အခန်း ၁၇ အဆင့် ၅၀
ကျူးကျူးချင်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
"လိမ္မာတယ်" ယန်ရှောင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။
ဤအချိန်တွင် ထန်းဆန်းသည် ဝိညာဉ်အရိုးကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီးစီး၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျောပြင်မှ ပင့်ကူခြေထောက် ရှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ချောင်းချင်းစီမှာ ထက်မြက်ကာ သွယ်လျလျဖြင့် သန်မာလှသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ထန်းဆန်း၏ အဝတ်အစားများသည် ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် စုတ်ပြဲသွားခဲ့ရသဖြင့် သူသည် လုံးဝ ဗလာကျင်းဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။
ယန်ရှောင်သည် ဗလာကျင်းနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်လိုသော အလေ့အထ မရှိသဖြင့် သူလည်း သူ၏ ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲထားလိုက်သည်။
ဇောက်ဝူကျိ၏ ယခုအချိန်တွင် ခံစားချက်မှာ ငရဲဘုံမှသည် တိမ်တိုက်များဆီသို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းသွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နာရီပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပူဆွေးသောကရောက်ရခြင်းနှင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ရခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် ဇောက်ဝူကျိ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ပြောလိုက်သည် "ကောင်းပြီ... ထန်းဆန်း အရင်ဆုံး အဝတ်အစား ဝတ်လိုက်ဦး။ ငါတို့ အခုပဲ ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးကနေ ထွက်ကြမယ်။ ငါ တကယ်ပဲ ကြောက်လန့်နေခဲ့ရတာ ဒီနေရာမှာ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် ဆက်ပြီး မနေချင်တော့ဘူး။"
ထန်းဆန်းသည် ထိုအခါမှ မိမိသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဗလာကျင်းလျက် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ရှောင်ဝူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောဆိုနေခဲ့မိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ဘဝနှစ်ခုစာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူ ဖြစ်သော်လည်း မအောင့်နိုင်ဘဲ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။
မကြာမီ ထန်းဆန်း အဝတ်အစား လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ဇောက်ဝူကျိ၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ ထိုအုပ်စုသည် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီး၏ ပြင်ပနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ဇောက်ဝူကျိသည် အလွန်အမင်း စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည် အကယ်၍ ဤ လူထူးဆန်းလေးများထဲမှ တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ခန့်သာ ကျောင်းတော်သို့ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ပါက သူလည်း ပြန်သွားစရာ လိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထန်းဆန်းတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ထန်ဟောက်က ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်အရေးယူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ နင်ရုန်းရုန်းတွင် ဒုက္ခကြုံတွေ့ရပါက ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ဂိုဏ်း က လာရောက်လိမ့်မည်။ ရှောင်ဝူ၏ ကိစ္စမှာလည်း ထန်းဆန်းနှင့် ဆင်တူလှသည်။ တိုက်မုပိုင်နှင့် ကျူးကျူးချင်းတို့မှာမူ အသီးသီး ကြယ်တာရာလူအိုအင်ပါယာ၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်နှင့် နယ်စားမင်းအိမ်တော်တို့မှ ဖြစ်ကြသည်။ မာဟုန်ကျွင်းနှင့် အော်စကာတို့မှာမူ ဖလန်းဒါး၏ အသည်းစွဲကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြရာ အကယ်၍ သူတို့ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ပါက ဖလန်းဒါးသည် မိမိနှင့် အသက်သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည်။
ဒါတွေအားလုံးက ဘိုးဘေးတွေချည်းပဲမဟုတ်ပါလား။
အရုဏ်ဦးကျိုးစပြုချိန်တွင် ထိုအုပ်စုသည် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး သူတို့ တစ်ညတာ တည်းခိုခဲ့ဖူးသော ဆိုင်ငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တိုက်မုပိုင်နှင့် ယန်ရှောင်တို့အကြားမှာမူ ခြွင်းချက် ဖြစ်သည်။
ယန်ရှောင်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဟင်းလျာအမြောက်အမြားကို မှာယူလိုက်ရာ လူတိုင်း အငမ်းမရ စားသောက်ခဲ့ကြသည်။
တစ်နေ့တာကုန်ဆုံးချိန်တွင် သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းအရ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရုံသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရလည်း ကုန်ခမ်းနေခဲ့ကြရသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်မဟုတ်ပါလား။
မွန်းလွဲစာ စားသောက်ပြီးနောက် ဇောက်ဝူကျိသည် ဤနေရာတွင် တစ်ရက်ခန့် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆွဲယူကာ အခန်းများဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း မိမိ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်သည် ခွန်အားဗလများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျူးကျူးချင်းသည် ဝိညာဉ်အကြီးအကဲအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖွင့်လှစ်ရန် လက်ဆောင်ထုတ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယန်ရှောင်သည် စိတ်ထဲမှ တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည် "လက်ဆောင်ထုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါ။"
