အခန်း (၄၀)   လက်ထပ်လက်ဆောင်မွန်တွေနှင့် ဟူလီနာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံသန်းခြင်း

ပင်လယ်နတ်ဘုရား နတ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းက မျက်စိပင် ကျိန်းစရာ ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေသည်။ ဘေးပတ်ပန်းကျင်က အပြာရောင် ကျောက်ပြားတွေကတော့ ဘာသံမှမထွက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေကာ ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ထန်စန်းက ယွီရှောင်ကန်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို နောက်သို့မော့ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းည်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ဦးခေါင်းထက်မှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အမိုးခုံးကို ဖောက်ထွင်းကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ကျောက်ခဲအကျိုးအပဲ့တွေ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်သည်။ အလင်းတန်းကြီးက တိမ်တိုက်တွေကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရူးသွပ်သွားခဲ့ရသည်။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်း၏ ဘေးပတ်ပန်းကျင်တွင် ပေရာချီမြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရုတ်တရက် ထောင်တက်လာပြီး ကြီးမားလှသော ရေတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအသွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အပြာရောင် လှိုင်းကွင်းပြင်တွေက ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကို ဗဟိုပြုပြီး အပြင်ဘက်သို့ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ဤသည်ကား ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှပြင်းထန်လှသော ဖိအားက ပင်လယ်နတ်ဘုရား ကျွန်းပေါ်တွင်တင် ရပ်တန့်မနေခဲ့ချေ။ ၎င်းက ပင်လယ်ပြင်နှင့် ကမ်းရိုးတန်းတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ ဝိဉာဉ်ကျွန်းဆွယ်ကြီးတစ်ခုလုံးဆီသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ထျန်းသိုအင်ပါယာ၏ ယာယီစစ်စခန်း။

အင်ပါယာ ရွှေပိန့်သည် သူ၏စစ်သူကြီးတဲအတွင်း၌ ထိုင်နေပြီး မပြည့်စုံသေးသော မြေပုံကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်အားလျော့နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါက စစ်စခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ထူထဲလှသော တဲအမိုးပိတ်စကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ရွှေပိန့်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားရပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရသည်။ သို့သော် သူ ဒေါသမထွက်ခဲ့ပါ၊ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူတို့ဘေးက ကျန်ရှိနေသေးသော စစ်သည်တော်တွေကတော့ သူတို့လက်ထဲက ပျက်စီးနေတဲ့ လက်နက်အပိုင်းအစတွေကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတိုက်ကာ ရူးသွပ်စွာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြတော့သည်။

“နတ်ဘုရားပြာဋိဟာပဲ။ ဒါက နတ်ဘုရားပြာဋိဟာပဲ”

“ပင်လယ်နတ်ဘုရားကြီးက ငါတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီ။ ငါတို့ ထျန်းသိုအင်ပါယာတော့ ကယ်တင်ခြင်းရပြီ”

အဆင့်မြင့်စစ်သူကြီးအချို့ဆိုလျှင် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေကြပြီး မျက်ရည်တွေက ရွှံ့ရေတွေနဲ့ ရောနှောကာ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျလာကြသည်။

ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရသော စစ်သည်တော်တွေ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ပြာရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီး ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်နိုးထ အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ထိုအရာသည် သူတို့ဘက်တော်သား၏ ခွန်အားဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားကြသည်။ ဤစွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ မည်သည့်ခုခံမှုကိုမဆို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဝိညာဉ်မြို့တော်။ နန်းတော်မဆောင်ကြီး။

ဂျွတ်….

ဘီဘီတုန်း ကိုင်ထားသော ကြွေကန်တော့လက်ဖက်ရည်ခွက်လေးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းတွေက နှင်းဆီသစ်သား စားပွဲခုံပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။

သူမ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိသည်။

သူမ ဆင်မြန်းထားသော ခရမ်းနက်ရောင် ဝတ်ရုံကြီးမှာ မမြင်နိုင်သော လေလှိုင်းတွေကြောင့် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခါနေသည်။ အဆင့် ၁၀၀ နတ်ဘုရားအဆင့်၏ ဖိအားတွေက တောင်ဘက်အရပ်မှနေ၍ တိုးဝင်လာရာ သူမ၏ခြေဖောက်တွင် ဝိညာဉ်ကွင်းကိုးကွင်းက အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုဖိအားကို ခုခံရန်အတွက် ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေကြသည်။

