အခန်း (၂၃) ဟာအိုထျန်း(ထန်ဟောက်)လက်မောင်းပြတ်ခြင်းနှင့် ထန်စန်း ထွက်ပြေးရခြင်း

ထန်စန်း ခုနစ်လှမ်းမျှ အပြင်းနှင်ပြီး ထန်ဟောက်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထန်ဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်ဘက်သို့ ယိုင်လဲကျလုဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် သူက လှမ်း၍ ဖမ်းထိန်းလိုက်နိုင်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်က သူ့အပေါ်သို့ ဖိကျလာပြီး ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လေးလံနေခဲ့သည်။

အင်္ကျီလက်နှစ်ဖက်စလုံးက ဗလာကျင်းနေခဲ့ပြီ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပြတ်တောက်သွားခဲ့သော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းနေရာတွင် ဒဏ်ရာဟောင်းက အဖြူရောင်အမာရွတ်ကြီးအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

ညာဘက်လက်မောင်းကတော့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြတ်တောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပုခုံးအောက် သုံးလက်မခန့်တွင် ရှောခနဲ ပြတ်သွားကာ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်နေပြီး ထန်စန်း၏ ရင်ဘတ်အင်္ကျီကို ရဲရဲနီသော သွေးကွက်ကြီးအဖြစ် ဆိုးသွားစေခဲ့သည်။

ပူနွေးသော သွေးအိုင်များက အဝတ်အထည်များတစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး ကျောက်ခဲစများပေါ်သို့ တောက်တောက် တောက်တောက်နှင့် ခပ်စိတ်စိတ် ခပ်မြန်မြန်ပင် စီးကျနေတော့သည်။

ထန်စန်း၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံး တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်က ထန်ဟောက်၏ ကျောပြင်ကို ပွေ့ပိုက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကတော့ ပြတ်တောက်သွားသော ဒဏ်ရာကို အတင်းဖိထားသည်။ လက်ချောင်းများက ထိုဖြတ်ပိုင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပူလောင်လှသော သွေးများက လက်ချောင်းကြားမှ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ဘယ်လိုမှ ဖိထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"အဖေ... အဖေ... သားကို ကြည့်ပါဦး"

ထန်ဟောက်၏ နှုတ်ခမ်းများ နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သို့သော် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ သွေးလွန်ကဲမှုနှင့် ဝိညာဉ်ကွင်း ငါးကွင်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်းတို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများက အလျင်အမြန်ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ထန်စန်း၏ လက်ချောင်းများမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသဖြင့် ချော်ထွက်နေပြီး ဒဏ်ရာကို အထပ်ထပ်အခါခါ ဖိထားသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ်ပင် ပြန်လည်လျှောကျသွားခဲ့ရသည်။

ခုနစ်လှမ်းခန့် အကွာတွင် ဖြစ်သည်။

တိုက်မုပိုင်က ထိုနေရာတွင်တင် ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူ ထိုဓားချက်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက ဟူလီနာ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားကာ ထန်ဟောက်၏ ဘေး သုံးပေခန့်အကွာတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်  ဤအရာအားလုံးက မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဟာအိုထျန်း(ထန်ဟောက်)‌ဝိဉာဉ်တူဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်။

သူက တစ်ချိန်က လောကတွင် နံပါတ်တစ်အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ရဲ့ လက်မောင်းကတော့ သခင်ကို အသိအမှတ်ပြုထားသည်မှာ ဆယ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သေးသော ဓားတစ်စင်း၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

တိုက်မုပိုင် တံတွေးတစ်ချက်ကို မနည်းမြိုချလိုက်ရင်း ခေါင်းကို လှည့်လိုက်မိသည်။

မာဟုန်ကျွင်း၏ ဖီးနစ်မီးတောက်များ လုံးဝ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ရပြီ။

၎င်းက မိမိဘာသာ ငြိမ်းသတ်လိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ထိုဓား၏ ဖိအားကို ခံစားမိသွားခဲ့သဖြင့် ဗီဇစိတ်အရ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မာဟုန်ကျွင်း၏ မျက်နှာက သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော ခဏကမှ ရှိနေခဲ့သော ‘ငါ ဒီလိုလုပ်ချင်နေတာ ကြာပြီ’ ဟူသော စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြမှုများက လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုမိုဝေးကွာသော အရှေ့ဘက်တွင်တော့

အော်စကာနှင့် နင်းရုန်ရုန်တို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွဲလျက် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

နင်းရုန်ရုန်၏ လက်ချောင်းများက အော်စကာ၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် သူမ၏ လက်သည်းများကြားတွင် သွေးစများပင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အော်စကာကတော့ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျူးကျူချင်းက အနောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး ကျောပြင်ကို ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးနှင့် ကပ်ထားလိုက်မိသည်။

တောအုပ်နက်ကြီးထဲမှနေ၍ သူတို့နှင့်အတူ တစ်လမ်းလုံး လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော သာမန်ထက်ထူးကဲသည့် လက်နက်လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူများ အပါအဝင် ထန်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ယခုအခါတွင်တော့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြရပြီ။

အချို့လူများ၏ ဒူးများမှာ ပျော့ခွေနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိမိတို့၏ အဖော်များကို မှီထားခြင်းဖြင့်သာ လဲမကျအောင် မနည်းထိန်းထားကြရသည်။

ဓားကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘီဘီတုန်းက လေထုထဲမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးက သူမ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေပြီး ခရမ်းနက်ရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထားသည်။

ဝိညာဉ်ကွင်း ကိုးကွင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာရှိ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော အလင်းတန်းက ကျောက်ခဲစများပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို ပိုမိုမျက်စိကျိန်းစရာကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

သူမ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ထန်ဟောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖခင်ဖြစ်သူကို တုန်တုန်ယင်ရင်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားသော ထန်စန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထန်စန်း..."

