အခန်း (၂၁) တတိယမြောက် တင်တောင်းလက်ဆောင် စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓား

ထန်စန်း၏ ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံက လုံးဝရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

ရွှေရောင်လှံအလင်းတန်းကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်ထားပြီး လှံဖျားသုံးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဝဲဂရက်ကြီးက စူးရှလှသော လေတိုးသံနှင့်အတူ ဟူလီနာ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

သူ တင်တောင်းလက်ဆောင်အကြောင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ပထမနှစ်ကြိမ်ဖြစ်သော ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့နှင့် ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီး ပေါ်ထွက်လာစဉ်က မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတရားဓမ္မ အခမ်းအနားအရ ဗုဒ္ဓဘာသာဂါထာများကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက် ဟူလီနာ၏ ဘေးနားသို့ အလိုအလျောက် ပျံသန်းရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

တင်တောင်းလက်ဆောင် အတည်မပြုနိုင်ခင်မှာပင် လူကို အရင်ဆုံး အပြတ်ရှင်းပစ်ရမည်။ ရတနာအိုးက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရာ လူကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် ရတနာအိုးတွင်လည်း သခင်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုက ကွက်တိပင်။

လှံဖျားက ဟူလီနာ၏ နဖူးပြင်နှင့် တစ်မိုက်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာသလို မည်သည့်အချက်ပြမှုမျှလည်း မရှိခဲ့ပေ။

မှောင်မိုက်လှသော ညကောင်းကင်ကြီးကို မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဓားဖြင့် မွမ်းမံလိုက်သကဲ့သို့ တည့်တည့် ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် အလင်းရောင်ဟူ၍ မရှိဘဲ အလွန်အမင်း ဖြူစင်ပြီး စူးရှလှသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုသာ တည့်တည့် ဖြာကျလာခဲ့သည်။

ထန်စန်း၏ သုံးခွလှံ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီ။

သူ ကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစူးရှလှသော စွမ်းအင်များက လှံဖျားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်ဝဲဂရက်ကြီးက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားအပိုင်းအစများက လှံလက်တံပေါ်မှနေ၍ ကွာကျသွားခဲ့ရသည်။

ထန်စန်း၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်  သူက လှံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းချင်သည် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာချင်သည် သုံးခွလှံကို ပြန်လည်ဆွဲယူချင်သည်။

သို့သော် သူ ဘယ်လိုမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်၍မရသော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု စွမ်းအားကြီးတစ်ခုက သူ့ကိုရော သုံးခွလှံကိုပါ ထိုနေရာမှာတင် တုပ်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဂျွတ်…….

စူးရှလှသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သုံးခွလှံပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းအသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အက်ကွဲကြောင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ဆွဲဆုတ်လိုက်သည့် လိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ။

ထန်စန်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ မော့မကြည့်ခဲ့ပေ။ မော့ကြည့်ရန်လည်း မလိုအပ်တော့ပါ။

ကောင်းကင်အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ကျဆင်းလာသောအရာက ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်သွင်းပေးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဓားက ကြည်လင်ပြတ်သားနေပြီး အလင်းပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း ညကောင်းကင်ယံတွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် ထင်ရှားလွန်းလှသည်။

၎င်းက အထက်ကောင်းကင်ဘုံမှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ညလေပြင်းပင်လျှင် မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။

ဝိညာဉ်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ထိုအခိုက်အတန့်မှာတင် အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။

ဒါက တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ  အသံထွက်ပေါ်စေနိုင်သော အရာအားလုံးက ဗီဇစိတ်အရ ပါးစပ်ကို အလိုအလျောက် ပိတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုးကောင်များ၏ အော်သံများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး ညလေပြင်းများ ငြိမ်သက်သွားကာ လံပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော စစ်စခန်းများဆီမှ ခွေးဟောင်သံများပင်လျှင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုဓားတွင် ဓားသွားအသွား ထွက်ပေါ်နေခြင်းမျိုး မရှိပေ။

သို့သော် ထိုဓားကို စိုက်ကြည့်မိသော လူတိုင်းမှာ မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆူးဖြင့် ထိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ စူးရှလှသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

