အခန်း ၃၅ နင်ဖုန်းကျစ်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း

နင်ဖုန်းကျစ်သည် မတတ်သာဟန်ရှိသော အမူအရာဖြင့် အရိုးတုန့်လော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဦးလေးအရိုး... ဒီကလေးကို ကြည့်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါမှ ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း ရဲ့ သမီးတော်လေး ဖြစ်မှာပေါ့။ အစတုန်းက ရှောင်ကျန့်နဲ့ ငါက မင်း ရုန်ရုန်ကို အဲဒီ ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီဆီ လွှတ်တာကို ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတာပဲဥစ္စာ"

"ဦးလေးအရိုး... ရုန်ရုန်ကို ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီဆီ လွှတ်ခဲ့တာက ဖေဖေ ချမှတ်ခဲ့သမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ရုန်ရုန် အကယ်ဒမီကနေ ယူလာပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဆေးလုံးတွေကို မေ့သွားပြီလား"

နင်ဖုန်းကျစ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အရိုးတုန့်လော့သည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူတို့၏ သမီးတော်လေးမှာ ဂိုဏ်းအတွက် စတင်တွေးတောပေးနေပြီဖြစ်ပြီး သူမ ယူဆောင်လာခဲ့သော ဆေးလုံးများက ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ အလုံးစုံအင်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အရိုးတုန့်လော့၏ စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးကို မြင်ပြီး နင်ဖုန်းကျစ် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ နင်ရုန်ရုန်၏ ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီခရီးစဉ်က သူ့အတွက် ဤမျှကြီးမားသော အံ့သြစရာကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူမသည် ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သန်းကို အိမ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး သူမ ဝယ်ယူလာခဲ့သော ဆေးလုံးနှစ်မျိုးမှာ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တပည့်များအတွက် ဘုရားပေးသော ဆုလာဘ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တက်လှမ်းဆေးလုံး က ဂိုဏ်းသားများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက နက်ရှိုင်းသောရေဆေးလုံး ကလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ် မခိုင်မာမှုများကိုပါ ပယ်ဖျက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ နင်ရုန်ရုန်အတွက် သီးသန့်ချန်ထားသော ဆေးလုံး အမျိုးအစားတစ်ခုစီမှ ၁၀ လုံးစီမှအပ ကျန်ရှိသော ဆေးလုံး အလုံး ၂၀၀ စလုံးမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဆေးလုံးများကြောင့် ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းတွင် ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ဦး ဝိညာဉ်ဘုရင် သုံးဦးနှင့် ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ သမီးဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အရာရာ အဆင်ပြေပါက တတိယဝိညာဉ်ကွင်းကို ထည့်သွင်းပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူ ယခုတစ်ကြိမ် လာရောက်ရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ အဖိုးတန်သမီးလေးကို လာတွေ့ရုံသာမက နင်ရုန်ရုန် ယူဆောင်လာခဲ့သော ဆေးလုံးနှစ်မျိုး၏ ဝယ်ယူရရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများကို စုံစမ်းရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

နင်ရုန်ရုန်မှာမူ သူမ၏ ဖခင် ဘာတွေ တွေးတောနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သိခဲ့လျှင်လည်း သူမသည် သူ့ကို သေချာပေါက် လျစ်လျူရှုထားမည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယန်ရှောင်၏ အခန်းတံခါးဝသို့ သွားရောက်ကာ ခေါက်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုရှောင်... နိုးပြီလား" ဟု လှမ်းမေးလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် တံခါးပွင့်လာပြီး "ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။ ငါတို့ အခုပဲ မင်းတို့ဆီ သွားကြမလို့လား" ဟု ယန်ရှောင်က မေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ့ဖေဖေက ဒီကို တိုက်ရိုက်ရောက်လာတာ။ မင်း ငါနဲ့အတူတူ သူ့ကို သွားတွေ့ရမယ်။ ငါ ကျူးချင်းကို သွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

"အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

သူတို့နှစ်ဦး ကျူးကျူးချင်း၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ တံခါးခေါက်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်း တံခါးဖွင့်လာရာ အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး နင်ရုန်ရုန်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ယန်ရှောင်သည် သိက္ခာသမာဓိရှိပုံရသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေပုံရသော အဘိုးအိုတစ်ဦးတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခန့်မှန်းနေစရာပင်မလိုဘဲ ဤသူမှာ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် နင်ဖုန်းကျစ် ဖြစ်ပြီး ဘေးနားရှိ အဘိုးအိုမှာမူ တိုက်တန်တုန့်လော့ ဖြစ်သော အရိုးတုန့်လော့ ဖြစ်ရမည်ဟု ယန်ရှောင် သိရှိလိုက်သည်။

