အခန်း (၃၅) ချန်ရန်ရွှယ် လမင်းဆောင်သို့ လာရောက်ပညာသင်ကြားခြင်း
"ဒီလိုလူမျိုးက စိတ်ကူးတွေ သိပ်များလွန်းတယ်၊ စကားပြောရင်လည်း ကွေ့ပတ်နေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့လို ယောင်္ကျားပီပီ ရင်ထဲရှိတာကို တန်းမပြောနိုင်ရတာလဲ"
"ဟွန်း... သူ အခန်းထဲ ဝင်လာကတည်းက ကြည့်ရတာ အမြင်ကတ်ဖို့ကောင်းနေတာ။ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်နဲ့" စူးရှငါးဒိုလော့က လင်းဖန်အပေါ် အငြိုးအတေး အတော်ကြီး ကြီးမားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
"စကားများမနေကြနဲ့တော့။ မင်းက သခင်မလေးရဲ့ အတွေးတွေကို လာနှောင့်ယှက်ရင် မင်းရဲ့ ဗိုက်ကို ငါ့ရဲ့ မြွေစွယ်တုတ်ကောက်နဲ့ ထိုးပစ်မှာနော်" မြွေစွယ်ဒိုလော့က စူးရှငါးဒိုလော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဟောက်လိုက်ပြီးမှ ချန်ရန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။
"သခင်မလေး... အခု အရေးကြီးဆုံးက သူ ငါ့တို့ရဲ့ အထောက်အထားကို တကယ် သိမသိဆိုတာပဲ"
သူတို့နှစ်ဦးကို ကျောပေးလျက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာသွားသော လင်းဖန်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် ချန်ရန်ရွှယ်သည်၊ သူ စားသောက်ဆိုင် အဝင်ဝမှ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ နောက်ဆုံးတွင် လေးနက်စွာ စကားဆိုလာခဲ့သည်။
"သူ သိတယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က လေးလံစွာ ပြောလိုက်သည်။
စူးရှငါးဒိုလော့က ချက်ချင်းပင် လက်ဦးမှုရယူရန် ပြောတော့သည် "ကောင်းပြီလေ။ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ် အမှားအယွင်းမရှိစေဖို့အတွက် အခုချက်ချင်း သွားပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် လင်းဖန်နောက်သို့ လိုက်ရန် တံခါးဝဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
မြွေစွယ်ဒိုလော့က လက်မောင်ကို ဆန့်တန်းကာ စူးရှငါးဒိုလော့ကို တားဆီးလိုက်ပြီး "ဘာတွေ လောနေတာလဲ။ သခင်မလေး ဘာပြောမလဲဆိုတာ အရင်နားထောင်ဦး"
ချန်ရန်ရွှယ်က သူတို့ဘက်သို့ လှည့်လာပြီး ဆိုသည် "လင်းဖန် အခန်းထဲ ဝင်လာစဉ်က အမူအရာကနေ သူ ပြန်ဖြေခဲ့တဲ့ စကားတွေ၊ ပြီးတော့ သူ ထွက်သွားခါနီးမှာ ငါတို့မှာ ရိုးသားမှု ကင်းမဲ့နေတယ်လို့ ပြောသွားတဲ့အထိပဲ"
"အရာအားလုံးက သူ ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို သိနေတယ်ဆိုတာကိုပဲ ညွှန်ပြနေတယ်"
မြွေစွယ်ဒိုလော့၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားသည် "သခင်မလေး... အခြေအနေက အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့က လက်ဦးမှုယူပြီး နှိမ်နင်းသင့်တယ်"
စူးရှငါးဒိုလော့ကလည်း မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထောက်ခံသည် "မှန်တယ်။ သူက ငါတို့အကြောင်း သိနေမှတော့ လမင်းဆောင်ကို မပြန်ခင် လမ်းမပေါ်မှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်သင့်တယ်။ မဟုတ်လို့ သူ လမင်းဆောင်ကို ပြန်ရောက်သွားရင် သူ့အသက်ကို နှုတ်ဖို့က တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါ ငါတို့အတွက် စွန့်စားရမှုတွေ ပိုများလာလိမ့်မယ်"
မြွေစွယ်ဒိုလော့နှင့် စူးရှငါးဒိုလော့တို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ချေ။ သူတို့သုံးဦး ဤနေရာတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ မည်သူကမျှ မိမိတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို ရေစုန်မျောမခံလိုကြချေ။
ဤအချိန်အတောအတွင်း မည်မျှလောက်သော အင်အားနှင့် ရင်းမြစ်များကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရသည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိတို့၏ အထောက်အထားကို သိရှိနေပြီ ဖြစ်၍ သူတို့အနေဖြင့် သာမန်ကာလျှံကာ လွှတ်မထားချင်ကြချေ။ စိတ်အေးရစေရန်အတွက် ထိုသူကို ရှင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်၊ လူသေသာလျှင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။
