အခန်း (၂) ကောင်းကင်ယံမှ သက်ဆင်းလာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှင့် နတ်ဆရာသခင်ကို ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးက ပူဇော်ချီးမွမ်းခြင်း။

ဝိညာဉ်မြို့တော်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနန်းတော်။

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ကာ အာဏာစက်တို့ လွှမ်းမိုးနေသည်။

စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ မပြယ်သေးသော ဟူလီနာသည် ခန်းမကြီးထဲသို့ ကျဲကျဲလှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များ စွန်းထင်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ယခုအခါ စစ်သည်တစ်ဦး၏ အေးစက်တည်ငြိမ်မှုနှင့် ထက်မြက်မှုများသာ အထင်အရှား ရှိနေတော့သည်။

"ဆရာ……."

သူမသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရာဇပလ္လင်ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ မဆိုင်းမတွဘဲ ပြတ်သားထက်မြက်သော အသံဖြင့် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ရာဇပလ္လင်ထက်တွင်မူ ဘီဘီတုန်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ဝတ်ရုံတော်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အငွေ့အသက်များ ဝဲပျံနေသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် မျက်ဝန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ အမြတ်နိုးဆုံး တပည့်ဖြစ်သူထံ အကြည့်တို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် မျက်ဝန်းထဲရှိ အေးစက်မှုများ အနည်းငယ် အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

"ထပါ နာနာ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟူလီနာက ပြန်လည်ထူးကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စာလွှာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုစာလွှာပေါ်တွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်တံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ ပို့သလိုက်၏။

"ဆရာ.. ဒါက စတားလိုအင်ပါယာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာက ရရှိတဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းပါ။ စတားလို ဧကရာဇ်က နယ်စပ်မှာ စစ်သည်အင်အား သုံးသိန်း စုရုံးထားပြီး ဘာရက်နဲ့ ဆေးလ်ဗားစ်လို အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေနဲ့ တိတ်တဆိတ် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားပါတယ်။ သူတို့က ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်းကို အချိန်မရွေး စစ်ကူပေးဖို့ စစ်တပ်ကြီး ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါတယ်"

ဘီဘီတုန်းက စာလွှာကို လှမ်းမယူဘဲ ငြိမ်သက်စွာသာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

သူမအတွက်မူ သာမန်လူသားတို့၏ စစ်တပ်သည် မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ ဂဏန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူမ ဆရာသမား၏ အတွေးကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ဆိုင်းငံ့လိုက်ပြီးမှ ပိုမိုအရေးကြီးသော အခြားသတင်းတစ်ခုကို ဆက်လက် တင်ပြလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ကျွန်‌မတို့ရဲ့ သူလျှိုတွေဆီက လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာ ရောက်လာပါတယ်။ ထန်စန်းက... ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ သတ္တမမြောက် စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရား သုံးခွလှံကို နုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ သူရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း အဆင့် ရှစ်ဆယ့်သုံးကို ချိုးဖျက် ရောက်ရှိသွားပါပြီ"

"အဆင့် ၈၃ ဟုတ်လား"

ဘီဘီတုန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများသည် ရာဇပလ္လင်၏ လက်တင်ပေါ်တွင် ခပ်သာသာလေး ပုတ်နေမိရာ ထိုအသံသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမကြီးထဲတွင် အထူးပင် ရှင်းလင်းနေသည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်လှသော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

"ကံကောင်းမှုလေး နည်းနည်းနဲ့ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်လေး ရရုံနဲ့ နေနဲ့လကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ လူပြက်တစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး"

သူမ၏ စကားလုံးများထဲမှ လူသတ်ငွေ့များသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာရာ ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်သည်ပင် ဒီဂရီအနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"ငါ ရာခရှာနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်ကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံပြီးတာနဲ့ အရင်ဆုံး သတ်မယ့်သူက သူပဲ။ သူ့ကိုရော သူ့ရဲ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကိုပါ မြေမှုန့်ဖြစ်အောင် ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ်။ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းကိုပါ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မှာမို့ သူ ဘယ်တော့မှ လူပြန်မဖြစ်စေရဘူး"

ဘီဘီတုန်း၏ နာကျည်းမှုသည် အရိုးထဲအထိ စွဲထင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထန်စန်းကိုသာမက သူ၏နောက်ကွယ်က တန်ဟောက်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားလောကကြီးကိုပါ မုန်းတီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာသည် ဆရာသမားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖုံးကွယ်မထားသည့် အေးစက်လှသော လူသတ်ငွေ့များကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာကာ ကျောကို ဆန့်လိုက်သည်။

ဝူး..............

