အခန်း (၄၈) တာဝန်ပြီးမြောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို တိုးတက်စေခြင်း

ထိုနေ့က ဂိုဏ်းသားများ၏ နွေးထွေးလှသော ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို မငြင်းပယ်နိုင်သဖြင့် လင်းဖန်သည် သတ္တရတနာ ဖန်စီနန်းတော်တွင်ပင် တည်းခိုခဲ့ပြီး စပျစ်ဝိုင်များကို ဝအောင်သောက်ကာ ဧည့်သည်ဆောင်၌ တစ်ညတာ ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စာစားပြီးနောက် နင်ဖုန်းကျိကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ဒေါဝ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ရောက်လျှင် ရောက်ချင်းပင် ခြံဝင်းထဲ၌ စောင့်ဆိုင်းနေသော ချန်ရန်ရွှယ်ကို လင်းဖန် လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

"လင်းဖန်... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့။ ငါ မနေ့ကလည်း လာသေးတယ်၊ မင်း မရှိဘူး။ အခု မွန်းတည့်တဲ့အထိ စောင့်နေလို့သာ မင်းကို အမိဖမ်းမိတော့တာ" ချန်ရန်ရွှယ်က ပြောစရာစကားမဲ့နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှဲ... အားနာပါတယ်ဗျာ။ ငါ မနေ့က သတ္တရတနာ ဖန်စီနန်းတော်ကို သွားခဲ့လို့ပါ" လင်းဖန်က နူးညံ့စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလတာ အတောအတွင်း ချန်ရန်ရွှယ်သည် လင်းဖန်ထံ ရံဖန်ရံခါ လာရောက်တတ်ပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်ဒေါဝ်မြို့တော် အနှံ့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးလေ့ရှိသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမူ အချိန်အခါကောင်းဟု ခံစားမိသဖြင့် လင်းဖန်သည် တုကုပေါ်၏ နေအိမ်ကို ရှာဖွေပေးရန် ချန်ရန်ရွှယ်ကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း လင်းဖန်သည် စိတ်ခွဲခြမ်း ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး ချန်ရန်ရွှယ်က ထိုဒေသအကြောင်းကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဤတာဝန်ကို သူ့ထံ လွှဲအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရန်ရွှယ် ယနေ့ ရောက်လာခြင်းမှာ တုကုပေါ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းထူး ရရှိလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု လင်းဖန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"အဆိပ်တန်ခိုးရှင် တုကုပေါ်က အမြဲတမ်း မင်းသားရွှဲရှင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်နေခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ နေအိမ်ကိုလည်း ရွှဲရှင်းကပဲ စီစဉ်ပေးထားတာ ဖြစ်ပြီး၊ ငါ ရက်အနည်းငယ်လောက် စုံစမ်းပြီးမှပဲ နောက်ဆုံး ရှာတွေ့တော့တယ်။"

"အဲဒါက ဒေါဝ်ယွမ်စံအိမ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်အစွန်းဆုံးမှာ ရှိတာ။ အခု မင်းကို အဲဒီကို လိုက်ပို့ပေးရမလား" ချန်ရန်ရွှယ်က ခပ်သွက်သွက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အရင်ဆုံး တုကုပေါ်ရဲ့ အိမ်ရှိတဲ့နေရာကို သွားကြည့်ကြတာပေါ့" လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ လိုက်ပြမယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ခြံဝင်းထဲမှ ချက်ချင်း လှမ်းထွက်ကာ ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်သွားတော့သည်။

လမ်းတွင် ချန်ရန်ရွှယ်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည် "ဒါနဲ့... မင်းက ဘာလို့ ဒီတုကုပေါ်ကို ရှာနေရတာလဲ။ သူက မင်းကို လာရန်စလို့လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ဆီမှာ ငါ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ၊ အဲဒါကို သူ့ဆီကနေ ဝယ်လို့ရမလားလို့ သွားကြည့်မလို့" လင်းဖန်က ဆိုသည်။

"ဒီလိုကိုး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အထင်တော့ အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ သိပ်မရှိဘူး။ ရွှဲရှင်းရဲ့ ဘေးမှာ တုကုပေါ်ကို ငါ အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးတယ်။ သူနဲ့ စကားမပြောဖူးပေမဲ့ တုကုပေါ်က ကျိုးကြောင်းပြချက်တွေကို နားထောင်မယ့်လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က သူမ သိထားသော တုကုပေါ်၏ အကြောင်းကို လင်းဖန်အား ပြောပြလိုက်သည်။

"အင်း... အဲဒါကို ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ငါ့ကို လွှဲပြောင်းပေးပြီး ရောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်" လင်းဖန်က အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အို... အဲဒါက ဘာပစ္စည်းမို့လို့ မင်း သေချာပေါက် ရအောင်ယူမယ်လို့ ပြောနေရတာလဲ။ ငါ့ဆီမှာကော မရှိနိုင်ဘူးလား" ချန်ရန်ရွှယ်က စိတ်ဝင်တစား မေးပြန်သည်။