၎င်းက နာကျင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ  ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဗလာကျင်းအောင် အဝတ်အစားများ ချွတ်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဟန်ဆောင်မှုအားလုံး  ဖုံးကွယ်မှုအားလုံးနှင့် စိတ်နှလုံးအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဝှက်ဖုံးထားသော ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် အတွေးအခေါ်များအားလုံးက ထိုဓားအရှေ့တွင် အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းတာအိုဘာသာ၏ ယင်နှင့်ယန် ငါးပုံစံ အမှတ်အသားတစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။

ဓားအိမ်ပေါ်တွင်တော့ စာလုံးနှစ်လုံး ရှိနေသည်။

(စိတ်အစဉ်ဖြတ်)

စာလုံးများ၏ အရေးအသားက အားမာန်ပြည့်ဝပြီး ထည်ဝါလှကာ စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီက သံယောဇဉ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်မည့် ပြတ်သားလှသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

တရားဓမ္မ ရွတ်ဖတ်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်ပြီး အဆုံးမဲ့လှသော အာကာသနှင့် အချိန်ကာလများကို ဖြတ်သန်းကာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပြတ်သားစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

"နတ်ဘုရားဆရာသခင်ရဲ့ တတိယမြောက် တင်တောင်းလက်ဆောင်  စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓား။"

"နတ်ဘုရားဆရာသခင်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါကြောင်း"

ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ

"ဤဓားသည်  လောကီလူသားတို့၏ စိတ်အာရုံမိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး မကောင်းသော အတွေးအခေါ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်"

"ဒြပ်ရှိသော အရာဝတ္ထုများကို ဖြတ်တောက်နိုင်သလို ဒြပ်မဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ပိုမိုပြတ်သားစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်"

"ဓားက စိတ်အလိုအတိုင်း လှုပ်ရှားပြီး သခင်ကို အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ သခင်၏ ကိုယ်စား တိုက်ပွဲဝင်ပေးနိုင်သည်"

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ပြန်မဖြေချင်တာမဟုတ်ဘဲ ဘယ်လိုမှ မဖြေနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂန္ဓမာ‌ဝိဉာဉ်အို ယွဲ့ကွမ်းမှာ ရင်ပြင်အစွန်းတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း ခြေထောက်များက ထိန်းမရလောက်အောင် တုန်ယင်နေခဲ့ရသည်။

ဒါက တတိယမြောက် ရတနာ ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့က ဝိညာဉ်သွေးလိုင်းကို ထိန်းချုပ်သည်။ ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးက ကံတရားအခြေခံကို ထိန်းချုပ်သည်။ စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်သည်။

တင်တောင်းလက်ဆောင် သုံးခု နယ်ပယ် သုံးခု ဤအရာများက ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမှု လမ်းကြောင်းအားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက တင်တောင်းလက်ဆောင် ပေးနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဟူလီနာကို မည်သူမျှ မထိုးဖောက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်အောင် အုတ်တစ်ချပ်ချင်းစီ စနစ်တကျ တည်ဆောက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအရာက အဆင့် တစ်ဆယ့်ရှစ်ဆင့်ထဲမှ ပထမဆုံး သုံးဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

နောက်ထပ် အဆင့် တစ်ဆယ်ငါးဆင့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဂန္ဓမာ‌ဝိဉာဉ်အို ဒူးများ ပျော့ခွေသွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သရဲ‌ဝိဉာဉ်အို ကွေ့မေ့မှာလည်း ကျောက်ခဲစများကြားတွင် လဲလျောင်းနေရပြီး သူ၏ အိုမင်းလှသော မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိဘဲ လုံးဝ တောင့်တင်းနေခဲ့ရပြီ။

သူ အသက်နှစ်ရာနီးပါး နေထိုင်ခဲ့ပြီး လောကကြီး၏ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့ညတွင်မူ သူ သင်ခန်းစာအသစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေထုထဲတွင် ထန်ဟောက်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်က ဘေးဘက်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူကတော့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျမသွားဘဲ လေထုထဲတွင်တင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်ခုတည်းသော လက်မောင်းက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ဝိညာဉ်ကွင်းပေါက်ကွဲခြင်းအတတ်၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးကြောင့် တုန်ယင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ  ထိုဓားကြောင့် တုန်ယင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သိုင်းဝိညာဉ်က စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက ဒေါသတရား သို့မဟုတ် ပြန်လည်ခုခံခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အသည်းအသန် အော်ဟစ်နေသည့် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်  ထွက်ပြေးပါ။

