟုတ် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြန်လည်သက်သာလာစေပြီး လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နိုင်စေခဲ့သည်။

လုချန်၏ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နှစ်ခုက လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွင် ထိရောက်မှု ရှိလာရန် အချိန်သိပ်မလိုတော့ဘူးဟု ယုံကြည်ရသည်။

လက်ရှိအချိန်သို့ ပြန်သွားရလျှင် အမှောင်ထု ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ တောအုပ်တစ်ခုလုံးမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အမည်မသိ ငှက်အချို့၏ အော်သံများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေါင်းထည့်ပေးနေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုချန်က ၎င်းကို အသားကျနေပြီဖြစ်၏။ သူက သူ၏ အိတ်ရှိရာနေရာသို့ ပြန်သွားကာ ထင်းအချို့ကို စုဆောင်းပြီး မီးဖိုတစ်ခုကို မီးမွှေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှ ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားသော အသားခြောက်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဓားဖြင့် အတုံးသေးသေးလေးများ တုံးလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ သူ ခူးလာခဲ့သော တောရိုင်းဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့်အတူ ဒယ်အိုးငယ်လေးထဲတွင် ထည့်ကာ ပြုတ်လိုက်သည်။

အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မွှေးပျံ့သော အသားဟင်းချိုတစ်ခွက် အသင့်ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ စားသောက်ပြီးနောက် လုချန်က သူ၏ လက်များကို ခေါင်းနောက်တွင် ပိုက်ကာ ကြယ်များကို ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ လဲလျောင်းနေခဲ့၏။

ငါ အပြင်ကို ထွက်လာတာ လအနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် ပထမနဲ့ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းဆက်တွေကို ရခဲ့ပြီလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။

ထို့အပြင် သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ဖန်တီးနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ပြီး နေကြာပန်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်နှင့် သူ၏ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်က တတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

မကြာခင် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။

ငါ လက်စားချေဖို့ နောက်တစ်လှမ်း နီးကပ်လာပြီ။

ထန်ဟောက်၏ အတိတ်ကို တွေးမိသောအခါ လုချန်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားများ တောက်ပသွားရသည်။ ထန်စန်း သားအဖက သူနှင့် သူ၏မိဘများအပေါ် ယူဆောင်လာခဲ့သော အရှက်ရမှုများက သူ့ကို နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေဆဲဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်တောင် သူက ယင်းကို မေ့ဖျောက်မပစ်နိုင်သေးပေ။

“ထန်ဟောက်၊ ထန်စန်း... မင်းတို့ စောင့်သာကြည့်နေလိုက်။ မင်းတို့ သားအဖကို ဒီလောကမှာ လူလာဖြစ်ရတာ နောင်တရပြီး သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်”

ထိုကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ပြောပြီးနောက် လုချန် မြေပြင်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး သူ၏ စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်သော အင်္ကျီကို ဆွဲဆုတ်လိုက်ရာ ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရင်ဘတ်နှင့် ထင်ရှားသော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လုချန်က ခြေလက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အိပ်မောကျနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည့် နေကြာပန်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့၏။

“အမြောက်လက်သီး”

လုချန်က ညာဘက်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လက်သီးထဲသို့ ပို့ဆောင်ကာ ဖိသိပ်လိုက်သည်။ နေ့လည်ဘက်က အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က အလွန် ချောမွေ့နေခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပေါက်ကွဲမှု ခြေလှမ်းနှင့် အမြောက်လက်သီး နှစ်ခုစလုံး၏ အခြေခံ သဘောတရားများမှာ တူညီပေသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် ထုတ်လွှတ်ခြင်းအပေါ်တွင် မှီခိုနေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြင်းထန်စွာ ဖိသိပ်လိုက်သည်နှင့် လုချန်၏ ဆုပ်ထားသော ညာဘက်လက်သီးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး လက်သီး၏ မျက်နှာပြင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းလုံးများ ထိန်းချုပ်မရအောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

လုချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ လက်သီးကို လွှဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းအတွင်းရှိ ဖိသိပ်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း။

လုချန်က လောင်ကျွမ်းနေသော နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်ကို ထိုးလိုက်ရာ ရွှေရောင် စွမ်းအင် အကာအကွယ်မှာ အနည်းငယ် လှိုင်းထသွားခဲ့သည်။

လုချန်၏ လက်သီးက နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်ကို လုံးဝ မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုတော့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ လုချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

“တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ပုံပဲ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ရိုးရိုးလက်သီးထက် အများကြီး ပိုအားပြင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် မြှင့်တင်ဖို့တော့ လိုသေးတယ်”

“ငါတို့တွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စပရိန်တစ်ခုလို ထပ်ပြီး ဖိသိပ်ဖို့ လိုတယ်။ သူက ပိုပြီး ဖိသိပ်ခံရလေလေ၊ အနောက်ကို ကန်ထွက်လာမယ့် အားက ပိုကြီးလေလေပဲ”

“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်မယ့် ထောင့်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုတယ်။ စွမ်းအားတွေကို စုစည်းထားရမယ်။ ပိုပြီး စုစည်းလေလေ... ဒါရဲ့ စွမ်းအားက ပိုကြီးလေလေဖြစ်ပြီး ပိုပြီး ပြန့်ကျဲလေလေ... ဒါရဲ့ စွမ်းအားက နည်းလေလေပဲ”

“ဆက်ကြိုးစားမယ်... ဆက်ကြိုးစားမယ်။ နေကြာပန်းရဲ့ နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် အမြောက်လက်သီးက တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံသွားပြီပဲ”

စကားပြောပြီးသည်နှင့် လုချန်က သူ၏ လက်သီးကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လုပ်ရပ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ကာ ခွန်အားများကို စုစည်းပြီး နေကြာပန်း၏ နေရောင်ခြည် အကာအကွယ်ကို လက်သီးဖြင့် အချက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ထိုးနေခဲ့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

လုချန်သည် မမောမပန်းနိုင်သော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ညဉ့်နက်သည်အထိ လက်ဝှေ့လေ့ကျင့်နေပြီးနောက်မှ အနားယူရန် ပြန်သွားလေသည်။

လုချန်သည် ဤလေ့ကျင့်မှုကို ရက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

အခန်း ၂၁ပြီး