အခန်း (၃၁) ကောင်းကင်ဒေါဝ်အိမ်ရှေ့မင်းသားလား၊ သန့်စင်သောမိန်းကလေး ချန်ရန်ရွှယ်
ထို့နောက်တွင် လင်းဖန်သည် ထန်ယွဲ့ဟွာကို နေဝင်ရိုးစွန်းတောအုပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ရာသီဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် သူမစုပ်ယူရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းလေးရာနီးပါးရှိသော ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေပေးခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းဖန်သည် သူမ၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် အာနိသင်မှာ ပံ့ပိုးကူညီမှုအမျိုးအစားဘက်သို့ ပိုမိုယိုင်လဲနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော ရူယီကွင်းမှာ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူ သို့မဟုတ် အလားတူဝိညာဉ်များနှင့် လုံးဝသက်ဆိုင်ခြင်းမရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်၏ အကြံပြုချက်အရ ထန်ယွဲ့ဟွာသည် ပံ့ပိုးကူညီမှုအမျိုးအစား ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ပထမဆုံးဝိညာဉ်ကွင်းမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှာ "သန့်စင်ခြင်း" ဖြစ်သည်။
"တောအုပ်ထဲကို တစ်ခေါက်သွားပြီးတဲ့နောက် ငါ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ အဲဒါတင်မကသေးဘူး ပံ့ပိုးကူညီမှုအမျိုးအစား ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက်တဲ့လေ"
"ငါ့ရဲ့ နောင်လာမယ့် စွမ်းရည်တွေက မင်းကို ကူညီပေးနိုင်ပါ့မလားမသိဘူး" တောင်တန်းများနောက်သို့ နေဝင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ယွဲ့ဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ဝိညာဉ်ဆရာမဖြစ်ခင်ကတည်းက ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကူညီပေးနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က သီးသန့်ဝိညာဉ်ဆရာတွေအပေါ်မှာ အရမ်းကို ပြင်းထန်တဲ့ သက်ရောက်မှုရှိမှာပါ" လင်းဖန်က အမှန်အတိုင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ ပထမဆုံးဝိညာဉ်စွမ်းရည် ဖြစ်သော သန့်စင်ခြင်းသည် သွေးရူးသွပ်ခြင်းအခြေအနေများနှင့် စိတ်နောက်ကျခြင်းများကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်သည့်အပြင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကိုပါ ဆေးကြောပေးနိုင်သည့် အာနိသင်ရှိသည်။
သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထန်ယွဲ့ဟွာသည် ကျင့်ကြံရန် အကောင်းဆုံးအသက်အရွယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်လျှင်ပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါ ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်နိုင်မဖြစ်နိုင်ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုက အဲဒီလောက်အထိ မပြင်းထန်တော့ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေအပေါ်မှာလည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ငါက ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာကိုပဲ သိချင်ခဲ့တာ" ထန်ယွဲ့ဟွာက လင်းဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်းမှာ ငါ အပျော်ရွှင်ရဆုံး နှစ်ရက်ပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဖန်"
လင်းဖန်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ ခါးလေးကို သိုင်းဖက်ကာ မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည် "ငါတို့ကြားထဲမှာ ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာမလိုပါဘူး"
ပြောပြီးနောက် သူမ၏ နဖူးလေးကို နမ်းလိုက်ပြီး ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည် "တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို တကယ်ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဟိုတယ်တစ်ခုခုသွားပြီး အတူတူ ပျော်ပါးကြတာပေါ့"
"လူဆိုးကြီး" ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး လင်းဖန်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖွဖွလေး ထုလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် ထိုသူနှစ်ဦးသည် နေဝင်ရိုးစွန်းတောအုပ်အနီးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်ဒေါဝ်မြို့တော်သို့ ပြန်ကာ ညစာစားသောက်ပြီးနောက် မြို့တော်ရှိ အကြီးဆုံးဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ထန်ယွဲ့ဟွာသည် အလွန်အမင်း ရှက်သွေးဖြန်းနေသော မျက်နှာလေးဖြင့် လင်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လှဲလျောင်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည် "အစ်ကိုဖန်... ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာရတဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ပိုကောင်းလာတာပဲလို့ ငါ သတိထားမိတယ်"
လင်းဖန်က လူလည်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည် "မနေ့ညကထက် ပိုပြီး သန်မာလာတယ်လို့ ခံစားရလို့လား။ အခုကော မင်းရဲ့ အမျိုးသားကို အစွမ်းမရှိဘူးလို့ လှောင်ပြောင်ရဲသေးလား"
"ဟွန်း... လာလေ။ ဒီညတော့ ငါ မင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြမယ်" ထန်ယွဲ့ဟွာက အရှုံးမပေးလိုသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ကိုယ်ကို တစ်ပတ်လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သုံးရက်တာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လမင်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထန်ယွဲ့ဟွာသည် လင်းဖန်အတွက် ထိုင်ခုံတစ်ခု စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူမ၏ ကျောင်းသားများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ ယဉ်ကျေးမှုအမူအကျင့်များနှင့် ဂီတကို စတင်သင်ယူတော့သည်။
