အခန်း (၂၀) တတိယမြောက် တင်တောင်းလက်ဆောင်
ထန်စန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် ခဏမျှ ဗလာဖြစ်သွားခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်ခန့်ကမှ အဆင့် ၆၉ သာ ရှိသေးသော ထိုအမျိုးသမီးက သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရေးမနိမ့်ခဲ့ပါလား။
ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာ။
သူသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူဖြစ်ပြီး အသူရာနတ်ဘုရား၏ ရွေးချယ်ခြင်းကိုလည်း ခံထားရကာ တစ်လောကလုံးကပါ ဤမဟာဒွတ်လိုအာတိုက်ကြီး၏ ကံပါလာသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားကြသူ ဖြစ်သည်။
အခြားလူတစ်ယောက်၏ တင်တောင်းလက်ဆောင်ကို အမှီပြုပြီး အဆင့်အတန်း တဟုန်ထိုးတက်လာသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်မည်နည်း
"နောက်တစ်ခေါက်"
ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်လှံအလင်းတန်းများက ရိပ်ခနဲ အရိပ်သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘယ်၊ ညာနှင့် အလယ် အရပ်သုံးမျက်နှာလုံးမှနေ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။
ဤတိုက်ကွက်က ပင်လယ်နတ်ဘုရား လှံသိုင်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သော 'သုံးခွလှံဖြင့် ပင်လယ်ခွဲခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။
ဟူလီနာ၏ မြေခွေးအမြီးသုံးချောင်းကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည် အမြီးတစ်ချောင်းက ဘယ်ဘက်မှ ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ချောင်းက ညာဘက်သို့ ဝေ့ယမ်းကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ တတိယမြောက်အမြီးကတော့ အလယ်တည့်တည့်မှ ဝင်လာသော လှံဖျားကို သွားရောက်ပတ်ယှက်လိုက်သည်။
စိန်း စိန်း စိန်း
ပြင်းထန်သော ထိတွေ့သံ သုံးသံက ဆင့်ကဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပထမဆုံး တိုက်ကွက်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် တိုက်ကွက်ကတော့ အနည်းငယ် လွဲချော်သွားခဲ့ပြီး လှံဖျားက သူမ၏ ဘေးဘက်သို့ ပွတ်တိုက်သွားကာ အဝတ်အစားများကို စုတ်ပြဲသွားစေခဲ့သည်။
တတိယမြောက် တိုက်ကွက်တွင်မူ
"အင့်"
ဟူလီနာ ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ နှစ်လက်မခန့် ရှည်သော ဒဏ်ရာကြီး ပွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများစွာ ပန်းထွက်ပြီး လက်မောင်းတစ်လျှောက် လက်ချောင်းထိပ်များအထိ စီးကျလာခဲ့သည်။
ထန်စန်း၏ တတိယမြောက် တိုက်ကွက်က အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်သည်။ တည့်တည့်ထိုးစိုက်လိုက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လှံလက်တံကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝေ့ယမ်းရိုက်ချသည့် အသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံချင်း ကွာခြားမှုပင်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်က ဟူလီနာမှာ အဆင့် ၆၉ သာ ရှိသေးသည်။ သူမ၏ အဆင့်က ၈၄ သို့ တဟုန်ထိုးတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်ကတော့ အတိတ်မှာတင် ကျန်ရစ်နေသေးသည်။
လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှု တိကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း
ထိုကဲ့သို့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကြားမှ ရရှိလာသည့် တိုက်ပွဲဝင်ဗီဇစိတ်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်တင် ရရှိနိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထန်စန်းကတော့ အသက်တစ်ဆယ်အရွယ်ကတည်းက အလောင်းပုံများကြားတွင် ကျင်လည်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းမြို့တော်ဖြစ်စေ၊ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ကိုးကြိမ်မြောက် စမ်းသပ်ချက်များဖြစ်စေ မရေမတွက်နိုင်သော သေတွင်းမှ ရုန်းထွက်ခဲ့ရမှုများက သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ဗီဇစိတ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ သွေးပေးခဲ့သည်။
တိုက်ကွက် ဆယ်ချက် ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင် ဟူလီနာ၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် နောက်ထပ် ဒဏ်ရာတစ်ခု ထပ်မံရရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။
တိုက်ကွက် အချက်နှစ်ဆယ် ကျော်လွန်ချိန်တွင်တော့ သူမ၏ ကျောပြင်ကို လှံလေပြင်းများ ရိုက်ခတ်သွားသဖြင့် အဝတ်အစားများ အောက်ခြေအထိ စုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
တိုက်ကွက် အချက်သုံးဆယ်။
ဟူလီနာ၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ပြီ။
မြေခွေးအမြီး၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းက အရင်ကထက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြီး ဘယ်ဘက်ပုခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှလည်း သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေကာ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး နာကျင်ထုံကျဉ်လွန်းသဖြင့် မြှောက်ရန်ပင် မနည်းလုပ်နေရသည်။
