အခန်း၅၀- ဂန္ဓမာတုန့်လော့ပြဿနာရှာခြင်း

"အစ်ကို... ညီမလေးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ခြောက်ဆင့်တောင် တိုးသွားတယ် အခု အဆင့် ၃၇ ရောက်သွားပြီ"

ရှောင်ဝူက ထန်ဆန်းရဲ့ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ထားရင်း သူမရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေခဲ့တယ်

ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော ဝမ်းနည်းမှုများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အသစ်ရရှိလာသော ခွန်အားအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ ဒီလို ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ထန်ဆန်းရဲ့ မျက်ဝန်းထဲ၌ ရှုပ်ထွေးလှသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက် နက်နဲလှသော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုသည့် နူးညံ့မှုအသွင်သို့ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့တယ်

သူက သူမရဲ့ ခေါင်းကို သာသာလေး ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သိပြီ ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ် ရှောင်ဝူ"

ထို့နောက် သူက တည်ငြိမ်လေးနက်သော အသံဖြင့် လင်းမူဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး

"ဆရာ... ကျွန်တော် အဆင့် ၄၀ ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို အမဲလိုက်ဖို့ ဘယ်တော့လောက် စတင်ထွက်ခွာကြမလဲ "

ဝိညာဉ်ကွင်း အမဲလိုက်မည့်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှောင်ဝူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ မွေးရာပါ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ ခုခံလိုစိတ်နှင့် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူမရဲ့ မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ဒါက သူမရဲ့ စစ်မှန်သော ဇာစ်မြစ်ကို သတိပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်းမူသည် ထိုတုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေခဲ့သည်။

"မလောပါနဲ့ဦး" လင်းမူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်တယ်

"မင်းရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရွေးချယ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲ

ငါတို့တွေ သေချာစုံစမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်"

သူက ထန်ဆန်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်— သူရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ နှစ်တစ်သောင်းဝိညာဉ်ကွင်း ဖြစ်ရမည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စတုတ္ထဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ အကန့်အသတ်မှာ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်ဝန်းကျင်သာ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးများရဲ့ အကူအညီကို ရရှိထားသော ယုထျန်းဟန်ပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်တန် ဝိညာဉ်ကွင်းကိုသာ ရယူရန် ဝံ့ရဲခဲ့သည်။

နှစ်သောင်းတန် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို စုပ်ယူခြင်းဟူက သာမန် ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်သော စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်မည့် ဒဏ်အပြင်၊ သန်မာလှသော သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်တုန်ခါမှု ဖြစ်သည့် 'ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်မှု' ကိုလည်း တောင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဘုရင် အဆင့်အထက်ရှိ ဝိညာဉ်သခင်အများစုသည်ပင်လျှင် အန္တရာယ် အလွန်များပြားလှသဖြင့် သူတို့ရဲ့ အစောပိုင်း ဝိညာဉ်ကွင်းနေရာများအတွက် နှစ်ထောင်ချီ ဝိညာဉ်ကွင်းများကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ဆန်း... ငါက မင်းကို နှစ်တစ်သောင်း ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု စုပ်ယူစေချင်တယ်"

"နှစ်တစ်သောင်းလား" ထန်ဆန်းရဲ့ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားခဲ့တယ်

မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အခြားသူများထက် သာလွန်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ထိုမျှအလားအလာမျိုးက စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှသည်။ သို့သော် လင်းမူအပေါ် သူရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှုမှာ အကြွင်းမဲ့ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ သူရဲ့ ဆရာက ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ပြောပါက ဒါက ဖြစ်နိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါကတော့ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုး ဖြစ်တဲ့ 'လူမျက်နှာပင့်ကူခြေတံ ရှစ်ချောင်း' ပဲ။

ဒါကို မင်းအရင်က သတ်ခဲ့တဲ့ 'လူသားမျက်နှာရှိ မိစ္ဆာပင့်ကူ' ဆီကနေ ငါ ထုတ်ယူထားတာ"

လင်းမူက သူရဲ့ သိုလှောင်လက်ကောက်ထဲမှ ရက်စက်ပြီး ထက်မြက်လှသော ခရမ်းနက်ရောင် ပင့်ကူခြေတံများကို ထုတ်ယူကာ ထန်ဆန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်တယ်

ထန်ဆန်းရဲ့ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဝိုင်းစက်သွားခဲ့ရတယ်

လင်းမူရဲ့ သွန်သင်မှုများကြောင့် ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးများက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှားပါးဆုံး ရတနာများထဲ၌ ပါဝင်ကြောင်း သူ သိရှိထားတယ်‌လေ အကြောင်းမှာ ပြင်ပဝိဉာဉ်ရိုးများက ပိုင်ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ပါဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လူမျက်နှာပင့်ကူခြေတံ ရှစ်ချောင်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ နှစ်သောင်းတန် ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လောက်အောင် သန်မာသွားလိမ့်မယ်။

ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့..."