ထိုစဉ် နင်ရုန်ရုန်သည် နင်ဖုန်းကျစ်၏ ဘေးနားသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ "ဖေဖေ... ဒါက ယန်ရှောင် ဒါကတော့ ကျူးကျူးချင်း။ သမီးတို့အားလုံး ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီကနေ လာတာ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အကယ်ဒမီကနေ ထွက်လာခဲ့ကြပြီ" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ယန်ရှောင်နှင့် ကျူးကျူးချင်းတို့ကို ကြည့်ကာ "အစ်ကိုရှောင်... ကျူးချင်း ဒါက ငါ့ဖေဖေ... ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပေါ့။ ဒါကတော့ ဖိုးဖိုးအရိုး... သူက ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်ပေးသူပဲ" ဟု ပြောပြရှာသည်။

နင်ရုန်ရုန်က ယန်ရှောင်ကို အစ်ကိုရှောင် ဟု ရင်းရင်းနှီးနှီး ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ နင်ဖုန်းကျစ်သည် မိမိ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်တိုင် တမြတ်တနိုး ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်လာခဲ့ရသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးကို မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော ဝက်တစ်ကောင်က ကိုက်ခဲဝါးမြိုသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နင်ရုန်ရုန်က ယန်ရှောင်ကို ကြည့်သည့်အခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိနေသော ထူးခြားသည့် အကြည့်များကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေး ဆုံးရှုံးသွားရပြီဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုသေချာသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

နင်ရုန်ရုန်မှာမူ နင်ဖုန်းကျစ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို သတိမပြုမိဘဲ ဆက်လက်၍ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည် "ဖေဖေ... အစ်ကိုရှောင်က အဆင့် ၅၅ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဘုရင် ဖြစ်ပြီးတော့ အသက်က ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ ကျူးချင်းကလည်း အဆင့် ၃၇ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး အသက်က ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်"

ကောင်းကင်အင်ပါယာသို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့အားလုံး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသဖြင့် အချင်းချင်း အဆင့်များကို သိရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်ရုန်ရုန်၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကို ကြားရသောအခါ နင်ဖုန်းကျစ်နှင့် အရိုးတုန့်လော့တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ နင်ရုန်ရုန်ကို "ရုန်ရုန်... မင်း မှားပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်နဲ့ ဝိညာဉ်ဘုရင် ဟုတ်လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"မမှားပါဘူး... အစ်ကိုရှောင်က အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာ သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၅၅ ပါ... ဟုတ်တယ်မလား အစ်ကိုရှောင်"

နင်ရုန်ရုန်၏ စကားကြောင့် ယန်ရှောင်မှာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ဝိညာဉ်ကွင်း ငါးကွင်းမှာ ယန်ရှောင်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး အဝါ ခရမ်းနှင့် အနက်ရောင်များမှာ အခန်းတွင်း၌ တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ်ကွင်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်ရသည်။ သူ သိရှိထားသရွဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ဖြင့် ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိဖူးသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက် အသက်အငယ်ဆုံးသော တိုက်တန်တုန့်လော့ ဖြစ်သည့် ထန်းဟောက် ပင်လျှင် အသက် ၂၂ နှစ် အရွယ်မှသာ ဝိညာဉ်ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိုးတုန့်လော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း နင်ဖုန်းကျစ်ထက် မထူးခြားလှချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အမြင်တွင် အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ဝိညာဉ်ဘုရင်တစ်ဦးမှာ လမ်းခုလတ်တွင် သေဆုံးမသွားခဲ့ပါက အနာဂတ်၌ သေချာပေါက် တိုက်တန်တုန့်လော့ တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်နှင့် အရိုးတုန့်လော့တို့၏ ဆန်းပြားသော မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်သောအခါ ယန်ရှောင်က မတတ်သာဟန်ဖြင့် "စီနီယာတို့... ယန်ရှောင်ရဲ့ ကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ပေးထားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့သည် နင်ရုန်ရုန်၏ ဖခင်နှင့် ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ပေးသူများ ဖြစ်မနေခဲ့ပါက ယန်ရှောင်အနေဖြင့် မိမိ၏ တကယ့်အင်အားကို ထုတ်ပြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ယန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားရမှသာ နင်ဖုန်းကျစ်နှင့် အရိုးတုန့်လော့တို့မှာ အံ့သြမှုများထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

