အခန်း (၂၁) - ဘုရင်နီ

​

သက်တမ်းရင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဆမ် ၏ တစ်ပိုင်းလောင်ကျွမ်းခြင်းအခြေအနေ ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက ခြင်တစ်ကောင်ကို သတ်ရန် အမြောက်ဖြင့် ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ 

သို့သော်လည်း ခြင်္သေ့တစ်ကောင်သည် ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းလျှင်ပင် ၎င်း၏ ခွန်အားဗလအားလုံးကို အသုံးချတတ်သည်ဟူသော အခြေခံမူကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အတိုင်း... ယွီဝူယီသည် တိုက်ပွဲကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာက အခြားသူတစ်ပါး၏ နယ်မြေဖြစ်နေတာမို့ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန်အတွက် လုံလောက်မှု မရှိသေးပါချေ။

​အမှောင်မန္တန်ကျားသစ်ကြီးသည် စောစောက ရိုးရိုးရက်စက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး အမြီးကုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ 

သို့သော် လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဘဲတစ်ကောင်ကို ယွီဝူယီအနေဖြင့် လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပါချေ။ အထူးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

​သူ၏ ခြေထောက်ရှိ မီးများ အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လေထုထဲသို့ ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်ကာ... ပြေးနေသော အမှောင်မန္တန်ကျားသစ်ကြီးထံသို့ ‘ ပြင်းထန်စွာ ကန်ချပစ်လိုက်တော့သည်...

​ထိုကန်ချက်က သားရဲကြီး၏ ကျောပြင်ထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ်ပင် ကျရောက်သွားခဲ့ရရှာသည်။

​ဘုန်း...

​သို့သော်လည်း သူသည် ကန်ချက် ၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ လျှော့တွက်မိသွားခဲ့သည်။ သူ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည့်တိုင်အောင်... ကျန်ရှိနေသေးသော စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းကြီးကြောင့်ပင် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ကြီးများ လေထဲသို့ လွင့်စင်တက်လာခဲ့ရသည်။

​ဖုန်မှုန့်များ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားသည့် အခါတွင်မူ... ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အမှောင်မန္တန်ကျားသစ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

​“တော်သေးတာပေါ့... အောက်ပိုင်းတစ်ဝက် ကျန်သေးလို့ ဒီလောက် ကိုက်ညီတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းမျိုးကို ရှာဖို့က တကယ့်ကို မလွယ်ကူလှဘူး အကယ်၍ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အကြွင်းအကျန် မရှိတော့ရင် ဝိညာဉ်ကွင်းကိုကော ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ပါဦးမလား မသိဘူး”

​မိမိရှေ့ရှိ နက်မှောင်လှသော ဝိညာဉ်ကွင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ယွီဝူယီသည် ဤနေရာ၌တင် ချက်ချင်း စုပ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

စောစောက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဆူညံသံက သာမန်ဝိညာဉ်သားရဲများကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက် လုံလောက်လှတာမို့ သူတို့ ဝင်ရောက်လာရန် ဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပါချေ။ အခုက တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးပင်။

​သို့သော်လည်း သူသည် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်.. အကြောင်းမှာ ဤဆူညံသံကြောင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သားရဲကြီးများ ရောက်ရှိလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သံချပ်ကာကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက်... ယွီဝူယီသည် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် စုပ်ယူခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... စုပ်ယူပုံစုပ်ယူနည်းကိုမူ မွေးရာပါအတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့သည်။

​ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး... မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ကာ ဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်ကတော့ အခြေခံအားဖြင့် ဒီလိုပါပဲ။

​သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့်အချက်မှာ... သူ ဝိညာဉ်ကွင်းနှင့် ချိတ်ဆက်မှုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းကြီးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်လာခဲ့ခြင်းပင်။

​ဝိညာဉ်စွမ်းရည်  လေးခုစလုံး သူ၏ စိတ်ကမ္ဘာထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ၎င်းတို့ကား အမှောင်မန္တန်ကျားသစ်ကြီး၏ စွမ်းရည်များသာ ဖြစ်ကြချေသည်။ 

ဝိညာဉ်ကွင်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ခြင်းနှင့်အတူ... သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၁၁) သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သက်တမ်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ဒဏ်ကြောင့် ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့ရသည်။

​‘ဒါပေမဲ့... ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ...’