ညင်သာသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ညှို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မြေခွေးဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော မိစ္ဆာမြေခွေးပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကနှင့် မတူသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာမြေခွေး ပုံရိပ်သည် ယခုအခါ ပိုမို ထင်ရှားပီပြင်လာပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရဲရဲနီသည့် အလင်းတန်းများ လက်ခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဝါ၊ ခရမ်း၊ ခရမ်း၊ အမည်း၊ အမည်း၊ အမည်း။

ဝိညာဉ်ကွင်း ခြောက်ကွင်းသည် သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် သေသပ်စွာ စီတန်းပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း သုံးကွင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နက်မှောင်သည့် အလင်းတန်းများသည် သူမကို စွမ်းအားကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုအဖြစ် လွှမ်းခြုံပေးထားသည်။

"ဆရာ……... တပည့် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှာ သုံးလကြာ နေထိုင်ခဲ့စဉ်အတွင်း ဟဲဗင်ဒေါင်အင်ပါယာရဲ့ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် သုံးယောက်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က အဆင့် ၈၇ ရှိတဲ့ ကာကွယ်ရေးသမားပါ"

"ကျွန်မရဲ့ မိစ္ဆာမြေခွေး ဝိညာဉ်က တကယ့်တိုက်ပွဲတွေကြားမှာ အများကြီး ထက်မြက်လာခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် အဆင့် ၆၉ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေပါပြီ။ ဝိညာဉ်သူတော်စင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အချိန်မရွေး စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အနေအထားပါ"

သူမ၏ အသံသည် မကျယ်လောင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ယုံကြည်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအရာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ ရရှိလာသော ရလဒ်ဖြစ်သလို ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ သန့်ရှင်းသောမိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုလည်း ဖြစ်သည်။

ဟူလီနာ့မျက်ဝန်းထဲရှိ အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘီဘီတုန်း၏ အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာသည် အရည်ပျော်သွားပြီး ရှားရှားပါးပါး လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရှိလှသော နူးညံ့မှုနှင့် စိတ်အေးချမ်းမှုတို့ဖြင့် အစားထိုးသွားတော့သည်။

"သိပ်ကောင်းတယ် နာနာ... မင်း ဆရာ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး"

သူမသည် ရာဇပလ္လင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး ဟူလီနာ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ တပည့်ဖြစ်သူ၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ဆံနွယ်များကို အသာအယာ သပ်တင်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ တကယ့်အနာဂတ်ပဲ။ ဝိညာဉ်နန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အတောက်ပဆုံး ပါရမီရှင်ပဲ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မင်းဟာ သုံးနှစ်မပြည့်ခင်မှာတင် ဝိညာဉ်နန်းတော် သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး ဘွဲ့ခံဝိဉာဉ်သခင်မလေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဟူလီနာသည် ဆရာ၏၏ မြင့်မားလှသော ချီးမွမ်းစကားကြောင့် မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်များ အနည်းငယ် ဝဲတက်လာသော်လည်း အတင်းအကျပ် ထိန်းထားလိုက်သည်။

သူမသည် စစ်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလိုလိုက်ခံရမည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမကြီး၏ ပြင်ပမှနေ၍ ပေါ့ပါးသော ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နာနာ... မင်း ပြန်ရောက်ပြီပေါ့"

ရှဲ့ယွဲ့သည် လက်ရာမြောက်လှသော အစားအစာဘူးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခန်းမထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် စစ်ဝတ်စုံနှင့် ရှိနေသော ဟူလီနာ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် သနားဂရုဏာသက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမ၏ ဘေးနားသို့ အမြန် လျှောက်လာခဲ့၏။

"မင်း ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဆရာ့ကို ချက်ချင်း လာတွေ့မယ်ဆိုတာ ငါ သိနေတယ်။ မင်း ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီ"

သူသည် အစားအစာဘူးကို ဟူလီနာ့ထံသို့ နူးညံ့စွာ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း

"ငါ နန်းတွင်းမီးဖိုဆောင်ကို မင်း အကြိုက်ဆုံး သစ်ခွကိတ်မုန့် အထူးလုပ်ခိုင်းထားတာ... အခုထိ ပူပူနွေးနွေး ရှိသေးတယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိမိ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ ဟူလီနာ၏ အေးစက်သော မျက်နှာထက်တွင် စစ်မှန်သော အပြုံးနုနုလေး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"အစ်ကို"

သူမသည် အစားအစာဘူးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါပဲ"

"ညီမလေးရယ်... အစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေဖို့ လိုလို့လား"

ရှဲ့ယွဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်များကို အမြဲလုပ်နေကြအတိုင်း ဖွဖွလေး ဖွပစ်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဂရုစိုက်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘီဘီတုန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း မျက်ဝန်းများ နူးညံ့လာခဲ့သည်။

သူမသည် ဤမောင်နှမနှစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် ဤအေးစက်လှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူမအတွက် စိတ်သက်သာရာရစေသော အနည်းငယ်မျှသော အရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခဏတာ နွေးထွေးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ခန်းမထဲရှိ လေထုသည် ပြန်လည် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြန်သည်။

