အခန်း (၁၃) တရားဝင် သင်ခန်းစာ

နောက်တစ်နေ့တွင်။

မိုးလင်းသည်နှင့် တရှဲရှဲမြည်သံတစ်ခုက လုချန်ကို အိပ်ရာမှ နိုးသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ နိုးနေသေးသော လုချန်က မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ရာ ထန်စန်းသည် အိပ်ရာမှထပြီး အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ကာ စောင်များ ခေါက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

‘ထန်စန်းက သူ့ရဲ့ဆရာ ယွီရှောင်ကန်းနဲ့အတူ ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်ပြီး ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းဆက်ကို စုပ်ယူဖို့ ဝိညာဉ်မုဆိုးတောအုပ်ဆီ သွားမလို့ ဖြစ်မယ်’

‘ဟီးဟီး... သွားလေ။ အပင်ဝိညာဉ် ငွေပြာမြက်က ဒေါသကြီးမြွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူလိုက်လို့ ယာယီစွမ်းအား ရသွားရင်တောင် ဒေါသကြီးမြွေက ငွေပြာမြက်ကို မှန်ကန်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး’

‘အချိန်တွေက အများကြီးရှိပါသေးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အစောပိုင်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာတွေ့ပြီး ငွေပြာတောအုပ်က ငွေပြာဘုရင်ကိုသာ ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ရင် ထန်စန်းက ငွေပြာဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အခုလုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက် အစောပိုင်း ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ သေချာပေါက် တန်ဖိုးပေးရလိမ့်မယ်’

ယင်းကို တွေးမိပြီးနောက် လုချန်က တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ စောင်ကို ခေါင်းပေါ်အထိ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ဆက်လက် အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီး စောင်များ ခေါက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သော ထန်စန်းက အနောက်သို့ လှည့်ကာ လုချန်ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ထန်စန်းက ခရမ်းရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံးကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူက လုချန်၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုလေးများကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တွေးလိုက်၏။

“လုချန်... ငါတို့က တစ်ချိန်တုန်းက အတူတူပဲ။ တူညီတဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ တူညီတဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြတယ်”

“ဒါပေမယ့် အခုတော့ အရာရာက ကွာခြားသွားပြီ။ ငါက လမ်းညွှန်ပေးမယ့် ဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရယူတော့မယ်”

“မင်းအတွက်တော့ လမ်းညွှန်မှုမရှိဘဲ သင့်တော်တဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ရဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပဲ”

“ငါကသာ ဦးဆောင်သွားနိုင်ရင် ငါ ဆက်ပြီး ရှေ့ရောက်နေလိမ့်မယ်။ မင်းကို ငါ တဖြည်းဖြည်း ကျော်ဖြတ်သွားမယ်။ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ သဘာဝလွန် ခွန်အားကို အသုံးမပြုနိုင်တော့တဲ့ အချိန်ရောက်လာရင် အဲ့ဒီအချိန်က မင်းကို ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ နင်းခြေမယ့်အချိန်ပဲ”

“ရှောင်ဝူ... ငါ့ကို စောင့်နေပါ။ အခန်း ၇ မှာ ယုံကြည်ရဆုံးသူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် ပြသပေးမယ်”

ယင်းကို တွေးမိပြီးနောက် ထန်စန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက ရူးကြောင်ကြောင် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားရာ တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ကူးယဉ်နေသည့်အလား ပင်။

ထန်စန်းက ခေါင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း ခါယမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်ဝူရှိရာ နေရာသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အခန်း ၇ မှ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထန်စန်း ထွက်သွားပြီးနောက် တစ်နာရီခန့်အကြာ အလင်းရောင် အပြည့်အဝ ရလာချိန်တွင် အခန်း ၇ ရှိ အလုပ်သင်ကျောင်းသားများ တဖြည်းဖြည်း အိပ်ရာမှ ထလာကြသည်။

အချို့က ထန်စန်း ပျောက်ကွယ်သွားမှုအတွက် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း မည်သူကမျှ တကယ် ဂရုမစိုက်ကြပေ။

လုချန်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုအောက်တွင် အလုပ်သင်ကျောင်းသားများ အားလုံးက ထန်စန်းကို ဖယ်ကျဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ထန်စန်းနှင့် စကားမပြောသလို အတူလည်း မကစားကြဘဲ သူ့ကို မရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြသည်။