အသံက အလွန်အမင်း ကျယ်လောင်ခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ ကျောရိုးကို စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒီနေ့က မင်းတို့အားလုံး သေရမယ့်နေ့ပဲ"

ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထန်စန်းဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သေဒဏ် စီရင်ချက်ကို ကြေညာလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂန္ဓမာ‌ဝိဉာဉ်အိုနှင့် သရဲ‌ဝိဉာဉ်အိုတို့က ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှနေ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးကပ်လာခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို ဝန်းရံထားကြသော ဝိညာဉ်သခင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်နေရာမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာကြပြီး အစီအစဉ်တကျ ပြန်လည်နေရာယူကာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းများ အားလုံး ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ။

ထန်စန်းက ထန်ဟောက်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ပိုက်ထားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့် ဘယ်သူ့သွေးမှန်း ခွဲခြားရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သုံးခွလှံကတော့ ဆယ်လှမ်းခန့်အကွာရှိ ကျောက်ခဲပုံကြီးထဲတွင် စိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပြန်လည်ဆွဲယူလိုက်လျှင်ကော ဘာထူးခြားသွားမှာလဲ။

လှံတံပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများက တည်ရှိနေဆဲပင်။

ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဘီဘီတုန်း ဘွဲ့အမည်ရ‌ဝိဉာဉ်အို နှစ်ယောက်နှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သခင်များကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဟူလီနာလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထန်စန်း ရင်ပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်  ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မြေခွေးအမြီး ခြောက်ချောင်းလုံး မတ်တတ်ထောင်နေပြီး ကြည်လင်လှသော ဓားရှည်ကြီးက သူမ၏ ညာဘက်ပုခုံးအထက်တွင် အလွန်အမင်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ဝဲပျံနေကာ ၎င်းပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှပင် မရှိပေ။

သူ့ရဲ့ သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားမိသည်။

ငါတို့ သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ မနိုင်နိုင်တော့ဘူး။

ဤအတွေးက ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လည်ချောင်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ခါးသက်လှသော အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီထက်မက ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက တစ်ဖွဲ့လုံး လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထန်စန်း ဘေးဘက်မှနေ၍ အပြင်းပြေးဝင်လာသော အားကောင်းမောင်းသန်မျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ ထန်ဟောက်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အဖေကို ကာကွယ်ပေးပါ"

စကားလုံး လေးလုံးက အလွန်အမင်း တိုတောင်းလှပြီး မည်သည့်နွေးထွေးမှုမျိုးမျှ ပါဝင်မနေခဲ့ပေ။

သို့သော် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည့် အချိန်တွင် သူ့ရဲ့ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

သူ လှည့်ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ခဲပုံကြီးထဲမှနေ၍ ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံကို အတင်းဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အားနည်းနေခဲ့ပြီး လှံတံပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများက မီးတောက်များ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ပိုမိုထင်ရှားနေခဲ့သည်။

သုံးခွလှံကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်လိုက်သည်။

လှံတံမှနေ၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်  ၎င်းက တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အချက်ပြချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ညကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ဆွဲသားလိုက်ကာ ဝိညာဉ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

"ဆုတ်ခွာကြစမ်း  "

"အားလုံးပဲ... ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြစမ်း  "

သူ့ရဲ့ လည်ချောင်းက ကွဲအက်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် စကားလုံးတိုင်းတွင် သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

၎င်းက အမိန့်ပေးခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော မကျေနပ်မှုများ အရှက်ရမှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အားလုံးကို စုစည်းပြီး လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် တည်းဟူသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်

ဆုတ်ခွာခြင်း။

အားကောင်းမောင်းသန်မျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ထန်ဟောက်ကို ပွေ့ပိုက်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှေ့မှနေ၍ အပြင်းနှင်တော့သည်။

အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ထားသော အဖွဲ့ဝင်များကလည်း အနောက်မှနေ၍ ကပ်လိုက်ကြသည်။ ဒိုင်မုပိုင်က မာဟုန်ကျွင်း၏ အင်္ကျီကော်လာကို နောက်မှနေ၍ ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးဆီသို့ အတင်းဆွဲခေါ်သွားခဲ့ရသည်  မာဟုန်ကျွင်း၏ ခြေထောက်များမှာ ဘယ်လိုမှ မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူးကျူချင်း၏ အရှိန်က အမြန်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ဝိုင်းရံထားသည့် ကြားမှနေ၍ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပထမဆုံး ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ အော်စကာကတော့ နင်းရုန်ရုန်ကို ဆွဲခေါ်ရင်း ထိုလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထန်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း လက်နက်လျှို့ဝှက်အဖွဲ့ဝင်များက ဆုတ်ခွာစဉ်အတွင်း အလွန်အမင်း အသုံးဝင်လှသည် ပျံသန်းနေသော အပ်စိုက်လက်နက်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် အနောက်မှ လိုက်ပါလာသူများမှာ အတင်းကာကွယ်လိုက်ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုစည်းချက်ကို ခဏမျှ နှောင့်နှေးသွားစေခဲ့သည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီ။

ဘီဘီတုန်းက ဝိဉာဉ်နန်းတော်၏ လှေကားထစ်များအထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးကို ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမ အရှေ့ဘက်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသော လူရိပ်များကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ ဆက်လက်မလိုက်လံတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ထိုသို့ လိုက်လံရန်လည်း မလိုအပ်တော့ပေ။

ဟာအိုထျန်း(ထန်ဟောက်)‌ဝိဉာဉ်အို ထန်ဟောက်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထန်စန်း၏ ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံတွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ ရှရိုက်နှင့် ထန်ဂိုဏ်းတို့၏ ဤခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ။

ဘီဘီတုန်း ခေါင်းကို လှည့်လိုက်မိသည်။

ဟူလီနာကတော့ ရင်ပြင်အလယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ ထွက်ပြေးသူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မရှိသလို မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

မြေခွေးအမြီး ခြောက်ချောင်းလုံး တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း လျှော့ချလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်တွင် တွဲလောင်းကျသွားစေခဲ့သည်။

ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ ပြန်လည်စီးကျလာခဲ့ပြီး ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ပြတ်တောက်သွားသော ဒဏ်ရာကိုလည်း မကုသရသေးသဖြင့် သူမ၏ ပုံစံက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ လက်ထဲတွင်တော့ ဓားတစ်စင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေပြီး ဓားသွားက စွန်းထင်ခြင်းမရှိဘဲ ကြည်လင်နေခဲ့သည်။

ဟူလီနာ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ဓားသွားပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူမ၏ ပုံစံ ထင်ဟပ်နေသည်  သွေးကွက်များ ဖုန်မှုန့်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံနွယ်များနှင့် မြေခွေးနားရွက်များတွင် ကပ်ငြိနေသော ကျောက်ခဲမှုန့်များ ဖြစ်သည်။

ဘယ်ဘက်ပုခုံးက နာကျင်နေခဲ့ပြီး ပါးပြင်ကလည်း နာကျင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤနာကျင်မှုက ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

ခုနကတင်  သုံးခွလှံကြီးက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ထန်စန်းကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ လှံဖျားက သူမ၏ နဖူးပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ မိမိ၏ သေခြင်းတရားကို အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော် အခြေအနေအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ။

ဒါက တတိယမြောက်အကြိမ် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးနှင့် စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓား။

သုံးကြိမ်စလုံးတွင် အချိန်ကိုက် ကွက်တိပင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး စောလွန်းခြင်းမျိုး မရှိသလို နောက်ကျလွန်းခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ဘဲ အလွန်အမင်း ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။

ဟူလီနာ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

"ရှင်... နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီပေါ့..."

အသံက အလွန်အမင်း တိုးညင်းလှသည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်သာ ကြားနိုင်လောက်သည့် အထိ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်... ရှင် ကျွန်မကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ကယ်တင်ခဲ့ပြန်ပြီ"

ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ

"ပြီးတော့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့တယ်"

ဆံနွယ်များကြားမှ ထွက်ပေါ်နေသော မြေခွေးနားရွက်လေးများ၏ ထိပ်ဖျားလေးများက ဖျော့တော့သော ပန်းရောင်သန်းသွားခဲ့ရသည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

၎င်းက တုံ့ပြန်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ အချိတ်အဆက်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်  ဓားထဲတွင် ရှိနေသော တာအိုအရှိန်အဝါများက မိမိသခင်မ၏ ခံစားချက်ကို သိရှိသွားခဲ့ကြသဖြင့် နွေးထွေးလှသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ မိမိ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် ဓားနှောင့်ပေါ်ရှိ 'စိတ်အစဉ်ဖြတ်' ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို သတိမထားမိဘဲ အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။

သူမ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

ညကောင်းကင်ယံကြီးက မူလအတိုင်း မှောင်မိုက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခုနကတင် ကောင်းကင်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သော အက်ကွဲကြောင်းကြီးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာများက တိတ်ဆိတ်စွာ လင်းလက်နေကြကာ တစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး ဝေးကွာလွန်းလှသည်။

သူမ ကောင်းကင်ယံကြီးကို မော့ကြည့်နေမိသည်။

၎င်းက ကြယ်တာရာများကို ကြည့်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် မည်မျှပင် ဝေးကွာနေပါစေ သူမ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေ အလိုအပ်ဆုံးသော အချိန်တိုင်းတွင် သူမအတွက် ရတနာများကို အမြဲတမ်း အချိန်ကိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော ထိုလူသားကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။