သူက နင်ရုန်ရုန်ကို ကြည့်ကာ "ရုန်ရုန်... မင်း ငါနဲ့ မင်းရဲ့ ဖိုးဖိုးကုကို တကယ်ပဲ အတော်လေး လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ ဒါက မင်းပြောတဲ့ အံ့သြစရာလား... အံ့သြစရာထက် ထိတ်လန့်စရာနဲ့ ပိုတူနေတယ်" ဟု ဆိုသည်။

နင်ရုန်ရုန်မှာမူ နင်ဖုန်းကျစ်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ နှုတ်ခမ်းစူကာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး "မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါတင် မကသေးဘူး။ ဖေဖေတို့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က သမီး ဂိုဏ်းကို ပို့ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးနှစ်မျိုးကို မှတ်မိကြသေးတယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့။ မင်း ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ပို့ပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဆေးလုံးတွေက ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ အလုံးစုံအင်အားကို အဆင့်အသစ်တစ်ခုဆီ တက်လှမ်းစေခဲ့တာ။ အကယ်လို့ ဒီဆေးလုံးနှစ်မျိုးသာ ပိုပြီး ရှိနေမယ်ဆိုရင် ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းဟာ တစ်နေ့မှာ ဒီကုန်းမြေတိုက်ကြီးရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း ပင်လျှင် ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဖေဖေ... အဲဒီ ဆေးလုံးနှစ်မျိုးစလုံးကို အစ်ကိုရှောင်ဆီကနေ ဝယ်ခဲ့တာလို့ သမီးပြောရင်... ဖေဖေ ချက်ချင်းပဲ သမီးကို ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး လွှဲပေးမလား"

နင်ရုန်ရုန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အရိုးတုန့်လော့က သူမကို "ရုန်ရုန်... အဲလိုမျိုး ဟာသ မလုပ်ရဘူးလေ။ မင်း ဖေဖေ့ကို အဲလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် စကားပြောရတာလဲ" ဟု ဆုံးမလိုက်သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်မှာမူ နင်ရုန်ရုန် ပြောလိုက်သော စကား၏ ပထမပိုင်းကြောင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး ဒုတိယပိုင်းကိုမူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ နင်ရုန်ရုန်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ "ရုန်ရုန်... မင်း ပြောချင်တာက မင်း ယူလာခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဆေးလုံးနှစ်မျိုးလုံးကို ဒီလူငယ်လေးဆီကနေ ဝယ်ခဲ့တာလို့ ပြောတာလား" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်တော့သည်။

နင်ရုန်ရုန်သည် အရိုးတုန့်လော့၏ ဆုံးမမှုကို ကြားပြီးနောက် နင်ဖုန်းကျစ်၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော မေးခွန်းကို ကြည့်ကာ "ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ရုန်ရုန်... မင်းပြောတာသာ တကယ်ဆိုရင် ဖေဖေ မင်းကို ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး ချက်ချင်း ပေးအပ်မယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

နင်ဖုန်းကျစ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ နင်ရုန်ရုန်က အရိုးတုန့်လော့ကို ကြည့်ကာ "ဖိုးဖိုးအရိုး... ကြည့်လိုက်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။

အရိုးတုန့်လော့မှာမူ မတတ်သာဟန်ဖြင့် နင်ဖုန်းကျစ်ကို "ဂိုဏ်းချုပ်... မင်း မင်းရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးနေပြီ" ဟု သတိပေးလိုက်ရတော့သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်တစ်ယောက် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားခြင်းအတွက် အပြစ်တင်ရန် မသင့်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဆေးလုံးနှစ်မျိုးမှာ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းအတွက် မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှု ရှိသည်ကို သူက အခြားသူများထက် ပိုမိုနားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နင်ဖုန်းကျစ်သည် ယန်ရှောင်ထံမှ အဖြေတစ်ခု ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နင်ဖုန်းကျစ် မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှောင်က "ဂိုဏ်းချုပ်နင်... ရုန်ရုန်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒီဆေးလုံးနှစ်မျိုးစလုံး သေချာပေါက် ရှိပါတယ်။ အကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်နင်က လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ ဒီဆေးလုံးတွေ ဘယ်လောက်အထိ ရှိလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်။ ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းက အားလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ မင်း ကြိုက်တဲ့ ဈေးနှုန်းကိုသာ တောင်းဆိုလိုက်ပါ... ငါတို့ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းမှာ တခြားအရာ မရှိရင်ရှိမယ် ငွေကတော့ အလျှံပယ် ရှိပါတယ်"