အခန်း ၃၃ ထန်ဆန်းကို အနိုင်ယူခြင်း

ယန်ရှောင်က ညာဘက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ထန်ဆန်းက ဘယ်ဘက်တွင် ရှိနေသည်။ ထန်ဆန်းသည် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း ယန်ရှောင်ကမူ အလွန် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပုံရသည်။

တိုက်ပွဲစသည်နှင့် ထန်ဆန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပထမဦးစွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း ယန်ရှောင်မှာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် နိုးထစေခြင်း မရှိသေးချေ။

သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ ထန်ဆန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည် သို့သော် သူသည် သူ၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ကပ်ပါးကောင် ကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပထမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ ယန်ရှောင်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှောင်ဖွဲ့ထားသောငွေပြာမြက်များကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားအနည်းငယ် စိုက်ထုတ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏အပေါ်ရှိ ငွေပြာမြက် အားလုံးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထန်ဆန်း၏ ပျော့ပျောင်းနူးညံ့လှသော ငွေပြာမြက်များကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်က "မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေကိုပဲ သုံးလိုက်ပါတော့... မဟုတ်ရင် ဒီကစားပွဲက အခုပဲ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထန်ဆန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရသည်။ သူက ငါ့မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေ ရှိမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ငါ သူ့ကို တစ်ခါမှ ထုတ်မပြဖူးပါဘူး

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ" ဟု ထန်ဆန်းက အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီနေ့က ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ငါ မြင်ခဲ့လို့လေ"

ယန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ထန်ဆန်းက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည် တောက်... ငါ အဲဒီနေ့က လူမျက်နှာပင့်ကူဆိုးကို သတ်နေတာကို သူ မြင်သွားခဲ့တာလား

ထန်ဆန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ အမျှော်အမြင်ကြီးစွာ အများကြီး တွေးတောနေလိမ့်မည်ဟု ယန်ရှောင် မသိရှိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သိခဲ့လျှင်လည်း သူသည် ထန်ဆန်းကို သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်မိမည် ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အကယ်၍ ဆိုသည်မှာ မရှိခြင်းပင်။ ယန်ရှောင်သည် ထန်ဆန်းတစ်ယောက် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ် ပျံ့လွင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဒေါသအရှိန်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။

မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်နေရင်းဖြင့် ထန်ဆန်းက စိတ်ပျံ့လွင့်နေရဲသည်လား။ သူက မိမိကိုယ်ကို ဘယ်သူအောက်မေ့နေတာလဲ။ ယန်ရှောင်သည် ထန်ဆန်း၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲကာ ဝှေ့ယမ်း၍ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ထန်ဆန်းတစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားမှန်း သတိပြုမိချိန်တွင်မူ သူသည် လေထဲသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်သည် သာမန်ထက်ထူးကဲသော ခွန်အားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ထန်ဆန်းကို ထားဘိဦး... သာမန် ဝိညာဉ်ဘုရင် တစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရပါက ချက်ချင်း ပြန်ထနိုင်ရန် မလွယ်ကူချေ။

တိုက်ပွဲသည် ဤမျှဖြင့်ပင် ရုတ်ချည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ထန်ဆန်း၏ ဘေးနားသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး "မင်းရဲ့ အင်အားက သနားစရာကောင်းလောက်အောင်ကို အားနည်းလွန်းတယ်။ တိုက်ခိုက်နေရင်းနဲ့တောင် စိတ်ပျံ့လွင့်နေသေးတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် မင်း ပိုပြီး သန်မာလာမှ ငါ့ကိုလာပြီး စိန်ခေါ်ပါ... အခုတော့ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ရုံသက်သက်ပဲ" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်၏ စော်ကားမော်ကား စကားများကို ကြားရသောအခါ ထန်ဆန်းသည် ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မတ်တတ်မရပ်နိုင်ခဲ့ချေ သူသည် ယန်ရှောင်ကို နာကျည်းမုန်းတီးသော အကြည့်များဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့တော့သည်။

