အခန်း (၂၂) ထိပ်တန်းတင်တောင်းလက်ဆောင်၏ တန်ဖိုး

ဟူလီနာ ဓားကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဓားရိုးက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အံဝင်ခွင်ကျ ရှိနေပြီး အေးမြလှသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ထိုသို့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေခြင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဓားထဲတွင် ရှိနေသော တာအိုအရှိန်အဝါများက သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တက်ကြွစွာ ဖုံးလွှမ်းပေးပြီး တစ်လွှာချင်းစီ ပေါင်းစပ်သွားကာ လုံးဝ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် အချိတ်အဆက် မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အေးမြသော ခံစားချက်က လက်ချောင်းထိပ်များမှနေ၍ လက်ကောက်ဝတ် ထို့နောက် လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပုခုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ ပွင့်ထွက်နေသော ဒဏ်ရာက နာကျင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လှံဖျားကြောင့် ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပြတ်တောက်သွားသော ဒဏ်ရာကလည်း နာကျင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းက ဒဏ်ရာ ပြန်လည်သက်သာသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှနေ၍ 'နာကျင်ခြင်း' ဟူသော အတွေးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ထန်စန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ နှိပ်စက်ခြေမှုန်းခံရမှုကြောင့် မွန်းကျပ်ခဲ့ရသည့် ခံစားချက် သုံးခွလှံကြောင့် သေတွင်းဝသို့ တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ ဓားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဓား၏ ကြည်လင်လှသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူမ၏ မျက်နှာ ထင်ဟပ်နေသည်။

၎င်းက ဖုန်မှုန့်များနှင့် သွေးကွက်များ ပေကျံနေပြီး ဆံနွယ်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ မြေခွေးနားရွက်များတွင်လည်း ကျောက်ခဲမှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ပုံစံက အလွန်အမင်း သနားစရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် ဓားပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသော မျက်လုံးအစုံကတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ဝုန်းးးး

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ထိုတုန်ခါမှုက ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားကတော့ ရိုးရှင်းလှသည် မည်သည့်စကားလုံးမျှ မပါ မည်သည့်ပုံရိပ်မျှ မပါဘဲ အလွန်အမင်း ဖြူစင်လှသော 'စောင့်ဆိုင်းခြင်း' သာ ဖြစ်သည်  သူမ၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘယ်ကို ဦးတည်ရမလဲ

ဘယ်သူ့ကို သတ်ရမလဲ

ဟူလီနာ မော့ကြည့်လိုက်သည်

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၏ မြင်ကွင်းက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း ပြတ်သားထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး နီးပါး ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ပြားများမှာ လန်ထွက်နေကာ နေရာအနှံ့တွင် အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် ကျင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သခင်များမှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူစုကွဲနေကြပြီး အချို့က မိမိတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဖိထားကြကာ အချို့ကတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း ပြန်မထနိုင်ကြတော့ပေ။

လေထုထဲတွင်တော့ လူရိပ်နှစ်ခုက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လုံးထွေးနေကြသည်။

ဘီဘီတုန်း၏ ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးက ခရမ်းနက်ရောင် တိုက်စားနိုင်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘေးဘက်သို့ လွှဲခုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းကို ကြမ်းတမ်းလှသော လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုသူက ထန်ဟောက် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကွင်း ငါးကွင်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ထန်ဟောက်တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့ပြီး ပြတ်တောက်နေသော လက်မောင်း၏ အင်္ကျီလက်အလွတ်ကြီးက ညလေပြင်းထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်ခုတည်းသော လက်မောင်းက ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူကို ကိုင်စွဲထားပြီး တိုက်ခွက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အသံကြီးများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ဘီဘီတုန်း အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရသည်။

အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာရမှုက အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး  တစ်ကြိမ်လျှင် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် သို့မဟုတ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းခန့်သာ ဖြစ်သော်လည်း  သူမ တကယ်ကို အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ၏ အကြည့်များက ဘီဘီတုန်းဆီတွင် ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။

သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုက ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့သာ တည့်တည့် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ရင်ပြင်၏ ညာဘက်အခြမ်း မြို့ရိုးခြေရင်းတွင် ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ယွဲ့က ကျောက်ခဲစများကြားတွင် မှောက်လျက်လဲလျောင်းနေပြီး ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ သံချပ်ကာများက အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွနေကာ ဒဏ်ရာကြားမှ ဖြူစင်သော အရိုးစများကိုပင် မြင်တွေ့နေရပြီး သွေးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ပြားများကို ရဲရဲနီသွားစေခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ပါးစပ်က ပွင့်နေပြီး အသက်ရှူသံများက တိုတောင်းကာ မြန်ဆန်နေပြီး ရင်ဘတ်၏ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် လှုပ်ရှားမှုကလည်း အလွန်အမင်း အားနည်းနေခဲ့သည်။

ထိုဒဏ်ရာကို ပေးခဲ့သူက ထန်ဟောက် ဖြစ်သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက်တည်း။

ရိုးရှင်းလှသော လက်ဝါးချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူက သူမအစ်ကို၏ ရင်ညွန့်ရိုး အတော်များများကို ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့ပြီး လံပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်စင်သွားစေကာ သွေးများစွာ အန်ထုတ်စေပြီး ကျောက်တိုင်ကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားစေခဲ့သဖြင့် ဘယ်လိုမှ ပြန်ဆွဲထုတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဟူလီနာ ခုနက ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည်။

ရှဲ့ယွဲ့က ဘေးဘက်မှနေ၍ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အနောက်ဘက်ပုံစံ ထန်ဟောက်က လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ အနောက်ဘက်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ပစ်လိုက်သည့် ပုံစံ လက်ဝါးလေပြင်း ရိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် ရှဲ့ယွဲ့၏ ရင်ဘတ်ကြီး ချိုင့်ဝင်သွားသည့် ပုံစံနှင့် သူ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ လျှောကျလာချိန်တွင် သွေးများစွာ ပန်းထုတ်လိုက်သည့် ပုံစံများ ဖြစ်သည်။

ပူလောင်လှသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူမ၏ ရင်ထဲမှနေ၍ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ ဒေါသတရား ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်ပြီး အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိသော ဒေါသတရား ဖြစ်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။

ဓား၏ အော်ဟစ်သံက အနိမ့်သံမှနေ၍ စူးရှလှသော အသံကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ပြင်ဝက်ခန့်အထိ ဟိန်းဟောက်သွားကာ ဝေးကွာလှသော ဝိညာဉ်နန်းတော်ဆီသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သခင်များပင်လျှင် မိမိတို့၏ နားများကို မနည်းပိတ်ထားကြရသည်။

ထိုတာအိုဓား၏ အော်ဟစ်သံက သတိပေးချက် မဟုတ်ပေ။

၎င်းက တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက မိမိသခင်မ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို ခံစားမိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားသွား၏ တစ်လက်မချင်းစီက မြန်ဆန်စွာ ပူလောင်လာခဲ့ပြီး တာအိုအရှိန်အဝါများက ဓားရိုးမှနေ၍ ဓားဖျားဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ 'စိတ်အစဉ်ဖြတ်' ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးက မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြူစင်သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လာခဲ့သည်။

ဟူလီနာ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပါ။

သူမ ဘာကိုမျှပင် ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ပေ။

အတွေးတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လွှတ်လိုက်စမ်း။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ လက်ထဲမှနေ၍ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတွင် ဓားကို လွှဲပစ်လိုက်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုး မရှိသလို စွမ်းအားများ စုဆောင်းရန်အတွက် ကြိုတင်ဝေ့ယမ်းလိုက်ခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ဓားက သူမ၏ လက်ထဲမှ လွတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်တင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်  ၎င်းက သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှပင် မကြာလိုက်ဘဲ ထန်ဟောက်၏ ရှေ့ သုံးပေခန့်အကွာတွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထန်ဟောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသည်။