"သခင်လေး... သုံးရက်နားပြီးတဲ့နောက် သခင်မကြီးယွဲ့က လမင်းဆောင်မှာ သင်တန်းတွေ ပြန်စနေပါပြီ"
ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခုအတွင်း၌ အစောင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို သတင်းပို့လိုက်သည်။
"အို... သခင်မကြီးယွဲ့က အိမ်ပြန်နားတာကလွဲရင် တစ်နှစ်ပတ်လုံးမှာ နားရက်ရှိတာ အတော်လေး ရှားပါတယ်။ ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က သူမ အိမ်ပြန်ခဲ့တာလား" လူငယ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး။ စုံစမ်းရသလောက်တော့ သခင်မကြီးယွဲ့က ဒီသုံးရက်လုံးကို လူတစ်ယောက်နဲ့အတူ ကုန်လွန်စေခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် ဒီမနက် သခင်မကြီးယွဲ့ သင်တန်းစာပို့ချနေတုန်း အဲဒီလူကလည်း အောက်မှာ ထိုင်ပြီး သင်ခန်းစာတွေကို သင်ယူနေပါတယ်" ဟု ထိုလူက သတင်းပို့သည်။
"ဒါက ပိုပြီး ထူးဆန်းနေပြီပဲ။ ငါ အဲဒီမှာ ပညာသင်တုန်းကတောင် သခင်မကြီးယွဲ့ဆီကနေ အထူးတလည် မျက်နှာသာပေးတာမျိုး မရခဲ့ဖူးဘူး။ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူ့နာမည်ကို စုံစမ်းမိလား။ သူမရဲ့ မိသားစုဝင်လား" လူငယ်က ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"သူ့နာမည်က လင်းဖန် တဲ့။ သခင်မကြီးယွဲ့နဲ့ သူ့ရဲ့ အပြုအမူတွေက အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေတာမို့လို့ မိသားစုဝင်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ချစ်သူတွေနဲ့ ပိုတူပါတယ်" ဟု အစောင့်က သတင်းပို့သည်။
"လင်းဖန် ဟုတ်လား" လူငယ်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် လက်ဖက်ရည်စားပွဲကို တောက်တောက် တောက်တောက်နှင့် ခေါက်လိုက်သည် "ဒီနာမည်က တစ်နေရာရာမှာ ထူးထူးခြားခြား ကြားဖူးသလိုပဲ"
"သခင်လေး... ကျွန်တော်လည်း ဒီနာမည်က အတော်လေး ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတယ်။ တစ်နေရာရာမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပြောတာကို ကြားဖူးတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ" ဟု အစောင့်က အကြံပြုသည်။
"သခင်မကြီးယွဲ့ရဲ့ ချစ်သူဆိုတော့ ငါလည်း သွားပြီး သေသေချာချာ မိတ်ဖွဲ့ရမှာပေါ့" လူငယ်က စိတ်ဝင်စားသော အမူအရာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ထိုလူငယ်သည် သူနှင့်အတူ စံအိမ်တော်အစောင့်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမင်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။
လမင်းဆောင်၏ တံခါးဝရှိ အစောင့်များသည် ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ ရိုသေစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြသည် "နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် အိမ်ရှေ့မင်းသားအရှင်"
"သခင်မကြီးယွဲ့ သုံးရက်လောက် နားနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူမ နေမကောင်းလို့လား။ ငါက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်စား သူမကို လာပြီး လူမမာမေးတာပါ" လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အိမ်ရှေ့မင်းသားအရှင်... အထဲကို ကြွပါ"
လူငယ်သည် ချက်ချင်းပင် အစောင့်တစ်ဦးနှင့်အတူ ပထမထပ်ရှိ ခန်းမကျယ်ကြီးထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထန်ယွဲ့ဟွာက ပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အမိန့်နှင့် စည်းကမ်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ရှိသော မန်နေဂျာအော်ဒယ်သည် လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ကောင်းကင်ဒေါဝ်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လူငယ်ထံသို့ ချက်ချင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
"အိမ်ရှေ့မင်းသားအရှင်... ဒီနေ့ ဘယ်လိုအကြောင်းကိစ္စမျိုးကြောင့် ကြွရောက်လာတာပါလဲ"
လူငယ်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည် "သခင်မကြီးယွဲ့ သုံးရက်လောက် နားနေတယ်လို့ ကြားလို့၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူမမှာ အကူအညီတစ်ခုခု လိုအပ်နေမလားဆိုတာ ငါ့ကို လာကြည့်ခိုင်းလိုက်တာ"
မန်နေဂျာအော်ဒယ်က ပြန်ဖြေသည် "သခင်မကြီးယွဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် လာလည်လို့ ကောင်းကင်ဒေါဝ်မြို့တော်ကို လိုက်လံပြသပေးနေတာပါ"
လူငယ်က ဆက်မေးသည် "သခင်မကြီးယွဲ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဟုတ်လား။ ဒါဆို ငါလည်း သေသေချာချာ မိတ်ဖွဲ့ရမှာပေါ့။ မန်နေဂျာ... သူ ဒီမှာ ရှိနေလား"
မန်နေဂျာအော်ဒယ်က ပညာသင်ကြားနေကြသော လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည် "ဟိုမှာပါ... အပြာနဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့သူပါပဲ"
လူငယ်သည် မန်နေဂျာအော်ဒယ် ညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထန်ယွဲ့ဟွာထံမှ စိတ်ပါဝင်စားစွာ သင်ယူနေသော လင်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
'သူ့ပုံစံက အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံရပေမဲ့ အသက်အမှန်ကိုတော့ ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ ဒီလိုလူမျိုးကလည်း ထန်ယွဲ့ဟွာဆီမှာ ယဉ်ကျေးမှုအမူအကျင့်တွေ သင်ယူဖို့ လိုအပ်နေသေးတာလား' လူငယ်က စိတ်ထဲကနေ လုံးဝ ဝေခွဲမရဘဲ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။
လူငယ်က လင်းဖန်ကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏နောက်က အစောင့်မှာ လင်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယရိပ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
'သူ့ပုံစံက တကယ့်ကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးလဲဆိုတာ ငါ မမှတ်မိတော့ဘူး' အစောင့်က လင်းဖန်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲက တွေးတောနေမိသည် 'လင်းဖန်...'
