အခန်း (၃၇) - ဆွေးမြည့်သော အသည်းကွဲအနီရောင်ပန်း

ယခုအချိန်တွင် စုချန်သည် နောက်ဆုံးစီစဉ်စရာရှိသည်များကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ပြန်မည့်လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ရွာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထန်ဟောက်သည် ထိုနေရာ၌ လူသူမသိ တောပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ သူ၏သားဖြစ်သူ ထန်ဆန်းမှာမူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ပစ်ပယ်ထားတတ်သော ဖခင်၏လက်အောက်တွင် ကြီးပြင်းလာရသဖြင့် အာဟာရချို့တဲ့ကာ ဖြူဖျော့ပိန်လှီနေသည့် သာမန်ကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ စိတ်ကောင်းရှိသော ရွာသားများ၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုသာ မရှိလျှင် သူ၏အခြေအနေမှာ ယခုထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားပြီး အသက်ရှင်ရုံတရွတ်တိုက် နေရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်း ထန်ဆန်း၏ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာမှုနောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသလားဆိုသည်ကိုမူ စုချန် သေသေချာချာ မသိရသလို လောလောဆယ်တွင်လည်း စူးစမ်းလေ့လာရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ ယခုကမ္ဘာရှိ ထန်ဆန်းသည် ဝိညာဉ်နှစ်ခုပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်သည်မှလွဲ၍ အခြားထူးခြားသော အစွမ်းထက်မှုမျိုးမရှိသည့် သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရရုံနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထန်ဟောက်သည် သူ့ကို သတိပြုမိကောင်း သတိပြုမိနိုင်သော်လည်း ရုပ်ဖျက်ထားသော စုချန်ကိုမူ အသွင်မသိနိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် စုချန်ကို လမ်းကြုံဖြတ်သန်းသွားသည့် သာမန်ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တစ်ဦးအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့ပြီး အဆင့် ၇၃ ရှိသော ဝိညာဉ်သူတောင်စင်တစ်ဦးက မိမိ၏ အစစ်အမှန်မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမသံသယဝင်ခဲ့ဘဲ အရေးမပါသောအရာတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ စုချန်သည် ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ တည်ရှိပျံ့နှံ့ပုံကို သေသေချာချာ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။ ဤအတုအယောင်ဇာတ်လမ်းမှ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် အောင်မြင်မှုရရှိပါက ထိုနေရာမှ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို သူ၏ ပထမဆုံးဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် ရွေးချယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ငွေပြာဧကရာဇ်၏ လောလောဆယ် ပုန်းအောင်းရာနေရာကိုပါ တိုက်ဆိုင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အမှန်တော့ ပေတစ်ထောင်နီးပါး မြင့်မားသော ရေတံခွန်ကြီးကို မှတ်တိုင်တစ်ခုအဖြစ် အခြေခံကာ ရှာဖွေရခြင်းမှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

ယွီရှောင်ကန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ၏ရုပ်ရည်မှာ စုချန် ကြိုတင်တွေးထင်ထားသည့် ပုံကြမ်းနှင့် သိပ်မကွာခြားလှချေ။ အရည်အချင်းပိုင်းတွင်မူ သူ့ကို ထူးချွန်ထက်မြက်သူဟု မသတ်မှတ်နိုင်သလို အလွန်အမင်း ညံ့ဖျင်းလွန်းသူဟုလည်း မဆိုနိုင်ဘဲ သာမန်အညံ့စား ဝိညာဉ်သမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာမူ တကယ်ပင် ဆိုးရွားလှပြီး စုချန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကြောင့် အလွယ်တကူပင် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ကာ စုချန်၏ စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ အရေးပါသော နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

...

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စုချန်သည် လူသူမသိဘဲ ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘီဘီတုန်း၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိနေသူမဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲနန်းတော်၏ စနစ်အောက်တွင်သာ ရှိနေသူဖြစ်သဖြင့် သူမထံ သွားရောက်သတင်းပို့ရန် မလိုအပ်ချေ။

သူ၏ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်နေပြီး ပြင်ပရှုခင်းများကို လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငေးမောကြည့်ရှုနေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စောင်းတိမ်ကျနေသော နေရောင်ခြည်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူမ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး ပြတင်းပေါက်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေညင်းကြောင့် သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံနွယ်များက အသာအယာ ဝဲခါနေသည်။ ထိုသူကား ချန်ရန်ရွှဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ ငေးနေတာလဲ"

