အခန်း (၅၅) - မင်းနဲ့ ဆက်မကစားတော့ဘူး

"အတော်လေး ကောင်းတာပဲ၊ အခုတော့ ဒါက ယာယီအားဖြင့် ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ။"

စုချန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ဖက်ကို နှိမ့်ရင်း ထန်ဆန်းထံမှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်လက်နက်ကို လက်ထဲ၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်ကစားနေခဲ့သည်။ သူက ယာယီဟု ပြောရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤကိစ္စအပေါ် ထန်ဟောက်ဘက်မှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျိုး ရှိလာမလဲဆိုသည်ကို မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထန်ဟောက်သည် နော့ဒင်းမြို့မှ ထွက်ခွာသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်လျှင်ပင် သိပ်ပြီး အရေးကြီးလှသည် မဟုတ်ချေ။

ထန်ဟောက်၏ စရိုက်အရ အကယ်၍ တစ်ဦးဦးက ထန်ဆန်းကို လာရောက်ဗိုလ်ကျလျှင် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကောင်း စွက်ဖက်လိမ့်မည်။ သို့သော် အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးချင်းစီ၏ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် ဝိညာဉ်လက်နက်လေး တစ်ခုအတွက်နှင့် လာရောက်ကလဲ့စားချေဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ၊ သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ ဤမျှလောက်အထိ နိမ့်ကျသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် စုချန် ပြသထားသော ပါရမီမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းလှသဖြင့် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပ်စိုက်မှတ်များကို အသုံးချ၍ စွမ်းအားထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းနှင့် ဓားသိုင်းပညာတို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ ထန်ဟောက်အနေဖြင့် ရှေ့ခေတ်နည်းလမ်းကို နားလည်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သလို နောက်ထပ်နည်းလမ်းကိုလည်း ဂရုစိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထန်ဟောက်၏ အမြင်တွင်မူ ရှင်းလင်းသောကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းကျင့်စဉ် ကိုးပါး၊ ကမောက်ကမ လေပြင်းတူထုချက် ကျင့်စဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းပေါက်ကွဲခြင်း အတတ်တို့ကသာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ပိုမိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ သူသည် စုချန်ကို သူ၏ သားဖြစ်သူအတွက် ကျောက်သွေးကျောက်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အခြေအနေများက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်သွားပါကလည်း သူသည် ဤပစ္စည်းကို ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော သိုလှောင်မှုအမျိုးအစား ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ငွေကြေးဖြင့် အလွယ်တကူ ဝယ်ယူရရှိနိုင်သဖြင့် သူ့အတွက်တော့ ထူးထူးခြားခြား အဖိုးတန်လှသည် မဟုတ်ချေ။

အဓိကသော့ချက်မှာ ထန်ဆန်းကို စိန်ခေါ်ရန်နှင့် သူ၏ နောက်ခံကို စူးစမ်းရန်အတွက် ခိုင်လုံသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားရာထူးကို ဆက်ခံမည့် လမ်းကြောင်းကို မရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကဏ္ဍစုံမှနေ၍ ကြိုတင်နားလည်ထားခြင်းက အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ငွေပြာဧကရာဇ် ဝိညာဉ်ရိုးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ရယူရန် အလျင်စလိုမရှိသေးချေ။ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင် သူ အသုံးချနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သွားရောက်စမ်းသပ်ပြီးမှသာ မိမိ၌ နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်ရိုး ရှိနေကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စုချန်သည် ထန်ဟောက် လက်ရှိတွင် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေသည်ကို အတိအကျ မသိရှိချေ။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ထိုဝိညာဉ်ရိုးရှိရာနေရာကို စောင့်ကြပ်နေချိန်နှင့် ကြုံကြိုက်သွားပါက သူသည် ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ သက်သက်တိုးဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်မနေပေဘူးလား။ အကောင်းဆုံးအချိန်မှာ ထန်ဆန်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများ ရှရက်ခ် အကယ်ဒမီသို့ သွားရောက်ကြမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ထန်ဟောက်သည် ၎င်းတို့နောက်သို့ သဘာဝအတိုင်း လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ရာ လမ်းကြောင်းချင်း လွဲချော်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