လင်းမူက ခေတ္တရပ်ကာ အနားသို့ တိုး၍ ပြောလိုက်တယ်

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးတွေထဲမှာ ငါ ထည့်ပေးထားတဲ့ 'ဆောင်းဦးရေစင်ကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်ရှုခြင်း နှင်းစက်' က မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မင်းရဲ့ လက်ရှိအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ပြီး ခိုင်မာသွားစေခဲ့ပြီ။ မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ"

ထန်ဆန်းရဲ့ သံသယများ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီးသူရဲ့ နောက်ထပ် ချိုးဖျက်တက်လှမ်းမှုအတွက် ပြင်းထန်သော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့သည်။

"ကဲ... အရင်ဆုံး လူသတ်ပင့်ကူခြေတံ ရှစ်ချောင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ဦး။ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုမှ ငါတို့တွေ အမဲလိုက်ဖို့ ထွက်ကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ" ထန်ဆန်းက ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ရန် ချက်ချင်း တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ရှောင်ဝူကမူ သူရဲ့ ဘေးနားတွင် အစောင့်အကြပ်အဖြစ် ရပ်နေခဲ့တယ်

လင်းမူက ထိုအချိန်ကို အသုံးချကာ ဆေးဘက်ဝင်ဥယျာဉ်ရဲ့ အစွန်းပိုင်းတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး အသုံးဝင်လောက်အောင် ရင့်ကျက်နေသော်လည်း မသေမျိုးဆေးပင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော ရှားပါးအပင်များကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

ဒီဆေးပင်တွေကပုံမှန်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်

သူက နုပျိုသော အပင်ပေါက်လေးများကိုမူ မထိခိုက်စေဘဲ ချန်ထားခဲ့ကာ ဥယျာဉ်ကြီး နောင်အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်စိုပြေလာစေရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။

သူ အလုပ်ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ထန်ဆန်းက လူသတ်ပင့်ကူခြေတံ ရှစ်ချောင်းနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းမူရဲ့ အနည်းငယ် လမ်းညွှန်ပေးမှုဖြင့် ထန်ဆန်းက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပင့်ကူခြေတံ ရှစ်ချောင်းကို သူရဲ့ ကျောရိုးထဲသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် အတတ်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဆန်းပြားသော အစိမ်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်၊ သူကား ဒူဂူဘိုပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က စိုပြည်စိမ်းလန်းခဲ့သော သူရဲ့ ဥယျာဉ်ကြီး

ဒီလိုအထိ ကုန်ခမ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ဒူဂူဘိုသည် ရင်ထဲ၌ တဆစ်ဆစ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့် ညည်းညူသံတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲပေ။ သူသည် လင်းမူရဲ့ ရှေ့မှောက်တွင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အစေခံအိုကြီး သခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် ဒီအပြုအမူကြောင့် အံ့ဩခြင်း မရှိတော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်လုံးလုံး သူတို့က အဆိပ်တုန့်လော့ရဲ့ အကြွင်းမဲ့ အညံခံမှုကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး..." လင်းမူက ထရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဒူဂူဘိုက သတင်းပို့လိုက်တယ်

"ဂန္ဓမာတုန့်လော့ ဖြစ်တဲ့ ယွဲ့ကွမ်း ဆိုတဲ့ကောင်က ဒီနေ့ တော်ဝင်ထျန်းတိုအကယ်ဒမီကို ထပ်ပြီး ရောက်လာပြန်ပါတယ်

သူက သခင်ကြီးရဲ့ ရှိမယ့်နေရာကို မေးမြန်းစုံစမ်းနေပါတယ်"

လင်းမူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ် ဆယ်ရက်အတွင်းမှာတင် ဂန္ဓမာတုန့်လော့ လာရောက်ရှာဖွေခြင်းမှာ ဤသည်နှင့်ဆိုလျှင် ဒုတိယအကြိမ် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒူဂူဘို ရှုံးနိမ့်သွားသည့် သတင်းက ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ အထက်တန်းလွှာများထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီမှာ ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် လင်းမူကမူ မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူရဲ့ လက်ရှိ နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်ကွင်း၊ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော ချီလင်မီးလျှံနှင့် အခြေအနေ မဟန်ပါက အသုံးပြုနိုင်မည့် ဟာရီကိန်းသံချပ်ကာ တို့ရဲ့ အထောက်အပံ့များ ရှိနေသဖြင့်၊ ယွဲ့ကွမ်းကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ဦးနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ သေဆုံးမည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပေ။

