အခန်း ၂၀ - အဖောက်ပြန်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည့် ဒိုင်မုပိုင်

လင်းမူရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒိုင်မုပိုင်လည်း အော်စကာနှင့် ကျန်ရှိနေသူ နှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်

အော်စကာမှာမူ မာဟုန်ကျွင်းကဲ့သို့ လုံးဝ ဆင်းရဲမွဲတေနေခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အခြေအနေမှာ များစွာ ပိုမကောင်းလှပေ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ဆိုသည်မှာပင် သူ့အတွက် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ပမာဏဖြစ်ရာ တစ်သောင်းဆိုသည်မှာမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ

ကျူကျူးချင်းရဲ့ အခြေအနေမှာလည်း သူ့နည်းတူပင်ဖြစ်ရာ သူမ၌လည်း ပိုက်ဆံအများကြီး ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ ထို့ကြောင့် နင်ရုံရုံတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်

ဘုံခုနှစ်ဆင့်ပြဿဒ် ဆိုတာ ဒီလောကတွင် အချမ်းသာဆုံး ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်ရာ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကို ထုတ်ပေးနိုင်သူ ရှိလျှင် နင်ရုံရုံတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်

ဒိုင်မုပိုင်ရဲ့ အကြည့်ကို မြင်သော် နင်ရုံရုံက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆိုလိုက်တယ်

"လုံးဝ လာမတွေးနဲ့ နင့်ကို ငါ ပြားတစ်ချပ်မှ ချေးမှာမဟုတ်ဘူး"

နင်ရုံရုံရဲ့ ရက်စက်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒိုင်မုပိုင်ရဲ့ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားခဲ့ပြီး စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို အားစိုက်၍ ပြောလိုက်တယ်

"နင်ရုံရုံ... ငါက မင်းရဲ့ အတန်းဖော်လေ"

"အတန်းဖော် ဟုတ်လား ဒါဆို နင် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းကကျတော့ အဲဒီစကားကို ဘာလို့ ထည့်မပြောခဲ့တာလဲ"

ဒိုင်မုပိုင်ရဲ့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း နင်ရုံရုံသည် စိုးစဉ်းမျှ သနားညှာတာမှုမပြဘဲ ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်

ထိုနှစ်ဦး အငြင်းပွားနေကြသည်ကို လင်းမူ စိတ်မဝင်စားသဖြင့် သူရဲ့ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရပ်နေသော ကျူကျူးချင်းထံသို့ မတော်တဆ ကျရောက်သွားခဲ့တယ်

သူမရဲ့ နုနယ်လှပသော မျက်နှာသည် ထူးခြားစွာ အေးစက်ခက်ထန်နေပြီး ကျပ်ထုတ်နေသော သားရေဝတ်စုံက သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ခန္ဓာကိုယ်အကောက်အကွေ့များကို ပိုမိုထင်ရှားစေရာ အထူးသဖြင့် လျှံကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည့် သူမရဲ့ ရင်သားအစုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်

'သူမက အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား'

လင်းမူ စိတ်ထဲမှ အံ့သြသွားမိသည် တကယ်လို့ သူမသာ နောက်ထပ် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးလာပါက မည်မျှအထိ ဖြစ်လာမည်ကို စင်စစ် တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှတယ်

စီနီယာကြီးရဲ့ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ကျူကျူးချင်းသည် ဗီဇအရပင် သူမရဲ့ ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ပြီး သူရဲ့ အကြည့်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ရင်ဆိုင်လိုက်သဖြင့် သူတို့အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့သွားခဲ့ကြတယ်

ထိုမျှလောက် အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမရဲ့ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခု တိုးဝှေ့လာကာ သူမရဲ့ အေးစက်လှပသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ပျပျ ရှက်သွေးဖြာမှုတစ်ခု ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်

သည်ခဏတာ အပြန်အလှန် အကြည့်ချင်းဖလှယ်မှုကို ဒိုင်မုပိုင် မြင်တွေ့သွားခဲ့ရာ သူရဲ့ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်သွားခဲ့တယ်

'ဒီစီနီယာကြီးက ကျူကျူးချင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစီနီယာကြီးက ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး အလွန်ဆုံးရှိမှ အသက်နှစ်ဆယ့်လေး နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ် သူ ကျူကျူးချင်းလို အမျိုးအစားမျိုးကို သဘောကျရင်တောင် ထူးဆန်းမှာ မဟုတ်ဘူး'

ဒီလို တွေးမိလိုက်သဖြင့် ဒိုင်မုပိုင် ဦးနှောက်ထဲသို့ ဒေါသတရားများပြင်းထန်စွာ တိုးဝှေ့လာကာ မနာလိုမှုနှင့် အရှက်ရမှုများသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေဆိုးများကဲ့သို့ သူရဲ့ နှလုံးသားကို ကိုက်ခဲဝါးမြိုနေခဲ့တယ်