ဤအချိန်တွင် ထန်ဟောက်သည် မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ မူလက သူသည် မိမိ၏ သားဖြစ်သူနှင့်အတူ အချိန်အနည်းငယ် ပိုမိုကုန်ဆုံးလိုပြီး အမှောင်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် စောင့်ရှောက်ပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ သူသည် ထန်ဆန်းနှင့် စုချန်တို့၏ ပဋိပက္ခကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း စုချန်သည် အချက်တစ်ခုကို မှားယွင်းစွာ တွေးမိသွားခဲ့သည်။ ရှေ့လူများ၏ အမွေအနှစ်များကြောင့် ရှင်းလင်းသောကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် အသုံးချသည့် နေရာ၌ ကျွမ်းကျင်မှု အပြည့်ရှိကြသည်။ ထန်ဟောက်သည် စုချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စွမ်းအားထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်အချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် ရိပ်မိခဲ့ပြီး စုချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်နိုင်စွမ်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ဂရုမစိုက်ချေ။ ထန်ဟောက်၏ အမြင်တွင်မူ စုချန်သည် မိမိ၏ ညံ့ဖျင်းလှသော ပါရမီကြောင့် ရှေ့ဆက်ရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များကိုသာ အားသွန်ခွန်စိုက် လေ့လာနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤကဲ့သို့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပစ်ပယ်ပြီး အပေါ်ယံ အခက်အလက်များကိုသာ လိုက်စားနေခြင်းက သူ့အား စုချန်အပေါ် ပိုမို၍ပင် အထင်သေးသွားစေခဲ့သည်။

ထန်ဆန်း၏ ကျရှုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤကဲ့သို့သော ဆုတ်ယုတ်မှုမျိုးမှာ ထန်ဟောက်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်ချေ။ ဒဏ်ရာပင် ရရှိခြင်းမရှိဘဲ သက်တူရွယ်တူချင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် တစ်ခေါက်မျှ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ ပို၍ပင် အရေးမပါလှချေ။

"ဒါကို ရှောင်ဆန်းအတွက် အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရုံပဲ။ ဒီကလေးက ပါရမီ သာမန်ပဲရှိပေမယ့် နားလည်သဘောပေါက်မှု အားကောင်းတယ်၊ ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ကြီးထွားမှုအဆင့်အတွက် သင့်တော်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုပဲ၊ အကယ်လို့ သူက အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို တကယ်ပဲ ဆန့်ကျင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက သေးငယ်တဲ့ အခက်အခဲလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တယ်။"

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ထန်ဟောက်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ကာ အတွင်း၌ ဝမ်းနည်းမှု၊ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုစသည့် အမျိုးမျိုးသော စိတ်ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"အာရင်..."

...

နော့ဒင်း အကယ်ဒမီအတွင်း၌ ယွီရှောင်ကန်းသည် အခန်းထဲတွင် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေရင်း ထန်ဆန်း၏ လွန်ခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြောင်း ဖော်ပြချက်များကို အသေအချာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

"...ဆရာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်က ရာစုနှစ်ဝိညာဉ်ကွင်းရဲ့ မြှင့်တင်မှုကို ခံယူထားပြီး ကြံ့ခိုင်မှုတွေ ရရှိထားတာတောင် အဲဒီစုချန်ရဲ့ တုတ်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ အဖြတ်ခံလိုက်ရတာလဲ ခင်ဗျာ။"

မိမိတပည့်၏ စိတ်ပျက်အားလျော့ပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော လေသံကို ကြားရသော်လည်း ယွီရှောင်ကန်းသည် အလျင်စလိုမလုပ်ချေ။ သူသည် ပထမဦးစွာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ဆန်း... မင်းကို ဆရာ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားကို မှတ်မိသေးလား။ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ဟာ ထိန်းချုပ်မှုအမျိုးအစားအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် အားသာချက်အရှိဆုံးပဲ၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်း ဆရာ့ကို မေးခဲ့တယ်မဟုတ်လား၊ ဒီလောက် ပျော့ညံ့ပြီး ကျိုးပဲ့လွယ်တဲ့ ငွေပြာမြက်က ရန်သူတွေကို ဘယ်လို ပိတ်လှောင်နိုင်မှာလဲ၊ ၎င်းတို့ရဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေကို ဘယ်လို တောင့်ခံနိုင်မှာလဲလို့လေ။ အဲဒီတုန်းက ဆရာ မင်းကို ဘယ်လို ပြန်ဖြေခဲ့လဲ။"

ထန်ဆန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတွေးနက်သွားဟန်ဖြင့် ဆရာဖြစ်သူ၏ အဲဒီအချိန်က စကားများကို ပြန်လည်ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"မြက်ပင်ဟာ နူးညံ့ပြီး လိုက်လျောညီထွေရှိတယ်၊ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ရွေးချယ်တဲ့အခါ အချက်နှစ်ချက်ကို အဓိကထားရမယ်၊ အဲဒါကတော့ ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ အဆိပ်အတောက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပိုမိုထည့်သွင်းပေးရင် ငွေပြာမြက်ကိုယ်တိုင်က သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ရောက်တဲ့ ငွေပြာမြက်ထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြံ့ခိုင်လာလိမ့်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းတွေရဲ့ အာနိသင်တွေ ထပ်ဖြည့်လိုက်ရင် ရန်သူတွေကို ပိတ်လှောင်ဖို့က ခက်ခဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အကယ်လို့ ငွေပြာမြက်မှာ အဆိပ်အာနိသင်ပါ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒါက တိုက်စစ်အတွက် သဘာဝအတိုင်း အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်။"

