အခန်း (၂၉)  ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက်များ 

​ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံးသည် အတော်လေး ခေါင်းမာတတ်ကြပြီး သံယောဇဉ်ကြီးတတ်ကြကြောင်း လင်းဖန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ 

​အထူးသဖြင့် ထန်ဟောက် အပါအဝင် မောင်နှမသုံးယောက်စလုံးမှာ ထိုသို့သော အကျင့်ရှိကြပြီး၊ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေး ထန်ချန်ထံမှ ဆင်းသက်လာသော အမွေအနှစ် ဖြစ်ပုံရသည်။ 

​သို့သော် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ခွဲခွာနေခဲ့ရသည့်တိုင် ထန်ယွဲ့ဟွာသည် သူ၏အပေါ်တွင် ယခုထက်ထိ တက်ကြွပြင်းပြသော အချစ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်မှာ လင်းဖန် မထင်မှတ်ထားသော အရာပင် ဖြစ်သည်။ 

​အလှပဂေးများစွာ ရှိသော ဝိညာဉ်အရှင်သခင်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ဘီဘီတုန်း၏ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကပင် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ 

​သို့သော် မဏ္ဍပ်လေးထဲတွင် ထန်ယွဲ့ဟွာ စောင်းတီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌မူ လင်းဖန်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။ 

​ထန်ယွဲ့ဟွာသည် ဘီဘီတုန်းကဲ့သို့ပင် လှပရုံသာမက လင်းဖန်ကို အဓိက ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူမ၏ မြင့်မြတ်ကျော့ရှင်းသော စိတ်နေသဘောထားကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

​လင်းဖန်သည် ရုပ်ရည်ခန့်ညားသော်လည်း ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ၏ ကျယ်ပြန့်လှသော အသိပညာ ဗဟုသုတများကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

​အတန်ကြာမှ ထိုသူနှစ်ဦး ခွဲခွာလိုက်ကြသည်။ ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေပြီး အလွန်အမင်း ရှက်သွေးဖြန်းနေခဲ့သည်။ 

​လင်းဖန်သည် ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ ဘယ်ဘက်ကိုယ်ဘေးတွင် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော တော်ဝင်ဂါဝန်မှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး ဖြူဝင်းသော အသားအရေလေး ပေါ်ထွက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ 

​"ယွဲ့ဟွာ... မင်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေ ပြဲနေပြီ" လင်းဖန်က သတိပေးလိုက်သည်။ 

​"ပြဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်း ငါ့ဆီကနေ အမြတ်ထုတ်လို့ ရတာပေါ့" ထန်ယွဲ့ဟွာသည် ခုနက မိမိ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အပြေးမြန်ရာမှ ပြဲသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေးမိပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြောလိုက်သည်။ 

​လင်းဖန် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ ယခင်က ထန်ယွဲ့ဟွာနှင့် ရင်ဖွင့်စကားများ ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအရာမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်သည်။ 

​အလွန်အမင်း ကျော့ရှင်းသိက္ခာရှိလှသော ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ ပါးစပ်မှ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ 

​ချက်ချင်းပင် ထန်ယွဲ့ဟွာက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လာပြီးနောက် လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည် "ဘာလဲ... ငါတို့မတွေ့ရတာ ဆယ်နှစ်ကျော်သွားပြီဆိုတော့ မင်းလည်း အိုမင်းသွားပြီး အင်အားမရှိတော့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားမိန်းမတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်ပြီး ပင်ပန်းနေတာလား" 

​အသက်လေးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးများသည် ကျားကဲ့သို့ ပြင်းထန်တတ်ကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထန်ယွဲ့ဟွာသည် အသက်လေးဆယ်မပြည့်သေးသော်လည်း သူမက မိမိကို အစွမ်းမရှိတော့ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုလာသည့်အတွက် လင်းဖန်အနေဖြင့် မည်သို့မျှ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ 