"စိတ်မလောကြနဲ့ဦး" ချန်ရန်ရွှယ်က လက်မြှောက်ကာ သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချန်ရန်ရွှယ်က သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ဆက်ပြောပြသည် "ငါ သုံးသပ်မိသလောက်တော့ လင်းဖန်က ဝိညာဉ်နန်းတော်နဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် တကယ်လို့ သူက ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖွင့်ချချင်တယ်ဆိုရင် ယုတ္တိဗေဒအရ သူ ထန်ယွဲ့ဟွာကို ပြောပြပြီးလောက်ပြီ"
"ထန်ယွဲ့ဟွာက ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကပဲ၊ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့က ရေနဲ့မီးလိုပဲ။ တကယ်လို့ ထန်ယွဲ့ဟွာသာ သိခဲ့ရင် ဧကရာဇ်ရွှေယဲ့ဆီ သွားပြီး ဖွင့်မချဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါက သူ ဝိညာဉ်နန်းတော်နဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်ဘူးဆိုတာကိုပဲ သက်သေပြနေတာ၊ ဒါကြောင့် သူ ထန်ယွဲ့ဟွာကို မပြောပြခဲ့တာ ဖြစ်သလို၊ ဧကရာဇ်ရွှေယဲ့ရဲ့ ရှေ့မှာလည်း ငါတို့ကို ဖွင့်ချမှာ မဟုတ်ဘူး"
စူးရှငါးဒိုလော့က ပြောသည် "ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး... သူတပါးက ကိုယ့်အကြိုးကို ဆွဲကိုင်ထားသလို ခံစားချက်မျိုးက တကယ်ကို မသက်သာလှဘူး"
ချန်ရန်ရွှယ်က အေးစက်စွာ ဆိုသည် "တော်ပြီ... နောက်ထပ် မပြောနဲ့တော့။ ခုနက သူပြောသွားတဲ့ စကားကို မကြားလိုက်ဘူးလား။ ဘယ်သူက အရင်ဆုံး စိတ်မထိန်းနိုင်ဘူးလဲ၊ အဲဒီလူကပဲ မျှခြေကို ဖျက်ဆီးမယ့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်တဲ့"
"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငါတို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေရမယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့ကော သူ့ရဲ့ အစွမ်းအမှန်ကို သိလို့လား။ တကယ်လို့ ငါတို့ ကျရှုံးသွားရင် မျှခြေကို ဖျက်ဆီးတဲ့သူက ငါတို့ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
မြွေစွယ်ဒိုလော့က ဖြည်းည်းချင်း ပြောလိုက်သည် "သခင်မလေး... ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ဘဲတော့ မနေသင့်ဘူး။ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်သင့်တယ်"
ချန်ရန်ရွှယ်က ဆိုသည် "ဒါပေါ့။ သူက ငါ့ကို စိတ်ဓာတ်ကို ပိုပြီး ကျင့်ကြံဖို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ သူ တကယ်ပဲ ထန်ယွဲ့ဟွာဆီမှာ ယဉ်ကျေးမှုအမူအကျင့်တွေကို သေသေချာချာ သင်ယူနေတာ ဟုတ်မဟုတ် ငါ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ချင်တယ်"
"ဒါ့အပြင် သူပြောတာ မှန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒီနှစ်တွေမှာ ငါက မှူးမတ်တွေနဲ့ပဲ လုံးပန်းနေခဲ့ရတာ၊ လမင်းဆောင်ကို သွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကို သေသေချာချာ ကျင့်ကြံပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
ချန်ရန်ရွှယ်သည် လမင်းဆောင်သို့ သွားရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဟမ်..." စူးရှငါးဒိုလော့နှင့် မြွေစွယ်ဒိုလော့တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။
တန်ဟောင်စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လင်းဖန်သည် လမင်းဆောင်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် မြွေစွယ်ဒိုလော့နှင့် စူးရှငါးဒိုလော့တို့ လာရောက် ပြဿနာရှာနိုင်သည်ကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းဖန်၏ လက်ရှိအစွမ်းအရ ဆိုလျှင် ထိုနှစ်ဦး ပူးပေါင်းလာလျှင်ပင် သူ ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုချေ၊ သူတို့နှစ်ဦးက မဉ္ဇူသကာဒိုလော့နှင့် သရဲဒိုလော့တို့ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းစွမ်းရည်မျိုး မရှိလျှင်ပေါ့။