"ဒုန်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... သင်သည် အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ၏ ညာဘက်ခြေထောက်အရိုး တစ်ခုကို ရရှိပါသည်။"
"ဒုန်း... ပိုင်ရှင်၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ သက်တမ်းကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ တိုးမြှင့်ပေးခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။"
"ဒုန်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... သင်သည် စနစ်အရောင်းဆိုင်ရှိ မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမဆို ၅၀% လျှော့စျေးဖြင့် ဝယ်ယူခွင့်ရမည့် ကူပွန်တစ်ခုကို ရရှိပါသည်။"
"အမလေး ဘုရားရေ... အမလေး ဘုရားရေ... ဒီဆုလာဘ်ကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ။" ယန်ရှောင်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကျူးကျူးချင်း ဝိညာဉ်အကြီးအကဲအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခြင်းက ဤမျှအထိ ရက်ရောသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိစေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။
အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခုမှာ စနစ်အရောင်းဆိုင်တွင်ပင် စနစ်ဒင်္ဂါး တစ်သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိပေသည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်းမှာ တုန့်လော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ပစ္စည်းမဆို ၅၀% လျှော့စျေးရမည့် ကူပွန်မှာမူ စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀၀,၀၀၀ အထိ သက်သာစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ယန်ရှောင်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး အခြားသော ရှရက်ခ်ကျောင်းသားများမှာ ယခုအချိန်တွင် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ၌ နစ်မြောနေကြမည်ဖြစ်သော်လည်း မိမိတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကျင့်ကြံခြင်း၌ ကြိုးစားအားထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမျိုးဖြင့် အောင်မြင်မှုမရရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ စောစော သို့မဟုတ် နောက်ကျသည်ဖြစ်စေ သူသည် အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
သူသည် အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ၏ ဝိညာဉ်အရိုးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး တစ်နေ့တာလုံးကို ၎င်းအား ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ခြင်း၌ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
အချိန်သည် ရေစီးရေလာကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အရိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီးစီးသွားသည့် အချိန်၌ပင် ယန်ရှောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ယန်ရှောင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်ပြကွက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ရှင် - ယန်ရှောင်
ဝိညာဉ် - နဂါးဖြူဟိန်းသံ
ဝိညာဉ်စွမ်းအား - အဆင့် ၅၀
ဝိညာဉ်ကွင်း အချိုးအစား - အဝါ အဝါ ခရမ်း အနက်။
ပိုင်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်အရိုး - အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ နူးညံ့သောအရိုးရှိသော စွဲမက်ဖွယ်ယုန်၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်အရိုး၊ အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ၏ ဝိညာဉ်အရိုး။
ကျင့်ကြံခြင်း ပစ်မှတ် - ကျူးကျူးချင်း။
"ငါ အဆင့် ၅၀ ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီလား။" ယန်ရှောင် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ သူ စနစ်ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ လခွဲခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ၄၄ မှ ၅၀ သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။
ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာတင် တိုက်တန်တုန့်လော့ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။ အမှန်ပဲလား။
ယန်ရှောင်သည် သူ၏ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ပေ။ ငါ မကြာခင်မှာတင် အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မှာလား။
ယန်ရှောင် အခန်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့ချိန်တွင် ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးစီးနေကြပြီဖြစ်ကာ ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဇောက်ဝူကျိကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည် "ဆရာဇောက်... ကျွန်တော် ဆရာတို့နဲ့အတူ ကျောင်းတော်ကို ပြန်မလိုက်နိုင်သေးဘူး။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း ကျောင်းထွက်ချင်တယ်လို့ ပြောတာလား" ဇောက်ဝူကျိက နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် နင်ရုန်းရုန်းနဲ့ ကုန်သွယ်မှုလုပ်ဖို့ ကတိပေးထားလို့ပါ။ ကျွန်တော် ကုန်ပစ္စည်းအချို့ သွားရောက်ယူဆောင်ရမှာဖြစ်ပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး မယူပါဘူး မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်" ယန်ရှောင်က လိမ်ညာလိုက်သည်။