ဝိညာဉ်ကွင်းပေါက်ကွဲခြင်းအတတ်၏ ထူးခြားလှသော အခြေအနေထဲတွင် သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုကလည်း မကြုံစဖူး အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓား ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ ခံစားမိလိုက်သည်  သူ့ရဲ့ ညာဘက်ဘေးတွင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းက ဘီဘီတုန်း၏ ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ထက်ပင် အဆပေါင်းဆယ်ချီ၍ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူက ဘေးဘက်သို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။

ကြည်လင်လှသော ဓားသွားက ညကောင်းကင်ယံတွင် မမြင်နိုင်လောက်သော ဖြူစင်သည့် လိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲသားသွားခဲ့သည်။

မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

မည်သည့်အလင်းတန်းမျှလည်း ပွင့်ထွက်မလာခဲ့ပါ။

လေထုကို ဆွဲဆုတ်လိုက်သည့် လေတိုးသံကြီးပင်လျှင် မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းက ထူးဆန်းစွာပင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ထိုဖြူစင်သော လိုင်းက ထန်ဟောက်၏ ညာဘက်ပုခုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးက ပုခုံးမှနေ၍ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

ပြတ်တောက်သွားသည့် နေရာက အလွန်အမင်း သန့်စင်လွန်းလှသည် အရိုးများ သွေးကြောများနှင့် ကြွက်သားများ၏ ဖြတ်ပိုင်းက အလွန်ချောမွေ့လွန်းလှသဖြင့် ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် သွေးတစ်စက်မျှပင် စီးကျမလာခဲ့ပေ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဓားချီစွမ်းအားက ထိုဖြတ်ပိုင်းပေါ်ရှိ သွေးကြောအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်။

မျက်တောင်နှစ်ခတ်။

ထိုပိတ်ဆို့မှုကြီး ပြိုကွဲသွားခဲ့ရပြီ။

ပူလောင်လှသော သွေးနက်ကြီးများက ဒဏ်ရာမှနေ၍ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး ညကောင်းကင်ယံတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ဆွဲသားသွားကာ လံပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖျန်းခနဲ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"အားးးးး  "

ထန်ဟောက်တစ်ယောက် လူသားတစ်ယောက်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု မထင်ရလောက်သော စူးရှလှသည့် အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ထိုလက်မောင်းက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအားကိုးရာ ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းက ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ သူ့ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်လုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်  ဟာအိုထျန်းဂိုဏ်း၏ မည်သူမျှမယှဉ်နိုင်သော သိုင်းပညာလောကတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသော ဘွဲ့အမည်ရ‌ဝိဉာဉ်အိုကြီးတစ်ဦးမှာ ယခုအခါတွင်တော့ လက်နှစ်ဖက်လုံးမရှိသော လူစွမ်းမဲ့တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူကလည်း မိမိသခင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် လေထုထဲတွင် နှစ်ပတ်ခန့် လည်ပတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းနှင့်အတူ ကျောက်ခဲစများကြားသို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တော့သည်။

လေးလံလှသော အသံကြီးက ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရသည်။

တူကြီးက မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ လက်မောင်းကြီးကလည်း မလှုပ်ရှားတော့ပါ။

ထန်ဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထုထဲမှနေ၍ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ဝိဉာဉ်နန်းတော်ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ဆောင့်မိသွားခဲ့သဖြင့် ကျောက်ခဲစများ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

သူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရှိနေပြီး အင်္ကျီလက်အလွတ်ကြီးနှစ်ခုက ညလေပြင်းထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။

သွေးများက ပြတ်တောက်သွားသော နေရာမှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး လှေကားထစ်များ၏ အက်ကွဲကြောင်းများတစ်လျှောက် စီးကျလာကာ ရဲရဲနီသော သွေးချောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားခဲ့ရပြီ။

ဂန္ဓမာ‌ဝိဉာဉ်အို ယွဲ့ကွမ်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် ပါးစပ်ကို ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ပေ။