'လင်းဖန်... လင်းဖန်' အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် အစောင့်၏ စိတ်ကူးထဲက မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
"အိမ်ရှေ့မင်းသား... သခင်မကြီးယွဲ့မှာ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီ သတင်းပို့သင့်ပြီ" အစောင့်က လူငယ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ သူ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
အစောင့်က သူ့ကို အရိပ်အယောင်ပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူငယ်က မန်နေဂျာအော်ဒယ်ကို ပြောလိုက်သည် "မန်နေဂျာ... သခင်မကြီးယွဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ပြန်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီ သတင်းပို့လိုက်ပါဦးမယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် မန်နေဂျာအော်ဒယ် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လူငယ်သည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
"ဟော... အိမ်ရှေ့မင်းသားအရှင်" မန်နေဂျာအော်ဒယ် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုလူငယ်အား ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မူလက ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုလူငယ်သည် မန်နေဂျာအော်ဒယ်၏ မိတ်ဆက်စကားကို နားထောင်ရန် အချိန်မရဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုလူငယ်နှင့် အစောင့်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းဖန်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
'သူတို့ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သူတို့ ထန်ယွဲ့ဟွာအပေါ်ကို တော်တော်လေး ဂရုစိုက်ပုံရတယ်' လင်းဖန်က တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းပြန်လှည့်ကာ ထန်ယွဲ့ဟွာကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
လင်းဖန်သည် ထိုလူငယ်မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ ကောင်းကင်ဒေါဝ်အင်ပါယာအတွင်းသို့ သူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်ထားသော ချန်ရန်ရွှယ် ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားသည်။
သူမသည် လူစားလဲခြင်းဗျူဟာကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဒေါဝ်အင်ပါယာကို သွေးမြေမကျဘဲ ထိန်းချုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
"မြွေစွယ်ဒိုလော့ကြီး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အဲဒီ လင်းဖန် ဆိုတဲ့သူရဲ့ အထောက်အထားကို သိလို့လား"
အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ချန်ရန်ရွှယ်က မြွေစွယ်ဒိုလော့က သူမကို အရေးတကြီး ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည့်အပေါ် ဝေခွဲမရဖြစ်လျက် မေးလိုက်သည်။
"သခင်မလေး... ခုနက လင်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်ကျမှ ဒီနာမည်ကို ဘယ်မှာ ကြားဖူးလဲဆိုတာ ငါ နောက်ဆုံးတော့ မှတ်မိသွားတာ။ အဲဒါ ဝိညာဉ်နန်းတော်ဌာနချုပ်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်မှာပဲ။ ငါ အရင်ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းနောက်ကို လိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်ကို သွားတုန်းက သူ့ကို အလောတကြီးနဲ့ နှစ်ခေါက်လောက် ဖျတ်ခနဲ မြင်ဖူးခဲ့တာ" မြွေစွယ်ဒိုလော့က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့ဖခင်က သူ့ကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်ဟုတ်လား။ သူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ" ချန်ရန်ရွှယ်က အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီအချိန်တုန်းက သခင်မလေးက ငယ်သေးတော့ သူ့ကို တွေ့ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး။ လင်းဖန် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သခင်မလေး ရင်းနှီးမှာမဟုတ်ပေမဲ့ သခင်မလေးရဲ့ ဖခင် ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီဘွဲ့အမည်ကိုတော့ ကြားဖူးမှာ သေချာပါတယ်"
"ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဆရာကြီး... အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်သူ"
"အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်သူ။ သူပဲ... ငါ့ဖခင် ကွယ်လွန်မယ့်ရက်စွဲကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ" ချန်ရန်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများ ဝိုင်းစက်သွားပြီး အံ့ဩတကြီး ဥဒါန်းဥဒါန်း ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။