နန်းတော်မဆောင်အတွင်း ကင်းလှည့်နေကြသော ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အထူးအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စင်းကျသွားကြရသည်။ တိုက်တယ်ဝိဉာဉ်အဆင့်အောက်ရှိ ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အားလုံးမှာ ဤအရှိန်အဝါကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိကပ်ခြင်းခံထားရပြီး လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။ အသက်ရှူရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်မြို့တော် ပြင်ပရှိ သာမန်လူသားတွေကတော့ တောင်ဘက်မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထက်က ဖိအားပေးနေသော အပြာရောင်အလင်းတန်းကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား ငေးကြည့်နေကြသည်။ လမ်းမတွေပေါ်တွင်လည်း ကုန်သည်တွေက သူတို့၏ကုန်ပစ္စည်းတွေကို စွန့်ပစ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြသဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပွားနေတော့သည်။

အကျိုးတော်ဆောင်နန်းဆောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ။

ချန်သောက်လျိုသည် ရုတ်တရက် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏အနောက်တွင် ခြောက်တောင်ပံနတ်သမီးပုံရိပ်ယောင်က အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး နန်းဆောင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသော ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ဖိအားကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ချန်သောက်လျိုသည် သူ၏ဒူးကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တောက်လိုက်သည်။

ဘီဘီတုန်းသည် တောင်ဘက်ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ တစ်ချိန်က ကြည်လင်နေခဲ့သော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ယခုအခါ အပြာရောင်အလင်းတန်းတွေအောက်တွင် လုံးဝ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ အောက်လောကတွင် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တစ်ဦးက မည်မျှပင် ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်မားနေပါစေ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အနည်းငယ် ပိုသန်မာသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

“ဟူလီနာကို ခေါ်လိုက်စမ်း”

ထိုစကားလုံးလေးလုံးတွင် ငြင်းဆန်၍မရသော အရေးတကြီးဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

လက်ဖက်ရည်ကြမ်းတစ်ခွက်၏ ထက်ဝက်ခန့် သောက်သုံးရမည့် အချိန်ပင် မပြည့်မီမှာပင် နန်းတော်တံခါးကြီး ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ဟူလီနာ စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မြေခွေးအမြီးငါးချောင်းကိုတော့ အနောက်တွင် သေသပ်စွာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘေးဒုက္ခရှောင်ဝတ်ရုံပေါ်က မင်္ဂလာရှိသော အရှိန်အဝါတွေက သူမ၏ဘေးပတ်ပန်းကျင်တွင် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းအလွှာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပြင်ပကလာသော ဖိအားအများစုကို အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားပေးထားသည်။

သူမ၏ ခြေလှမ်းတွေက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နှလုံးခုန်သံတွေကတော့ လွန်စွာ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုဖိအားကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းက လူသားတွေ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော အကန့်အသတ်ထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေသော ခွန်အားအဆင့်အတန်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ရဲ့လင်လင်သည် ဟူလီနာ၏ အနောက်ကနေ လိုက်ပါလာပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဆုတ်နေသော်လည်း ကျောပြင်ကိုတော့ မတ်မတ်ထားထားသည်။ သူမသည် ထိုက်ရွှရကျောင်းတော်၏ တရားအနှစ်သာရများဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် သူမ ခံစားရသော ဖိအားက အခြားသူတွေထက် အများကြီး လျော့နည်းနေခဲ့သည်။

“ဆရာ”

ဟူလီနာသည် လှေကားထစ်အောက်ခြေတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဘီဘီတုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ထန်စန်းက နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ်”

ဟူလီနာ၏ နှလုံးသားတစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုစကားလုံးတွေက လွန်စွာ လေးလံလွန်းလှသည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အုတ်မြစ်တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်သည်အထိ လေးလံလှပေသည်။

“ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မကျန်တော့ဘူး”

ဘီဘီတုန်း၏ အသံက လွန်စွာ တိုးညှင်းနေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော မောပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ ပါဝင်နေသည်။

ဟူလီနာ အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်မိသည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေများစွာကို တွေးတောနေမိသည်။ ထန်စန်းသာ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့လျှင် သူ၏ ပထမဆုံးသော လုပ်ရပ်က ဝိညာဉ်မြို့တော်ကို ချီတက်ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အကျိုးတော်ဆောင်တွေနှင့် အကြီးအကဲတွေသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဘယ်လိုမှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့်ခံတပ်နှင့် မည်သည့်စစ်ဗျူဟာမှ အသုံးမဝင်တော့ပါ။

