အခန်း ၁၁ ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ်

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်း ဒီကို စရောက်တုန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၂၇ ပဲ ရှိသေးတာလေ။" ဇောက်ဝူကျိသည် သေချာပေါက်ပင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ သူက ဆက်ပြောသည် "သုံးရက်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးဆင့်အထိ မြင့်တက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်မှာလဲ။"

လူတိုင်း ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည် အခြားကျောင်းသားတစ်ဦးလည်း အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိရန် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်နေသော ထန်ဆန်း သို့မဟုတ် ရှောင်ဝူ မဟုတ်ဘဲ ယခင်က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နောက်ကျကျန်နေခဲ့သော ကျူးကျူးချင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ကျူးချင်း... ဒါ တကယ်ပဲလား။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားတာလဲ။" ရှောင်ဝူလည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ဖန်လုံအိမ်လုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျူးကျူးချင်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ကျူးကျူးချင်းသည် ဖန်လုံအိမ်လုံးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ယန်ရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဖန်လုံအိမ်လုံးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဖန်လုံအိမ်လုံးသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဆင်းလာမှုနှင့်အတူ ဖန်လုံအိမ်လုံးပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများမှာ ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာခဲ့ကာ အဆင့်သုံးဆယ်တွင် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။" ဇောက်ဝူကျိသည် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးကို သုံးရက်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးဆင့်အထိ မြင့်တက်စေနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းကို အလွန်စူးစမ်းလိုနေခဲ့သည်။

ကျူးကျူးချင်းက စကားမဆိုဘဲ ယန်ရှောင်ကိုသာ ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ယန်ရှောင်၏ သဘောထားကို တောင်းခံနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ယန်ရှောင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည် "ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော် ပြောပြလို့ရပါတယ်။"

"ယန်ရှောင်က ကျွန်မကို နတ်ဆေးလုံး သုံးလုံး ပေးခဲ့ပါတယ် အဲဒါတွေကို သောက်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာပါ" ကျူးကျူးချင်း၏ အကြည့်မှာ ဇောက်ဝူကျိထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများတွင် ရေခဲတောင်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူမသည် ယန်ရှောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ အေးစက်မှုများ ကွယ်ပျောက်သွားပုံရသည်။

"ဘာနတ်ဆေးလုံးလဲ။ အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။" ဇောက်ဝူကျိက အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် နင်ရုန်းရုန်းသည် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "ယန်ရှောင်... ကျူးချင်း ပြောတဲ့ နတ်ဆေးလုံးဆိုတာ ရှင် ပြီးခဲ့တဲ့ ညဦးပိုင်းတုန်းက ကျွန်မကို ရောင်းမယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ အရာလား။"

ယန်ရှောင် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ နင်ရုန်းရုန်းသည် ချက်ချင်းပင် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည် "ရှင့်မှာ အဲဒါမျိုး ဘယ်နှလုံး ကျန်သေးလဲ။ ကျွန်မ အားလုံး ယူမယ်။"

"ပစ္စည်းရောက်မှ ငွေချေရမယ် ကျွန်တော်က လက်ငင်းငွေပဲ လက်ခံတယ်" ယန်ရှောင်က ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်သည် ပြီးခဲ့သည့် ညက နင်ရုန်းရုန်း၏ အထင်သေးမှုများကြောင့် သူမနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ရန် သူ နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။ အဆုံးစွန်၌ တောက်ပသော ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိက္ခာဆိုသည်မှာ ဘာတန်ဖိုးရှိသနည်း။

နင်ရုန်းရုန်းသည် ယန်ရှောင်က အဘယ်ကြောင့် လက်ငင်းငွေသားကိုသာ လက်ခံရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်သော်လည်း သူမက ပြောလိုက်သည် "ကျွန်မဆီမှာ အခုလောလောဆယ် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းပဲ ပါသေးတယ်။ ဒီလိုလုပ်လေ ဒီရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကို စရန်ငွေအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ ကျွန်မကို နတ်ဆေးလုံး ငါးလုံး အရင်ပေးပါ ဒီခရီးစဉ် ပြီးသွားတာနဲ့ ကျွန်မ သောတိုမြို့ ဘဏ်ကိုသွားပြီး ကျန်တဲ့ ရွှေဒင်္ဂါး လေးသောင်းကို ထုတ်ပြီး ရှင့်ကို ပေးချေပါ့မယ်။"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ယန်ရှောင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် နင်ရုန်းရုန်း၏ အစီအစဉ်ကို သဘာဝကျစွာပင် နားလည်ပါသည် သူမသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ထိုနတ်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီး ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်တွင် အဆင့် ၃၀ သို့ စတုတ္ထမြောက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်လာရန် ဖြစ်သည်။