ရှောင်ဝူနှင့်ပင် လုချန်က သူမနှင့် အဆက်အသွယ် အများကြီး မလုပ်ခဲ့သော်လည်း မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကြောင့် ထန်စန်းနှင့် ကုတင်တစ်လုံးတည်း အတူအိပ်ရသည့် အဖြစ်မျိုး မကြုံခဲ့ရပေ။

ကူးပြောင်းလာသည့် လိပ်ပြာလေးဖြစ်သော လုချန်သည် သူ၏ တောင်ပံခတ်မှုမှ လှုံ့ဆော်လိုက်သော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများဖြင့် အရာရာကို ပိုမို လွှမ်းမိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်ဒမီမှ ထုတ်ပေးသော ကျောင်းဝတ်စုံအသစ်စက်စက်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ လုချန်၏ အသွင်အပြင်တစ်ခုလုံးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူသည် မူလက တောသားလေး တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မင်းမျိုးမင်းနွယ် လူငယ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှ မညံ့တော့ပေ။

လုချန်၏ အသက်ရှူခြင်းကြောင့် အထူးစွမ်းရည်က ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် အရပ် ၁.၆ မီတာရှိပြီး ခန့်ညားသော အရပ်အမောင်းရှိကာ ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အလွန် ယောက်ျားပီသပြီး ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။

လုချန်တွင် ထူထဲသော မျက်ခုံးများနှင့် ကြီးမားသော မျက်လုံးများ ရှိပေသည်။ သူ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နုနယ်နေသေးပုံရသော်လည်း သူသည် လူချောတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

သူက မိန်းမဆန်သော ချောမောမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ယောက်ျားပီသမှု၊ ပြတ်သားမှု၊ စိတ်ပိုင်းဖြတ်နိုင်မှုနှင့် ခွန်အားကြီးမားသော အလှတရားတစ်မျိုးသာ ။

ကျောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လုံးဝ မတူညီတော့သော အသွင်အပြင် ရှိနေသည့် လုချန်သည် ရှောင်ဝူ၊ ဝမ်ရှန်း အစရှိသူများနှင့်အတူ နေ့လည်စာစားရန် ကန်တင်းသို့ သွားခဲ့ပြီးနောက် ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား တက်ရောက်ရန် ကွင်းပြင်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားမှာ ထူးထူးခြားခြား မရှိပေ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက မိန့်ခွန်းပြောကြားခြင်း၊ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြခြင်း၊ အနာဂတ်ကို မျှော်မှန်းခြင်းနှင့် ကျောင်းသားအားလုံးကို ကျင့်ကြံရန်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၁၀ ရရှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်၊ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာရန် တိုက်တွန်းခြင်းများသာ ဖြစ်သည်။

ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား ပြီးနောက် ကျောင်းသားအားလုံး သူတို့၏ အတန်းအသီးသီးသို့ ပြန်သွားလိုက်ကြသည်။ ပထမနှစ် ကျောင်းသားနှစ်ဦးဖြစ်သော လုချန်နှင့် ရှောင်ဝူတို့ကလည်း ဆရာများ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပထမနှစ် စာသင်ခန်းများသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြလေသည်။

စာသင်နှစ်၏ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာတွင် ဆရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှု တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းအကြောင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရေးအကြီးဆုံးပင်။

ဝိညာဉ်တစ်ခုက အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းနေလျှင်တောင် အလွန်ဆုံး ဝိညာဉ်သခင်၏ အနာဂတ် အလားအလာကိုသာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်မှု နှေးကွေးပါက ၎င်းက လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

အခြေခံ ဝိညာဉ်သခင် အကယ်ဒမီပင်လျှင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်၏ ဘွဲ့ရရှိရေး စံနှုန်းကို သူတို့တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၁၀ ရှိပြီး ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်၏။

ထို့ကြောင့် ဤကျောင်းသားများ စာရင်းသွင်းသည့် အချိန်မှစ၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှုက စတင်လေသည်။ ဆရာ သင်ကြားပေးသော ပထမဆုံး သင်ခန်းစာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှု တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းပင်။