​လင်းဖန်သည် ထန်ယွဲ့ဟွာကို ကိုယ်တိုင် အစပြု၍ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ ပြောလိုက်သည် "မင်းရဲ့ အခန်းနံပါတ်ကိုသာ ပြောပြလိုက်၊ ငါ အစွမ်းရှိမရှိဆိုတာ မကြာခင် မင်း သိရမှာပါ" 

​ထန်ယွဲ့ဟွာက ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ... မင်း အရင်လို စွမ်းဆောင်နိုင်တုန်းပဲလားဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်" ဟု ဆိုကာ အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ တံခါးတစ်ချပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ 

​ထိုအရာကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်သည် ထန်ယွဲ့ဟွာကို ချက်ချင်း ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူမ ညွှန်ပြသော တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ 

​ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ခွဲခွာခဲ့ရသော စိတ်ခံစားချက်များကို မီးခဲနှင့် လောင်စာဟုတင် တင်စား၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်က ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ 

​ထန်ယွဲ့ဟွာသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကုတ်လျက် နိုးလာခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မှောင်အတိကျနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ 

​မကြာသေးမီက လင်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငိုယိုရင်း အကြိမ်ကြိမ် အသနားခံခဲ့ရသည်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ သူမသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ခေါင်းအုံးအောက်သို့ ဝှက်ထားလိုက်မိသည်။ 

​"သူက တကယ်ပဲ လူဆိုးတစ်ယောက်ပဲ" ခုနက အလိုလိုက်ခဲ့မိသည်များကို တွေးတောရင်း ထန်ယွဲ့ဟွာသည် မိမိကိုယ်မိမိ သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ခံစားရပြီး အပြစ်အားလုံးကို လင်းဖန်အပေါ်သို့သာ ပုံချလိုက်တော့သည်။ 

​သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ထန်ယွဲ့ဟွာ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လင်းဖန်သည် သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိမနေတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူ တစ်ခါကကဲ့သို့ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားပြန်ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ကာ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဆစ်ကနဲ နာကျင်သွားရသည်။ ထန်ယွဲ့ဟွာသည် အိပ်ရာမှ ကမူးရှူးတိုး ထထိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် "လင်းဖန်... ငါ မင်းကို မုန်းတယ်" 

​ထန်ယွဲ့ဟွာ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် မျက်ရည် ထပ်မံကျတော့မည့်အချိန်၌ပင် ခန်းမထဲမှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ 

​"ဘာလို့ အော်နေတာလဲ။ ခုနတင် အော်ရတာ အားမရသေးဘူးလား" လင်းဖန်က အစားအစာများကို သယ်ဆောင်လျက် တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ 

​ထန်ယွဲ့ဟွာ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် စောင်ကို ဆွဲကာ သူမ၏ နုပျိုလှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည် "အာ... မင်း ထွက်မသွားဘူးပဲ" 

​"ဘာလဲ... မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ထွက်သွားစေချင်တာလား" လင်းဖန်က အိပ်ခန်းထဲရှိ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အစားအစာများကို ချထားလိုက်သည် "မင်းရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးက ညစာစားဖို့ လာခေါ်တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အိပ်လို့မနိုးသေးတာ မြင်လို့ ငါကိုယ်တိုင် သွားယူလာခဲ့တာ" 

​"မြန်မြန်ထ၊ မျက်နှာသစ်ပြီး အစားစားတော့" လင်းဖန်က သတိပေးလိုက်သည်။ 

​"မင်း ငါ့အခန်းထဲကနေ အရင်ထွက်သွားဦး" ထန်ယွဲ့ဟွာက မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။ 

​"ခုနတင် အကုန်မြင်ဖူးပြီးသားကိုပဲ" လင်းဖန်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ 

​"အဲဒါတွေက အရေးမကြီးဘူး၊ အခု ချက်ချင်း ထွက်သွား" ထန်ယွဲ့ဟွာက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ 

​လင်းဖန်က နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးများအားလုံးသည် အပြောင်းအလဲ မြန်လှသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ 

​စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေချိန်တွင်မူ မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်ပြင်းပြပြီး မြို့ရိုးထက်ပင် မျက်နှာအထူကြီး ဖြစ်နေတတ်ကြသော်လည်း၊ မူယာမာယာ ရှိနေချိန်တွင်မူ ရေကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး စက္ကူထက်ပင် မျက်နှာအပါးသား ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။ 

​လင်းဖန် ငိုက်မြည်းလုနီးပါးအထိ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှ ထန်ယွဲ့ဟွာက သူ့ကို အထဲသို့ ဝင်ရန် လှမ်းခေါ်ခဲ့သည်။ 

​အခန်းကို ထန်ယွဲ့ဟွာက သေသေချာချာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်ကာ အထူးသဖြင့် ကုတင်ပေါ်ကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ထားသည်။ 

​"မင်း ဒီတစ်ခေါက် လာတာက တကယ်ပဲ ဂီတသီအိုရီတွေကို သင်ယူဖို့အတွက်လား" စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထန်ယွဲ့ဟွာက ဆင်ခြင်တုံတရားရှိရှိနှင့် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ 

​"ဒါပေါ့... ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာရှိတဲ့ ဘွဲ့ခံဒိုလော့တွေထဲမှာ ငါ့ရဲ့ အင်အားက အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ" လင်းဖန်က တည်ကြည်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ 

​"ဒါပေမဲ့ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြင်နိုင်တဲ့ အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်သူလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ဒီလိုဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့တုန်းက တိုက်ကြီးပေါ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲတော့မယ်ဆိုတာကို ကြိုမြင်ခဲ့လို့ မင်း ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် ကျင့်ကြံနေတာလား" ထန်ယွဲ့ဟွာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက လင်းဖန် နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည့်အပေါ် စိတ်ခုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ 

​"ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စရပ်အချို့ကိုလည်း ငါ ကြားသိခဲ့ရပါတယ်။ အခု မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား" လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။ 

​"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီတုန်းက မင်း ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှာ ဟောကိန်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်လွှဲလို့မရခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဒေါဝ်အင်ပါယာဆီ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး လောကကနေ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရတာ" ထန်ယွဲ့ဟွာက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ 

​လင်းဖန် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိစဉ်က ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ရှောင်တို့မှာ နက်ပြာရောင်ငွေဧကရီနှင့်အတူ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြချိန် ဖြစ်သည်။ 

​ထို့ကြောင့် ထန်ဟောက်သည် လင်းဖန် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း မသိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

​ထိုအချိန်က သူတို့၏ ဖခင်သည်လည်း လင်းဖန်၏ စကားများကို သံသယရှိခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းသည် လင်းဖန်အား သူတို့ထံတွင် အလကားလာရောက် ခိုလှုံနေသည်ဟု ထင်မြင်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ သမီးဖြစ်သူ ထန်ယွဲ့ဟွာက လင်းဖန်အပေါ် စိတ်ယိုင်နေသည်ကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ 

​လင်းဖန်က ထန်ယွဲ့ဟွာထံမှတစ်ဆင့် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကို ခိုးယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့က လင်းဖန်ကို ဂိုဏ်းထဲမှ နှင်ထုတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ 

​ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လင်းဖန်အနေဖြင့် နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ 

​ထိုစဉ်က လင်းဖန်သည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များဖြစ်သော မဟာသုမေရုတူစနစ်နှင့် ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်ကိုးပါးအကြွင်းမဲ့ကျင့်စဉ် စသည်တို့ကို ရယူရန်အတွက် သွားရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ 

​"ငါ ပြောနိုင်တာကတော့... နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ အဆင့် ၁၀၀ ကို တက်လှမ်းပြီး နတ်ဘုရားဖြစ်လာမယ့်သူ သုံးယောက် ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးပြီး မုန်တိုင်းထန်တဲ့ ခေတ်ကာလတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတော့ ဘွဲ့ခံဒိုလော့ဆိုတာ အခြားလူတွေထက် အနည်းငယ် ပိုသန်မာတဲ့ အမြောက်စာအဆင့်ပဲ ရှိတော့တာ" လင်းဖန်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 

