အခန်း ၁၀ ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်

လင်းပပ လမင်းကြီးမှာ ညကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ကြယ်တာရာများက တောက်ပစွာ လင်းလက်လျက် အဆုံးမဲ့ဝေဝါးသော အလင်းတန်းများကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

ရှရက်ခ်ကျောင်းတော် ပြင်ပရှိ အရိပ်ထူထပ်သော ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် ယန်ရှောင်နှင့် ကျူးကျူးချင်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စကားမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်နေခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကျူးကျူးချင်းက စတင်စကားပြောခဲ့သည် "ယန်ရှောင်... တိုင်မုပိုင်က သီလအင်ပါယာက လာတာ။ သူက တတိယမင်းသားဖြစ်ပြီး မျက်နှာသာပေးမခံရပေမဲ့ သူ ရှင့်ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကိုတော့ ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသေးတယ်"

"ဒါဆို ငါတို့အခု သွားပြီး တိုင်မုပိုင်ကို သတ်လိုက်ရမလား ဒါဆိုရင် ငါတို့ ပစ်မှတ်ထားခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ" ယန်ရှောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျူးကျူးချင်းသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်မှာ ယန်ရှောင်၏ မျက်နှာထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် "ရှင် ကျွန်မကို ကူညီတာက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်လို့မလား"

"သေချာတာပေါ့ မဟုတ်ရင် မင်းက ဒီလောက်အထိ အားနည်းနေတာကို ငါက ဘာလို့ အပင်ပန်းခံပြီး ကူညီရမှာလဲ" ယန်ရှောင်သည် ဤအကြောင်းကို ပြောရသောအခါ သိသိသာသာပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည် "ဒီတော့ မင်းက မင်းကိုယ်မင်း ငါ့ဆီ အပ်နှံဖို့ ပြင်နေတာလား"

ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်း၏ တောက်ပပြီး ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ခေတ္တမျှတွင် သူမ၏ နက်ရှိုင်းပြီး ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။

ကျူးကျူးချင်းက ဘာမျှမပြောဘဲ တည်ငြိမ်လေးနက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ယန်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အဆုံးတွင် ယန်ရှောင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ ကျူးကျူးချင်း၏ အေးစက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ စကားအပြောကောင်းမှုများကို ဆက်လက် မထုတ်ဖော်နိုင်တော့ပေ။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ ငါကိုယ်တိုင်လည်း အခြေအနေမကောင်းတဲ့သူမို့လို့ မင်းကို ကူညီချင်ရုံသက်သက်ပါ။ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေချင်း တူနေတဲ့သူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီသင့်တယ်လေ ဒါမှ ငါတို့မှာ အားကိုးစရာ ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး လောကကြီးရဲ့ မကောင်းမှုတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မနေရတော့မှာ"

ယန်ရှောင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဤစကားကို အနိုင်နိုင် ပြောထွက်ခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူက "ငါ မင်းကို ကူညီခဲ့တယ် ငါ တစ်ခုခု ပြန်ရလိမ့်မယ်" ဟု တိုက်ရိုက်ပြော၍ မရပေ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရှင်းပြရန် အလွန်ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျူးကျူးချင်း၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး သက်မဲ့ဖြစ်နေသော သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ချင်လား" ယန်ရှောင်က ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်လို သူငယ်ချင်းမျိုးလဲ" ကျူးကျူးချင်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သစ္စာမဖောက်ကြေး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပစ်မချကြေး ပြီးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အသုံးဝင်တဲ့သူတွေ ဖြစ်ကြေးပေါ့"

"ကောင်းပြီ"

...

ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်၏ သုံးဆောင်အဝတွင် ဂါဝန်ရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ ငိုယိုနေခဲ့သည်။

ယန်ရှောင် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နင်ရုန်းရုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေပြီး မျက်နှာထက်တွင် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူမက တင်းမာစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "ယန်ရှောင်... ရှင် ကျွန်မကို ကူညီပြီး တိုင်မုပိုင်ကို သတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ပေးမယ်။ ယခုအချိန်ကစပြီး ရှင်ဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ငါတို့အားလုံးက အတန်းဖော်တွေပဲဥစ္စာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဆင်ပြေပြေ နေသင့်တာပေါ့" ယန်ရှောင်က ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည် "ငါလည်း တိုင်မုပိုင်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုပေမဲ့ သူ့ကို သတ်ရမယ့်အထိတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ငါ မင်းနဲ့ စီးပွားရေးတစ်ခု လုပ်လို့ရတာပေါ့" ယန်ရှောင်သည် ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်လေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နင်ရုန်းရုန်းကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည် "ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံး အဆင့် ၃၀ အောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သခင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဆင့်တစ်ဆင့် မြင့်တက်စေနိုင်တယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ အကောင်အထည်မဖော်ကြည့်ရမှာလဲ။ မင်း ပိုပြီး သန်မာလာတာနဲ့အမျှ ဒီအရာကို မင်းကိုယ်တိုင် သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်တာပေါ့"

သို့သော်လည်း နင်ရုန်းရုန်းသည် ယန်ရှောင်ကို အထင်သေးမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ခုနစ်ပါးရတနာ မျှော်စင်ကျောင်းတော်၏ သမီးတော်မင်းသမီးလေးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ရတနာအမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆိုင်ရာ နတ်ဆေးလုံးမျိုး ရှိသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"မင်း မလိုချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့" ယန်ရှောင်က ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။ အခြားသူများက သူ့ကို မယုံကြည်သဖြင့် သူသည် သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ဝယ်ယူခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်းချခြင်း မပြုနိုင်ပေ။

ဝိညာဉ်တက်လှမ်းခြင်းဆေးလုံးကို စနစ်က ရွှေဒင်္ဂါး ၅,၀၀၀ ဟု စျေးနှုန်းသတ်မှတ်ထားသော်လည်း ပွဲစားတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်သောင်း သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းခန့် အမြတ်အစွန်းရယူခြင်းမှာ မတရားသဖြင့် မဟုတ်ပေ။

နံနက်အစောပိုင်းတွင် အော်စကာသည် အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖလန်းဒါးက လူတိုင်းကို တစ်ရက်ခန့် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ရက်တွင် ဇောက်ဝူကျိသည် အော်စကာကို တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ရရှိစေရန် ကူညီပေးဖို့အတွက် ဝိညာဉ်သားရဲကို ရှာဖွေရန် လူတိုင်းကို ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်ယူသွားမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ မွန်းတည့်ချိန်ခန့်တွင် ယန်ရှောင်သည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒေါင်... ပိုင်ရှင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပစ်မှတ်ကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်။ အဆင့် ၂၉ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ပိုင်ရှင်သည် ကတ်လှန်ခွင့် တစ်ကြိမ် ရရှိပါသည်။"

အိပ်ဆောင်အခန်းအတွင်း၌ ယန်ရှောင်သည် သူ၏ တရားထိုင်ခြင်းမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိရန်မှာ တော်တော်လေး လွယ်ကူပုံရသည်။

ယန်ရှောင်သည် စတုတ္ထမြောက် ကတ်ပြားကို ဖွင့်လှစ်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင် သင်သည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်။"

ယန်ရှောင်သည် ကျန်ရှိသော ကတ်ပြားသုံးချပ်ကို အစီအစဉ်အလိုက် ကြည့်ရှုလိုက်သည် - စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ စနစ်ဒင်္ဂါး ၁၅၀,၀၀၀ နှင့် စနစ်ဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀။

စနစ်၏ ဆုလာဘ်များတွင် စနစ်ဒင်္ဂါးများလည်း ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယန်ရှောင်သည် ခွန်အားမှာ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်တစ်ဆင့် မြင့်တက်ခြင်း ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ကျူးကျူးချင်း၏ အဆင့်ချိုးဖျက်မှုအတွက် ဆုလာဘ်မှာ အမြဲတမ်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်မြင့်တက်ခြင်းသာ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ယန်ရှောင်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သွားပေလိမ့်မည်။

