အခန်း (၄) - ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခြင်း

စုချန်၏ နှုတ်ထွက်စကားကြောင့် နင်ဖုန်းကျီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ တောင့်တင်းသွားရတော့သည်။ သူသည် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေဆဲဖြစ်သော ချန်ရှင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

“ချန်အာက ဝိညာဉ်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ချင်နေတာ။” ချန်ရှင်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူ့အနေဖြင့် ကန့်ကွက်ရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။ နင်ဖုန်းကျီ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုချန်သည်လည်း စကားကို လှည့်ပတ်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် - “ဝိညာဉ်နန်းတော်က ကျွန်တော့်အဖေကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် သွေးကြွေးရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားတာက အလဟဿပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အတွင်းပိုင်းကနေပဲ တခြားလမ်းစဉ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ချန်ရွှန်ကျဲ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အမှန်ပင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် မြင့်မြတ်လှသော စိတ်ကူးယဉ် အိုင်ဒီယာများကို လျှောက်ပြောနေရန် မလိုပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခုရှိနေကြသူများအားလုံးက ထက်မြက်ကြသူများ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သူသည် အကျိုးအမြတ်နှင့် ဆိုးကျိုးများကို သေချာရှင်းလင်းပြပြီး မိမိတို့ကြားတွင် အတူတကွ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသာအောင် ပြောပြရန်သာ လိုအပ်သည်။

နင်ဖုန်းကျီ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားမှာ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များမှာကား သေးငယ်လှသည်မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်နန်းတော်သည် လူတိုင်း၏အပေါ်တွင် မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိစီးလွှမ်းမိုးထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထန်ချန် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီဖြစ်ကာ ချန်သောက်လျိူသည်လည်း တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုတောက်ပြောင်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော် ရှိနေသရွေ့ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ မူလအင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားရန်ပင်လျှင် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ‘ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းသည် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရပ်တည်ကြသည်’ ဟူသော စကားရပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထည့်သွင်းပြောဆိုနေရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပါလား။

“မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ။” အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နင်ဖုန်းကျီက နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

ဒီနေ့မတိုင်ခင်အထိဆိုလျှင် သူသည် စုချန်၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို ဤမျှအထိ ဂရုစိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် ချန်ရှင်း၏ မွေးစားသား ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပါရမီမရှိသဖြင့် တန်ဖိုးအနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ သို့သော် ယနေ့ပြီးနောက်တွင်မူ စုချန်၏ မဟာဗျူဟာမြောက် အရေးပါမှုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအချိန်၌ ဝိညာဉ်ဒိုလော် အဆင့်သာ ရှိသေးသော ချန်ရှင်းထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသွားခဲ့လေပြီ။

နင်ဖုန်းကျီကိုယ်တိုင်က ပံ့ပိုးမှုပေးရသော အကူအညီပေးရေး ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် လူတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းဖြင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်မည့်သူ မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ စုချန်သည် ပြင်ပပစ္စည်းများကို အားကိုး၍ ပိုမိုမြင့်မားသော သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အလွန် ထူးခြားပြောင်မြောက်လှပေသည်။ ပြီးတော့ သူ၏ တွေးဝံ့လုပ်ဝံ့သည့် သတ္တိမျိုးမှာ ပိုမို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် စုချန်ကို ဂိုဏ်းအတွက်သာ အမှုထမ်းစေချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုချန်၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒက ပြင်းထန်နေပြီး ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး အမှန်တကယ် ရှိနေပါက စမ်းသပ်ကြည့်ခိုင်းခြင်းက နစ်နာစရာ မရှိပါချေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... လောနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အချိန်မတန်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို သက်တမ်းတစ်ထောင်ကျော်ရှိတဲ့ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို အရင်စုပ်ယူခွင့်ပေးပါဦး။ အဲ့ဒီနောက်ကျမှ လူတိုင်းအတွက် ပြကွက်တစ်ခု ပြပေးပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ အနည်းငယ် သည်းခံပေးထားရပါလိမ့်မယ်။ ဒီနည်းလမ်းက လောလောဆယ် ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဝေဖို့အတွက် မသင့်တော်သေးပါဘူး။”

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် စုချန်သည် နင်ဖုန်းကျီကို ရင်ဆိုင်ရအလှည့်ဖြားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သူက ပါးနပ်သည်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ရှေ့တိုးပြီး ဘယ်အချိန်မှာ နောက်ဆုတ်ရမလဲဆိုတာကို သိသည်၊ ပြီးတော့ အမြော်အမြင်လည်း ရှိသည်။ သို့သော် သူလုပ်သမျှ အရာအားလုံးက ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၌ အကွက်မြင်မှုအချို့ ရှိသော်လည်း ချန်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ နက်နဲလှသော ပညာနှင့် ပြတ်သားသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမျိုးတော့ ချို့တဲ့နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နင်ဖုန်းကျီသည် မိမိရှေ့ရှိ အသက်ကိုးနှစ်ပင် မပြည့်သေးသော ကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “မင်းသာ ဒီသုတေသနကို တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ အလကား ဖြန့်ဝေပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ဟို ဆရာကြီးလို့ ခေါ်ကြတဲ့ ယွီရှောင်ကန်းထက်တောင် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