​ယွီဝူယီ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သဘာဝတရားအရဆိုလျှင်... အဆင့် (၁၀) မျှသာ ရှိသေးသော ဝိညာဉ်  ကျောင်းသားလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သက်တမ်းရာချီ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းကပင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ချေပြီ။ 

မဟုတ်ပါက အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းဖွဲ့စည်းပုံက သက်တမ်းရာချီကနေ စတင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

​အဆင့် (၁၀) တွင် သက်တမ်းထောင်ချီ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ထူးခြားလှသည့် ပါရမီရှင်အချို့ ရှိနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ 

သို့သော် အကယ်၍ သက်တမ်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းအဆင့်အထိ မြှင့်တင်မည်ဆိုပါက... ၎င်းကို ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ် အဆင့်မှသာ စွမ်းဆောင်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

​ပထမတော့ ယွီဝူယီအနေဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်…အကြောင်းမှာ သက်တမ်းတစ်သောင်းအောက် ဝိညာဉ်ကွင်းများကို သူ အမှန်တကယ် စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူခြင်းက နှေးကွေးလှသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်တာမို့ အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပါက ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ 

သူ၏ ‘ပြောင်းပြန်အတတ်ပညာ’  နှင့်ဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားမှာကို လုံးဝ စိုးရိမ်စရာမလိုပါချေ။

​သို့သော် သူ အံ့ဩသွားရသည်မှာ... ထိုသက်တမ်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းသည် သူနှင့် ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ ပေးစွမ်းခြင်းမရှိဘဲ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

​ပိုမို၍ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်မှာ... သုန့်လော်တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်သခင်အားလုံး လက်ခံထားကြသော ပုံသေနည်းတစ်ခု ရှိသည်။ 

၎င်းကား ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုသည် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးအား သက်တမ်းဆယ်စုနှစ်မှသည် သက်တမ်းသောင်းချီအထိ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ‘တစ်ခုတည်း’ ကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး... သက်တမ်းတစ်သိန်းကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ စွမ်းရည် ‘နှစ်ခု’ ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော် အခုတော့ သူသည် သက်တမ်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုတည်းဆီမှနေ၍ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် လေးခုစလုံးကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။ သို့မဟုတ်ရင် ဒါက ထိုဝိညာဉ်သားရဲ၏ စွမ်းရည်အားလုံး ဖြစ်နေတာလား။

​သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရယူခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဆင့်ကိုသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်.. 

အကြောင်းမှာ သူ၏ ‘ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်’  ဆိုသည်က သာမန်ဝိညာဉ်တစ်ခု မဟုတ်တာမို့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကို ထပ်ပေါင်းနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ပါချေ။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ... ထပ်ပေါင်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ စွမ်းရည်လေးခုလုံးကိုပါ ထပ်ပေါင်းပေးလိုက်ချေပြီ။

​ယွီဝူယီ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုကြောင့်... စေးပျစ်လှသော အနက်ရောင် နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး.. ၎င်းကား အမှောင်မန္တန်ကျားသစ်ကြီး၏ ‘ညဉ့်နက်နယ်ပယ်’ ပင် ဖြစ်ချေသည်။

​“တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တာပဲ... ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုပဲ ဒီခရီးစဉ်က တကယ့်ကို ထိုက်တန်လှပါတယ်"

​သူသည် သက်တမ်းသောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းကို မည်သည့်ဖိအားမျှမရှိဘဲ စုပ်ယူနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... မိမိ၏အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များသည် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်မှုမရှိကြောင်းကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ရလဒ်ကောင်းတွေ ရရှိခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံပါပဲ။

​‘နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် သက်တမ်းတစ်သိန်းကျော် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်.. ဒါပေမဲ့ ငါတို့အနေနဲ့ ဆမ်ရဲ့ အသွင်းပြောင်း ခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်.. မဟုတ်ရင် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်’ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါက သူသည် နတ်ဘုရား ကိုပင် ကြောက်ရွံ့နေစရာ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ.. အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

​ရှုး...