ဘီဘီတုန်းသည် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ခန်းမအလယ်တွင် ရှိသော ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံး၏ စစ်မြေပြင်မြေပုံ ပါဝင်သည့် ကြီးမားလှသော သဲပုံစံတူဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

"ဒီဘက်ကို လာကြ... ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးအကြောင်းကို ငါတို့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟူလီနာနှင့် ရှဲ့ယွဲ့တို့သည် ချက်ချင်းပင် နောက်က လိုက်ပါသွားကြပြီး သုံးဦးသားသည် ကြီးမားလှသော မြေပုံကို ဝိုင်းအုံကာ တည်ကြည်သော အမူအရာများဖြင့် ရပ်လိုက်ကြ၏။

"စတားလိုအင်ပါယာက လှုပ်ရှားလာပြီဆိုတော့ ဟဲဗင်ဒေါင်ကလည်း ဧကန်အမှန် တုံ့ပြန်လာလိမ့်မယ်။ ထန်စန်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ ကိုးခုမြောက် စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်တာနဲ့ ကုန်းမြေကြီးဆီ ချက်ချင်း ပြန်လာမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်းရဲ့ ဖိအားက အထွတ်အထိပ် ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ရှဲ့ယွဲ့က မြေပုံပေါ်ရှိ ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်း ခံတပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် သုံးသပ်ပြသည်။

ဟူလီနာကလည်း ထပ်လောင်း ပြောကြားသည်

"ထန်စန်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းရဲ့ အကာအကွယ်တိုင် ခုနစ်တိုင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေကို သိမ်းသွင်းခဲ့ပြီးပြီ။ သူတို့ ခုနစ်ယောက်စလုံးက ဘွဲ့ခံဝိဥာဥ်အဆင့်ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့တွေသာ ထန်စန်းနဲ့အတူ စစ်ပွဲထဲ ပါဝင်လာရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားက အကြီးအကျယ် လိုအပ်ချက် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

ဘီဘီတုန်းသည် ၎င်းတို့၏ သုံးသပ်ချက်ကို နားထောင်ရင်း မြေပုံပေါ်သို့ အကြည့်ကို အပြန်အပြန်အလှန်လှန် ပို့ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်ညှိုးသည် ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်း တည်နေရာပေါ်သို့ လေးလံစွာ ကျရောက်သွား၏။

"ငါ့အမိန့်ကို နာခံစေ"

သူမ၏ အသံသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အာဏာစက်နှင့် ပြတ်သားမှုများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်

"ခရစ်ဆန်သီမမ်ဝိဉာဉ် ယွဲ့ကွမ်းနဲ့ ဂိုစ့်၀ိဉာဥ် ကွေ့မေတို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ အထူး ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်သောင်းကို ချက်ချင်း စုစည်းပြီး စစ်ပွဲသုံး ဝိညာဉ်လက်နက်ပစ္စည်းတွေ အပြည့်အစုံနဲ့ ဒီညမှာတင် ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်းကို စစ်ကူအဖြစ် ထွက်ခွာစေရမယ်။ ဟဲဗင်ဒေါင်နဲ့ စတားလို ပူးပေါင်းစစ်တပ်တွေ မရောက်လာခင်မှာ ဂျာလင်းတောင်ကြားလမ်းကို မဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ သံမဏိခံတပ်ကြီးအဖြစ် တည်ဆောက်ထားရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟူလီနာနှင့် ရှဲ့ယွဲ့တို့က ပြိုင်တူ ဆိုလိုက်ကြသည်။

ထိုသုံးဦး ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံး၍ အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင်

"သတင်းပို့..."

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ အလွန်အမင်း အရေးတကြီး ဖြစ်နေပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ကျသော သာသနာပြုအရာရှိတစ်ဦးသည် ခန်းမကြီးထဲသို့ လိမ့်ကနဲ လူးကနဲ အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

သူသည် အရှင်သခင်ကို မလေးမစား ပြုမိခြင်းဟူသော ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တုန်ရင်နေရှာသည်။

သူသည် ဘုန်းဘုန်းလဲလျက် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး အသံထဲတွင်လည်း ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဆရာ... ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး အရှင်မကြီး အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်ကုန်ပါပြီ။ အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်နေပါပြီ"

ဘီဘီတုန်း၏ မျက်ခုံးများ စုကုတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားတစ်ခုက ထိုသာသနာပြုအရာရှိအပေါ်သို့ ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်

"ဘာလို့ ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေရတာလဲ။ အမြန်ပြောစမ်း"

ထိုသာသနာပြုအရာရှိသည် ဖိအားကြီးကြောင့် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားရသော်လည်း သူ၏ အင်အားရှိသမျှကို အသုံးပြုကာ ခန်းမအပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အာခေါင်ခြစ် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းကင်... ကောင်းကင်ကြီး။ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒါ... အဲဒါကြီးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနန်းတော်ဆီ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းလာနေပါတယ်"