ထန်ဆန်း၏ နာကျည်းနေသော အကြည့်များကို ယန်ရှောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယန်ရှောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖလန်းဒါး ဇောက်ဝူကျိနှင့် မဟာဆရာကြီးတို့သည် လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ မဟာဆရာကြီးက ထန်ဆန်း၏ ဘေးနားသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ တွဲထူပေးရင်း "ထန်ဆန်းလေး... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထန်ဆန်းက အားနည်းသော အသံဖြင့် "ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ မကျေနပ်နိုင်ဘူး။ သူ သိုင်းဝိညာဉ်ကိုတောင် မသုံးဘဲနဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်ချက်လေးတောင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ရတာလဲ" ဟု ပြန်ပြောရှာသည်။

မဟာဆရာကြီးသည်လည်း မိမိ၏ အဖိုးတန်တပည့်ဖြစ်သူ ယန်ရှောင်၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ကစားခြင်းခံလိုက်ရသည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည် သို့သော် သူက "ထန်ဆန်းလေး... အားမလျှော့ပါနဲ့။ မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက သူ့ထက် သေချာပေါက် သာလွန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ မင်းဟာ လူသန်းပေါင်းများစွာထဲမှာမှ တစ်ယောက်သာရှိတဲ့ အမြွှာသိုင်းဝိညာဉ် ပိုင်ရှင်ဆိုတာကို မမေ့ပါနဲ့" ဟုသာ နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

မဟာဆရာကြီး၏ စကားများမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိလှသဖြင့် ဘေးနားရှိ ဖလန်းဒါးနှင့် ဇောက်ဝူကျိတို့ကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထန်ဆန်းတွင် အမြွှာသိုင်းဝိညာဉ်၏ အားသာချက်များ ရှိနေသည့်အပြင် သူ၏ ဖခင်မှာလည်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အသက်အငယ်ဆုံးသော တိုက်တန်တုန့်လော့ဖြစ်သည့် ထန်းဟောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်း၏ ဒဏ်ရာများကို မြင်သောအခါ ဖလန်းဒါးက "ရှောင်ကန်း... ထန်ဆန်းကို ကုသမှုခံယူဖို့ အရင်ဆုံး ပြန်ခေါ်သွားလိုက်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။

ဖလန်းဒါး၏ စကားကို ကြားရသဖြင့် မဟာဆရာကြီးသည် ထန်ဆန်းကို အလျင်အမြန်ပင် တွဲခေါ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

မဟာဆရာကြီးနှင့် ထန်ဆန်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဇောက်ဝူကျိက ဖလန်းဒါးကို "ယန်ရှောင်နဲ့ ထန်ဆန်းတို့ဟာ အနာဂတ်မှာ ကမ္ဘာရန်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖလန်းဒါးက ဇောက်ဝူကျိကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်မိသည် ဦးနှောက်မရှိသကဲ့သို့ နေတတ်သော ဤလူကြမ်းကြီးက ယနေ့တွင် အရာရာကို အမြင်စူးရှစွာ သိမြင်နေခြင်းကြောင့် အံ့သြမိခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ရှောင်နှင့် မဟာဆရာကြီးတို့အကြားတွင် ရှိနေသော တင်းမာသည့် အခြေအနေများကို တွေးတောမိကာ သူက မတတ်သာဟန်ဖြင့် "တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် မင်း ထင်နေလား... ယန်ရှောင် ကျူးကျူးချင်းနဲ့ နင်ရုန်ရုန် ဆိုတဲ့ အဲဒီ လူထူးဆန်းလေး သုံးယောက်ကို ငါက ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့။ ဒါက သူတို့ကြားက တင်းမာမှုတွေကို လျှော့ချပေးဖို့အတွက်ပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ထန်ဆန်းနဲ့ ယန်ရှောင်တို့ တကယ်ပဲ ကမ္ဘာရန်တွေ ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်း ဘယ်ဘက်က ရပ်တည်မှာလဲ"