ဖလန်းဒါးက နင်ရုန်းရုန်းသည် ဤနေရာတွင် အဆိုးဆုံးလူ ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသဖြင့် သူမအနေဖြင့် အခြားသူများထက် အရင် အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမှာ ဖလန်းဒါး၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း နင်ရုန်းရုန်း၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကြောင့် မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည် အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမနှင့်အတူ ရွှေဒင်္ဂါး သောင်းချီ၍ သယ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

အမှန်စင်စစ် ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ကျောင်းတော်သည် တုန့်လော့ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတွင် အချမ်းသာဆုံး ဂိုဏ်းအဖြစ် ကျော်ကြားလှပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ကြွယ်ဝမှုမှာ ပုံကြီးချဲ့ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။

နင်ရုန်းရုန်း ငွေကို ရေလိုသုံးနေသည်ကို မြင်သော်လည်း ယန်ရှောင်က ပြောလိုက်သည် "မရပါဘူး ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းဆိုရင် နတ်ဆေးလုံး သုံးလုံးပဲ ဝယ်လို့ရမယ်။"

နင်ရုန်းရုန်း ချက်ချင်းပင် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမက မေးမြန်းလိုက်သည် "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ရှင် အရင်တုန်းက ကျွန်မကို တစ်သောင်းလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ကျွန်တော် မင်းကို ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းနဲ့ ရောင်းမယ်လို့ ပြောခဲ့တာက ငါတို့အားလုံး အတန်းဖော်တွေဖြစ်လို့ ပထမတစ်လုံးကို ဝက်စျေးနဲ့ ပေးတာပါ။ ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးက တစ်သောင်းပဲ တန်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သခင်တစ်ယောက်ဟာ ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးကို တစ်လုံးပဲ သောက်သုံးနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သတိပေးပါရစေ မဟုတ်ရင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရုံတင်မကဘဲ သွေးကြောမျှင်တွေကိုလည်း အာဟာရဖြစ်စေပါတယ်။"

ယန်ရှောင်က ဆက်ပြောသည် "ကျွန်တော့်ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ရေစင်ဆေးလုံးလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဆေးလုံးတစ်လုံးလည်း ရှိသေးတယ် သူ့ရဲ့ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး သွေးကြောမျှင်တွေကို အာဟာရဖြစ်စေကာ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးတာ ဖြစ်တယ်။ ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နိမ့်လေလေ လျှို့ဝှက်ရေစင်ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေလေပဲ။ သေချာတာပေါ့... မင်းက ပင်ကိုယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်ဝသူ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ လျှို့ဝှက်ရေစင်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခြင်းအားဖြင့် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရရှိနိုင်ဦးမှာပါ။"

"ကဲ... ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ကျောင်းတော်ရဲ့ မင်းသမီးလေး ဘာကို ဝယ်ဖို့ ပြင်နေတာလဲ။"

နင်ရုန်းရုန်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် "ကျွန်မကို ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံး အရင်ပေးပါ။"

ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယန်ရှောင်သည် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ရရှိခဲ့ပြီး နင်ရုန်းရုန်းသည် ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို ရရှိခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်သည် ထန်ဆန်းနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် "ငါတို့ ဆုံတွေ့ရတာ ကံတရားကြောင့်ပဲ။ အကယ်၍ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ စီးပွားရေးကို အားပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့လို့ရပါတယ်။ နင်ရုန်းရုန်းလိုပဲ ပထမဆုံး နတ်ဆေးလုံးကို ဝက်စျေးနဲ့ ပေးမှာပါ။"

"မင်းက အဲဒီလောက်အထိ စျေးကြီးကြီးနဲ့ ရောင်းနေတာကို ဘယ်သူက တတ်နိုင်မှာလဲ။" ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ သေးငယ်လှပသော နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါတော့ ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနတ်ဆေးလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး ငါက အခြားသူတွေကိုယ်စား ပြန်လည်ရောင်းချပေးရုံသက်သက်ပဲဥစ္စာ" ယန်ရှောင်က ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး" ဇောက်ဝူကျိက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

နင်ရုန်းရုန်းက အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည် "ယန်ရှောင်... ကျွန်မအတွက် နတ်ဆေးလုံးတွေ ပိုပြီး သိမ်းထားပေးပါ ကျွန်မ ဖေဖေကိုခေါ်ပြီး ရှင့်နဲ့ လာပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ဒါက ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲ။"