​ဘုန်း...

​ယွီဝူယီ တွေးတောနေဆဲမှာပင်... မီတာအတော်အတန် ကျယ်ပြန့်လှသော ကြီးမားလှသည့် မီးလုံးကြီးတစ်ခုက သူ့ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လာရောက်ထိမှန်သွားခဲ့တော့သည်။

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... မြေပြင်ကြီး တစ်စစီ အက်ကွဲသွားခဲ့ရပြီး လွင့်စင်တက်လာသော ဖုန်မှုန့်များက နေရောင်ခြည်ကိုပင် ကွယ်ပျောက်သွားစေကာ... တစ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုလုံးကို ငရဲဘုံအလား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

​ထည်ဝါခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာခဲ့သည်... ၎င်းကား အရပ်ငါးမီတာကျော် မြင့်မားပြီး.. ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနီရောင်တောက်လို့နေကာ.. ခန့်ညားလှသော ခြင်္သေ့ဦးခေါင်း သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး.. ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အစွယ်ကြီးများမှနေ၍ ရွှေနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လို့နေခဲ့သည်။

​တိုက်ခိုက်မှု၏ အလယ်ဗဟိုချက်တွင်မူ... ဖြူဖွေးလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးလုံးကြီးများကို ဖောက်ထွက်ကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ 

မိမိရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယွီဝူယီ၏ အမူအရာက အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

​‘တော်သေးတာပေါ့... ငါ့မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ရှိနေလို့…မဟုတ်ရင် ‘သာလွန်သုန့်လော်’ တစ်ဦးဖြစ်နေရင်တောင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်မတ်မတ် ခံလိုက်ရရင် ပြဿနာတက်သွားနိုင်တယ်’ ယွီဝူယီ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ 

ထို့နောက် ဤအရာအားလုံးကို စတင်ခဲ့သော တရားခံကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

​ထိုဝိညာဉ်သားရဲကြီးသည်လည်း သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။ 

၎င်းသည် စောစောက တိုက်ခိုက်မှုတွင် စွမ်းအားကို လုံးဝ လျှော့ချထားခဲ့ခြင်း မရှိပါလျက်နှင့်... တစ်ဖက်လူက မည်သည့်ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ အကောင်းပကတိ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပါ။

​အမည်: ဘုရင်နီ 

​မျိုးစိတ်: ခေါင်းသုံးလုံးရှိသော ခွေးအနီကြီး (

​ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်း: သုံးသိန်းကျော် 

​စွမ်းရည်များ: ငရဲမီး .. ခရမ်းရောင် ကမ္ဘာ ကျဆုံးခြင်း .. ဝိညာဉ်မီးလျှံ ကွဲအက်ပုလဲ .. နီရဲသော ချောက်နက်မိစ္ဆာခန္ဓာ .. စစ်မှန်သော နဂါးမင်းအမိန့်တော် 

​ဘုရင်နီ ... အင်အားအကြီးဆုံး ဝိညာဉ်သားရဲကြီး ဆယ်ကောင်  ထဲတွင် အဆင့် (၈) နေရာ၌ ရှိနေသော သားရဲကြီး ဖြစ်တာမို့ ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားလှသော မုန်တိုင်းကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါချေ။

​ယွီဝူယီသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လို့နေခဲ့သည်။ သူသည် ဒေါသထွက်လာသည့် အခါတွင် အခြားသူများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ဆူညံခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိပါချေ။ 

ထိုအစား သူ၏ ဒေါသအားလုံးက အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... သူ ဒေါသပိုထွက်လေလေ သူ၏ စိတ်ကမ္ဘာက ပိုမို၍ ကြည်လင်ပြတ်သားလာလေလေ ဖြစ်သည်။

​သူ့တွင် လက်ရှိစွမ်းရည်များနှင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုသော်လည်း... ၎င်းက ကြီးမားလှသော အားစိုက်ထုတ်မှုကို လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး.. သူတို့တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံသံကြောင့် မလွဲမသွေပင် သားရဲဘုရင် တွေ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိသွားပေလိမ့်မည်။ 