ဒိုင်မုပိုင် သူရဲ့ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိရာ သူရဲ့ လက်သည်းများမှာ အသားထဲသို့ နစ်ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ ထုတ်ဖော်မေးမြန်းရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ သူဒီဒေါသနှင့် မကျေနပ်ချက်များကို သူရဲ့ စိတ်တွင်းအနက်ရှိုင်းဆုံးတွင်သာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ရေစက်များ စီးကျလာတော့မည့်အလား မည်းမှောင်နေခဲ့တယ့

အကယ်၍သာ သူ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ဒီငရဲကဲ့သို့သော နေရာမှ ယခုချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်

"စီနီယာ... စီနီယာ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ သူမက ပိုက်ဆံမချေးချင်လို့ပါ၊ ကျွန်တော် လျော်ကြေးမပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး"

ဒိုင်မုပိုင်က ဒီလိုပြောရင်း သူရဲ့ လေသံကို သိသိသာသာဖြစ်စေ၊ မသိမသာဖြစ်စေ နင်ရုံရုံထံသို့ အပြစ်ပုံချလိုက်ပြီး လင်းမူအနေဖြင့် နင်ရုံရုံကို ပြဿနာရှာစေရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်

အကယ်၍ လင်းမူသာ နင်ရုံရုံကို အရေးယူခဲ့လျှင် ဘုံခုနှစ်ဆင့်ပြဿဒ်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ

ဒီလို လှည့်ကွက်အ သေးစားလေးက လင်းမူကို မည်သို့ လှည့်စားနိုင်မည်နည်း နင်ရုံရုံပင်လျှင် ၎င်းကို ရိပ်မိသွားခဲ့ပြီး သူမက ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ချိုသာသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်ယင်လျက် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပြောလိုက်တယ်

"စီနီယာ... ကျွန်မ စီနီယာ့ကို ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကူညီပြီး လျော်ကြေးပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက စီနီယာ့အတွက် ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်ဆောင်ပါ"

ဒီစကားကို ကြားရသောအခါ လင်းမူသည် နင်ရုံရုံကို အထင်ကြီးစိတ်ဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ သူမတွင် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးဆိုင်ရာ ပြဿနာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ဘုံခုနှစ်ဆင့်ပြဿဒ်ရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အကဲခတ်မှုမှာ မသေးလှပေ

"လက်ဆောင်ပေးမယ် ဟုတ်လား လောကမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာဆိုတာ မရှိဘူး"

လင်းမူသည် စဉ်းစားပင်မနေဘဲ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်တယ် ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ များပြားလှသော်လည်း သူ ဘယ်သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကြွေးကိုမျှ မခံချင်ပေ

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ငြင်းပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် နင်ရုံရုံရဲ့ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့တယ် တစ်ဖက်လူက စဉ်းစားခြင်ပင်းမရှိဘဲ ဤမျှလောက် ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ

'ဒီစီနီယာကြီးက လောဘမကြီးဘူးလား' စင်စစ် သူမ တွေးတောနေခဲ့သည်မှာ အကယ်၍ ဤစီနီယာကြီးသာ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကို လက်ခံခဲ့လျှင် သူမအနေဖြင့် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ့ကို ခုနစ်ပါးရတနာ ဖန်စီမံကျောင်းတော်ထဲသို့ ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်

သို့သော်လည်း အတွေးများက လှပသော်လည်း လက်တွေ့ဘဝမှာမူ ရက်စက်လှပေသည်

နင်ရုံရုံရဲ့ လက်ဆောင်ကို ငြင်းပယ်ပြီးနောက် လင်းမူက ဒိုင်မုပိုင်ရဲ့ လည်ပင်းကို လှမ်းကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆွဲမြှောက်လိုက်တယ်

"အဟွတ်... အဟွတ်... စီနီယာ... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ"   

ဒိုင်မုပိုင်‌တော့ ဒီစီနီယာကြီးက စိတ်အပြောင်းအလဲ ဤမျှ မြန်ဆန်ပြီး စကားနည်းနည်းဖြင့် အကြမ်းဖက်တတ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ

ယခုအခါ သူရဲ့ အသက်မှာ တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဘယ်လို့ လှည့်ကွက်မျှ သုံးရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ ဒိုင်မုပိုင် အသက်ရှူကျပ်၍ မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်မှ လင်းမူက သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ ပစ်ချလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုနှင့် အသက်ရှူကျပ်မှုတို့ကြောင့် သူ မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်

"မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးတွေ အကုန်လုံးကို ထုတ်စမ်း"

လင်းမူက မည်သည့် ငြင်းခုံမှုကိုမျှ ခွင့်မပြုဘဲ သူရဲ့ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်

ထိုစကားကြောင့် ဒိုင်မုပိုင်လည်း နာကျင်မှုများကို အောင့်အည်းသည်းခံကာ သူရဲ့ သိုလှောင်ဝိညာဉ်လက်နက်အတွင်းမှ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါးများ အားလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ထောင်ခန့် ရှိနေသည်

ထို့အပြင် အနက်ရောင် ကတ်ပြားတစ်ခုလည်း ပါရှိသော်လည်း ထိုထဲတွင် ငွေမည်မျှရှိသည်ကိုမူ သူ မသိပေ