သရဲ‌ဝိဉာဉ်အိုမှာလည်း ကျောက်ခဲစများကြားတွင် လဲလျောင်းနေရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို ဝန်းရံထားကြသော ဝိညာဉ်သခင်များအားလုံးမှာလည်း ထိုနေရာမှာတင် ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေခဲ့ကြသည်။

 ဟာအိုထျန်း‌ဝိဉာဉ်အို ထန်ဟောက်။

ဟာအိုထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယခင်က လောကတွင် နံပါတ်တစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံခဲ့ရသူ ဘွဲ့အမည်ရ‌ဝိဉာဉ်အိုများထဲတွင် အာဏာအရှိဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ညာဘက်လက်မောင်းက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သူကတော့ လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲခန့်ကမှ အဆင့် ၆၉ သာ ရှိသေးသော ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ သန့်စင်သူတော်စင်မလေး ဟူလီနာ ဖြစ်ပြီး သူမ ရရှိထားသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှပင် မကြာသေးသော ဓားတစ်စင်းဖြင့် ဓားတစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘီဘီတုန်းကတော့ လေထုထဲတွင် ဝဲပျံနေဆဲဖြစ်ပြီး ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးက သူမ၏ ဘေးနားတွင် တန့်နေခဲ့သည်။

သူမ ထန်ဟောက်၏ ပြတ်တောက်နေသော ညာဘက်အင်္ကျီလက်အလွတ်ကြီးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက ရင်ပြင်အလယ်တွင် လက်ဗလာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေကာ မြေခွေးအမြီးခြောက်ချောင်းလုံး မတ်တတ်ထောင်နေသော အမျိုးသမီးဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက ဟူလီနာ၏ ဘေးနားသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ညာဘက်ပုခုံးအထက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေကာ ဓားသွားပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှပင် စွန်းထင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

အလွန်သန့်ရှင်းလှသည်။

အလွန်ပြတ်သားလှသည်။

ဘီဘီတုန်း၏ လည်ချောင်းထဲမှနေ၍ တံတွေးတစ်ချက်ကို မနည်းမြိုချလိုက်ရသည်။

ဟူလီနာ ကျောက်ခဲစများနှင့် သွေးကွက်များကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း ရင်ဘတ်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရှိနေသော ဒေါသတရားအားလုံးက ဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်တင် လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင်တော့ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်လှသော ခံစားချက်များသာ ပြန်လည်စီးဝင်လာခဲ့သည်  ၎င်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဓားရိုးကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်မထားရတော့သည့် ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

သူမ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ထန်ဟောက်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လက်နှစ်ဖက်လုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး သွေးများက မြေပြင်တစ်ခုလုံး စီးကျနေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်ခန့်ကမှ သူမသည် အဆင့် ၆၉ ရှိသော ဝိညာဉ်ဘုရင်မမျှသာ ရှိသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမြင့်မားလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ အရှေ့တွင်မူ သူမအနေဖြင့် အသက်ရှူလျှင်ပင် အလွန်အမင်း သတိထားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် သူမအနေဖြင့် စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားကို အသုံးပြုကာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ခိုင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ထိုလူ သူမအား ပေးအပ်ခဲ့သည့် အရာ ဖြစ်သည်။

တင်တောင်းလက်ဆောင် သုံးခုဖြစ်သော  ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးနှင့် စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓား  ဤအရာသုံးခုက အသွင်ပြောင်းလဲမှု သုံးခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဤအရာများက အဆင့် ၆၉ သာ ရှိသေးသော ဝိညာဉ်ဘုရင်မလေးတစ်ဦးကို ဘွဲ့အမည်ရ‌ဝိဉာဉ်အိုကြီးတစ်ဦးအား သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာရရှိအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိလာစေရန် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲတင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ၏ မြေခွေးနားရွက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် ပိုပြီး တွေးတောနေရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ထန်စန်းတစ်ယောက် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဖေ "

ရင်ပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထန်စန်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းထိုးစိုက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်လှံဖျားက ကျောက်ခဲစများကြားသို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူကတော့ ထန်ဟောက်ရှိရာဆီသို့ အရူးအမူး ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။