အခန်း (၁၁) ထန်စန်း၏ ရန်လိုမှု
သို့သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရက်စက်လှ၏။
ထန်စန်းက ရှောင်ဝူကို အိပ်ရာခင်း မျှဝေသုံးစွဲရန် စကားပင် မစရသေးခင်မှာပင် ရှောင်ဝူက လုချန်ကို သနားစဖွယ် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ခေါင်းဆောင် လုချန်... ကျွန်မကို ကူညီရမယ်နော်။ ဒီည ကျွန်မတို့တွေ တိုးဝှေ့ပြီး အိပ်ကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”
ထန်စန်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုံးဝ အသည်းကွဲသွားရခေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်လုံးအိမ်များက လုချန်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ လုချန်ကသာ သဘောတူဝံ့မည်ဆိုပါက သူသည် လုချန်ကို ယခုချက်ချင်း သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။
ထန်စန်းက လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ နတ်ဘုရားမလေးသည် မည်သို့မျှ ညစ်ညမ်းခံရ၍ မဖြစ်ပေ။
လုချန်က ထန်စန်း၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထန်စန်းတစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် လုချန်သည် ရှောင်ဝူ၏ အဆိုပြုချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် သဘောတူလိုက်လောက်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် ထန်စန်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုခွေးအိုကြီး ထန်ဟောက်ကလည်း အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသေး၏။
နှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ အရိုးပျော့ယုန်မလေး ရှောင်ဝူသည် နော့တင်း အကယ်ဒမီတွင် ပေါ်လာကတည်းက ထန်ဟောက်သည် သူမကို ထန်စန်း၏ ဝိညာဉ်ကွင်း၊ ဝိညာဉ်အရိုးအဖြစ် ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
သူသာ ရှောင်ဝူနှင့် အဆက်အသွယ် အရမ်းများနေမည်ဆိုလျှင် ထိုခွေးအိုကြီးကို ဒေါသထွက်စေနိုင်ပြီး အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် သူ့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် လှုပ်ရှားလာစေနိုင်သည်။
သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်နှင့် အနာဂတ်တွင် လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးရရှိစေရန်အတွက် သူသည် ရှောင်ဝူနှင့် လောလောဆယ် ခပ်ခွာခွာ နေရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။
ထိုမိစ္ဆာကြီး ထန်ဟောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်တွင် သူသည် ရှောင်ဝူကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။
တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရန်ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်အတွက်။
လုချန်က ရှောင်ဝူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်၏။
“ရှောင်ဝူ... မင်းက ငါတို့နဲ့ မတူဘူးလေ။ ငါတို့က ဝိညာဉ်ကွင်း မရှိသေးတဲ့ ပညာသင်တွေပဲ ရှိသေးတာ။ မင်းက ဝိညာဉ်ကွင်းရှိတဲ့ ကွင်းတစ်ခု ဝိညာဉ်သခင်လေ”
“ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတာနဲ့ နော့တင်းမြို့က ဝိညာဉ်ခန်းမဆောင်မှာ သွားပြီး မှတ်ပုံတင်လိုက်ရင် အင်ပါယာကြီးနှစ်ခုဆီကနေ ထောက်ပံ့ကြေး ရနိုင်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်”
“ကွင်းတစ်ခု ဝိညာဉ်သခင်ဆိုရင် လစဉ် ရွှေပြားတစ်ပြား ရနိုင်တယ်။ ရွှေပြားတစ်ပြားဆိုတာ ပိုက်ဆံအများကြီးပဲ။ ကောင်းတဲ့ အိပ်ရာခင်းတစ်စုံ ဝယ်ဖို့ မင်းအတွက် လုံလောက်ပါတယ်”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ရှင်းတို မဟာတောအုပ်ကြီးထဲမှ ယခုမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ လူ့လောကရှိ ငွေကြေးအကြောင်းကို တိတိကျကျ မသိသေးပေ။
သို့သော် လုချန်က ရွှေပြားတစ်ပြားသည် ပိုက်ဆံအများကြီးဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်သော အိပ်ရာခင်းတစ်စုံ ဝယ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ပြောသဖြင့် ၎င်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ရမည်။
ရှောင်ဝူက ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်ရင်း ပြောလိုက်၏။
“ခေါင်းဆောင် လုချန်... သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲနော်။ ကျွန်မ အခုပဲ ဝိညာဉ်ခန်းမဆောင်မှာ သွားပြီး မှတ်ပုံတင်လိုက်တော့မယ်၊ ဟားဟား... ငါ ချမ်းသာတော့မယ်”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်ဝူသည် အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားလေသည်။
