အခန်း (၅၈) - ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီ၏ ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်များ

"စီနီယာ မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော့်နာမည် စုချန် ပါ၊ ကျွန်တော့်မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုဆန္ဒရှိပါတယ်" စုချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း - "ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီမှာ အင်ပါယာရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းပတ်ဝန်းကျင် ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားသိခဲ့ရလို့ပါ" သည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း နေရာမှန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ"

ထိုသူက သူ၏မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ - "ငါက အကယ်ဒမီရဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ စွန်းပုယွီ ပါ၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး အကယ်ဒမီကော်မတီဝင် အကြီးအကဲအချို့နဲ့ သွားတွေ့ကြတာပေါ့၊ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောကြတာပေါ့" တယ်ဟု ဆိုသည်။

သာမန်လူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အကယ်ဒမီ၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲများနှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံခွင့်ရရန် မဆိုထားနှင့်၊ ကျောင်းဝင်ခွင့်ရရှိရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော်လည်း ပါရမီရှင်များအတွက် သတ်မှတ်ချက်မှာ သဘာဝအတိုင်း ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ စုချန်သည် ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တောင်ပေါ်ရှိ အကယ်ဒမီဆီသို့ စွန်းပုယွီ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကျောင်းဝင်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ကျောင်းသားအနည်းငယ်မှာ ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုကြပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သိသာသည်မှာ ယနေ့ သူတို့မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းသည် သူတို့အတွက် သတင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး သူငယ်ချင်းများကို မျှဝေရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ စုချန်နှင့် စွန်းပုယွီတို့ကမူ သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မသိရှိခဲ့ကြချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အကယ်ဒမီဆီသို့ ဦးတည်သည့် တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။ သို့သော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စုချန်သည် ကျောင်းသားအများအပြားကို မတွေ့ရချေ။

စွန်းပုယွီ၏ ပြောပြချက်အရ ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီတွင် ကျောင်းသားအရေအတွက် အတော်အတန်ရှိပြီး လူပေါင်း ငါးရာကျော် ရှိသည်။ သို့သော်လည်း အကယ်ဒမီ၏ နယ်မြေအကျယ်အဝန်းမှာ လွန်စွာကျယ်ဝန်းလှပြီး မတူညီသော ဒြပ်စင်စွမ်းရည်ရှိသည့် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များအတွက် အမျိုးမျိုးသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းများ ရှိနေသည်။ ကျောင်းသားအများစုမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သက်ဆိုင်ရာ နယ်မြေအသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် ပင်မကျောင်းဝင်းနယ်မြေမှာ အတော်အတန် တိတ်ဆိတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ အခုရောက်နေတဲ့နေရာက အကယ်ဒမီရဲ့ ပင်မကျောင်းဝင်းနယ်မြေထဲကို ဝင်လာပြီဖြစ်တယ်၊ နယ်မြေတွေကတော့ တောင်ပေါ်၊ တောင်အောက်နဲ့ ရေကန်အနီး စတဲ့နေရာအနှံ့မှာ ရှိကြတယ်၊ အကယ်ဒမီမှာ ဆရာပေါင်း ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ဆရာအင်အားစုကတော့ အလွန်တောင့်တင်းပါတယ်"

သူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် စွန်းပုယွီက စုချန်အား အကယ်ဒမီ၏ အကျိုးကျေးဇူးအမျိုးမျိုးကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး သူ၏ အခြေအနေကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

"စုချန်... မင်းကိုကြည့်ရတာ ဒီနှစ်မှ အသက် ၁၂ နှစ် ဒါမှမဟုတ် ၁၃ နှစ်ဝန်းကျင်ပဲ ရှိဦးမယ် ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ဝိညာဉ်အကြီးအကဲအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိနေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ရှိနေလို့ ထင်တယ်၊ မင်းက ဘယ်မိသားစုက ဆင်းသက်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ လူကြီးမိဘတွေကော ရှိလား"

ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များသည် အချိုးအစားအရ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးတတ်ကြပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စုချန်၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုနှင့်ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အသက် ၁၆ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၇ နှစ်ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ စွန်းပုယွီသည်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် မိမိ၏ အတွေ့အကြုံအပေါ် အခြေခံ၍ သူ၏ အသက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်မိသားစုမှ မရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာမှာ မွေးစားခံရပြီး ကြီးပြင်းလာတဲ့ မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးစားဖခင် ဆုံးပါးသွားတာလည်း ကြာပါပြီ၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ကျွန်တော် သိပ်မသေချာပါဘူး၊ ဝိညာဉ်နန်းတော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ခဲ့တဲ့သူက မှားယွင်းပြီး စမ်းသပ်ခဲ့တာမို့ စမ်းသပ်မှုရလဒ်တွေက မတိကျဘူးလို့ ကြားခဲ့ရပါတယ်"

"ဪ... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က သိုင်းဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်" စွန်းပုယွီက တွေးတောဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အမြဲတမ်း ပြဿနာများ ရှိတတ်ပြီး မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မျှော်လင့်မထားသော မတော်တဆမှုများ ယခင်ကလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်။ အထူးသဖြင့် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသော သိုင်းဝိညာဉ်များကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အမှားအယွင်းများ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

"ဒါဆို... မင်းရဲ့ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းကကော" စွန်းပုယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ အလိုချင်ဆုံးနှင့် စိတ်အဝင်စားဆုံး မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယ ဝိညာဉ်ကွင်းက..." စုချန်သည် ဤမေးခွန်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သင့်လျော်သော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်နှာ၌ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဟန် အနည်းငယ် ပြသလိုက်ရင်း - "ကျွန်တော် အဆင့် ၂၀ ရောက်တုန်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုမှမပါဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်အမဲလိုက်ခဲ့ပါတယ်၊ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းကို အခုတင် ကျော်လွန်သွားတဲ့ တစ္ဆေအရိပ်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို အသက်လုပြီး သတ်ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် အဲဒီဝိညာဉ်ကွင်းကို ကျွန်တော် စုပ်ယူနိုင်တယ်လို့ မွေးရာပါအသိစိတ်အရ ခံစားခဲ့ရပါတယ်၊ ဒါကြောင့် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့တာပါ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်တွေကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ခံစားခဲ့ရပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ နောက်ဆုံးမှာ အောင့်အီးသည်းခံပြီး အောင်မြင်သွားခဲ့ပါတယ်" သည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ တစ္ဆေအရိပ်ဝံပုလွေ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်း နှစ်နှစ်ထောင်နီးပါး ရှိပြီး အမြင့်ဆုံး ရွှေဒြပ်စင်စွမ်းရည်ရှိသော 'အပြာရောင် သံချပ်ကာဖွတ်' သာ ဖြစ်သည်။

"မင်းက တကယ့်ကို အသက်နဲ့မလိုက်ဖက်အောင် မဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့တာပဲ" စွန်းပုယွီသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ သတ်မှတ်သက်တမ်းထက် ကျော်လွန်၍ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သူမှာ စုချန်သည် ပထမဆုံးလူ မဟုတ်ပေ။ အတိတ်ကာလကလည်း အောင်မြင်ခဲ့ဖူးသူများ ရှိခဲ့သော်လည်း ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းအဆင့် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ မည်သည့်လမ်းညွှန်မှုမှမပါဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကို မဆိုထားနှင့်၊ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ကံကောင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ရပေမည်။

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ် အကယ်ဒမီ ပင်မကျောင်းဝင်း၏ ဗဟိုနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ စွန်းပုယွီသည် စုချန်အား ဧည့်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကာ -

"စုချန်... ဒီနေ့ အကယ်ဒမီကို လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေ ရှိနေတယ်၊ မင်း ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်နေပါဦး၊ ငါ အကယ်ဒမီကော်မတီဝင် အကြီးအကဲတွေကို သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်ဦးမယ်၊ လာရောက်မယ့် ဧည့်သည်တော်နှစ်ယောက်ကလည်း မင်းနဲ့အတူ တွေ့ဆုံနိုင်မှာပါ၊ မင်းရဲ့ ပါရမီအရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်အသင်းမှာ ရွေးချယ်ခံရဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိနိုင်ပါတယ်" တယ်ဟု ဆိုသည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တွေ ဟုတ်လား" စုချန်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ "ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များ" ဟု ညွှန်းဆိုနိုင်မည့်သူမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ဦးဦးလား။ သို့မဟုတ် ရွှဲချင်းဟယ် အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော ချန်းရန်ရွှဲ လား။ အကယ်ဒမီကော်မတီဝင် အကြီးအကဲ အချို့သည် ရွှဲချင်းဟယ်၏ ဂိုဏ်းအုပ်စုနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။