"အတိအကျပြောရရင် ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ။"
"ငါးရက်အတွင်းပါ ဆရာဇောက်... ဆရာက ကျွန်တော် ထွက်ပြေးမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။ အဲဒီလို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျူးချင်း ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေသရွေ့ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို မောင်းထုတ်ရင်တောင် ကျွန်တော် ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ရှောင်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း စောစောသွားပြီး စောစောပြန်လာခဲ့တော့" ဇောက်ဝူကျိက ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။"
ထို့နောက် ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်းထံသို့ ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး သူမအတွက် စနစ်အရောင်းဆိုင်မှ သွေးသန့်စင်ဆေးလုံး ငါးလုံးကို ဝယ်ယူပေးခဲ့သည်။
"ဒါက သွေးသန့်စင်ဆေးလုံး ဖြစ်တယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် တစ်ရက်ကို တစ်လုံး သောက်သုံးပါ ဒါပေမဲ့ နာကျင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ ဒါကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" ယန်ရှောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒီဆေးလုံးတစ်လုံးကို စျေးနှုန်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ကျူးကျူးချင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဒါက လျှို့ဝှက်ရေစင်ဆေးလုံးနဲ့ စျေးနှုန်းချင်း အတူတူပါပဲ စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းကြောင့် ငါ ဆင်းရဲမသွားပါဘူး" ယန်ရှောင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။"
"ငါ ရက်ပိုင်းလောက် အပြင်သွားဦးမယ်။ လိမ္မာစမ်းပါ... ကျောင်းတော်မှာ ငါ့ကို စောင့်နေနော်" ယန်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ" ကျူးကျူးချင်းက ယန်ရှောင်ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"မင်း ငါ ဘယ်သွားမလဲဆိုတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူးလား။"
"ရှင် ဘယ်သွားမလို့လဲ" ကျူးကျူးချင်းက မေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ငါ မင်းကို လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခု ပြောပြမယ်... ငါ အဆင့် ၅၀ ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရှာဖွေဖို့ သွားမလို့" ယန်ရှောင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျူးကျူးချင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည် သူမသည် ဤ အသက်တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးက ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်တော့မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အခြားသူများအားလုံးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်း ဝိညာဉ်သားရဲကို ရှာဖွေဖို့ ဆရာဇောက်တို့ရဲ့ အကူအညီ မလိုဘူးလား" ကျူးကျူးချင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး... ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။"
ယန်ရှောင်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် "ဩော်... ဟုတ်သားပဲ ဒါကို ယူထားလိုက်ဦး။ ကျောင်းတော်ကို ပြန်ရောက်ရင် တိတ်တိတ်လေး ဖွင့်ကြည့်ပါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့။"
သူသည် ကျူးကျူးချင်း၏ လက်ထဲသို့ လက်စွပ်တစ်ကွင်း ကမ်းပေးလိုက်သည် ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက မိမိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသော ဝိညာဉ်သခင် ငါးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်၏ သိုလှောင်မှု ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
"၎င်းရဲ့ အထဲမှာ ဘာရှိလဲ။"
"ပြန်ရောက်ရင် မင်းဘာသာမင်း ကြည့်လိုက်တော့။ အဲဒါ မင်းအတွက်ပဲ ငါ ဒါကို မလိုအပ်ဘူး။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်း၏ နားနားသို့ ကပ်လျက် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် "ကျောင်းတော်မှာ လိမ္မာအောင် နေနော်။"
ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်းထံမှ မျက်စောင်းတစ်ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ခဲ့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့် ၅၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ယန်ရှောင်အနေဖြင့် အနည်းဆုံး အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်ခန့်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း ဆေးလုံးများ၏ အာဟာရဖြစ်စေမှုနှင့် ဝိညာဉ်အရိုး နှစ်ခုတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ယန်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းသတ္တိများမှာ အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အင်အားမှာ ဇောက်ဝူကျိထက် မနိမ့်ပါးတော့ကြောင်း ခန့်မှန်းရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ သုံးကောင်ကို သေချာပေါက် စီစဉ်ရမည် ဖြစ်သည်။