အခန်း (၂၇) ကျောက်ဝူကျီ - ငါက ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်ကြောင့် မှင်တက်သွားရတာလား
လင်းမှုလည်း ပင့်ကူလှံရှစ်ချောင်းကို သူရဲ့ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး လေပြင်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် ဟာရီကိန်းချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြည့်အဝအရှိန်ဖြင့် သွားလာနေသဖြင့် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာတစ်ထောင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တယ် မြို့ထဲရှိ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ထံမှ ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် အပေါ်ထပ်ရှိ သူတို့ရဲ့အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရတယ်
အခန်းထဲတွင် ရှောင်ဝူမှာ ခုတင်ပေါ်၌ လှဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး လူမျက်နှာရှိ မိစ္ဆာပင့်ကူရဲ့ အဆိပ်များမှာ လင်းမှုရဲ့ဆေးလုံးကြောင့် အတော်အတန် ပြယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေသေးသဖြင့် အနားယူရန် လိုအပ်နေသေးတယ်
သူရဲ့ဆရာ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ဆန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသော နှလုံးသားမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့တယ် "ဆရာ... ဆရာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဘေးကင်းလို့ တော်ပါသေးတယ် အဲဒီ တိုက်တန်ဧရာမမျောက်ဝံကြီးက..."
"ရှောင်ဝူ ဘယ်လိုလဲ" လင်းမှုက လမ်းလျှောက်ထွက်ရုံမျှသာ ထွက်ခဲ့သည့်အလား တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူရဲ့လက်ကို ယမ်းပြလိုက်တယ်
"ဆရာ့ရဲ့ဆေးကြောင့် ရှောင်ဝူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေ ပြယ်သွားပါပြီ" ဟု ထန်ဆန်းက ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်တယ်
တကယ်လို့ သူရဲ့ဆရာသာ နောက်ချန်နေခဲ့ပြီး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်မပေးခဲ့ပါက သူနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် တိုက်တန်ဧရာမမျောက်ဝံကြီးထံမှ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ထန်ဆန်း သိတယ် သူရဲ့ဆရာက သူတို့အတွက် သူရဲ့အသက်ကို အရင်းအနှီးပြုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလင်းမှု~" ရှောင်ဝူက လင်းမှုကို မော့ကြည့်ကာ အားနည်းသော်လည်း စစ်မှန်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်တယ် သို့သော်လည်း သူမရဲ့ စိတ်နှလုံးအနက်ရှိုင်းတွင်မူ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်တယ်
တောအုပ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကပ်ဘေးတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို သူမ မရေမရာ ခံစားမိနေသည် ရင်ကွဲမတတ် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ခံစားချက်ကြီးက ပျောက်ကွယ်မသွားသော်လည်း လင်းမှုရဲ့ တည်ငြိမ်သောမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ထောက်ခံပေးမည့် မည်သည့်သက်သေအထောက်အထားကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ
လင်းမှုလည်း သူမက သူ့ကို "အစ်ကို" ဟု ခေါ်သည်ကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်တယ် ဒီအနှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ယုန်မလေးမှာ သူမရဲ့နုပျိုသော ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တကယ်ကို နှစ်သက်လှတယ်
"ဆန်းအာ... ရှောင်ဝူ နှစ်ရက်လောက် နားပြီးရင် ငါတို့ တျန်းတိုမြို့ကို တန်းသွားကြမယ်"
"ဆရာ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး သွားရတာလဲ"
"ဒီတစ်ခေါက် တျန်းတိုမြို့တော်ကို သွားတာက အဓိကအားဖြင့် မင်းကို တျန်းတို တော်ဝင်အကယ်ဒမီ မှာ စာရင်းသွင်းဖို့ပဲ သူတို့ဆီမှာ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ပုံတူလေ့ကျင့်ရေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိတယ် မင်း အဲဒီမှာ စောစောလေ့ကျင့်နိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ" ဟု လင်းမှုက ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်တာ်
ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး ယာယီမျှသာဖြစ်သော ရှီလိုင်ခဲ့အကယ်ဒမီ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တျန်းတို တော်ဝင်အကယ်ဒမီတွင် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သမျှသော အရင်းအမြစ်အားလုံး ရှိပြီး သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အပြစ်အနာအဆာမှာ အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းပြီး အလိုလိုက်ထားသော မင်းမျိုးမင်းနွယ် ကျောင်းသားများပင် သို့သော် လင်းမှုအတွက်မူ ထိုအချက်က အားနည်းချက်မဟုတ်ဘဲ အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်တယ်
မင်းမျိုးမင်းနွယ်ကျောင်းသားများ ပိုမိုမောက်မာလေလေ၊ ထန်ဆန်းရဲ့ ကြီးထွားမှုအတွက် "လေ့ကျင့်ဖော်" အဖြစ် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးတော်ခံနိုင်လေလေ ဖြစ်တယ်
သူရဲ့ဆရာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထန်ဆန်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ သူရဲ့ဆရာနှင့် ရှောင်ဝူတို့က သူရဲ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသရွေ့ သူက မည်သည့်နေရာကိုမဆို လိုက်သွားမှာပဲဖြစ်သည်
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက်သည် သက်တောင့်သက်သာရှိသော မြင်းရထားတစ်စီးကို ငှားရမ်းကာ တျန်းတိုမြို့တော်ဆီသို့ ခရီးစတင်ခဲ့ကြတယ်
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အော်စကာ အတွက် မတူညီသော တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ကူညီရရှိပေးခဲ့ပြီးနောက် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ကျောက်ဝူကျီ သည် ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ အကယ်ဒမီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့တာ်
"အော်စကာလေး... ဘယ်လိုလဲ မင်းရဲ့ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ဘာလဲ" ဖူလန်ဒါ က သူရဲ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ရင်း မေးလိုက်တယ် အော်စကာရဲ့ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝဲသွားပြီး သူရဲ့စွမ်းရည်အသစ်ကို သရုပ်ပြရန် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံရသည်
ဒီအချိန်တွင် ကျောက်ဝူကျီက သက်ပြင်းချကာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်
"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျွန်တော်က မူလက အော်စကာအတွက် ဖီးနစ်အမောက်သရဖူမြွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရအောင်ယူပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာ အဲဒါဆိုရင် သူ့ကို ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခု ရစေမှာ အသေအချာပဲ"
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင်
"မဟာဆရာကြီး" တစ်ယောက်ရဲ့ အထက်စီးဆန်သော လေထုကို ဆောင်ထားသည့် ယွီရှောင်ဂန်း က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်းညိတ်ရင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်
ဖီးနစ်အမောက်သရဖူမြွေက တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့အရာပဲ တကယ်လို့ အော်စကာက အဲဒါကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ရင် အချိန်တိုအတွင်း ပျံသန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ရရှိဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ အစားအစာအမျိုးအစား ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒါက ရှင်သန်ရေးအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲ"
ဒီ"ပညာရှင်" ရဲ့ ဆန်းစစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အော်စကာရဲ့ မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်ပျက်မှုများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့တယ်
ကျောက်ဝူကျီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့တယ် သူက စိတ်တိုတိုဖြင့်
"ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ကျွန်တော်တို့ အဲဒီမြွေကို အဆုံးမသတ်ရသေးခင်မှာပဲ တခြား ဝိညာဉ်သခင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က အဲဒါကို အပိုင်ဖမ်းသွားခဲ့တယ်"
ဖူလန်ဒါက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူရဲ့လေသံတွင် မကျေနပ်မှုများ စွက်ဖက်နေသည်
"ကျောက်အိုကြီး... မင်းရဲ့ ပုံမှန်ဒေါသတွေက ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုအတွက် ဘယ်လိုညှိနှိုင်းရမလဲ မသိဘူးလား တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်သူတော်စင် မဟုတ်ရင် မင်းကို တားဆီးနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"
"ညှိနှိုင်းရမယ် ဟုတ်လား" ကျောက်ဝူကျီက ခါးသီးပြီး နာကျင်စရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်တယ်
"အကယ်လို့ သာမန် ဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ယောက်သာဆိုရင် ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်နိုင်ကောင်း ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူ ပြသခဲ့တဲ့ ခွန်အားက... ရိုးရိုး ဝိညာဉ်သူတော်စင်အဆင့်ထက် အဝေးကြီးကို သာလွန်နေတာ"
"ဝိညာဉ်သူတော်စင် မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား ဝိညာဉ်တုန့်လော့တစ်ယောက်လား
ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူးနော်" ဖူလန်ဒါရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်
ကျောက်ဝူကျီက စကားမပြောဘဲ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တာမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့သည့် ထိုစစ်မှန်သော ခွန်အားကို ပြန်လည်တွေးတောမိတိုင်း သူရဲ့အရိုးများပင် နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်တယ်
ဖူလန်ဒါရဲ့ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး
"သူက တကယ်ပဲ... ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ တစ်ယောက်လား"
"အဲဒီ စီနီယာကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားသက်သက်နဲ့တင် ကျွန်တော့်ကို လုံးဝဖိနှိပ်သွားတာ ကျွန်တော့်ကို မြေပြင်ပေါ် ဆွဲလှဲဖို့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ခုတည်းတောင် အသုံးမပြုခဲ့ဘူး သူက ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ မဟုတ်ရင်တောင် ဝိညာဉ်တုန့်လော့နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်"
ထိုအချိန်မှသာ ဖူလန်ဒါလည်း ကျောက်ဝူကျီရဲ့ မျက်နှာပေါ်ရှိ ညိုမည်းဒဏ်ရာများက ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေသေးသည်ကို သတိပြုမိသွားသည် သူက အလောတကြီး မေးလိုက်တယ်
"မင်း အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို သွားပြီး မပြစ်မှားမိပါဘူးနော်"
ကျောက်ဝူကျီက သူရဲ့ဖူးရောင်နေသော မျက်နှာကို ထောက်ပြကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်တယ်
"ပြစ်မှားမိတယ် ဟုတ်လား ဟွန်း အားလုံးက မင်းချမှတ်ထားတဲ့ ‘မိစ္ဆာစည်းမျဉ်းတွေ’ ကြောင့်ပဲ ဒိုင်မုပိုင် နဲ့ မာဟုန်ကျွင်း တို့က အဲဒီစီနီယာကြီးရဲ့ တပည့်ကို သွားပြီး ရန်စခဲ့ကြတာ အကယ်လို့ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ ဒေါသကို ပြေလျော့စေဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသမျှတွေကို မပေးခဲ့ရရင် ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး ဖူလန်ဒါ... မင်း အဲဒီ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေကို ငါ့ကို ပြန်ပေးရမယ်"
ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဖူလန်ဒါရဲ့ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည် သူက အနေရခက်စွာ ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်
"ကျောက်အိုကြီးရာ... ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲဟာ ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောရင် သံယောဇဉ်ပျက်တယ် နောက်ပြီး အကယ်ဒမီက အရမ်းဆင်းရဲလွန်းလို့ ငါတို့ ငတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာ မင်းလည်း အသိပဲ..."