"အခု အဲဒီစကားတွေကို အသေအချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း။"

"ဆရာ ဆိုလိုတာက..." ထန်ဆန်း၏ မျက်ဝန်းများ လင်းထိန်သွားခဲ့သည်၊ "ဒီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းက မှားယွင်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော့်ဘက်က မြှင့်တင်မှု မလုံလောက်သေးတာကို ပြောတာလား ခင်ဗျာ။"

"အတိအကျပဲ။" ယွီရှောင်ကန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းဟာ အခုအချိန်အထိ ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ခုတည်းကိုပဲ ထည့်သွင်းရသေးတာမို့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ ဆန်းအာ... မင်းမှာ မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိနေတာမို့ ကျင့်ကြံခြင်းအပိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အားသာချက် ရှိတယ်။ မင်း ဒုတိယမြောက်နဲ့ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းတွေကို ထည့်သွင်းပြီးတဲ့အခါ ငွေပြာမြက် သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အာနိသင်တွေကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီစုချန်က သူက သိုင်းဝိညာဉ်ကိုတောင် မသုံးခဲ့ဘူး ဆရာ။"

"ဒါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်လွန်းနေလို့ပဲ၊ သူ သိုင်းဝိညာဉ်ကို သုံးခဲ့ရင်တောင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အများကြီး ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ မသုံးတာကပဲ ပိုကောင်းပါတယ်၊ ဒါက မင်းရဲ့ သတိဝီရိယကို လျော့နည်းသွားစေတာပဲ" ဟု ယွီရှောင်ကန်းက အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အမြဲတမ်း "အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ အသုံးမကျတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်ပဲ ရှိတယ်" ဟု ပြောဆိုလေ့ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်က အရည်အသွေးနိမ့် သိုင်းဝိညာဉ်၏ ဆိုးကျိုးများကို ခံစားခဲ့ရဖူးသဖြင့် သိုင်းဝိညာဉ် ပါရမီကို အလေးအနက်ဆုံး သတ်မှတ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်း၏ နားလည်သဘောပေါက်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ယွီရှောင်ကန်း၏ တောင့်တင်းလှသော မျက်နှာထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထန်ဆန်း၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာပုတ်လိုက်ပြီး 'လရောင်အောက်က တံတားနှစ်ဆယ့်လေးစင်္ကြံ' ခါယမ်းဆုံးရှုံးခဲ့မှုအပေါ် မည်သည့်အပြစ်တင်စကားမျှ မဆိုခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက ဤသို့ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို မင်းအတွက် အတွေ့အကြုံတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ မင်း ကျောင်းပြီးတဲ့အချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သူ့ထက် အနည်းဆုံး အဆင့် နှစ်ဆယ်လောက် ပိုပြီး မြင့်မားနေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်း သူ့ကို စနစ်တကျ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပေါ့၊ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို သူ့ဆီမှာ ယာယီပဲ ထားလိုက်ပါဦး၊ အနာဂတ်မှာ မင်း အပိုင် ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်မှာပါ။ ဆရာက မင်းကို ယုံကြည်တယ်။"

...

သို့သော်လည်း ထန်ဟောက်နှင့် ယွီရှောင်ကန်းတို့၏ ထန်ဆန်းအပေါ် ထားရှိသော မျှော်လင့်ချက်များမှာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရန်အတွက်သာ ကံပါခဲ့သည်။

သုံးနှစ်နှင့် ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် စုချန်သည် သူ၏ ထာဝရဓားထံတွင် တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ထည့်သွင်းပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျောင်းပြီးဆုံးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဤကိစ္စမှာ မည်သို့မျှ မရှုပ်ထွေးလှချေ။ အကယ်၍ မင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အခြေခံသတ်မှတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိပြီး လက်ထဲတွင် ငွေကြေးလုံလောက်စွာ ရှိနေပါက ဤကဲ့သို့သော အခြေခံအဆင့် အကယ်ဒမီတစ်ခုမှ ကျောင်းပြီးဖို့ဆိုသည်မှာ လွန်စွာ လွယ်ကူလှသည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီက ထူးကဲသော သိုင်းပညာစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် ဤကမ္ဘာတွင် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များ အစုအဖွဲ့ကိုယ်တိုင်က အခွင့်ထူးခံ လူတန်းစားတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်ပညာသင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရုံမျှဖြင့် ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် သွားရောက်မှတ်ပုံတင်ထားပါက နိုင်ငံတော်ထံမှ မှူးမတ်ဘွဲ့အမည်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ရရှိနိုင်ပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သော ဘာရွန်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည် ဖြစ်သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ထန်ဆန်း... မင်းရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကိုလည်း ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ထားပါဦး။"

စုချန်သည် အကယ်ဒမီ၏ ဂိတ်တံခါးဝမှ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဒိုမြို့တော်ကြီးရေ... ငါ လာနေပြီ။"