"တကယ်တော့ ထူးထူးခြားခြားကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်ကိရိယာတစ်ခုလို ပစ္စည်းမျိုးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ နေရာအကျယ်အဝန်း သိပ်မကြီးပေမဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရှိနေစေတာပဲ" လင်းဖန်သည် ချန်ရန်ရွှယ်ကို ဘာမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

"သက်ရှိတွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကိရိယာလား။ အဲဒါကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားပုံရတယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောရင်းနှင့် ‌ဒေါဝ်ယွမ်စံအိမ်၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ချန်ရန်ရွှယ်က လင်းဖန်၏ အိမ်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှသော ‌စံအိမ်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည် "အဲဒါ တုကုပေါ် နေတဲ့အိမ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကြားရသလောက်တော့ တုကုပေါ်က အိမ်မှာ ရှိခဲတယ်၊ အခု သူ အိမ်မှာ ရှိမရှိတော့ မသိဘူး။"

"အခုပဲ အထဲဝင်ပြီး သွားကြည့်ကြမလား။"

လင်းဖန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "လောလောဆယ် မလိုသေးပါဘူး။ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စောင့်ကြတာပေါ့။ ပြီးတော့ အိမ်ထဲမှာ လူမရှိဘူးဆိုတာကို ငါ အာရုံခံလို့ရနေတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်းဖန်အနေဖြင့် တုကုပေါ်၏ နေအိမ်ကို သိသွားပြီဖြစ်ရာ စိတ်လောရန် မလိုတော့ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ဆန်းကြယ်နှလုံးသား နယ်ပယ်ကလည်း လုံးလုံးလျားလျား တည်ငြိမ်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

ဆန်းကြယ်နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက်တွင် စနစ်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ၊ ရရှိလာမည့် ဆုလာဘ်ကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို အရင် ချိတ်ဆက်ရန် လင်းဖန် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့နောက်မှ တုကုပေါ်ထံ သွားရောက်ကာ စိတ်တိုင်းကျ ရတနာအိတ်ကို ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဒေါဝ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ရှစ်လကျော် ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ရေခဲနှင့် မီးတောက် ယင်ယန်စမ်းရေတွင်းသို့ သွားရောက်ပြီး နတ်ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ မင်း သတ္တရတနာ ဖန်စီနန်းတော်က ပြန်လာပြီး အခုထိ နေ့လယ်စာမစားရသေးတာဆိုတော့ ငါပဲ ဒိုင်ခံကျွေးပါ့မယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မဖြစ်ပါဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါပဲ ကျွေးပါရစေ။ မင်းပဲ အမြဲကျွေးနေရင် အခြားလူတွေက ငါ့ကို မင်းအပေါ် မှီခိုစားသောက်နေတယ်လို့ ထင်ကုန်ကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းက ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ကို အကူအညီလေးတစ်ခု ပေးခဲ့သေးတာပဲလေ" လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အပေါ် မှီခိုစားသောက်တာလား။ မင်း အဲဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါက အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကမှ အလိုမရှိတာ" ချန်ရန်ရွှယ်က မျက်စိစောင်းထိုးပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား... အခု မင်းက ရွှဲချင်းဟယ် ဖြစ်နေတာနော်။ ရွှဲချင်းဟယ်ရဲ့ မျက်နှာကြီးနဲ့ ငါ့ကို မျက်စိ လာမစောင်းပြပါနဲ့၊ ငါ ကြက်သီးတွေထပြီး မွေးညင်းတွေပါ ထောင်ကုန်ပြီ" လင်းဖန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဟွန့်... လုပ်ချင်လို့ လုပ်တာ" ပြောပြီးနောက် ချန်ရန်ရွှယ်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မျက်စိစောင်းပြပြန်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ‌စံအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး လမ်းဘေးရှိ ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆိုင်ငယ်လေးများ၏ ဟင်းချက်လက်ရာများမှာ ပို၍ စစ်မှန်သော အရသာရှိကြောင်း လင်းဖန် သတိပြုမိသည်၊ ကောင်းကင်ဒေါဝ် စားသောက်ဆိုင်ကြီးထက် ပို၍ အရသာရှိပြီး ဈေးနှုန်းလည်း အလွန် ချိုသာပေသည်။

ဝအောင်စားသောက်ပြီးနောက် ချန်ရန်ရွှယ်သည် နန်းတော်တွင် လုပ်စရာကိစ္စများ ရှိသဖြင့် အရင်ဆုံး ပြန်သွားခဲ့သည်။

လင်းဖန်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ရေချိုးပြီး ခဏမျှ အနားယူကာ၊ နယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် စိတ်ခွဲခြမ်း ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းလမ်းကို စတင်ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ခုနစ်ရက် ကုန်လွန်ပြီးနောက်...