သူမ သွားကို ကြိတ်ကာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး မြေခွေးအမြီးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ထန်စန်းကတော့ သူမကို ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးမျိုး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
သုံးခွလှံက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ညဉ့်ကောင်းကင်တွင် အဝိုင်းပုံစံ ဆွဲသားကာ သူမ၏ လည်ပတ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာခဲ့သည်။
ဟူလီနာ ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ကွင်းလိုက်သော်လည်း အရင်ကထက် တစ်ချက် နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရသည် လှံဖျားက သူမ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သဖြင့် ဆံပင်နက်တစ်ချောင်း ပြတ်တောက်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
ပါးပြင်တစ်ခုလုံး ပူစပ်ပူလောင်ဖြင့် နာကျင်လှပြီး နွေးထွေးသော အရည်များက မေးစေ့တစ်လျှောက် စီးကျလာခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။
မြေခွေးအမြီး သုံးချောင်းလုံးက အနောက်သို့ ပြန်လည်ကွေးညွတ်သွားပြီး သုံးခွလှံ၏ လက်တံကို ရစ်ပတ်ကာ လက်နက်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ထန်စန်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှံလက်တံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့သည်။
မြေခွေးအမြီးပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ပထမတစ်ချောင်း၊ ဒုတိယတစ်ချောင်း ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ တတိယမြောက် မြေခွေးအမြီးပါ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး အမြီးပေါ်ရှိ ဖြူစင်သော အမွှေးအမျှင်များပါ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ရသည်။
ဟူလီနာ တစ်ကိုယ်လုံး ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
"နာနာ"
ရှဲ့ယွဲ့၏ အော်ဟစ်သံက ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ ဘယ်အချိန်က မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်ထလာခဲ့သည်မသိ၊ ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ကလည်း သိသိသာသာ အားနည်းနေကာ တုန်တုန်ချိချိဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟူလီနာ တစ်ယောက် တားဆီးရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။
ရှဲ့ယွဲ့က မိမိ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ မီးခိုးရောင် လခြမ်းပုံစံ ဓားမြှောင်တစ်ခုက ညာဘက်လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး ထန်စန်း၏ ညာဘက်အနောက်ဘက်မှနေ၍ လွှဲခုတ်လိုက်တော့သည်။
ထန်စန်း လှည့်ပင်မကြည့်ခဲ့ပေ။
သူက သုံးခွလှံကို ကိုင်ထားသော လက်ထဲမှ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည်ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။
မည်သည့်ဆန်းပြားသော နည်းစနစ်မျှ ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ အဆင့် ၈၃ ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုသာ ထည့်သွင်းထားသည့် ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လက်ဝါးချက်က လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး စူးရှသော လေတိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုလက်ဝါးချက်က ရှဲ့ယွဲ့၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
အရိုးများ ကျိုးပျက်သွားသည့် အသံက အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသည်။
ရှဲ့ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည် အနောက်သို့ လွင့်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ လေထုထဲသို့ ဝုန်းခနဲ လွင့်ပျံသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝိဉာဉ်နန်းတော်၏ ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားခဲ့သဖြင့် ကျောက်တိုင်ကြီး ကွဲအက်ကာ ကျောက်ခဲစများ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
သူက ကျောက်တိုင်ပေါ်မှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး သွေးများစွာ အန်ထုတ်လိုက်ရာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ရဲရဲနီသွားခဲ့ရသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်ကာ မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လက်မောင်းများက သုံးကြိမ်ခန့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ခွေကျသွားခဲ့ရသည်။
သူ ဘယ်လိုမှ ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။
"အစ်ကို "