လင်းဖန်၏ အတွေးက ရိုးရှင်းပါသည်၊ လက်ရှိ အရေးကြီးဆုံးက စနစ်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များက သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အသုံးတော့ ဝင်ပါသေးသည်။
လင်းဖန်အနေဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နယ်မြေမြေပုံအပိုင်းအစသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအမွေအနှစ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
"ဒီလောက်အမြန်ကြီး ပြန်ရောက်လာတာလား" ထန်ယွဲ့ဟွာသည် လင်းဖန် အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဤမျှ အမြန်ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။
"အိမ်ရှေ့မင်းသားက ငါနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ထူးထူးခြားခြား အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ စာသင်ကြားမှုကို လာမနှောင့်ယှက်ဖို့ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် သွားပြောပြရုံပါပဲ" လင်းဖန်က ပြောရင်း ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ ပခုံးပေါ်သို့ နောက်ကနေ လက်ကလေး တင်လိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်း ညစာ မစားရသေးဘူးပေါ့။ ယင်ယင်ကို ဟင်းအချို့ ယူလာခိုင်းလိုက်မယ်"
"ကောင်းပါပြီ"
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် လင်းဖန်နှင့် ထန်ယွဲ့ဟွာတို့သည် စာသင်ရန်အတွက် ပထမထပ် ခန်းမသို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခန်းမထဲတွင် ချန်ရန်ရွှယ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားကြသည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားရလျက် မေးလိုက်သည် "ချင်းဟော်... မင်း မနက်စောစောစီးစီး ရောက်နေတာပါလား၊ အကြောင်းကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"
"ချင်းဟော်က သခင်မကြီးယွဲ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ချန်ရန်ရွှယ်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည် "ဒီလိုရှိပါတယ်... မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ ခမည်းတော်ကို ကူညီရင်းနဲ့ ငါ တကယ့်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် အရင်က ဂီတနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအမူအကျင့်တွေကို ပြန်လည်လေ့လာဖို့အတွက် ဒီမှာ ခဏလောက် လာရောက်ပညာသင်ကြားခွင့်ပေးဖို့ ခမည်းတော်ဆီမှာ အထူးခွင့်ပန်ခဲ့တာပါ"
"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စိတ်ဓာတ်ကို ကျင့်ကြံချင်လို့ပါ၊ ဒါကြောင့် ချင်းဟော်ကို ထပ်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးဖို့ သခင်မကြီးယွဲ့ကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်"
ပြောပြီးနောက် ချန်ရန်ရွှယ်က ဘေးတွင်ရှိသော လင်းဖန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည် "အော်... ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီ။ မင်း လမင်းဆောင်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သိတာပဲ၊ ဒါကြောင့် တခြားလူတွေနဲ့အတူတူ ပညာသင်ကြားနိုင်ပါတယ်"
"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် သခင်မကြီးယွဲ့" ချန်ရန်ရွှယ်က ခေါင်းလေးကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာက လင်းဖန်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် "မင်း မနေ့က ရွှေချင်းဟော်ကို ဘာတွေ ပြောလိုက်တာလဲ။ သူက မနက်စောစောစီးစီး ရောက်လာပြီး ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဂီတကို တကယ်ပဲ လာသင်နေတယ်"