သေချာပါသည်၊ ၎င်းသည် မင်းသားရွှဲချင်းဟယ်၏ ဂိုဏ်းအုပ်စုမှ လူတစ်ဦးဦးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ ယခင်က ဆက်သွယ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော စတုတ္ထမင်းသား ရွှဲပန်း သည်လည်း ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ခန့်မှန်းနေခြင်းမှာ အကျိုးမရှိပေ၊ ခဏကြာလျှင် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရသောအခါ သိရှိရပေလိမ့်မည်။

စုချန် ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စွန်းပုယွီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ -

"စုချန်... မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ကြားပြီးတဲ့နောက် အကယ်ဒမီကော်မတီဝင် အကြီးအကဲ အချို့က မင်းကို တွေ့ချင်နေကြတယ်၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ ခဏနေရင် ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်ပြပါဦး၊ မင်း ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်အသင်းမှာ ရွေးချယ်ခံရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါတယ်"

ထို့နောက် သူသည် စုချန်အား ဘေးကပ်လျက်ရှိသော ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဒိုတော်ဝင်အကယ်ဒမီ၏ အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်သည့်အတွက် ရုံးခန်း၏ အလှဆင်မှုမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှပြီး မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ပရိဘောဂများနှင့် ရိုးရှင်းသော အစိမ်းရောင်အပင်အချို့ကိုသာ အလှဆင်ထားသည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စုချန် ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အလယ်တွင် ထိုင်နေကြသော အကြီးအကဲ သုံးဦး ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးဦးစလုံးသည် တင်းမာခက်ထန်သော ပုံစံမရှိကြဘဲ စုချန်အား ကြင်နာစွာ ကြည့်ရှုနေကြသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် ခက်ခဲသော အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများကို ပန်းထိုးထားသည့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

စုချန်သည် ဤဝတ်ရုံများသည် အဆင့် ၈၀ ကျော်ရှိသော ဝိညာဉ်ဒိုလော် များအတွက် သီးသန့်ချုပ်လုပ်ထားသော ဝတ်ရုံများဖြစ်ပြီး ဘွဲ့အမည်ရဒိုလော် များ၏ အနီရောင်ဝတ်ရုံများပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသည်ကို သိရှိထားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဒိုလော်များနှင့် ဘွဲ့အမည်ရဒိုလော်များသည် ဤဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ခဲလှသည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကိုသာမက လေးနက်တည်ကြည်မှုကိုပါ ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤဝတ်ရုံများကို အဆင့်တူပြိုင်ဘက်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရချိန်တွင် သို့မဟုတ် လွန်စွာအရေးကြီးသော အခမ်းအနားများတွင်သာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသည်။ သူတို့သည် စုချန်အတွက် ရည်ရွယ်၍ ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီး စွန်းပုယွီ ပြောခဲ့သော "ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်" နှစ်ဦးအတွက် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုအကြီးအကဲ သုံးဦးအပြင် အသက် ၄၀ ကျော်ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် သူနှင့် အသက်အရွယ် တူညီပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးတို့သည်လည်း ဧည့်သည်တော်များအဖြစ် ထိုင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တင့်တယ်လျောက်ပတ်သော ရုပ်ရည်ရှိကာ ဖြောင့်စင်းသော နှာတံနှင့် စတုရန်းပုံစံ မေးရိုး ရှိသည်။ သူသည် အစွန်းအထင်းမရှိ စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ နူးညံ့သောအနက်ရောင် ဆံနွယ်များသည် သူ၏နောက်ကျောတွင် ဝေ့ဝဲကျနေသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် စုချန်အား စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

မိန်းကလေးမှာမူ နားရွက်အထိ ရောက်သော ဆံပင်တိုလေး ရှိပြီး သူမ၏ နုနယ်ပျော့ပျောင်းကာ နတ်မိမယ်ကဲ့သို့သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှ မြင့်မြတ်သော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စု သမီးပျိုတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမသည်လည်း စိတ်ဝင်တစား ရှိနေပုံရသည်။

'ဒါက နင်ဖုန်းကျီ လား။ ဒါဆိုရင် သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ မိန်းကလေးက နင်ရုံရုံဖြစ်ရမယ်'

စုချန်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့်အမူအရာမျှ ထွက်ပေါ်မလာစေခဲ့ချေ။