သူ့ဘဝသက်တမ်း အများစုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် ထန်ဟောက်အနေဖြင့် မိမိ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ထံမှ ထိုကဲ့သို့သော အချက်ပြမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူ။ ထိပ်တန်းသိုင်းဝိညာဉ်များတွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် မည်သူမျှမယှဉ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုဓား၏ အရှေ့တွင် သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ချေပြီ။

ဘီဘီတုန်းကတော့ လေထုထဲ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး ရာကရှာမိစ္ဆာတံစဉ်က သူမ၏ ဘေးနားတွင် တန့်နေခဲ့သည်။

ခရမ်းနက်ရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ထိန်းချုပ်မရလောက်အောင် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်မှ သုံးလက်မခန့်အကွာအထိသာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ကာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက်တိုးထွက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

စိတ်အာရုံမိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး မကောင်းသော အတွေးအခေါ်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။ အလွန်အမင်း တိကျလွန်းလှသဖြင့် ရက်စက်လွန်းလှသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

မိစ္ဆာမြေခွေးသွေးလိုင်းက သဘာဝအရ မကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုများကို ခံရလွယ်ကူသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှု နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စိတ်အာရုံမိစ္ဆာက အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်အန္တရာယ် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့က အတိတ်မှ ကျန်ရှိနေသော မကောင်းသည့် အကြွင်းအကျန်များကို သန့်စင်ပေးခဲ့ပြီး စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားကတော့ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စိတ်အာရုံမိစ္ဆာများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစနှင့် အဆုံးက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ၎င်းက အချိတ်အဆက် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။

ဘီဘီတုန်း၏ ညာဘက်လက်  လောင်ကျွမ်းထားသော ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်သက်သာခါစ ဖြစ်နေသော လက်က အင်္ကျီလက်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်။

သူမက နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး မိမိ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်၏ အစီအစဉ် အဆင့်တိုင်း၏ အရှေ့တွင်မူ သူမအနေဖြင့် ခံစားချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်

၎င်းက အတင်းအဓမ္မ နင်းခြေဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက စစ်တပ်ချင်း ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရေးနိမ့်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဟူလီနာအတွက် အကောင်းဆုံးအရာများကို စဉ်းစားပေးခြင်း ဟူသော ကိစ္စတွင် ဆရာဖြစ်သူ သူမအနေဖြင့် တစ်ခါမှ မဆုံတွေ့ဖူးသေးသော ထိုအမျိုးသားကို ဘယ်လိုမှ မမှီနိုင်တော့ပေ။

ရင်ပြင်၏ အခြားတစ်ဖက် မြို့ရိုးခြေရင်းတွင် ဖြစ်သည်။

တိုက်မုပိုင်က ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးကို မှီထားရင်း ကောင်းကင်ယံရှိ ဓားကြီးကို မော့ကြည့်ကာ လုံးဝ ဆွံ့အ တောင့်တင်းနေခဲ့ရပြီ။

ဟူလီနာ၏ မြေခွေးအမြီးသုံးချောင်းကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော နေရာမှ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်တော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်နိုင်သော နောက်ထပ် ဓားတစ်စင်း ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ပြီ။

သူ ထန်စန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်စန်းကတော့ ထိုနေရာမှာတင် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က သုံးခွလှံ၏ လက်တံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း အသုံးချထားသဖြင့် သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းများက ထိန်းမရလောက်အောင် တုန်ယင်နေခဲ့ရသည်။

သုံးခွလှံပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထန်စန်း မနည်း စကားလုံးအချို့ကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