"ဆရာတွေက အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်အိတ်ကတ်ထဲက စိုက်ထုတ်နေရတဲ့ အကယ်ဒမီမျိုးကို မင်းက ဘယ်လိုကျောင်းမျိုးလို့ ဖွင့်ထားတာလဲ"
ထိုနှစ်ယောက် ငြင်းခုံနေကြစဉ် ယွီရှောင်ဂန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်
"ဆရာကျောက်... အဲဒီ အစွမ်းထက်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ထူးခြားတဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခုခု ရှိလား"
ကျောက်ဝူကျီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်
"သူက အလွန်ကို ငယ်ရွယ်ပုံရတယ်၊ အသက် နှစ်ဆယ်ထက် မပိုလောက်ဘူး သူရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ့်ကို စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး နောက်ပြီး သူ့ရဲ့တပည့်က ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဝိညာဉ်အကြီးအကဲဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ ငွေပြာမြက်အသုံးပြုသူတစ်ယောက်ပဲ"
"ငွေပြာမြက်ပင်"
ယွီရှောင်ဂန်းရဲ့ မျက်နှာမှာ လူသေကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားခဲ့တယ် သူသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းမျှ ယိုင်လဲသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည် သူက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ တကယ်ပဲ အဲဒီကောင် လင်းမှု ဖြစ်နေတာလား ဒါပေမဲ့ သူက ကျောက်ဝူကျီကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် အားကောင်းနေရတာလဲ"
တကယ်လို့ ထိုလူကအမှန်တကယ်ပင် လင်းမှု ဖြစ်နေပါက ရှီလိုင်ခဲ့အကယ်ဒမီက ယွီရှောင်ဂန်း ထင်ထားသကဲ့သို့ ဘေးကင်းလုံခြုံသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ
ဖူလန်ဒါက သူရဲ့သူငယ်ချင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသွားတယ်
"ရှောင်ကန်း... မင်း အဲဒီလူကို သိလို့လား"
“ဖူလန်ဒါ... ငါ
ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိတယ် ထင်တယ် အကယ်လို့ ကျွန်တော်တွေးနေတဲ့ လင်းမှုသာ ဆိုရင်တော့ သူက ဝိညာဉ်တုန့်လော့ မဟုတ်တာ သေချာသလို ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ ဆိုတာကတော့ ဝေးလာဝေးပဲ အလွန်ဆုံးရှိလှ... သူက ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ"
ယွီရှောင်ဂန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူရဲ့မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်ချက်ရှိသော အမူအရာကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဖော်ဆောင်လိုက်တယ်
"ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် ဟုတ်လား" ဖူလန်ဒါနှင့် ကျောက်ဝူကျီ နှစ်ယောက်လုံး မှင်တက်သွားကြတယ
ယွီရှောင်ဂန်းက အခိုင်အမာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်
"ဟုတ်တယ် သူက အသက်နှစ်ဆယ် အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ သီအိုရီအရ အဲဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဝိညာဉ်သူတော်စင်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ လှည့်စားတဲ့ နည်းလမ်း ဒါမှမဟုတ် ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခုခုကို သုံးသွားတာလို့ ငါ သံသယရှိတယ် ကျောက်ဝူကျီက ဒီလောက်အလွယ်တကူ အရူးလုပ်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး"
ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖူလန်ဒါသည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်
"သူက ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်သက်သက်ပဲကိုး ငါ့မှာ သေလုမတတ် လန့်သွားရတယ် ငါ သိသားပဲ... အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်နဲ့ ဘွဲ့အမည်ရတုန့်လော့ ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ အဲဒါက ပြက်လုံးတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
သူက ကျောက်ဝူကျီဘက်သို့ လှည့်ကာ အပြစ်တင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်
"ကျောက်အိုကြီးရာ... မင်း ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ်ပဲ ‘မှင်တက်’ သွားခဲ့တာပဲ မင်း အခြေအနေကို မှားယွင်းတွက်ချက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခြောက်လှန့်ခံလိုက်တာ တစ်ဖက်လူက မင်း သတိမမူမိခင်မှာ ဖမ်းစားဖို့ အထူးလှည့်ကွက်တစ်ခုခု သုံးသွားတာ ဖြစ်ရမယ် အကယ်လို့ မင်းသာ အစကတည်းက ပြတ်ပြတ်သားသားနဲ့ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်သိုင်းဝိဉာဉ်ခန္ဓာ ကို ထုတ်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခဲ့ရင် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်သက်သက်က မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"