မနေ့က လုချန်သည် ဝမ်ရှန်းထံမှ တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းကို သင်ယူခဲ့သော်လည်း ယနေ့ ဆရာက ထပ်မံရှင်းပြသည်ကို ကြားပြီးနောက် လုချန်တွင် အသိအမြင်သစ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်းက သူ၏ ဗဟုသုတအားလုံးကို လုချန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ ကြိုးကြိုးစားစား သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်း၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ ကျွမ်းကျင်ထားပြီး သူ လုချန်ကို သင်ပေးခဲ့သော တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းမှာ မပြည့်စုံပေ။

ဆရာ၏ စစ်မှန်သော သင်ကြားမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် လုချန်သည် များစွာ အကျိုးရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းအပေါ် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို ရရှိခဲ့၏။

ဆရာ သင်ခန်းစာကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် လူတိုင်းကို ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

လုချန်သည် ထူးချွန်သော ပါရမီ ရှိသူဖြစ်သည်။ သူက အတန်းထဲတွင် တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရှူသွင်း ရှူထုတ် လုပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ တက်ကြွသော လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စွမ်းအင်များက လမ်းကြောင်းကြီးများမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒန်တျန်၌ စုဆုံသွားခဲ့ကြသည်။

လုချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်နှစ်ခုမှ စုပ်ယူလိုက်ပြီး သန့်စင်ကာ အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ၎င်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒန်တျန်ထဲတွင် အခြေချသွားလေသည်။

သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် လုချန်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားရသည်။ ပြည့်စုံသော တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်းကို သင်ယူပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းမှာ သူ၏ ပုံမှန် လွတ်လပ်စွာ အသက်ရှူနေချိန်ထက် နှစ်ဆအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအရာကို သိလိုက်ရသောအခါ လုချန်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝမ်ရှန်းကို တိတ်တဆိတ် မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤကောင်က တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းသော ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပင်။

၎င်းက လုံးဝ ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော တရားထိုင်ခြင်းနည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း သူ သင်ယူပြီးနောက်တွင် ၎င်း၏ အမှန်တကယ် ထိရောက်မှုမှာ ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်ရောက်သောအခါ ဤကောင်ကို သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်နိုင်ပြီး သူက သူ့ကို ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံအားလုံးကို ပြောပြနိုင်မည်ဟု ထင်ရသည်။

အတန်းထဲတွင် လုချန်က ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။ သူက တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ အလွန် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားရာ ၎င်းမှာ အသက်ရှူတိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်သော သူ၏ အထူးစွမ်းရည်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ပေသည်။

အခြားသူများအတွက်မူ ကိုယ်ပိုင် ပြဿနာ အသီးသီး ရှိနေခဲ့ကြသည်။ အချို့က သွက်လက်တက်ကြွသော်လည်း လုံလောက်အောင် မငြိမ်သက်နိုင်ကြပေ။ အချို့က ဉာဏ်နှေးပြီး အဓိကအချက်များကို အချိန်အကြာကြီး မဖမ်းဆုပ်နိုင်ကြပေ။ ကျောင်းသား အများအပြားမှာ ခေါင်းကုတ်နေကြပြီး ထိုတရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ အချိန်အကြာကြီး မဝင်ရောက်နိုင်ကြပေ။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆရာက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူက ကျောင်းသားများ အားလုံးကို အမှန်တကယ်ပင် အော်ပြောချင်နေခဲ့သည်။

မင်းတို့က ငါ သင်ဖူးသမျှ ကျောင်းသားတွေထဲမှာ အညံ့ဆုံး အတန်းပဲ။

သို့သော် လုချန်ကတော့ ချွင်းချက်ပင်။

စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆရာက တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လုချန်ကို အားပေးထောက်ခံသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ဝူ အိပ်မောကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကိုပင် ဆွဲနုတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

အခြားကျောင်းသားများမှာ တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ကြိုးစားနေကြသည်။ ရှောင်ဝူ တစ်ယောက်တည်းကသာ ဟန်ဆောင်ဖို့ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အတန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ၎င်းက ရှောင်ဝူ၏ အမှား မဟုတ်ပေ။ နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ သားရဲမှ လူသားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလာသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်ရာ သူမက တရားထိုင်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။

လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေပြီး လူသားများ၏ အငွေ့အသက်ကို တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူရုံမျှဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ဖော်နိုင်လေသည်။

အခန်း ၁၃ပြီး