အခန်း ၂၇ အားနည်းချက်နှင့် လိုအပ်ချက်များ

ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယန်ရှောင်က ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်၍ "မင်း ကြောက်နေလား။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲမှာ တစ်လကြာအောင် အချိန်ကုန်ဆုံးရမှာ ဖြစ်တယ်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မကြောက်ပါဘူး။" ကျူးကျူးချင်း၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး "မကြောက်ပါနဲ့... ငါ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေပေးမှာပါ။" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှနေ၍ "ဒီလူက သူကိုယ်တိုင်လည်း မကြောက်ဘူးလို့ ပြောသေးတယ် ပြီးတော့မှ အဲဒီလိုမျိုး လာပြောနေပြန်တယ်။ တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့လူပဲ။" ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

ယန်ရှောင်ကမူ ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျူးကျူးချင်းကို "သွားကြစို့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့ရာ ကျူးကျူးချင်းကလည်း ယန်ရှောင်၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိပြီး သူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးကျူးချင်းသည် သွားကိုကြိတ်လျက် လိုက်မီရန်အတွက် သူမ၏ အရှိန်ကိုလည်း မြှင့်တင်လိုက်ရတော့သည်။

ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယန်ရှောင်က ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် ကျူးကျူးချင်းသည် နောက်မှနေ၍ ယန်ရှောင်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာဖြစ်လို့ ရပ်လိုက်တာလဲ။" ကျူးကျူးချင်းက အမောတကောဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်သည် အသက်ရှူမြန်နေသော ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ငါက ငါ့ရဲ့ အရှိန်အပြည့်ရဲ့ တစ်ဝက်ကိုတောင် မသုံးရသေးဘူး မင်း လိုက်မမီတော့တာကို မြင်လို့ ငါ ရပ်ပေးလိုက်တာ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဒီယုတ်မာတဲ့ လူဆိုးကတော့ ဟန်ကိုယ်ဖို့ လုပ်ပြန်ပြီ။ သူ တစ်ရက်လောက် ကြွားလုံးမထုတ်ရရင် သေသွားမှာမို့လို့လား။

ယန်ရှောင်သည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေသော ကျူးကျူးချင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ချွေးများသည် သူမ၏ အဝတ်အစားများတွင် ကပ်ညှိနေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အလှတရားကို အထင်အရှား ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။ သိစိတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့်ပင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ပူလောင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းရန်အတွက် ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

အနည်းဆုံး ထောင်ဒဏ် သုံးနှစ်ကနေ အများဆုံး သေဒဏ်အထိပဲ... ငါတော့ မခံစားနိုင်တော့ဘူး။

သူသည် ခေါင်းကို ဘေးဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး "ငါတို့ ဒီနေရာမှာပဲ စခန်းချကြရအောင်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုနေရာ၏ ဘေးနားတွင် စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းမှာလည်း တော်တော်လေး ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိပေသည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုနေရာ၌ပင် သူတို့၏ ရဲတဲများကို စတင်ဆောက်လုပ်လိုက်ကြသည်။ အသီးသီး ရဲတဲများ ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားသောအခါ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကို မည်သို့ စတင်ရမည်နည်းဟူ၍ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြတော့သည်။

"ငါတို့ ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲအချို့ကို ရှာဖွေကြမယ်။ မင်းက တိုက်ခိုက်... ငါကတော့ မင်းရဲ့ ဘေးနားကနေ စောင့်ကြည့်ပြီး ပံ့ပိုးပေးမယ်။"

ယန်ရှောင်က ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်၍ ပြောဆိုလိုက်ရာ ကျူးကျူးချင်းက ယန်ရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ဒါဆို မင်းကကော..." ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ငါ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ မရှိဘူး ဒါကြောင့် လောလောဆယ် မင်းအတွက်ပဲ ငါ အကာအကွယ်ပေးထားမယ်။ မင်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲဆေးလုံးတွေကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲထားခဲ့တယ် မင်းရဲ့ အဆင့်က လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့ပေမဲ့ လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းနောက်ကို မလိုက်နိုင်သေးဘူး။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အင်အားတွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ ဒါမှသာ မင်းရဲ့ အုတ်မြစ်က ခိုင်မာလာပြီး ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကလည်း ပိုပြီး မြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်။"