စုချန်က လှောင်ပြောင်သရော်သလို တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး - “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်တော်လည်း ယွီရှောင်ကန်း ရေးထားတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်တွေရဲ့ အဓိကစွမ်းဆောင်ရည် ဆယ်ခုဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးကို ဖတ်ဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒါက ရှေးလူကြီးတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို စုစည်းပြီး သူတို့ရဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အသိပညာပုလဲလုံးလေးတွေကို ကောက်သိမ်းထားတာသက်သက်ပဲဥစ္စာ။ ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီထဲမှာ အမှားတွေအများကြီး ပါနေသေးတယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို အထင်သေးရာ ရောက်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းကိုအသာငုံ့ကာ မိမိလက်ထဲရှိ ဓားကျိုးသိုင်းဝိညာဉ်ကို ကြည့်လျက် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် - “အကယ်၍ ကျွန်တော့်မှာ သာမန်လူတွေထက် ထူးခြားတဲ့ တန်ဖိုးမျိုး မရှိဘူးဆိုရင်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၀.၅ ပဲရှိတဲ့ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားမှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က သွားဝင်ရုံတင်မကဘူး... သူတို့ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော့်ဆီ လာပြီး ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းစေရမယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

...

[သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်သော ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ မင်းသည် မိမိ၏အဆင့်ကို ၂၀ သို့ မြှင့်တင်ရန် လေးနှစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ မင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းသည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ရွယ်တူများထက် များစွာ နောက်ကျကျန်နေခဲ့သဖြင့် မည်သူကမျှ မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား မထားကြတော့ပေ။ ရံဖန်ရံခါ လှောင်ပြောင်ခံရခြင်းမှလွဲ၍ လူအများစုက မင်းကို လျစ်လျူရှုထားကြရာ ဤအခြေအနေက မင်းအတွက် ပို၍ပင် အဆင်ပြေစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နင်ဖုန်းကျီနှင့် ချန်ရှင်းတို့၏ အကြွင်းမဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် မင်းသည် ကြွယ်ဝသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ရရှိခဲ့ပြီး ဆေးပညာသုတေသနကိုလည်း ဘယ်သောအခါမှ ရပ်တန့်မထားခဲ့ပေ။]

[ချန်ရှင်း၏ ကူညီမှုဖြင့် အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်တွင် မင်းသည် သက်တမ်း ၁၁၀၀ ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ ‘အရိပ်ဝံပုလွေ’ ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မင်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်ပေါ်သို့ ယခင်က မရှိဖူးခဲ့သော ခရမ်းရောင် ဒုတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ မင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်လည်း အဆင့် ၂၂ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ မင်းသာ ဆက်လက်ကြိုးစားပါက အသက် ၂၀ မတိုင်မီ အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မင်းက ထိုအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးဟု ယုံကြည်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်း၏ လက်ရှိ ဆေးပညာနှင့် လူသားခန္ဓာဗေဒအပေါ် နားလည်မှုအရ အဆင့် ၃၀ ပိတ်ဆို့မှုဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။]

[ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းအပေါ် နင်ဖုန်းကျီနှင့် ချန်ရှင်းတို့၏ စည်းကမ်းချက်မရှိ ဘက်လိုက်မှုများကြောင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များအကြား ပြင်းထန်သော မကျေနပ်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ကောလာဟလများနှင့် အတင်းအဖျင်း စကားများသည် ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။ ဤအတောအတွင်း ချန်ရှင်းသည် ဘွဲ့အမည်ရဒိုလော် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မင်းအပေါ် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို နှိမ်နင်းပေးခြင်း မရှိဘဲ ပိုမိုဆိုးရွားလာအောင် လွှတ်ထားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို လူများက မင်းသည် မွေးစားဖခင်၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဟူသော အချက်ပြမှုအဖြစ် ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။]

[အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤအရာသည် မင်းကိုယ်တိုင် စနစ်တကျ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နင်ဖုန်းကျီ၊ ချန်ရှင်းတို့နှင့်အတူ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ကြိုတင်တိုင်ပင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။]