ဆုတ်ခွာစရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအဆင့်အတန်းနှင့် တူညီသော နေရာမှနေ၍ ရင်ဆိုင်နိုင်မှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဆရာမကော ရာခ်ရှာနတ်ဘုရားရဲ့ ရာထူးကို ဆက်ခံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟူလီနာက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။ “နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း ဆက်ခံတဲ့ နေရာမှာ ထန်စန်းထက် ပိုနှေးကွေးနေလို့လား”

ဘီဘီတုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရှည်လျားလှသော သက်ပြင်းချသံကြီးက ဆိတ်ငြိမ်နေသော နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ရာခ်ရှာနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်က လွန်စွာ အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။” ဘီဘီတုန်း၏ လက်သည်းများက မိမိ၏လက်ဖဝါးအသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်နေသဖြင့် အဖြူရောင် အစင်းကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ “အဲဒီအရာက စစ်မှန်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ မကောင်းတဲ့ စိတ်အာရုံတွေပဲ။ တစ်ခါ ပေါင်းစပ်တိုင်း လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ကို တိုက်စားပစ်တယ်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လှိုင်းထန်နေပြီး အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားတာနဲ့ သွေးကြောတွေ အကုန်ပေါက်ကွဲသွားနိုင်တယ်။ ငါ နောက်ဆုံး ပေါင်းစပ်မှုကို ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်လိုသေးတယ်။ အတင်းအကျပ် လုပ်ယူမယ်ဆိုရင်တော့ စိတ်အတွင်းက မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပြီး အသိစိတ်မဲ့နေတဲ့ လမ်းလျှောက်အလောင်းကောင်တစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ဘီဘီတုန်းသည် ဟူလီနာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အကြည့်က ဟူလီနာ ဆင်မြန်းထားသော ဘေးဒုက္ခရှောင်ဝတ်ရုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ရွှေရောင် ဖားပြုပ်အမှတ်အသားက ဖြည်းည်းစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အရှိန်အဝါတွေကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုဝတ်ရုံသည် နတ်ဘုရားဘေးဒုက္ခကိုပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုနတ်ဘုရားဆရာသခင်၏ နောက်ခံက ဘယ်လိုမှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

“နာနာ...” ဘီဘီတုန်းက စကားဆိုလာသည်။ “မင်းရဲ့ လက်ထပ်လက်ဆောင်မွန်တွေထဲမှာ နတ်ဘုရားရာထူး ပေါင်းစပ်မှုကို မြန်ဆန်စေမယ့် ရတနာပစ္စည်းမျိုး ပါလား”

ဟူလီနာ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားရသည်။ လက်ထပ်လက်ဆောင်မွန် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးထဲက ပထမဆုံး ပစ္စည်းငါးခု၏ အာနိသင်များကို သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တွေးတောလိုက်မိသည်။

[ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုလဲက သွေးမျိုးဆက်ကို စင်ကြယ်စေသည်]-[ ကံတရားထိန်းချုပ်ဖလားက ကံကြမ္မာကို ဖိနှိပ်ပေးသည်]-[ စိတ်ဖြတ်ဓားက ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေသည်]-[ ဘေးဒုက္ခရှောင်ဝတ်ရုံက ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးသည်]

ထို့အပြင်...

“ပါပါတယ်” ဟူလီနာက သေချာစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။ “ကြယ်တာရာမြစ်ပြမြေပုံပါ”

သူမသည် လက်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

“ကြယ်တာရာမြစ်ပြမြေပုံက ကြယ်တာရာတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဆွဲယူနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နိယာမတွေကို နားလည်စေကာ ဝိညာဉ်နဲ့ နတ်ဘုရားရာထူး ပေါင်းစပ်မှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေပါတယ်။ ကြယ်တာရာမြစ်ပြမြေပုံရဲ့ စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းပို့ပြီး ကောင်းကင်ထက်က ကြယ်တာရာပေါင်းစုံရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်စေမယ်ဆိုရင်တော့ အတားအဆီးကို အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်းမှာ ချိုးဖျက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်”

ဘီဘီတုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် ကယ်တင်ရှင်ကြိုးတစ်ချောင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“အမြန်သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့” ဘီဘီတုန်း၏ စကားပြောနှုန်းမှာ မြန်ဆန်လာပြီး စကားလုံးတိုင်းတွင် လေးနက်မှုတွေ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။ “ထန်စန်း နတ်ဘုရားဘေးဒုက္ခကို မခံယူခင် မင်း နတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ တံခါးခုံကို အရောက်လှမ်းရမယ် ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ တည်ရှိမှုက မင်းရဲ့ ပုခုံးပေါ်မှာပဲ ရှိတော့တယ်”

ဟူလီနာသည် ခေါင်းကို အလေးအနက် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က ဓားရာလေးမှာ အနည်းငယ် ပူနွေးလာခဲ့သည်။ သူမသည် လှည့်ထွက်ကာ နန်းဆောင်ပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ သူမ၏ခြေလှမ်းတွေက လာစဉ်ကထက် ပိုမိုပြတ်သားနေတော့သည်။

ရဲ့လင်လင်သည်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ သူမ၏ဘေးကနေ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

နောက်ဖေးခြံဝင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်...

ဟူလီနာသည် တရားထိုင်ဖျာထက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်လိုက်သည်။ ကြယ်တာရာမြစ်ပြမြေပုံက သူမ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ကြယ်တာရာနန်းကောင် နှစ်ဆယ့်ရှစ်ခု၏ အလင်းတန်းများ တောက်လျှောက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ရဲ့လင်လင်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများအောက်တွင် ဝန်းရံခြင်း ခံထားရသော ဟူလီနာကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

“ထန်စန်း နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလို့လား” ရဲ့လင်လင်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟူလီနာသည် မျက်ဝန်းများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

“ကြောက်စရာကောင်းတာပေါ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ အောက်မှာ ရှိနေတဲ့သူ အားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲလေ”

ရဲ့လင်လင်က နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်သည်။

“သူ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ  နတ်ဘုရားဆရာသခင်ထက် ပိုပြီး သန်မာနိုင်ပါ့မလား”

ဤစကားက လွန်စွာ သဘာဝကျပြီး ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိလှပေသည်။ ရဲ့လင်လင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံစေခဲ့ပြီး လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ရတနာတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သည့် ထိုလူသားတစ်ယောက်တည်းသာ လောက၏ စစ်မှန်သော အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ဆိုတာကိုတော့ သူမ တစ်ခါမျှပင် မကြားဖူးခဲ့ချေ။

ဟူလီနာက ဤစကားကို ငြင်းဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပါ။

ဘေးဒုက္ခရှောင်ဝတ်ရုံပေါ်က ရွှေရောင်ဖားပြုပ်သည် မင်္ဂလာရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြယ်တာရာမြစ်ပြမြေပုံကြောင့် လှိုင်းထန်နေသော ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်သွားစေကာ သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားစေခဲ့သည်။

သူမ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရမည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာမှသာ ဤဘေးဒုက္ခရှောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းရန် ထိုက်တန်လိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး လောကကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ထိုလက်ထပ်လက်ဆောင်မွန်များကိုလည်း အရှက်ကွဲစေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

ထျန်းတန့်တောင်  ထိုက်ရွှရကျောင်းတော်

လောကကို လွှမ်းမိုးထားသော ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ဖိအားကြီးသည် ကျွန်းဆွယ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ ထျန်းတန့်တောင်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ မည်သည့်အသံမျှ မရှိခဲ့ချေ။ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမျှလည်း မရှိခဲ့ပါ။

ထိုမျှပြင်းထန်လှသော ဖိအားသည် ထျန်းတန့်တောင်ကို ဝန်းရံထားသော တိမ်ပင်လယ်ကြီးနှင့် ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ထိုက်ရွှရကျောင်းတော်၏ ရာစုနှစ်ချီသော တရားတော်များ ရွတ်ဖတ်သံအောက်တွင် လုံးဝ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ခြေက ထင်းရှူးပင်အပ်လေးတစ်ချောင်းပင်လျှင် လေကြောင့် လှုပ်ခါသွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ကျောက်ခန်းအတွင်းတွင်...