ယန်ရှောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျူးကျူးချင်း၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ နွေးထွေးမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး ယန်ရှောင်အပေါ်တွင် ပိုမို၍ ကြည်ညိုမြတ်နိုးစိတ်များ တိုးပွားလာခဲ့ကာ သူမ ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။

ပြောပြီးနောက်တွင် ယန်ရှောင်သည် တွေဝေငေးမောနေသော ကျူးကျူးချင်းကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချောင်းတစ်ချက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဟန့်လိုက်ပြီး "အဆင်ပြေရဲ့လား။" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... သွားကြစို့။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ထ၍ ယန်ရှောင်နှင့်အတူ တောအုပ်အတွင်း၌ စတင်ရှာဖွေခဲ့ကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် သုံးထောင်သက်တမ်းရှိသော ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များသည် ယန်ရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်  ၎င်းသည် အရွယ်အစား အလွန်ကြီးမားပြီး ဖြူစင်သော အရောင်ရှိကာ သွေးဆာတတ်သော သဘာဝ ရှိသည်။ ၎င်း၏ အမြီးကို မြီးညှောင့်ရိုး ကိုးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အမြီးဖျားတွင် မီးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေသော ချိတ်ကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားရှိသည်။

ယန်ရှောင်က ကျူးကျူးချင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "အဲဒါ သူပဲ... သွားတော့ ငါ ဘေးကနေ ပံ့ပိုးပေးမယ်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်၏ အသံကို ကြားသည်နှင့် ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်၏ ဘေးနားမှနေ၍ ချက်ချင်းပင် ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးနှင့် တိုက်ပွဲ စတင်ဆင်နွှဲတော့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ကွင်းပြင်အတွင်း၌ ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော ကျူးကျူးချင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကိုလည်း သတိထားကြည့်ရှုကာ ကျူးကျူးချင်းနှင့် သားရဲကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးကို လှည့်ပတ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကိုမူ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ယန်ရှောင်သည် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်ခုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ တွန့်ကွေးလာခဲ့သည်။ ကျူးကျူးချင်း၏ အရှိန်မှာတိုက်စစ်စနစ် ဝိညာဉ်ဆရာသခင် တစ်ယောက်ထံမှ မျှော်လင့်နိုင်သော အရှိန်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ တိုက်စစ်စွမ်းအားနှင့် အခြေအနေအကဲဖြတ်မှုအပိုင်းတွင် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်၏ တိုးညှင်းသော ရေရွတ်သံ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ကျူးကျူးချင်းသည် နောက်ဆုံး၌ ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီး၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး ငရဲခေါင်းဖြတ်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကမ္ဘာမြေကင်းမြီးကောက်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

မြက်ခင်းပြင်ထက်တွင် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်၏ ဘေးနားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယန်ရှောင်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျူးကျူးချင်းကို ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ အားနည်းချက်တွေက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိလား။" ယန်ရှောင်၏ လေးနက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အဆင့် ၃၅ ရှိသော ဝိညာဉ်အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သုံးထောင်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို နာရီဝက်အတွင်း အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ရေတွက်မရနိုင်သော အဆင့် ၃၅ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အောင်မြင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အဘယ်အရာ လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသနည်း။ ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက်တွင်လည်း သူမ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှာမတွေ့သဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းကာ "မသိပါဘူး။" ဟု ပြန်လည်ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိပုံမရသော ကျူးကျူးချင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ စကားဆိုလိုက်ရတော့သည်  "မင်းမှာ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ မှောင်မိုက်ရွှေရောင်ကြောက်မက်ဖွယ်လက်သည်းဝက်ဝံရဲ့ ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုး ရှိနေတာတောင် အဲဒါကို ဘယ်လိုမျိုး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသုံးချရမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ မင်းရဲ့ အရှိန်က မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းအတွက် တော်တော်လေး မြန်ဆန်နေပြီ ဆိုပေမဲ့လည်း မင်းရဲ့ အခြေအနေအကဲဖြတ်မှုနဲ့ တိုက်စစ်စွမ်းအားကတော့ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းအတွက် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မရောက်ရှိသေးဘူး။"