“မင်း အခုပဲ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားတော့မလို့လား။” ချန်ရှင်းက စကားလုံးများကို နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ထိန်းထားရင်း ဝေခွဲမရဖြစ်စွာ မေးရှာသည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ချမှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဖခင်နှင့် သားအကြား သံယောဇဉ်ကို မည်သို့လျှင် လွယ်လွယ်နှင့် ဖြတ်တောက်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဟုတ်ပါတယ် အဖေ၊ ဒီလောက် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ ပြတ်ပြတ်သားသား ခြေလှမ်းလှမ်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပါပြီ။”

ချန်ရှင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စုချန်ကမူ ပိုမိုတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် မွေးစားဖခင်အပေါ် သံယောဇဉ်မရှိ၍ မဟုတ်ပါချေ။ ဘဝပုံတူကူးစနစ်အတွင်းရှိ အချိန်အများစုမှာ စာသားပုံစံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အစစ်အမှန် စွဲထင်နေခဲ့ပြီး သံယောဇဉ် စိတ်ခံစားမှုများမှာလည်း အတုအယောင်များ မဟုတ်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန်ပင် စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှသော မစ်ရှင် ဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားရုံမျှဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သဖြင့် သူသည် ဤစိတ်ခံစားမှုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံယူဝံ့ချေ။

“အခုဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ သီအိုရီက ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ။ သက်တမ်းတစ်သောင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူဖို့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်ချုပ်တည်းမှု လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါက ယာယီလှုံ့ဆော်မှုတင်မကဘဲ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း လိုအပ်တာပါ။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် ရေရှည်သောက်သုံးရမယ့် ဆေးနည်းတွေ၊ စိတ်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးမယ့် အပ်စိုက်အကွက်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းတွေကို ကျွန်တော် ဂိုဏ်းအတွက် ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။”

သူသည် မိမိဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော နင်ဖုန်းကျီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်တော် အောင်မြင်မလာခဲ့ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ရတနာခုနစ်ပါးဂိုဏ်းအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်ပါပြီ။ ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မမွေးဖွားရသေးတဲ့ တူလေးအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပါ။ စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ မသေချာမချင်း ဒီလျှို့ဝှက်ချက် အသေးစိတ်တွေကို ဝိညာဉ်နန်းတော်ဆီ လုံးဝ အသိပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဆက်လက်၍ - “ကံဆိုးတာက နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်း ဝိညာဉ်ကွင်း သုတေသနမှာတော့ ဘာရလဒ်မှ မထွက်သေးဘူး။ အဲ့ဒီဘက်က အချက်အလက်တွေက အရမ်းရှားပါးလွန်းလို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။

နင်ဖုန်းကျီသည် စုချန်ကို ကြည့်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လှသော လေသံဖြင့် - “ရတနာခုနစ်ပါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ မင်း ဂိုဏ်းအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သမျှ အရာအားလုံးအတွက် ငါ အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး သားအဖနှစ်ဦးကို နောက်ဆုံးအချိန်လေး အတူတူ ဖြတ်သန်းခွင့် ပေးခဲ့လေသည်။

ချန်ရှင်း၏ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း စုချန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ “အခုဆို အဖေက ဘွဲ့အမည်ရဒိုလော် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ နည်းနည်း အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုပေမဲ့ ကလေးတစ်ယောက်တော့ ယူလို့ ရပါသေးတယ်။ အဖေ့ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံဖို့အတွက် မြန်မြန်လေး တစ်ယောက်လောက် ယူလိုက်ပါဦး။ ကံဆိုးတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီက ညံ့လွန်းလို့ အဖေ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးဓားကို တကယ် မသင်ယူနိုင်ခဲ့တာပဲ။”

“ဒီကောင်စုတ်လေး!” ချန်ရှင်းက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရှာသည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ် အဖေ! နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်တော့်သတင်းကို အဖေ ကြားရတဲ့အခါ ကျွန်တော် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နာမည်ကြီးနေမှာ သေချာပါတယ်!”

လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ခွာသွားသော စုချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ရှင်းတစ်ယောက် ငေးမောကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ ဤနှစ်တွင် စုချန်သည် အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ချန်ရှင်း၏ မွေးစားသားဖြစ်သူ စုချန်သည် ဂိုဏ်းတွင်း ဘက်လိုက်မှုများကြောင့် ရတနာခုနစ်ပါးဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤကိစ္စကို အလေးအနက်ထားသူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။ အများဆုံးအနေဖြင့် ထမင်းစားပြီးနောက် အတင်းအဖျင်း ပြောစရာ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြပြီး၊ သူ့ကို မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၀.၅ သာရှိသော နောက်ထပ် ယွီရှောင်ကန်းကဲ့သို့ အညံ့စားတစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း... နှစ်လမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ အရာအားလုံးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။ ကုန်းမြေကြီး၏ အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ဂယက်ထသွားခဲ့ပြီး စုချန်ဟူသော နာမည်သည်လည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေတော့သည်။