တရားအမှတ်အသားများဆီမှ အလင်းရောင်များ လင်းလက်နေသည်။ နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ယီချန်းသည် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏လက်ချောင်းထိပ်လေးများမှနေ၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ညာဘက်လက်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လက်မဖြင့် လက်ခလယ်နှင့် လက်ညှိုး၏ အဆစ်များကို နှစ်ချက်ခန့် ညင်သာစွာ တွက်ချက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ရှိနေသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် အရှိန်အဝါ ယန္တရားများအားလုံး နတ်ဘုရားအသိစိတ်ထဲတွင် အထင်အရှား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

တောင်ဘက်ပင်လယ်ပြင်၏ အထက်တွင် အောက်လောက၏ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ကျယ်ပြန့်နေသည်။ အပြာရောင် စွမ်းအင်တိုင်ကြီးက ကောင်းကင်ထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်နေပြီး ဤလောက၏ စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုအပြာရောင် စွမ်းအင်တိုင်ကြီး၏ အရိပ်အောက်တွင်မူ ပိုမိုအေးစက်ပြီး ပိုမိုရက်စက်လှသော သွေးနီရောင် ကံကြမ္မာတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။

အသူရာနတ်ဘုရား။

နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန် ၏ လက်ချောင်းများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

“နတ်ဘုရားနှစ်ပါး ယှဉ်တွဲပေါ်ထွက်လာမယ့် နေ့က သိပ်ပြီး မဝေးတော့ဘူးပဲ”

သူက တိုးညှင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအသံလေးမှာ ကျောက်ခန်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်လှိုင်းတံပိုးမျှ ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထန်စန်း၏ နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းမှုမှာ အတင်းအကျပ် လုပ်ယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အုတ်မြစ်ကမူ လွန်စွာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ အသူရာနတ်ဘုရားက ကွယ်ရာကနေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားတွေဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့လို့သာ သူ၏ဝိညာဉ် တည်ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ချို့ယွင်းချက်ရှိနေသည့် ပစ္စည်းကပင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ဝံ့နေသေးသည်။

ဤသေးငယ်လှသော အောက်လောကကြီးကို နတ်ဘုရားလောကက ထိုလူတွေက စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်သည် တရားထိုင်ဖျာထက်မှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကြီးမှာ လည်ပင်းကော်လာမှသည် လက်မောင်းအင်္ကျီစအထိ မည်သည့်တွန့်ကြေမှုမျှမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝဲကျနေသည်။

သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ခြေအောက်က ဟင်းလင်းပြင်မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင်မူ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သစ်သားတံခါးကြီးမှာ အတွင်းမှနေ၍ တွန်းဖွင့်လိုက်သဖြင့် တကျွိကျွိအသံနှင့်အတူ ဖြည်းည်းစွာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ထင်းရှူးပင်အပ်တွေ၏ ခါးသက်သော အနံ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် တောင်ခြေလေပြေက တိုးဝင်လာပြီး သူ၏နားထင်ဘေးက ဆံနွယ်အချို့ကို လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။ တံခါးပြင်ပတွင်မူ သက်တမ်းရင့် ထင်းရှူးပင်ကြီး၏ ကိုင်းညွတ်မှုတွေက လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လှုပ်ခါနေပြီး အဝေးက တိမ်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင်လည်း ကြိုးကြာငှက်တွေက ဝဲပျံနေကြသည်။

နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်သည် တောင်ဘက်အရပ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်က တိမ်တိုက်တွေကို ဖောက်ထွင်းကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီလှသော တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်ပြင်တွေကို ဖြတ်သန်းပြီး ဝိညာဉ်မြို့တော်ရှိ နန်းတော်မဆောင်ကြီး၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤရာစုနှစ်ချီသော ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခဲ့ခြင်းက အလဟဿ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ တရားအနှစ်သာရ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းသည် ယခုအခါ အဆုံးစွန်သော ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့သည်။ မရှိမဖြစ် လိုအပ်နေတာကတော့ ဤနောက်ဆုံးသော လောကီလူသားတွေ၏ သံယောဇဉ် အရိပ်အယောင်လေးပင် ဖြစ်သည်။

သူက လက်ထပ်လက်ဆောင်မွန် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးကို ပစ်ချပေးခဲ့ခြင်းမှာ ငြိမ်သက်နေသော ဤရေကန်ကြီးကို လှုပ်ခါစေရန် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရေတွေက နောက်ကျိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ငါးကလည်း နဂါးတံခါးကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။

“ငါ့ရဲ့ လောကီအလှည့်အပြောင်းက အခုမှ တကယ်စတော့မှာပဲ”

နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို အနောက်တွင် ပိုက်ထားလိုက်သည်။

“ဟူလီနာ...”

ထိုစကားလုံးတွေက သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်မှနေ၍ လွန်စွာ ပေါ့ပါးစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ရလဒ်တစ်ခုအပေါ် သေချာမှုတွေ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ ဟူလီနာ….