လင်းဖန်သည် အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံကို ပြန်လည် ကြားလိုက်ရသည်။

[အိမ်ရှင်သည် နင်ဖုန်းကျိထံမှ စိတ်ခွဲခြမ်း ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းလမ်းကို ပါးနပ်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ဤတာဝန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။]

[ရရှိသော တာဝန်ဆုလာဘ်များ - နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း သက်တမ်းအထိ ကြီးထွားနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ကွင်းနှင့် ဆန်းကြယ်နယ်ပယ် မြေပုံအပိုင်းအစတစ်ခု။]

"ဟားဟား... တာဝန်က နောက်ဆုံးတော့ ပြီးမြောက်သွားပြီပဲ" လင်းဖန်သည် ထိုအသံကို ကြားရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ဝမ်းသာရခြင်းမှာ ဤဂုဏ်သတ္တိမဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ချိတ်ဆက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း သက်တမ်းအထိပင် ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားက ပေးသနားသော ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ခု ပေးမည်လား၊ နှစ်ခု ပေးမည်လားဆိုသည်ကိုမူ မသိရသေးချေ။

သူကိုယ်တိုင်က ဘွဲ့ခံတန်ခိုးရှင်အဆင့်တွင် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းအဆင့်အထိ ကြီးထွားအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု လင်းဖန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအရ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းမက နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းအထိပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း၊ စိတ်မကောင်းစရာမှာ ဤဝိညာဉ်ကွင်းက နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းအထိသာ အမြင့်ဆုံး ကြီးထွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စနစ်... ဆုလာဘ်ကို လက်ခံမယ်" လင်းဖန်က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

[ဆုလာဘ်များကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါပြီ။]

ချက်ချင်းပင် လင်းဖန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ နို့နှစ်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ကွင်းနှင့် ထောင့်တစ်ဖက် ပြတ်နေသော မြေပုံအပိုင်းအစတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမြေပုံအပိုင်းအစမှာ ယခင်က ရရှိထားသော မြေပုံ၏ ဘေးတစ်ဖက်နှင့် ကွက်တိ ကျလွန်းလှပြီး၊ ဤအပိုင်းအစပေါ်တွင်မူ ယခင်ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့တောကန္တာရသက်သက် မဟုတ်တော့ချေ။

အစားထိုး၍ မြေပုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ညိုမှိုင်းသော ပေါင်းမြက်များနှင့်အတူ ညှိုးရော်တော့မည့်ပုံစံရှိသော သေးငယ်ပြီး ကြုံလှီသည့် သစ်ပင်အချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ စနစ်... မင်းပေးတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မြေပုံက သတ်ဖြတ်ခြင်းမြို့တော်ရဲ့ ဝင်ပေါက်တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" လင်းဖန် မြေပုံကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားလေလေ၊ ၎င်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမြို့တော်၏ ဝင်ပေါက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ပို၍ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်က ဘာလဲ။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အာရှူရာဓား၏ အပိုင်းအစများ ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင် ဖြစ်နေ၍ ဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ အဲဒါက သတ်ဖြတ်ခြင်းမြို့တော် ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်၊ အရင်ဆုံး ဒီနို့နှစ်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ပေါ် အရင် ချိတ်ဆက်လိုက်ဦးမယ်" လင်းဖန်၏ သွင်ပြင်က တည်ကြည်သွားသည်။

သူသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြယ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ။" လင်းဖန်သည် ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ကို စနစ်က နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း......ခြုံငုံကြည့်လျှင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်ကြသော နတ်လူသားဝိညာဉ်နှင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တို့ထက်ပင် အများကြီး ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက် အာရှူရာဓားနှင့် မူလဇစ်မြစ် တူညီနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်မဖြစ်ကိုမူ သူ မသိချေ။

"ဒါပေမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ကို ပထမဆုံး ရခဲ့တုန်းကနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ အခုတော့ ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်နေသဘောထားအပေါ် သက်ရောက်မှု အများကြီး မရှိတော့ဘူး။"

လင်းဖန်သည် နို့နှစ်ရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စတင်စုပ်ယူပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမြှောင်ပေါ်သို့ စိတ်အေးလက်အေး ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ စနစ်က ပေးအပ်သော ဝိညာဉ်ကွင်းသည် ဝိညာဉ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ၎င်းသည် ဆယ်စုနှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အဖြူရောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မကြာမီပင် ၎င်းသည် ရာစုနှစ်သက်တမ်းရှိ ဝါဂွမ်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ်သို့ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကွင်း၏ အရောင်မှာ ဆက်လက်၍ ရင့်လာကာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ရင့်မှည့်သော အဝါရောင်မှာ ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် သက်တမ်းမှာ စဉ်ဆက်မပြတ် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာခဲ့လေတော့သည်။