"သူ့ကို စိုးရိမ်မနေပါနဲ့" လင်းမူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ် သူက ဒူဂူဘိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မင်း ဒီချိုင့်ဝှမ်းကို စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်။

တကယ်လို့ မင်း ရဲ့ တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ငါ ဒူဂူယန်ရဲ့ ဝိညာဉ်အဆိပ် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်"

ဒူဂူဘိုရဲ့ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့တယ်

သူကဒူးထောက်လျက် တုန်ရင်နေသော အသံဖြင့် ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်တယ်

"အစေခံအိုကြီး ဒီနေရာကို အသက်နဲ့လဲပြီး စောင့်ရှောက်ပါ့မယ် သခင်ကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပျက်ပြားအောင် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး"

ပညာရေးဘုတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ရွှယ်ချင်းဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေရင်း၊ ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်လူကြီး သုံးဦးရဲ့ ရှေ့မှောက်တွင် မောက်မာစွာ ရပ်နေသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ဆန်းပြားသည့် လူကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်တောင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ လင်းမူက ဘယ်မှာလဲ"

ဂန္ဓမာတုန့်လော့ ဖြစ်သော ယွဲ့ကွမ်းရဲ့ အသံသည် စူးရှပြီး စိတ်မရှည်ဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ မုန့်ရှန်းကျီနှင့် အခြားသူများကို အထက်စီးဆန်ဆန် ရှုမြင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အရှင် ယွဲ့ကွမ်း..." မုန့်ရှန်ကျီက သူရဲ့ ဒေါသကို မျိုသိပ်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်တယ်

"ဆရာလင်းမူက သူ ပြန်လာမယ့်ရက်ကို အတိအကျ မပြောသွားခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့လည်း သူ ရှိမယ့်နေရာကို တကယ်ပဲ မသိရှိရပါဘူး ခင်ဗျာ"

မုန့်ရှန်ကျီရဲ့ ရင်ထဲ၌မူ လင်းမူကို ဆက်လက် ပုန်းကွယ်နေစေချင်ခဲ့တယ် အဆင့် ၇၀ နှင့်ပင် ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ အင်ပါယာအတွက် မဟာဗျူဟာမြောက် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ဝိညာဉ်ခန်းမထံသို့ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

"အဲဒီလိုလား" ယွဲ့ကွမ်းရဲ့ မျက်လုံးများက အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကျုံ့သွားခဲ့တယ်

"မင်းတို့တွေ ငါ့ကို လှည့်စားနေတာလား"

အနီးအနားတွင် မျက်တောင်ချလျက် ထိုင်နေသော ရွှယ်ချင်းဟယ်ရဲ့ ရင်ထဲ၌မူ မကျေနပ်ချက် အအေးလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး

'အဲဒီမိန်းမက ငါ့ရဲ့လူကို လုယူဖို့ တကယ်ပဲ စဉ်းစားနေတာလား' ဟုတွေးလိုက်တယ်

"ကောင်းပြီလေ..." ယွဲ့ကွမ်းက ခြိမ်းခြောက်နေသော လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည် "ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးမက မင်းတို့ကို သုံးရက်အတွင်း သူရှိတဲ့နေရာကို ရှာဖွေဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ် ဒါကို မလိုက်နာဘူးဆိုရင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ။ ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်က... မင်းတို့တွေ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ စောင့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တယ်

ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ရဲ့ ဖိအားများ ကင်းစင်သွားချိန်တွင် မုန့်ရှန်ကျီက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ရတယ် သူရဲ့ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေခဲ့တယ်

"ကျွန်တော်တို့တွေ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ မျက်စိတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပဲ"

"အကယ်ဒမီထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်" ဘုတ်အဖွဲ့ဝင် ကျိလင်းက အေးစက်စွာ ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်တယ်

မုန့်ရှန်ကျီက ရွှယ်ချင်းဟယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား... အခြေအနေက အလွန် စိုးရိမ်ရပါတယ်။ ဝိညာဉ်ခန်းမက မလှုပ်ရှားခင် ဆရာလင်းမူကို အင်ပါယာဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်မယ့် နည်းလမ်းကို ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေရပါမယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးမုန့်..." ရွှယ်ချင်းဟယ်က ပြောလိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းပြီး ပြတ်သားလှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပနေခဲ့ပြီး

"ချင်းဟယ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို အတိအကျ သိထားပြီးသားပါ"

သူမက လင်းမူကို ထျန်းတိုအင်ပါယာအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက်သာ ထိန်းချုပ် သိမ်းသွင်းထားမည် ဖြစ်သည်။