ဟူလီနာ၏ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးက ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သူမ ပြေးသွားရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ထန်စန်း၏ သုံးခွလှံက သူမ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ရွှေရောင်လှံဖျားက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။
ထန်စန်းက ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းခန့်အကွာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
ခုနက တိုက်ကွက်များကြောင့် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မောပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များသာ ရှိနေသည်။
ဒါက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်အတွင်း စုပြုံနေခဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားသည့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။
"ဟူလီနာ"
သူ့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော ပါးစပ်ကြီး ပွင့်လာပြီး သွားများကို ဖြဲပြလိုက်သည်။
"ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးကို အခုချက်ချင်း လွှဲအပ်စမ်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။"
သူ ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ
"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အစ်ကို့အသက်ကိုပါ ချမ်းသာပေးမယ်"
ဟူလီနာ ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေမိသည်။
ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကလည်း ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေကာ မြေခွေးအမြီးသုံးချောင်းလုံးမှာ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျနေပြီး အမြီးဖျားရှိ ဖြူစင်သော အမွှေးအမျှင်များမှာလည်း သွေးညှီနံ့များဖြင့် စွန်းထင်နေခဲ့ပြီ။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နာကျင်ခြင်းမရှိသော နေရာဟူ၍ မရှိတော့ပေ။
လံပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှဲ့ယွဲ့က လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေသည်။
ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးကို ထိုလူက သူမအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ခါမှ မဆုံတွေ့ဖူးသေးသော ထိုအမျိုးသားက ဤမဟာဒွတ်လိုအာတိုက်ကြီး၏ လမ်းကြောင်းကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်လောက်သော ရတနာထူးကြီးကို သူမအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြိမ်းခြောက်ခံရရုံမျှဖြင့် သူမအနေဖြင့် ၎င်းကို အလွယ်တကူ လွှဲအပ်ပေးလိုက်ရန် မဟုတ်ပေ။
ဟူလီနာ မိမိ၏ လက်ဖမိုးကို မြှောက်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။
လက်ဖမိုးပေါ်တွင် သွေးကွက်တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းက ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးလား သို့မဟုတ် လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ သွေးလားဆိုတာကိုတော့ သူမ ခွဲခြားမရတော့ပေ။
သူမ ထန်စန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှင်တို့ အိပ်မက်မက်နေလိုက်"
ထိုစကားလုံး သုံးလုံးကို သူမက ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်စန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။
ဟူလီနာ၏ မြေခွေးအမြီး သုံးချောင်းလုံး ပြန်လည်မတ်တတ်ထောင်လာခဲ့ပြန်သည် ထိုအထဲမှ နှစ်ချောင်းက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေခဲ့သော်လည်း ဖြစ်သည်။
တတိယမြောက် အမြီးပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များကလည်း မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည် သို့သော် အားလုံးက မတ်တတ်ထောင်နေပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ပြုလုပ်ထားဆဲပင်။
"ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီးက ငါ့ဥစ္စာပဲ"
သူမက စကားလုံးတိုင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာနှင့် ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ငါ ဒီနေရာမှာ သေသွားရင်တောင်မှ အဲဒါကို မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"
ထန်စန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ။
ထိုအစား အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
"သေချင်နေတာပဲ"
သူက ပင်လယ်နတ်ဘုရားသုံးခွလှံကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသေးသော ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားများက လှံလက်တံထဲသို့ အရူးအမူး စီးဝင်သွားသဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အထွတ်အထိပ်အထိ တောက်ပလာခဲ့သည်။
မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော ရွှေရောင်ဝဲကရက်ကြီးတစ်ခုက လှံဖျားသုံးခုပေါ်တွင် စုစည်းသွားခဲ့သည် ဒါက စွမ်းအားအားလုံးကို အမှတ်တစ်ခုတည်းတွင် စုစည်းလိုက်သည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။