စုချန်က စားပွဲဆီသို့ လျှောက်လှမ်းကာ မိမိကိုယ်မိမိ ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် ငှဲ့ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မြင့်မားခြင်းမရှိသေးသည့်အပြင် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် မည်သည့် သွားလာရေးယာဉ်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့သဖြင့် လည်ချောင်းများ အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေခဲ့သည်။

အမှန်တော့ ချန်ရန်ရွှဲသည် စုချန် သူမ၏အနီးသို့ မချဉ်းကပ်မီကပင် သူ ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို အာရုံခံမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေသံများသည် သူမအတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ ပြန်လာသည်ကို ချက်ချင်း ထွက်မကြိုဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်နေသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်များကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် ထိန်းချုပ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်ကျမှသာ သူမ၏ ခံစားချက်များက အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်နေဟန် အတင်းဟန်ဆောင်လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည် -

"ဆရာ... ပြန်လာပြီပဲ"

"အင်း..."

ချန်ရန်ရွှဲ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်သွားသော သွေးကြောမျှင်များနှင့် နီမြန်းမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ဘာမှမပြောဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားကာ အံဆွဲကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည် -

"မင်း... သိသွားပြီပေါ့"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ရန်ရွှဲသည် ပထမဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်လုံးလုံး အတင်းအကျပ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရသော ခံစားချက်များက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ချက်ချင်းပင် နီရဲလာခဲ့တော့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ... ကျွန်မ တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်..."

"ဟူး..."

စုချန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက အစီအစဉ်များ ချမှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူသည် ကျောက်ခဲမဟုတ်ပါချေ။ မိမိကို ရိုးသားစွာ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေသောသူတစ်ဦးကို အသုံးချနေရခြင်းအပေါ် မည်ကဲ့သို့ စိတ်မကောင်းမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခံစားချက်များ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဝါရင့်သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး၏ အရည်အချင်းများကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အမြဲတမ်း အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင်ပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်း ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါဦး"

"ကျွန်မ မသိတော့ဘူး..." ချန်ရန်ရွှဲက မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက်ဖြင့် ပြောရှာသည်။

သူမသည် ဤအကြောင်းအရာကို သိရှိခဲ့ရသည်မှာ မကြာသေးသည့်အပြင် သူမ၏ အဖိုးကလည်း အမှန်တရားကို ထပ်မံဖုံးကွယ်ခဲ့ပြန်သည်။ သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရင်ဖွင့်တိုင်ပင်စရာ ဟူ၍ မည်သူမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ယခင်က တည်ငြိမ်နေဟန် ပြသခဲ့မှုများသည် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို စွပ်ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စုချန်က သူမကို အလောတကြီး မတိုက်တွန်းတော့ချေ။ သူက နောက်ထပ် ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ကို ငှဲ့လိုက်ပြီး ချန်ရန်ရွှဲ၏ ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ပထမဆုံး ဆရာ့စကားကို နားထောင်ကြည့်ပါ။ မင်းဖခင် သေဆုံးရတာက မင်းအမေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအရ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဆရာ အသေအချာ မသိပေမဲ့ ဒီနောက်ကွယ်မှာ အခြားလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဆက်ခံခြင်းအမွေဆိုတာ အရာရာ ကောင်းမွန်နေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး"

"ဘီဘီတုန်းက... နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မှာလား"

"ငါ မသိဘူး..." စုချန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းက လုံလောက်အောင် ထက်မြက်လာတဲ့ အခါကျမှပဲ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနိုင်မယ့် အရည်အချင်း ရှိလာလိမ့်မယ်၊ နားလည်လား"

ချန်ရန်ရွှဲက စဉ်းစားဆင်ခြင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် လောလောဆယ်မှာ တခြားအရာတွေကို စိတ်ပူမနေပါနဲ့၊ သမီးရဲ့ အစွမ်းတွေ တိုးတက်လာဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ"

"အော်... ဟုတ်သားပဲ ဆရာ၊ ကျွန်မရဲ့ အဖိုးကော... သူက ဘာလို့...?"