ကျူးကျူးချင်း ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရှောင်၏ စကားကို မချေပနိုင်တော့သဖြင့် သူမက အားနာစွာဖြင့်သာ "တောင်းပန်ပါတယ်... အနာဂတ်မှာ ငါ ပိုပြီးတော့ သတိထားပါ့မယ်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ အကယ်၍ မင်းက မင်းထက် အဘက်ဘက်ကနေ လုံးဝ သာလွန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေရတာဆိုရင် သူက မင်းကို တောင်းပန်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးပါ့မလား။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ မင်းကို ဘက်စုံအထူးလေ့ကျင့်ရေးတွေ ပေးတော့မယ်။ မင်း ငါ့ရဲ့ စံနှုန်းတွေကို ပြည့်မီတဲ့အချိန်ကျမှသာ ငါတို့ ပြန်ကြမယ်။"

ယန်ရှောင်၏ တည်ကြည်လေးနက်လှသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ ကျူးကျူးချင်းသည် သူမ၏ ခေါင်းကိုသာ ပိုမို၍ စိုက်ချထားလိုက်မိတော့သည်။

ကျူးကျူးချင်း ခေါင်းငုံ့ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယန်ရှောင်က ထပ်မံ၍ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ သူမကို တောအုပ်၏ အခြားတစ်ဖက်ဆီသို့သာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် နှစ်ထောင်ငါးရာသက်တမ်းရှိသော မီးလျှံသစ်ကျားတစ်ကောင်သည် ထိုနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ရှောင် တစ်စုံတစ်ခု မပြောရသေးခင်မှာပင် ကျူးကျူးချင်းသည် ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီး မီးလျှံသစ်ကျားနှင့် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့တော့သည်။

မီးလျှံသစ်ကျားနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်၏ လမ်းညွှန်မှုများနှင့် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အားနည်းချက်များကို ပြန်လည်တွေးတောလျက် မီးလျှံသစ်ကျား၏ ကာကွယ်ရေးအပိုင်းမှ အခွင့်အလမ်းကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် မီးလျှံသစ်ကျား သူမကို ခုန်အုပ်လာချိန်၌ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းရှိ ဟာကွက်ကို ကျူးကျူးချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး ငရဲခေါင်းဖြတ်ခြင်း ဖြင့် မီးလျှံသစ်ကျားကို ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ မီးလျှံသစ်ကျား၏ အလောင်းမှ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျူးကျူးချင်းကမူ ၎င်း၏ ဘေးနားတွင် မောပန်းစွာဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။

မီးလျှံသစ်ကျားကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်းသည် အသက်ကို ခေတ္တမျှ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မြင့်မားသော သစ်ပင်ထက်တွင် ရပ်နေသော ယန်ရှောင်၏ ဘေးနားသို့ အလျင်အမြန် ခုန်တက်လာခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်း နှစ်နာရီ ဆက်တိုက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား အသုံးပြုထားခဲ့သည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သူမကို စခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စခန်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယန်ရှောင်သည် သူမကို ဝိညာဉ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေးအပ်လိုက်ပြီး "ဒါကို စားပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် ယန်ရှောင်၏ လက်ထဲမှ ဆေးလုံးကို မည်သည့်တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ လှမ်းယူကာ မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ အသက်ရှူခြင်း ဆယ်ကြိမ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ယန်ရှောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "သွားကြစို့... ဆက်လုပ်ကြရအောင်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်း ထပ်မံပြေးထွက်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရှောင်က အလျင်အမြန်ပင် "ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က ငါ့ကို တစ်ဝက်လောက်ပဲ စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်တယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း အစကနေ ပြန်စရမယ်။ ဒီနေ့တော့ မင်း ဘယ်နေရာတွေမှာ လိုအပ်ချက် ရှိနေလဲဆိုတာကို သေချာစဉ်းစားပါ။ ငါ ညဘက် ကင်းစောင့်ပေးထားမှာမို့လို့ မင်း စိတ်အေးလက်အေး အနားယူနိုင်တယ် မင်းကတော့ နေ့ဘက် ကင်းစောင့်ပေးရမယ်။" ဟု မှာကြားလိုက်တော့သည်။