"သေချာတာပေါ့... ငါက ရှောင်ကန်းဘက်ကပဲ ရပ်တည်မှာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက် ညီအစ်ကိုပဲဥစ္စာ"

ဖလန်းဒါး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဇောက်ဝူကျိ မအံ့သြမိချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ရှောင်သည် ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီတွင် ခြောက်လမျှသာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ပြီး ကျောင်းအပေါ်၌ ထူးထူးခြားခြား သံယောဇဉ် အချိတ်အဆက် ကြီးကြီးမားမား ရှိမနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်သည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်  အဲဒီ လူအိုကြီး သုံးယောက် ပွဲကြည့်နေတာ ကြာလှပြီ... သူတို့ ဘာတွေ တွေးနေကြလဲ မသိဘူး

မဟာဆရာကြီးသည်လည်း ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲ၌ အကြာကြီး တွေးတောမနေတော့ချေ။

ယန်ရှောင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စနစ်ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ သွင်းလိုက်ပြီး ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

[ပိုင်ရှင် - ယန်ရှောင်]

[ဝိညာဉ် - နဂါးဖြူဟိန်းသံ]

[ဝိညာဉ်စွမ်းအား - အဆင့် ၅၅]

[ဝိညာဉ်ကွင်းပုံစံ - အဝါ ခရမ်း အနက် အနက်]

[ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝိညာဉ်အရိုး - နှစ်တစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ နူးညံ့သောအရိုးရှိသော မြှူဆွယ်ယုန်၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်အရိုး၊ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ၏ ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုး၊ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ကောင်းကင်ပြာနဂါးနွားသိုး၏ ညာဘက်လက်မောင်း ဝိညာဉ်အရိုး]

[ကျင့်ကြံခြင်းပစ်မှတ် - ကျူးကျူးချင်း၊ နင်ရုန်ရုန်]

မိမိတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဆေးလုံးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အမြောက်အမြား ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် မိမိ၏ ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေး ငါးကြိမ်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"စနစ်... ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် အသုံးပြုမယ်"

[ဒေါင်... ပိုင်ရှင်သည် ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေး ၄ ကြိမ် ကျန်ရှိပါသေးသည်]

မိမိ၏ ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော ကတ်ပြား လေးချပ်ကို ကြည့်ပြီး သူသည် စတုတ္ထမြောက် ကတ်ပြားကို ချက်ချင်း နှိပ်လိုက်သည်။ ဒါက သူ၏ မပြောင်းလဲသော အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်ကတ်ပြား ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သူသည် အမြဲတမ်း စတုတ္ထမြောက် ကတ်ပြားကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်... သင်သည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ ရရှိခဲ့ပါသည်]

ယန်ရှောင်သည် အခြား ကတ်ပြား သုံးချပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၅၀,၀၀၀ နှင့် စနစ်ဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ တို့ ဖြစ်နေကြသည်။

တကယ်ကြီးလား။ စနစ်ဒင်္ဂါးတွေ ထွက်မလာတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီးတော့ အခု ထွက်လာတာက အဆိုးဆုံးတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်ပေါ့

ယန်ရှောင် တွေဝေသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ပထမဦးဆုံးသော ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေးမှာ မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့ရသော စနစ်ဒင်္ဂါးကို ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက အနည်းဆုံးပမာဏ ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ရှောင်သည် ကတ်လှန်ခွင့်ကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒီညတွင် ကတ်ကောင်းကောင်းတစ်ခု မရနိုင်တော့ဘူးဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

"စနစ်... ဆက်လုပ်မယ်"

သူ့ရှေ့တွင် ကတ်ပြား လေးချပ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှောင်သည် တွေဝေမနေဘဲ စတုတ္ထမြောက် ကတ်ပြားကို ထပ်မံညွှန်ပြလိုက်သည်။