နတ်ဆေးပင်များ ဝိညာဉ်အရိုးများ ဆေးလုံးများနှင့် အခြားအရာအားလုံးကို ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲခြင်းဖြင့် ကျူးကျူးချင်း၏ အဆင့်ကို ကာလတိုအတွင်း အဆင့်ပေါင်းများစွာ မြင့်တက်အောင် ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်သည်။ အကယ်၍ ယန်ရှောင်၏ ဆုလာဘ်မှာ အမြဲတမ်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်မြင့်တက်ခြင်းသာ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက သူသည် တစ်နှစ်အတွင်း ခေါင်းစဉ်ရတုန့်လော့အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော လက်တွေ့မကျသည့် အတွေးမျိုးကို မတွေးတောဘဲ နေခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ယန်ရှောင်နှင့် ကျူးကျူးချင်းတို့သည် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူထိုင်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေခဲ့ကြသည်။ ကျူးကျူးချင်းသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ အေးစက်မှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားပုံရပြီး အထူးသဖြင့် သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ကျူးကျူးချင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အေးစက်ခွာပြာမနေတော့ကြောင်း ယန်ရှောင် သေချာစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဖြန်း"

စားသောက်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသော ကျူးကျူးချင်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ စားသောက်နေစဉ် အခြားတစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်သလဲဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတာလား။

"စားကြစို့... ငါ့မျက်နှာပေါ်မှာ ခြင်တစ်ကောင် လာနားလို့ပါ" ယန်ရှောင်က အိန္ဒြေပျက်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျူးကျူးချင်း၏ အကြည့်အောက်တွင်တင်မကဘဲ ထမင်းစားဆောင်ရှိ အခြားသူများ၏ အကြည့်များအောက်တွင်ပါ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"သူကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ လူတစ်ယောက်ပဲ။"

ယန်ရှောင် မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်သည် ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် သုံးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှတစ်ဆင့် ကျူးကျူးချင်းဆီသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည် "ဒါကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ဦး။ မင်း အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ မနက်ဖြန် ဝိညာဉ်ကွင်း သွားရောက်ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ အတူတူ သွားလို့ရတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းလည်း မကြာခင် အဆင့်ချိုးဖျက်တော့မှာပဲဟာ။"

ကျူးကျူးချင်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

"ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ ဒါကြောင့် ငါတို့တွေက မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးစားအားထုတ်သင့်ပြီး ငါ့အတွက် အသုံးဝင်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာပေးပါ" ယန်ရှောင်က တည်ငြိမ်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ကျူးကျူးချင်းသည် ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် သုံးလုံးကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။ သူမ၏ ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ထမင်းစားဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယန်ရှောင်သည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြားလိုက်ရသည်။

"ပိုင်ရှင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပစ်မှတ်ကို ထောက်လှမ်းမိပါသည်။ ကျူးကျူးချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရှိသည့်အခါ အထူးဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။"

စနစ်၏ ဆုလာဘ်စနစ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပစ်မှတ်၏ အဆင့်ငယ်တစ်ခု မြင့်တက်လာတိုင်း ကတ်လှန်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်ကြီးတစ်ခုသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သည့်အခါတွင်မူ စနစ်မှ အထူးဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ယန်ရှောင် မှတ်မိလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်သည် အဆင့်နိမ့်တိုက်ပွဲများ၏ ဆုလာဘ်များကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးမကြီးမားလှသော်လည်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအထူးဆုလာဘ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယန်ရှောင်သည် ကျူးကျူးချင်းအတွက် ဝိညာဉ်ကွင်း ရရှိစေရန် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ သွားရောက်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

ကွင်းပြင်တွင် ရှရက်ခ်ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသား ရှစ်ဦးစလုံး စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး ဇောက်ဝူကျိ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

အတိအကျ ဤအချိန်တွင် ကျူးကျူးချင်း စကားပြောလိုက်သည် "ကျောင်းအုပ်ကြီး ဇောက်ဝူကျိ... သမီးလည်း အဆင့် ၃၀ သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။"