၎င်းက ဝိညာဉ်သခင်များဖြစ်လာပြီး ဝိညာဉ်ခန်းမဆောင်မှ ထောက်ပံ့ကြေးများ ရယူလိုကြသော ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မနာလိုမှုများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပါရမီအရ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၁၀ သို့ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရန်၊ ဝိညာဉ်သားရဲကို အမဲလိုက်ရန်၊ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန်နှင့် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။
ရှောင်ဝူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လုချန်က သူ၏ဘေးရှိ ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများကို ပြောလိုက်၏။
“ဝမ်ရှန်း... အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ကြရအောင်။ မင်း ငါ့ကို အကယ်ဒမီကို လိုက်ပြပေးပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ တခြားဆရာတွေအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြပေးလို့ရတယ်။ ကျောင်းကန်တင်းမှာလည်း နေ့လည်စာ သွားစားကြတာပေါ့”
လုချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှန်းက အားကျလေးစားသော မျက်နှာဖြင့် သဘောတူလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ အာမခံလိုက်လေသည်။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး ခေါင်းဆောင် လုချန်။ ကျွန်တော် သိသမျှ အရာအားလုံးကို ခေါင်းဆောင်ကို ပြောပြပါ့မယ်”
သူတို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည် လုချန်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ အပြင်သို့ အတူတကွ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဝမ်ရှန်းက လုချန်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး မနာလိုမှုများ အပြည့်ပါသော မျက်နှာဖြင့် ချီးမွမ်းပြောဆိုလိုက်သည်။
“ခေါင်းဆောင် လုချန်... ခေါင်းဆောင်မှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့် ပါရမီရှိတယ်လို့ ပြောတယ်နော်။ ဒါဆို အခုချက်ချင်း ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူလိုက်ရင် အစ်မကြီး ရှောင်ဝူလိုပဲ ကွင်းတစ်ခု ဝိညာဉ်သခင် ချက်ချင်း ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့”
လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ အမွေအနှစ်ပါတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေမှ မရှိတာ။ အသုံးမကျတဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ ရှိတာလေ။ ငွေပြာမြက်ကို အဲ့ဒီတုန်းက ဝိညာဉ်ခန်းမဆောင်က သခင်ကြီးကတောင် အထင်သေးသွားသေးတယ်”
“ငါသာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အရမ်း ရွေးချယ်ရလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သခင်ဘဝ တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်ချင် စုပ်ယူနိုင်မှာလေ”
လုချန်၏ စကားများက တစ်ဝက်မှန်ပြီး တစ်ဝက်မှာ လိမ်ညာထားခြင်းပင်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေရန်အတွက် သူ စုပ်ယူလိုသော ဝိညာဉ်ကွင်းတိုင်းကို သေချာစွာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သည်။
သို့သော် အသက်ရှူတိုင်း ပိုမိုသန်မာလာသော သူ၏ ပါရမီကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သဘာဝကျကျ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ စုပ်ယူနိုင်မည်ဆိုသော ပြဿနာမှာ လုံးဝ မရှိပေ။
သို့သော် လုချန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက ဆက်တိုက် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ရှန်းက လူတိုင်းကိုယ်စား ပြောလိုက်၏။
“ကျွန်တော်တို့လို သာမန်မိသားစုတွေက ကလေးတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ရနိုင်ဖို့ လုံးဝ မလွယ်ကူဘူး။ နိုးထတဲ့အချိန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဆင့် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဆင့်လောက် ပါလာရင်ကိုပဲ အရမ်း ကံကောင်းနေပြီလို့ ဆိုရမယ်”
“နောင်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရင်တောင် ဝိညာဉ်သခင်အဆင့်၊ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်အဆင့်လောက်အထိပဲ ကျင့်ကြံနိုင်မှာ။ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလောက်ပဲ စုပ်ယူနိုင်မှာလေ။ တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ကွင်းတိုင်းကို သေချာ ရွေးချယ်ဖို့ လိုအပ်ပေမယ့် အချိန်အများစုမှာတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး”
ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည် လုချန်ကို ဝိုင်းရံလျက် အခန်း ၇ မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး သွားရင်းလာရင်းဖြင့် စကားများ ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်က ကျယ်ဝန်းလှသော အခန်း ၇ မှာ ယခုအခါ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ထန်စန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့ခေသည်။ သူက သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ရာခင်းကို တိတ်တဆိတ် ချထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အံကြိတ်ကာ နာမည်တစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
“လုချန်”
သူ့အပေါ်ထားသော ရှောင်ဝူ၏ အေးစက်မှုနှင့် လုချန်အပေါ်ထားသော ရှောင်ဝူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို တွေးမိပြီး ထန်စန်းမှာ နှလုံးသားထဲတွင် စူးနစ်စွာ နာကျင်သွားရပြီး ဆွဲဆုတ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုက ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သူသည် အလွန် တည်ငြိမ်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှောင်ဝူနှင့် တွေ့ပြီးနောက်တွင် ထန်စန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူ့ကိုယ်သူနှင့် မတူတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။
သူက သူ့ကိုယ်သူ လူပြက်တစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားစေသည့်တိုင်အောင် ရှောင်ဝူကို ကာကွယ်ပေးရန် အကြိမ်ကြိမ် ရှေ့ထွက်ခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူထံမှ အပြုံးတစ်ခုကို ရရှိရန်အတွက်ပင် သူက ဖားယားခဲ့သည်။
ဒီလိုမျိုး ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရတာလဲ။
ထန်စန်းကိုယ်တိုင်လည်း သေချာ မသိသော်လည်း ရှောင်ဝူ မရှိပါက သူ့အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင်။
ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လုချန်သည် အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးကို အလျင်အမြန် လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုစီတိုင်းကို ဝမ်ရှန်းက အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြား အလုပ်သင်ကျောင်းသားများ အားလုံးက တစာစာဖြင့် စကားပြောနေကြပြီး အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ကျောင်းရေးရာဌာနမှူးနှင့် ဆရာများအားလုံးကို လုချန်အား အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့လေသည်။
ယင်းတွင် ယွီရှောင်ကန်းလည်း ပါဝင်သည်။ ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက ယွီရှောင်ကန်းကို ဝေဖန်ခဲ့ကြပြီး သူက သခင်ကြီးဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိထားသော်လည်း အကယ်ဒမီတွင် အတန်းများကို ဦးဆောင်ခြင်းမရှိသလို သင်ခန်းစာများကိုလည်း မသင်ကြားပေးဘဲ အလကားနေ အလကားစားနေသူ တစ်ယောက်သာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ကြသည်။
ထန်စန်း မဟုတ်သော လုချန်က အပြည့်အဝ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
ယွီရှောင်ကန်းက ပြဿနာရှိသည်။ အဓိက ယှဉ်ပြိုင်မှု သီအိုရီဆယ်ခုဆိုသော သူ၏ အဆိုပြုထားသည့် ဝိညာဉ်အယူအဆမှာ သက်သေမပြနိုင်သော အကြံဉာဏ်များအပေါ် အခြေခံထားသော်လည်း။
သို့သော်လည်း သူသည် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး တန်ဖိုးရှိသော ဗဟုသုတများစွာကို သင်ယူခဲ့သည်။ သူသာ ဆန္ဒရှိပါက သာမန်နောက်ခံများမှလာသော ဝိညာဉ်သခင်များ ပိုမို အကျိုးခံစားနိုင်စေရန် ၎င်းတို့ကို ဖြန့်ဝေပေးနိုင်လေသည်။
သို့သော်လည်း ယွီရှောင်ကန်းက ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။ နော့တင်း အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းရေးရာဌာနမှူးက သူ့ကို လက်ခံထားခြင်းမှာ အပြာရောင်လျှပ်စီး ရက်စက်နဂါးဂိုဏ်း၏ မျက်နှာကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
မဟုတ်ပါက အတန်းများကို ဦးဆောင်ခြင်းမရှိ၊ စာမသင်ကြားဘဲ အလကားနေ အလကားစားနေသူ တစ်ယောက်သာဖြစ်သော ယွီရှောင်ကန်းသည် နော့တင်း အကယ်ဒမီမှ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးသဖြင့် လုချန်သည် အချိန်တိုအတွင်း နော့တင်း အကယ်ဒမီအကြောင်းကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်သွားခဲ့လေသည်။
အခန်း ၁၁ပြီး