"ကဲ... ကောင်းပါပြီ" ဇောက်ဝူကျိက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် "အခြားကိစ္စမရှိတော့ရင် ငါတို့ ထွက်ခွာကြစို့။"

ဇောက်ဝူကျိ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်အုပ်စုသည် လမ်းမကြီးအတိုင်း ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။

အော်စကာက ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဝက်အူချောင်းများကို လိုက်လံဝေငှသောအခါ ယန်ရှောင်နှင့် ကျူးကျူးချင်းတို့က ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ရှောင်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအရာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းဆေးလုံး အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် လေးဆယ်အထိ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တယ်။"

သေချာတာပေါ့... ဤအဆင့် ၄၀ ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး၏ အဆင့် ၄၀ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး တိုက်တန်တုန့်လော့၏ အဆင့် ၄၀ ကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။

ထိုနတ်ဆေးလုံးသည် စနစ်အရောင်းဆိုင်တွင် စနစ်ဒင်္ဂါး ငါးဆယ်သာ ကျသင့်သဖြင့် လျှို့ဝှက်ရေစင်ဆေးလုံးနှင့် ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းဆေးလုံးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် စျေးသက်သာလှပေသည်။

ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် တရားထိုင်ခြင်းအားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းဆေးလုံး၏ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းကို မမှီနိုင်သော်လည်း လုံးဝ မလုံလောက်ခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

ထန်ဆန်းနှင့် အခြားသူများသည် အော်စကာ၏ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဝက်အူချောင်းကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယန်ရှောင်သည်လည်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ဝိညာဉ်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းဆေးလုံး တစ်လုံးစီ ပေးခဲ့သည် ၎င်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးဆယ်မျှသာ တန်ဖိုးရှိသဖြင့် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ယန်ရှောင်သည် ထန်ဆန်းနှင့် သူ၏ အုပ်စုအပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင် မရှိခဲ့ပေ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသော နူးညံ့သောအရိုးရှိသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ယုန်မလေး ရှောင်ဝူ သို့မဟုတ် ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ကျောင်းတော်၏ မင်းသမီးလေး နင်ရုန်းရုန်းတို့ကိုပင် ဖြစ်သည်။ ဟူလဲနာနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်မှ သင်ခန်းစာမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စနစ်သာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရောက်ရှိမလာခဲ့ပါက သူသည် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

လှပသော အမျိုးသမီးများသည် ဒုက္ခ၏ အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် ယန်ရှောင်သည် ရှောင်ဝူအနေဖြင့် သူမမိခင်၏ ဝိညာဉ်အရိုးမှာ လက်ရှိတွင် ယန်ရှောင်၏ထံ၌ တပ်ဆင်ထားကြောင်းကို သိရှိနေပြီလားဟု သံသယဝင်နေမိသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ဇောက်ဝူကျိနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ရှောင်ဝူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထိုဝိညာဉ်အရိုး၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ မိခင် ဝိညာဉ်အရိုးကို အမှန်တကယ်ပင် သတိမပြုမိခဲ့သည့်အလား ဘာမျှမဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ရှောင်ဝူ သတိမပြုမိခဲ့လျှင်ပင် ယန်ရှောင်သည် သတိထားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးသည် လက်တွေ့တွင် ရှောင်ဝူ၏ နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ထံတွင် အနှစ်သာရနယ်မြေအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော သားရဲကြီး နှစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးများသည် ရှောင်ဝူ၏ ခေါ်ယူမှုကို အချိန်မရွေး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သူ့ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ထိုထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်ရှောင်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသားမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ငါတို့ သတိထားရမည်။

ယန်ရှောင်သည် ဤခရီးစဉ်တွင် တိုင်တန်မျောက်ဝံကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ခြေ အလွန်များပြားကြောင်း သိရှိထားပြီး ရှောင်ဝူအနေဖြင့် သူ့အပေါ် မည်သည့် လူသတ်လိုစိတ်မျိုးကိုမဆို ကိန်းအောင်းထားခြင်း ရှိမရှိကို စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ယန်ရှောင်သည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် စနစ်အရောင်းဆိုင်မှ ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀၀,၀၀၀ သုံးစွဲ၍ တိုက်တန်တုန့်လော့ စမ်းသပ်ကတ်ပြားတစ်ခု ဝယ်ယူရန် ဝန်မလေးပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းသည် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဒင်္ဂါးပြားနှစ်ပြားနှင့် တန်ဖိုးတူညီသည်။ ဝိညာဉ်အရိုးသည် အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိပေသည်။