အခန်း (၄၂) - အတောင်ပံရှစ်ခုပါ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား

စုချန်သည် မိမိထံသို့ ဖြည်းညှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသည့် မိန်းမပျိုလေးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်၊၊ သူမသည် ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ရိုးရှင်းသော်လည်း ကျော့ရှင်းလှသည်၊၊ ထည်ဝါသော ရွှေရောင်လည်ကော်က သူမ၏ သွယ်လျသော လည်တိုင်ကို လုံခြုံစွာ သိုင်းခြုံထားသည်၊၊ သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံနွယ်များသည် ကျောပြင်ထက်တွင် လွတ်လပ်စွာ ဝဲဖြာကျနေသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော အသွင်ကို ဆောင်နှင်းပေးထားသည်၊၊ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းအစုံသည် လှိုင်းမထသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းတံပိုးမျှ ဖြာထွက်နေခြင်း မရှိပေ၊၊ သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောအရာများမှာ သာမန်လူသား မိန်းမပျိုတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်၊၊

သို့သော်လည်း သူမသည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကြောင်း စုချန် အထင်အရှား ခံစားမိသည်၊၊ ချန်းရန်ရွှဲ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သေးငယ်သော်လည်း ထင်ရှားလှသည့် အတောင်ပံခြောက်ခုပါ ကောင်းကင်တမန် ရွှေရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်၊၊ သာမန်ထက် ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ သူမ၏ ခြေဖဝါးများသည် မြေပြင်နှင့် မထိစပ်ဘဲ လေထဲတွင် သုံးလက်မခန့် ဝဲပျံနေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

ချန်းရန်ရွှဲသည် စုချန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ယခင် တည်ငြိမ်မှုများ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ ရောပြွမ်းနေသော အမူအရာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်၊၊ ထို့နောက် သူမသည် သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ဖက်တွယ်လိုက်တော့သည်၊၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စုချန်သည် ငြင်းပယ်တွန်းဖယ်ခြင်း မပြုဘဲ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဖက်ကာ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်၊၊ မိမိရှေ့ရှိ မိန်းမပျိုလေးသည် ကောင်းကင်တမန်၏ ကိုးခုမြောက် စမ်းသပ်ချက်ကို ခုလေးတင် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရသဖြင့် စိတ်အခြေအနေ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေမည်ကို သူ သိရှိထားသည်၊၊ သူမကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ကူညီပေးရန် လိုအပ်ပေသည်၊၊

"ဆရာ... သမီးရဲ့ အဖိုး ဆုံးပါးသွားပြီ၊၊ သမီး နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးရင်း သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စနစ်တကျ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံသွားခဲ့တယ်..." ဟု သူမက ဆိုသည်၊၊

စုချန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီး မျက်ရည်များက သူ၏ အင်္ကျီရင်ဘတ်ကို စိုစွတ်စေခဲ့သည်၊၊ သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် မိမိရှေ့ရှိ မိန်းကလေး၏ နူးညံ့သော ရွှေရောင်ဆံနွယ်များကို အသာအယာ သုံးသပ်ပေးနေမိသည်၊၊

"ဆရာ... သမီးမှာ ဆရာတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်..."

"..." စုချန်၏ လက်ချောင်းများသည် သူမ၏ ဆံနွယ်ဖျားများထက်တွင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်၊၊ "အင်း... မင်းမှာ ငါ ရှိသေးတယ်..."

"...ဒါဆို မင်းရဲ့ ကိုးခုမြောက် စမ်းသပ်ချက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုက လောဘ၊ အမုန်းတရားနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပါဝင်တဲ့ စိတ်အာရုံလှည့်စားမှု အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်ကျော်ရတာနဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ပဲပေါ့၊၊ အခြား မျှော်လင့်မထားတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ ဒါမှမဟုတ် အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးတွေ မရှိခဲ့ဘူး မဟုတ်လား..."

ချန်းရန်ရွှဲ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် စုချန်၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်၊၊ ယခုအခါ ချန်းရန်ရွှဲသည်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်၍ သူမ၏ နတ်ဘုရားစမ်းသပ်ချက် ကိုးခု၏ တိကျသော ဖြစ်စဉ်များကို သူ့အား အသေးစိတ် ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

"ဟုတ်တယ်..." မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းကလေးက အသေအချာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်၊၊ "သမီး ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သစ္စာရှိရှိ ထိန်းသိမ်းခဲ့တယ်၊၊ နှလုံးသားထဲက နောက်ဆုံး စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အောင်အောင်မြင်မြင် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တယ်..."