ပြတ်သားပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မည့် တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟူလီနာ မျက်လုံးမှိတ်မသွားခဲ့ပါ။
သုံးခွလှံကို အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ထန်စန်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လှံဖျားက ဟူလီနာဆီသို့ တည့်တည့် စိုက်ကျလာချိန်တွင်တော့
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်။
နေ့အလင်းရောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒါက တင်စားပြီး ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရှိကိုအရှိအတိုင်း ကောင်းကင်ကြီးက တကယ်ကို လင်းထိန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုက အထက်ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ဆီမှနေ၍ တည့်တည့် ဖြာကျလာခဲ့ပြီး ၎င်းက မွန်းတည့်ချိန် နေမင်းကြီးထက်ပင် အဆပေါင်းရာချီ၍ ပိုမိုတောက်ပလှသည်။
ဝိညာဉ်မြို့တော်ထက် ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဖြတ်သန်းပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး နက်မှောင်လှသော ညကောင်းကင်ယံကြီးက ဖြူစင်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှေရောင်ကမ္ဘာကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများက ထိုအခိုက်အတန့်မှာတင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ကြသည်။
ထန်ဟောက်၏ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူကို ကိုင်ထားသော လက်က လေထုထဲတွင်တင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။
ဘီဘီတုန်း၏ ရာခရှာမိစ္ဆာတံစဉ်ကြီးကလည်း ဘေးဘက်တွင်တင် တန့်သွားခဲ့ရသည်။
ဂန္ဓမာဒိုလူအိုနှင့် သရဲဒိုလူအိုတို့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး လည်ပတ်များကို အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ မနည်းလှည့်၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထန်စန်း၏ သုံးခွလှံကလည်း အပေါ်သို့ မြှောက်ထားလျက် အနေအထားဖြင့် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ရွှေရောင်စွမ်းအားများမှာ ထိုထက်မက ပိုမိုကျယ်ပြောလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်တော့ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေးငယ်လှသည်။
သူ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး ခြေဖဝါးမှနေ၍ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများက စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ရသည်။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး……"
သူ့ရဲ့ လည်ချောင်းတစ်ခုလုံး တင်းကျပ်သွားခဲ့ရပြီး မနည်းပြောလိုက်ရသော စကားလုံးများကလည်း လည်ချောင်းထဲမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။
"နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီလား"
ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြားထဲမှနေ၍ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ကြည်လှသော ထာဝရတည်တံ့နေမည့် တရားဓမ္မ ရွတ်ဖတ်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် တတိယမြောက် အကြိမ်အဖြစ် ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
ဟူလီနာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းက သူမ၏ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် အလွန်လင်းလွန်းလှသောကြောင့် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားရသော်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များကတော့ အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်သွားခဲ့ရသည်။
ဗီဇစိတ်အရ အလိုအလျောက်ပင် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မျက်ခုံးအစုံကြားရှိ ကိုးမြီးမြေခွေးအမှတ်အသားက ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တုန်ခါလာခဲ့သည်။
သူမအနေဖြင့် ထိုခံစားချက်ကို အလွန်အမင်း ရင်းနှီးလှသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဟုတ်ယွမ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ဆင်းသက်လာချိန်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုမတိုင်မီ ကံတရားထိန်းချုပ်ရာ အိုးကြီး ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
အကြိမ်တိုင်း၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် ထိုလူက သူမကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း အချိန်ကိုက် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဆရာသခင် ရှန်ရိချန်... ရှင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီပေါ့။
ဗုဒ္ဓဘာသာ ကဗျာလင်္ကာ ရွတ်ဖတ်သံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ပြတ်သားစွာနှင့် မငြင်းဆန်နိုင်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်
"နတ်ဘုရားဆရာသခင်ရဲ့ တင်တောင်းလက်ဆောင် အခမ်းအနား တတိယမြောက် အဆင့် စတင်ပါပြီ"