လင်းဖန် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်၊ ချန်ရန်ရွှယ် တကယ်ကြီး ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ "ငါ ဘာမှမပြောပါဘူး၊ မနေ့က သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ကို ပိုပြီး ကျင့်ကြံသင့်တယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်တာ၊ အခု တကယ်ကြီး ရောက်လာတာပဲ"
ထန်ယွဲ့ဟွာက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောသည် "သူက မင်းနဲ့ ရင်းနှီးမှုကောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ချင်သေးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ထားလိုက်ပါတော့... ချင်းဟော်ကို ပညာသင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ သူ ဒီမှာတော့ ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"စာသင်ချိန် စပါတော့မယ်" ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ယွဲ့ဟွာ သူမ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားတော့သည်။
ချန်ရန်ရွှယ်က လင်းဖန်ထံသို့ လျှောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ဆိုသည် "မနေ့က မစ္စတာလင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းရက်တွေမှာ ငါလည်း ဒီလမင်းဆောင်မှာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်ပါ့မယ်"
လင်းဖန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် "အိမ်ရှေ့မင်းသားအရှင်က တကယ့်ကို... လိမ္မာလိုက်တာ"
ချန်ရန်ရွှယ်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းဖန်၏ ဘေးနားတွင်တင် ပညာသင်ကြားနေခဲ့သည်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အတူတူရှိနေစဉ် ချန်ရန်ရွှယ်သည် လင်းဖန်က တကယ်ကို အလေးအနက် ပညာသင်ယူနေခြင်းဖြစ်ပြီး စကားသက်သက် ပြောနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမင်းဆောင်၌ ရက်ပိုင်းမျှ သေသေချာချာ ပညာသင်ကြားပြီးနောက် ချန်ရန်ရွှယ်သည် ယခင်နှင့်မတူသော အတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ယခင်က ထန်ယွဲ့ဟွာထံတွင် ပညာသင်ယူခြင်းသည် ကောင်းကင်ဒေါဝ်အင်ပါယာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများနှင့် မှူးမတ်များကို ရင်ဆိုင်ဆက်ဆံရန်အတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်။
ယခုအခါတွင်မူ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီးနောက် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ထန်ယွဲ့ဟွာထံတွင် ပညာသင်ယူရခြင်းက သူမ၏ စိတ်ကို ထူးထူးခြားခြား ပိုမိုအေးချမ်းစေကြောင်း ချန်ရန်ရွှယ် သတိပြုမိလာသည်။
'ဒါက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်ပုံရတယ်။ သခင်မကြီးယွဲ့ရဲ့ ပါရမီနယ်ပယ်က တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ၊ ငါ ဘာဖြစ်လို့ အရင်က သတိမထားမိခဲ့တာလဲ'
'ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း တော်တော်လေး မြန်ဆန်လာတယ်။ အခုဆို ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့် ရောက်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူး' ချန်ရန်ရွှယ်သည် ဤခံစားချက်ကြောင့် အံ့ဩသွားရသည်။
ဤကဲ့သို့ ကွဲပြားသော အတွေ့အကြုံကို ခံစားရပြီးနောက် ချန်ရန်ရွှယ်သည် လင်းဖန်အပေါ် ပိုမို၍ စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။
'ဒီလူက တကယ့်ကို ထူးဆန်းပြီး ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်တဲ့သူပဲ။ သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်' ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူတကွ ရှိနေပြီးနောက် သာမန်ဟု ထင်ရသော အရာများတွင် နက်နဲသော သဘောတရားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို ချန်ရန်ရွှယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
တကယ်လို့ လင်းဖန်သာ ချန်ရန်ရွှယ်၏ အတွေးများကို သိရှိသွားခဲ့လျှင် "မင်းကတော့ စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းနေတာပဲ" ဟု မလွဲမသွေ ပြန်လည်ချေပမိပေလိမ့်မည်။