ခုနက နတ်ဘုရားစမ်းသပ်ချက်အတွင်းမှ မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ချန်းရန်ရွှဲ၏ မျက်နှာထက်တွင် နူးညံ့သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်၊၊ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လူတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်က နေရာအားလုံးကို အပိုင်စီးထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်၊၊

"ဒါဆိုလည်း ငါ နားလည်ပါပြီ..." စုချန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်၊၊

မူလဇာတ်ကြောင်းတွင်မူ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်မှာ စွက်ဖက်နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်၊၊ သို့သော်လည်း ဤတုပဖန်တီးထားသော ကမ္ဘာတွင်မူ နတ်ဘုရားလောက၏ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှု မရှိခဲ့ပေ၊၊ ထို့အပြင် အခြားကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာသူ ထန်ဆန်းသည်လည်း ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ချေ၊၊ ဤအချက်ကို ဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် ထိုကူးပြောင်းလာသော ထန်ဆန်း၏ ဝိညာဉ်သည် အသူရာနတ်ဘုရား၏ လက်ချက်အစစ်အမှန် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။ သို့သော်လည်း အသူရာနတ်ဘုရား၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဆိုလျှင် ထိုထန်ဂိုဏ်းမှ ထန်ဆန်းသည် သူ အမှန်တကယ် ရွေးချယ်ထားသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်ပါက မိမိ၏ ဆက်ခံသူကို ပင်လယ်နတ်ဘုရားက လမ်းခုလတ်တွင် ကြားဖြတ်လုယူသွားသည်ကို မည်သို့ ခွင့်ပြုပါမည်နည်း။

အရာအားလုံးက ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသည်၊၊ လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုမိုရှုပ်ထွေးနိုင်သဖြင့် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများနှင့် အစီအမံများကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်၊၊

"မင်း ဒီမှာ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦး၊၊ အရာအားလုံးက ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ဘီဘီတုန်းကလည်း သူမရဲ့ နောက်ဆုံး နတ်ဘုရားစမ်းသပ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်နေရလောက်ပြီ၊၊ မနက်ဖြန်ကစပြီး မင်း ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လျင်လျင်မြန်မြန် ကျွမ်းကျင်လာစေဖို့ ငါကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးမယ်..."

ချန်းရန်ရွှဲသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်၊၊ အမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် လမ်းပျောက်မှုများကို ခံစားလာရသည်၊၊

စုချန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်၊၊ "စစ်မှန်တဲ့ အင်အားဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားတင်မကဘူး၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုလည်း ပါဝင်တယ်လို့ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသားပဲ၊၊ မင်းမှာ အခုထက်ထိ တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်တောင့်တနေတဲ့ စိတ် ရှိနေသေးရင် ဘီဘီတုန်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အရည်အချင်းတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"သမီး နားလည်ပါပြီ..." ချန်းရန်ရွှဲက ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်၊၊

ချန်းရန်ရွှဲ၏ အကြည့်များ ပြန်လည်တည်ကြည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စုချန်လည်း အများကြီး ထပ်မပြောတော့ပေ၊၊ သက်တမ်းရင့် အကြီးအကဲ သုံးဦး သေဆုံးသွားသည့် သတင်းကိုမူ သူမအား ယာယီအားဖြင့် လျှို့ဝှက်ထားလိုက်သည်၊၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်းရန်ရွှဲသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ခုလေးတင် ဆက်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေ၊၊ သူမသည် ဝိညာဉ်တော်ကျောင်းဆောင်မှ အကြီးအကဲများနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ရာ ဤအချိန်တွင် ထပ်မံ၍ စိတ်ထိခိုက်စရာ အကြောင်းတရားများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အခြားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၊

ဝိညာဉ်နန်းတော်မြို့တော်၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ တောင်တန်းကြီးပေါ်တွင် အတောင်ပံ လေးစုံ (၈ ခု) ရှိသော ချန်းရန်ရွှဲသည် ကြီးမားလှသည့် ကောင်းကင်တမန် သန့်ရှင်းသောဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်၊၊

အမှန်ပင်... မူလ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခု ချန်းရန်ရွှဲတွင် အတောင်ပံ နှစ်စုံ ပိုမိုများပြားနေသည်၊၊ ၎င်းတို့မှာ သူမ နှစ်ထောင်ချီ သန့်ရှင်းသောအလင်း သားရဲထံမှ ရရှိခဲ့သည့် ပြင်ပဝိညာဉ်ရိုးများ ဖြစ်ကြသည်၊၊ သူမ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့်အတူ ထိုပြင်ပဝိညာဉ်ရိုးများသည်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်ရိုးများအဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်၊၊ သူမ၏ အဓိက စွမ်းရည်နှစ်ခုဖြစ်သော အမြန်နှုန်းနှင့် ကာကွယ်ရေးတို့သည်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အဆင့်တက်သွားခဲ့ရသည်၊၊