မည်သူမျှ သူ့ကို ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ကြပေ။

သူက ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသည့် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် မကျရောက်သေးသော ဓားတစ်စင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့်တင် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်လှိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုဓားက သူ့ကို တည့်တည့် ဦးတည်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမျိုး လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ကျဆင်းလာစဉ်အတွင်း သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှလှသည့် အရှိန်အဝါ အပိုင်းအစတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရှိန်အဝါ အပိုင်းအစတစ်ခုတည်းကပင် သူ့ရဲ့ အားအပြည့်ထည့်ထားသော တိုက်ကွက်ကို ချေမှုန်းပစ်ရန် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံကို အက်ကွဲသွားစေရန်လည်း လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကွာခြားချက်က အဆင့် တစ်ဆယ် သို့မဟုတ် အဆင့် နှစ်ဆယ်ခန့် သာလွန်နေခြင်းမျိုးဖြင့် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက ကောင်းကင်အက်ကွဲကြောင်းထဲမှနေ၍ လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ဝိဉာဉ်နန်းတော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။

ဓားပေါ်ရှိ တာအိုအရှိန်အဝါများက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ဓားတစ်စင်းလုံးက ဖြည်းညှင်းစွာ တစ်ပတ် လည်ပတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ၎င်းက ဟူလီနာဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းလာခဲ့တော့သည်။

ဓားဖျားက အနည်းငယ် စောင်းသွားခဲ့ပြီး မမြင်နိုင်လောက်သော အဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ဆွဲသားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အလျင်စလိုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်လှသဖြင့် လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော ယုံကြည်ချက်မျိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

ဟူလီနာကတော့ ကျောက်ခဲစများနှင့် သွေးကွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရင်ပြင်အလယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကလည်း ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေကာ မြေခွေးအမြီး သုံးချောင်းလုံးတွင်လည်း လောင်ကျွမ်းထားသော အမှတ်အသားများနှင့် သွေးကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ။ သူမ၏ အခြေအနေက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလှသည်။

သို့သော် သူမ ပြုံးနေခဲ့သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ စေ့ထားပြီး အပြုံးက အလွန်သေးငယ်လှသဖြင့် အခြားလူများအနေဖြင့် သတိထားမိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

မျက်ခုံးအစုံကြားရှိ မြေခွေးအမှတ်အသားက မြန်ဆန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အလွန်အမင်း ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ အကြီးမားဆုံးသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဤအရာက အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်လာလေ့ရှိသည်။ အကြိမ်တိုင်း အကြိမ်တိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့က သူမ မိမိ၏ နန်းတော်ထဲတွင် သုံးရက်နှင့် သုံးညပိတ်မိနေစဉ်အတွင်း ကျဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးကတော့ ထန်စန်း၏ ကံတရားဖိနှိပ်မှု စတင်ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားကတော့ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို သုံးခွလှံဖြင့် ရိုက်ခွဲခံရရန် တစ်မိုက်ခန့်သာ လိုတော့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကွက်တိ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှပင် ဝေးကွာနေပါစေ တစ်ခါမှ မဆုံတွေ့ဖူးသေးသော ထိုအမျိုးသားက သူမအတွက် အလိုအပ်ဆုံးသော အချိန်တွင် သူ့ရဲ့ ရတနာများကို အမြဲတမ်း ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

စိတ်အစဉ်ဖြတ်ဓားက သူမ၏ ရှေ့ သုံးလက်မခန့်အကွာတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။

ဓား၏ ကြည်လင်လှသော ဓားသွားပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှုပ်ပွနေသော သူမ၏ ပုံစံက ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်  သွေးများ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ရှုပ်ပွနေသော ဆံနွယ်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေခဲ့သဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲရှိ ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသော သန့်စင်သူတော်စင်မလေးနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဓားထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကတော့ မည်သည့်ရွံရှာမုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ရင်းနှီးမှုများသာ ရှိနေခဲ့သည်။

ပြတ်သားပြီး မည်သည့်ခြွင်းချက်မျှမရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှု ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ မိမိ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ဓားရိုးပေါ်သို့ ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အေးမြလှသော ခံစားချက်တစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းက ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့၏ နွေးထွေးမှုမျိုး မဟုတ်သလို ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီး၏ လေးလံမှုမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းက အေးမြပြီး ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသမျှ အရာအားလုံး ကြောက်ရွံ့မှု ဒေါသတရား နာကျင်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးက ထိုတိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့်တင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကြည်လင်ပြတ်သားမှုများသာ ကျန်ရှိရစ်ခဲ့တော့သည်။