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ရှုံးနိမ့်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်တာမို့ သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်တော့သည် -

​“စနစ်... သားရဲဘုရင် (ဒီထျန်း) (သားရဲနတ်ဘုရား)တွေ ဤနယ်မြေကို သတိပြုမိသွားတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့ကို သတိပေးပါ"

​【အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ】

​မထင်မှတ်ဘဲ... စနစ်သည် သူ၏ အမိန့်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားပေးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကိုပါ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ယွီဝူယီ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤအခိုက်အတန့်၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည် -

​‘မင်းကို ငါ မသတ်နိုင်ရင်တောင်မှ… သားရဲဘုရင် တွေ မရောက်လာခင်မှာ မင်းကို ဒုက္ခိတဖြစ်သွားအောင်တော့ အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပစ်မယ်'

​‘မင်းက ငါ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဝံ့တယ်ပေါ့... သားရဲဘုရင် (ဒီထျန်း)က မင်းရဲ့ အဖေအရင်း ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ငါ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး'

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားလှသော မီးတောက်လျှံကြီးများ ဆမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှနေ၍ အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ချေပြီ။ စေးပျစ်လှသော အနက်ရောင် နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုက ဘုရင်နီကို ချက်ချင်းပင် ဖုံးလွှမ်းပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်...

​သို့သော်လည်း ‘ညဉ့်နက်နယ်ပယ်’ သည် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသေးတာမို့ ဘုရင်နီအတွက်မူ မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မရှိပါချေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် မျှတင် လှုပ်ခါလိုက်ရုံဖြင့် ထိုနယ်ပယ်ကြီးသည် တစ်စစီ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

​သို့သော်လည်း... ဘုရင်နီတစ်ယောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ... ထိုဖြူဖွေးလှသော သံချပ်ကာ ပုံရိပ်ကြီးသည် ၎င်း၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်သို့ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်း မသိရခြင်းပင်။

​ဘုန်း...

​မည်သည့်လျှော့ချမှုမျှမရှိဘဲ အစွမ်းကုန် ထိုးနှက်လိုက်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်... ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်လျှံများနှင့် လေဟာနယ် ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုလက်သီးချက်က ဘုရင်နီ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

​ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းကြီး ဘေးပတ်ပန်းကျင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး... ဘေးရှိ သစ်ပင်ကြီးများကို လေထုထဲ၌တင် အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပြတ်သွားစေခဲ့သည်။ 

ဘုရင်နီ၏ မီတာငါးမီတာကျော် မြင့်မားလှသော ကြီးမားလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာပင်... မထင်မှတ်ဘဲ နောက်သို့ မီတာဆယ်ဂဏန်းအထိ လွင့်စင်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရရှာသည်။

​“ဝူး... ဂရူး...”

​ဤမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သော်လည်း... ၎င်းက ဘုရင်နီ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာ ရှိသော ဒဏ်ရာကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ 

သို့သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲစိတ်ကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

​၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်လှသော မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လို့လာခဲ့သည်။

​အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသော အပူချိန်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ခရမ်းရောင် စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခု ၎င်း၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ကွန်ကရစ်အလား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယွီဝူယီထံသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည် -

​ဝိညာဉ်မီးလျှံ ကွဲအက်ပုလဲ…

​ထိုခရမ်းရောင် ပုလဲလုံးကြီးသည် ယွီဝူယီ၏ ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး... အနက်ရောင် မီးတောက်လျှံကြီးများက ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုအလား အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းလာခဲ့ကာ သူ့ကို အပြည့်အဝ ဝါးမြိုသွားခဲ့တော့သည်။

​မိမိ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ အရိုးများ ကျိုးကြေမတတ် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော ဘုရင်နီ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်မူ ဒေါသတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်လို့နေခဲ့သည်။

​‘ငါ့ရဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်မတ်မတ် ခံလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့... မင်း ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့'