ချန်ရန်ရွှဲသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ချန်တောက်လျိူ၏ အကြောင်းကို ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

"မဟာအကြီးအကဲက ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူက အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို သိနေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကျွန်မကို အမှန်တရားကို မပြောပြတာလဲမသိဘူး"

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမသည် ချန်တောက်လျိူကို မေးမြန်းခဲ့စဉ်က သူ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုနှင့် မရေမရာ ပြောဆိုခဲ့သော စကားလုံးများက မေးခွန်းထုတ်စရာများစွာ ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ချန်ရန်ရွှဲသာ အမှန်တရားကို မသိခဲ့လျှင် နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမ၌ အချက်အလက်များ ပိုမိုရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထပ်မံသုံးသပ်ကြည့်သောအခါ သံသယဖြစ်စရာ အမျိုးမျိုးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ့အထင်တော့ မဟာအကြီးအကဲမှာလည်း သူ့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

စုချန်က ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်ရင်း သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်တွင် စုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေဟန် တူသည်။

ချန်ရန်ရွှဲ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး "အကြောင်းပြချက်" ဆိုသည့် စကားလုံးကို တွေးတောနေမိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏သားတွင် အပြစ်ရှိနေ၍ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နန်းတော်အတွင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ မဖြစ်ပေါ်စေချင်၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ချန်ရန်ရွှဲ၏ ကြီးပြင်းလာမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အရာအားလုံးက လူတစ်ဦးစီ၏ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူပုံပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

သို့သော်လည်း စုချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ရန်ရွှဲ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာမူ သူမ၏ အဖိုးသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် အမှန်တရားကို မဖော်ထုတ်ချင်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်တောက်လျိူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"...သမီး နားလည်ပါပြီ" သူမက ပြောလိုက်သည်။

စုချန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ချေ။ သူတို့သည် လုံလောက်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ပို၍ လွန်ကဲသွားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ရန်ရွှဲ၌ နာကျည်းမှုများနှင့် သံသယများ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဘီဘီတုန်းကို သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အဆင့်အထိတော့ မရောက်သေးပါချေ။ ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရန်မှာမူ ဝေးကွာလွန်းနေသေးသည်။ သူမအတွက် နောင်အနာဂတ်တွင် နောက်ထပ် တွန်းအားတစ်ခု လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေရင်း ရေနွေးကြမ်းကို အေးအေးလူလူ သောက်နေမိကြရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနေရခက်ခြင်း အလျဉ်းမရှိခဲ့ကြချေ။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်လုံးလုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသော ချန်ရန်ရွှဲအတွက်မူ ယခုအခါတွင် တကယ်ပင် စိတ်အေးချမ်းသွားခဲ့ရပြီး စိတ်ကျေနပ်မှု အရသာကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် စုချန်က ထပ်မံ၍ စကားစတင်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် သမီးရဲ့ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးရှိမယ့် အရာတစ်ခုကို ဆရာ ယူလာပေးတယ်"

ထိုသို့ ပြောရင်းဖြင့် သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲမှ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အနီရောင် မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ မြက်ပင်၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် ကြက်ဖအမောက်နှင့် တူညီနေပြီး အရွက်များပေါ်ရှိ အကြောများမှာ ရွှေနီရောင်အဖြစ် တောက်ပနေသည်။ ထိုမြက်ပင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက 'မိစ္ဆာမီးဖီးနစ်' လို့ ခေါ်တဲ့ ဝိညာဉ်မြက်ပင်တစ်မျိုးပဲ၊ သမီးရဲ့ မီးဓာတ်သဘာဝကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး အစွမ်းကိုလည်း အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်"

"ဒါကို ကျွန်မ အခုပဲ စားရမလား" ချန်ရန်ရွှဲက သူမ၏ ရှေ့ရှိ နက်ဆေးမြက်ကို သေချာကြည့်ရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူမသည် စုချန်၏ စကားကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သောကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ အခြားအဖြူရောင် ပန်းပွင့်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

"...ခဏလောက် စောင့်ပါဦး" စုချန်က စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

'မိစ္ဆာမီးဖီးနစ်' မြက်ပင်သည် စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအင်ကို အလွန်အမင်း ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော်လည်း ချန်ရန်ရွှဲနှင့်မူ ပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီခြင်းမရှိလှချေ။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် သူမ၏ ခြောက်တောင်ပံကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် အလားအလာပင် ရှိနေသည်။

"ပထမဆုံး ဒီတစ်ခုကို အရင်စမ်းကြည့်ပါဦး။ အကယ်၍ ဒါက အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်မှ တခြားတစ်ခုကို သမီး သုံးစွဲတာပေါ့..."