ဒါနှင့် မပြီးသေးဘဲ လင်းမူက သေချင်ယောင်ဆောင်နေသော မာဟုန်ကျွင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ထပ်မံကန်လိုက်ပြီး

"မင်း ဆက်ပြီး သေချင်ယောင်ဆောင်နေမယ်ဆိုရင် မင်းကို အောက်က ငရဲပြည်ကို တည့်တည့်ပို့ပေးဖို့ ငါ စိတ်မရှိဘူးနော်" ဟု ဆိုလိုက်ရာ

မာဟုန်ကျွင်းလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရင်သွားခဲ့တယ်

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နာကျင်မှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်မှ ချက်ချင်း ဝုန်းကနဲ ထရပ်လိုက်ပြီးနောက်

သူရဲ့ စုဆောင်းငွေများ အားလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး တစ်ရာပင် မပြည့်ချေ သူက တကယ့်ကို ပြားတစ်ချပ်မှမရှိသည့် ဆင်းရဲသား ဖြစ်နေခဲ့ရာ သူ အနိမ့်ဆုံးအတန်းအစား ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့သာ သွားနိုင်ခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ

မာဟုန်ကျွင်း ဒီလောက်သာ ထုတ်ပေးနိုင်သည်ကို မြင်သော် ဒိုင်မုပိုင် အလွန် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရတယ်

'ဒါက တကယ့်ကို လူလိမ်ပဲ'

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ဆီကနေ ရွှေဝိညာဉ်ဒင်္ဂါး သုံးထောင်ပဲ ယူထားမယ် ကျန်တဲ့ ခုနစ်ထောင်ကိုတော့ နောက်မှ ငါ လာတောင်းမယ်"

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အနက်ရောင်ကတ်ထဲမှာ လေးထောင်..."

ဒိုင်မုပိုင်သည် သူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပိုက်ဆံပိုရှိသေးကြောင်း ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူရဲ့ အေးစက်လှသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စကားလုံးများကို ပြန်လည်မျိုချလိုက်ရတာ်

'ထားလိုက်ပါတော့... အသက်ရှင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်'

သူ နောက်ပိုင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေလိုက်ရုံသာ ရှိ‌တော့တယ်

ဒီလူအနေဖြင့် သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ ကျောက်ဝူကျိသည် ချိုင့်ခွက်ထဲမှ မနည်းမတ်တတ် ပြန်လည်ရုန်းထွက်လာခဲ့တယ် ဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူရဲ့ ပြန်လည်သက်သာလာမှု စွမ်းရည်မှာ မသေးလှပေ

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသော်လည်း ကျောက်ဝူကျိက တည်းခိုခန်းထဲသို့ ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်

အော်စကာလည်း သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ပြေး၍ တွဲထူပေးလိုက်ပြီးနောက် အထူးပြန်လည်သက်သာစေသော ဝက်အူချောင်း နှစ်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ပြုလုပ်ကာ ကျောက်ဝူကျိအား ကျွေးမွေးလိုက်တယ်

ဒီ၀က်အူချောင်း နှစ်ချောင်းကြောင့် ကျောက်ဝူကျိ သူရဲ့ ခွန်အားအချို့ကို မနည်းပြန်လည် ရရှိလာခဲ့တာ်

"စီနီယာကြီးခင်ဗျာ... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စုဆောင်းငွေ အားလုံးပါပဲ၊ စီနီယာ့ရဲ့ တပည့်အတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် လက်ခံပေးပါ"

ကျောက်ဝူကျိသည် အနက်ရောင် ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းမူထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်တယ်

သိုင်းဝိဉာဉ်ဆရာများရဲ့ လောကတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူရဲ့ ရှေ့မှောက်တွင်ရှိသော ဒီလူငယ်ကျွမ်းကျင်သူကြီးမှာမူ သူရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်

ဒီလောက် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဘွဲ့အမည်ရ တုန့်လော့တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ သာမန် "ပါရမီရှင်" ဟူသည့် အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်

ဒီလို အားကောင်းလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ ၎င်းတို့ လုံးဝ ပြစ်မှား၍မရသော သူဖြစ်ရာ ဒေါသများကို ပြေလျော့စေရန်သာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များမှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားနိုင်တယ်

"ဒီတစ်ခါတော့... ဒါနဲ့ပဲ ကျေအေးလိုက်ကြစို့"

လင်းမူသည် ကျောက်ဝူကျိထံမှ အနက်ရောင်ကတ်ပြားကို ယူလိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်

"နောက်နောင် သတိထားကြဖို့ မှတ်ထားပါ မင်းတို့ ဝိညာဉ်သူတော်စင် ဖြစ်နေရုံနဲ့တင် မဆင်မခြင် ရမ်းကားလို့ရတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းမူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများ လုံးဝနီးပါး သက်သာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ထန်ဆန်းနှင့် ရှောင်ဝူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည့် ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ကျူကျူးချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူမရဲ့ အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင်မူ စိတ်ကူးအတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေရင်း အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်ဝင်နေခဲ့တယ်