လောလောဆယ်တွင် သူမသည် စုချန် သူမအတွက် အထူးဒီဇိုင်းဆွဲပေးထားသည့် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ချန်းရန်ရွှဲ၏ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းမှုမှာ လျင်မြန်လွန်းခဲ့ပြီး အဆင့် (၇၀) ကျော်မှနေ၍ နတ်ဘုရားအဆင့်အထိ ရောက်ရှိရန် သုံးနှစ်ပင် မပြည့်ခဲ့ချေ၊၊ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကြိုတင်ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန်အကျွံ အင်အားသုံးစွဲမိသည့် အန္တရာယ် ရှိနေသေးသည်၊၊ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုပိုင်ရှင် အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် နတ်ဘုရားစမ်းသပ်ချက်များကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည့် ဘီဘီတုန်းလောက် ခိုင်မာမှုမရှိသည်မှာ သေချာသည်၊၊ ယခုအခါ ထိုကွက်လပ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် လျင်လျင်မြန်မြန် အသားကျစေရန်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့သည်၊၊

ဘီဘီတုန်း မည်သည့်အချိန်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာမည်ကို မရေရာသဖြင့် စုချန်သည် အလွန်အမင်း အသေးစိတ်ကျသော အစီအစဉ်များကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ၊၊ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်းရန်ရွှဲသည် အရာတစ်ခုကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊၊ သူမသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ပြီး အခြေခံဓားသိုင်းနည်းစနစ်များကို အစမှ ပြန်လည်လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ လေးလံသော အရာများကို ပေါ့ပါးစွာ မကိုင်တွယ်နိုင်သေးလျှင်ပင် မိမိ၏ အင်အားစက်တိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမိအရ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်၊၊

စုချန်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ချန်းရန်ရွှဲ ကောင်းကင်ယံ၌ ကောင်းကင်တမန် သန့်ရှင်းသောဓားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခုတ်ပိုင်းနေသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်မိသည်၊၊ သူမ၏ မွှေးပျံ့သော ချွေးစက်များသည် မိုးပွင့်များကဲ့သို့ စီးကျနေပြီး မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေကာ ရွှေရောင်ဆံနွယ်အချို့က သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ကပ်ငြိနေသော်လည်း သူမကမူ သတိမမူမိဘဲ ထိုလှုပ်ရှားမှုကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်၊၊

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်းရန်ရွှဲသည် ဓားကို ခုတ်ပိုင်းရာ၌ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှ ပေးစွမ်းသော အခြေခံအင်အားကိုသာ အသုံးပြုနေပြီး မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမျှ အသုံးမပြုပေ၊၊ ကောင်းကင်တမန် သန့်ရှင်းသောဓားကိုယ်နှိုင်းကပင် အလွန်အမင်း လေးလံလှရာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မထုတ်ဖော်ဘဲ တစ်ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းတိုင်း သူမ၏ အင်အားအားလုံးကို ကုန်သလောက် သုံးစွဲနေရခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ ထို့အပြင် သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေကုပ်မရှိဘဲ လေထဲတွင် ပျံသန်းရင်း ကျောပေါ်ရှိ အတောင်ပံများကိုသာ အသုံးပြုကာ ဟန်ချက်ထိန်းနေရသဖြင့် ခက်ခဲမှုမှာ ပို၍ ဆင့်ပွားနေခဲ့သည်၊၊

အချက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ချန်းရန်ရွှဲသည် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်၊၊ သူမသည် စုချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဝဲပျံဆင်းလာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အကျတွင် ခဏမျှ ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဖြစ်သွားရရှာသည်၊၊ ဤကာလအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများသည် သူမအတွက် အလွန်ပင် ထိရောက်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်၊၊ မူလက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ယခုအခါ မိမိအလိုအတိုင်း ရာနှုန်းပြည့်နီးပါး ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

သို့သော်လည်း ချန်းရန်ရွှဲသည် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေပုံရပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စုချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊၊ "သမီး အခုထိ ဓားသိုင်းရဲ့ အနှစ်သာရ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်သေးဘူး..."

"ဟဲဟဲ..." စုချန်က သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်မိပြီး အနည်းငယ် စကားအသုံးအနှုန်း ဆွံ့အသွားရသည်၊၊ "ငါ ဓားသိုင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကို မသိမသာ နားလည်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ မင်းကတော့ ဒီအတိုင်းလေးနဲ့ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ချင်နေတာလား။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကိုယ့်အလိုအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ အင်အားသုံးစွဲပုံ စနစ်တကျ ရှိလာတာတင်ပဲ ပါရမီထူးခြားလှပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်၊၊ မင်း အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ စည်းစနစ်မရှိဘဲ ရမ်းခုတ်နေတာတွေကို ဓားသိုင်းလို့ ခေါ်နိုင်မယ် ထင်လို့လား..."

ချန်းရန်ရွှဲသည် နှုတ်ခမ်းလေးကို စေ့ထားပြီး ပြန်လည်ငြင်းခုံခြင်း မပြုတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် မိမိ၏ အင်အားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေလိုက်သည်၊၊

နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ... ရုတ်တရက် စုချန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်းရန်ရွှဲသည်လည်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့သည်၊၊

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်မြို့တော်ရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းဆောင် ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ တစ်ပြိုင်တည်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်၊၊

ဘီဘီတုန်းသည် နတ်ဘုရားစမ်းသပ်ချက်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!