​လင်းဖန်အနေဖြင့် ဤအရာမှာ လွန်လွန်ကဲကဲ ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ဟု ခံစားမိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ထန်ဆန်းဆိုလျှင် ကျောရိုးဝိညာဉ် ရှစ်ခုနှင့် မသေဆေးပင်များ မရှိလျှင်ပင် သူ၏ ပါရမီအရ နောက်ပိုင်းတွင် နက်ပြာရောင်ငွေဧကရီ ဝိညာဉ်ကို နိုးထစေဦးမည်ဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ရွေးချယ်ခြင်းကိုလည်း ခံရဦးမည်ဖြစ်သည်။ 

​သူက ဒုတိယတန်းစား နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာလျှင်ပင် ထိုအရာမှာ ဘွဲ့ခံဒိုလော့ထက် များစွာ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလှပြီး တိုက်ကြီး၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။ 

​ဘီဘီတုန်း၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် လင်းဖန်အနေဖြင့် သူမ နတ်ဘုရားဖြစ်လာမည့်အရေးကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ တားဆီးနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဘီဘီတုန်း၏ အဖြစ်ဆိုးကို တားဆီးပေးခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ 

​ထိုအချိန်က လင်းဖန်သည် ယွီရှောင်ကန်းကို သတိပေးခဲ့ရုံသာမက ဘီဘီတုန်းကိုလည်း သတိပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုအရာက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ ဖြစ်သည်။ 

​ချန်ရန်ရွှယ်ကိုမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ အဆင့် ၉၉ (အထွတ်အထိပ်ဒိုလော့အဆင့်)ရှိသော စူပါဒိုလော့တစ်ဦး၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်လာရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်သည်။ 

​"အခြေအနေက အဲဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား" ထန်ယွဲ့ဟွာ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ လင်းဖန်က ဤကဲ့သို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့သဖြင့် အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည် "မင်းက အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တယ် မဟုတ်လား။ မင်း အဲဒါကို မတားဆီးနိုင်ဘူးလား" 

​"ပြီးတော့... ဒီကမ္ဘာမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာလား" 

​"တားဆီးလို့ ရနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းက အရင်က အဖြစ်ဆိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခဏတာ တားဆီးနိုင်ခဲ့ရင်တောင် နောက်ထပ် ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ဖြစ်ပျက်လာဦးမှာပဲ" 

​"တကယ်တော့ ဘေးဒုက္ခဆိုတာ တစ်ခါတလေကျရင် ကောင်းတဲ့အရာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ စဉ်းစားကြည့်လေ... တိုက်ကြီးပေါ်မှာ နတ်ဘုရားသုံးပါး ပြိုင်တူ ပေါ်ထွက်လာတယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒက ပိုပြီး မြင့်မားလာတာကို ပြတာပဲ။ ဘေးဒုက္ခတွေ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ဝိညာဉ်ဆရာတွေအတွက် အတောက်ပဆုံးနဲ့ အခမ်းနားဆုံး ခေတ်ကာလတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်" 

​"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘွဲ့ခံဒိုလော့အဆင့်တွေဟာ ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းအထိ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ဆိုလိုတာက ဝိညာဉ်ဆရာတွေ ကျင့်ကြံဖို့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတွေ ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်" 

​"ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဟာ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဘဝလိုပါပဲ၊ အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျတွေ ရှိစမြဲပဲ" 

​လင်းဖန်က ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး ထန်ယွဲ့ဟွာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ 

​"ကောင်းပါပြီ... အခြေအနေက အဲဒီလိုဆိုမှတော့ မင်း ငါ့ဆီမှာ ယဉ်ကျေးမှုအမူအကျင့်တွေနဲ့ ဂီတသီအိုရီတွေကို သင်ယူတဲ့အခါ မင်းအပေါ်ကို ငါ ပိုပြီးတော့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စည်းကမ်းချရလိမ့်မယ်" 

​"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို လမင်းဆောင်ကနေ ဘွဲ့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" လင်းဖန်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ယွဲ့ဟွာက အလွန်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။