[ဒေါင်... ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်... သင်သည် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ လေလိုက်ဝံပုလွေ၏ ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုး ကို ရရှိခဲ့ပါသည်]

ဝါး... စနစ်က ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ့်ကို ရက်ရောလှချေလား နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုကို တကယ်ကြီး ပေးတယ်ပေါ့

အခြား ကတ်ပြား သုံးချပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ တိုက်တန်းနွားသိုးမျောက်ဝံကြီး၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းအရိုး၊ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ မီဒူဆာဦးခေါင်းခွံအရိုး နှင့် နှစ်ထောင်ချီသက်တမ်းရှိ ဝံပုလွေမျောက်ဝံ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းအရိုးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ရရှိလာသော ဆုလာဘ်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်သည် လေလိုက်ဝံပုလွေ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဤညာဘက်ခြေထောက်အရိုးသည် ပိုင်ရှင်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး လေလိုက်သူ ဟူသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပေးအပ်နိုင်သည်။ ဤဝိညာဉ်အရိုး၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည် ကျူးကျူးချင်းအတွက် အလွန် ကိုက်ညီမှုရှိလှသည် ထို့အပြင် ယန်ရှောင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ၏ ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်သည် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေ၍ ဤလေလိုက်ဝံပုလွေ၏ ညာဘက်ခြေထောက် ဝိညာဉ်အရိုးကို ကျူးကျူးချင်းအား ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ၎င်းက ကျူးကျူးချင်း၏ အင်အားကိုလည်း ပိုမို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယန်ရှောင်သည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်ကို ဆက်လက်အသုံးပြုခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စနစ်သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ရက်စက်မြဲ ရက်စက်နေခဲ့သည်။ တတိယအကြိမ်တွင် ယန်ရှောင်ကို ဝိညာဉ်တက်လှမ်းဆေးလုံး ၁၀ လုံး ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စတုတ္ထအကြိမ်တွင် နက်ရှိုင်းသောရေဆေးလုံး ၁၀ လုံး ပေးအပ်ခဲ့ကာ ပဉ္စမအကြိမ်တွင်မူ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသော အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်မှ ရရှိလာသည့်အရာများကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်တစ်ယောက် စနစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

စနစ်အပေါ် ထားရှိခဲ့သော ယန်ရှောင်၏ အစောပိုင်းက ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုလဲသွားခဲ့ရပြီး သူသည် လေးလံသော စိတ်နှလုံးဖြင့်ပင် ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်းနှင့် နင်ရုန်ရုန်တို့ကို မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်နည်း ဟူသောအချက်ကို စတင်တွေးတောမိတော့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ထိုအရာများကို တွေးတောရင်းဖြင့်ပင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်းနှင့် နင်ရုန်ရုန်တို့ကို အကယ်ဒမီ၏ ဘေးနားရှိ တောအုပ်ငယ်လေးအတွင်းသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်ဆိုရင် ငါတို့ ရှရက်ခ်အကယ်ဒမီကနေ ထွက်ခွာကြတော့မယ်။ မင်းတို့ ဘယ်ကို သွားချင်ကြလဲ"

ယန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျူးကျူးချင်းမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် လော့ရှန်းအင်ပါယာသို့ ပြန်သွား၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ အခြားနေရာများကိုလည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှအတွင်း ယန်ရှောင်၏ မေးခွန်းကို မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမှန်း သူမ မသိရှိခဲ့ပါ။

ထိုစဉ် နင်ရုန်ရုန်က ဝင်ရောက်အကြံပြုလိုက်သည်"ကောင်းကင်မြို့ကို သွားကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ ဒါဟာ ငါ့အတွက်လည်း အိမ်ပြန်ပြီး အဖေ့ကို သွားတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်တာပေါ့"

ယန်ရှောင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းကင်မြို့သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ထို့အပြင် လမ်းကြုံလျှင် နင်ရုန်ရုန်၏ ဖခင်နှင့်လည်း စီးပွားရေးကိစ္စအချို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးလိုက်တော့သည်။