အခန်း (၂၅) ဒူကုပိုင်ကို အလျှော့ပေးဆုတ်ခွာစေခြင်း
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းဖန်သည် ဒူကုပိုင်နှင့် အချိန်ဖြုန်းမနေသင့်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ ပျက်စီးသွားလျှင် ရမည့်အမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများပေလိမ့်မည်။
ထိုအပင်များအားလုံးမှာ မသေဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ပင်တည်း ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် နှမြောစရာ အလွန်ကောင်းလှသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဒူကုပိုင်၏ တန်ဖိုးက မျက်စိရှေ့ရှိ မသေဆေးပင်များကို မမှီချေ။
ရုတ်တရက် လင်းဖန်သည် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးထွက်လိုက်ပြီး လမ်းတွင် ဒူကုပိုင် ချထားသော အဆိပ်အတောက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ဓားဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"ဓားဆွဲထုတ် ပိုင်းချက်"
အစိမ်းရောင် ဓားရိပ်တစ်ခုက ဒူကုပိုင်၏ မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိသွားရာ သူ တွေးမထားမိသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။
သူ၏ အဆိပ်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိသလို၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကာကွယ်ရေးတွင် ကူညီရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။
"ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ် ကောင်းကင်ဒိုင်း"
ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား လိုအပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်မလောက်တော့သဖြင့် ဒူကုပိုင်သည် လင်းဖန်၏ ဓားဆွဲထုတ်ပိုင်းချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒူကုပိုင်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဂူဝရှိ ကျောက်နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားတော့သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ကို မကြောက်ဘူးပဲ" ဒူကုပိုင်က မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလှသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဒူကုပိုင်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ တိုက်ပွဲစတင်သည်မှာ နှစ်မိနစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်ရွံ့ရပြီး လင်းဖန်သည် ယခုအချိန်တွင် အဆိပ်တိုက်စားမှုကြောင့် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းဖန်၏ ပေါ်နေသော အရေပြားကို ကြည့်ရသည်မှာ အဆိပ်မိနေသူ၏ အရောင်အသွေးမျိုး လုံးဝ မရှိချေ။
"မင်း ငါ့ကို သိသွားပြီပေါ့။ ငါသာ ဘာမှ ပြင်ဆင်မထားဘူးဆိုရင် ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် လာရဲပါ့မလဲ။ ဒီနေရာကို မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ သိတယ်လို့ မင်း ထင်နေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ငါ ဝိညာဉ်သခင်ကြီးအဆင့် တုန်းကတည်းက ရတနာမြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ"
"အဲဒီနောက် ငါ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျမှ မင်း သိမ်းပိုက်ထားတာကို တွေ့ခဲ့တာ။ ငါ့မှာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းပြီး ရတနာမြေကနေ ဆုတ်ခွာသွားဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာ ရှိခဲ့တယ်" လင်းဖန်က ဒူကုပိုင်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဒူကုပိုင်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး "မင်းက ဝိညာဉ်နန်းတော်က လူမဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ငါ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကလို့ ဘယ်တုန်းက ပြောခဲ့လို့လဲ။ မင်းကသာ စကားပြောခွင့်တောင် မပေးဘဲ လျှောက်တိုက်ခိုက်နေတာ"
"အခုတော့ အနိုင်ရသူက အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ မင်းရဲ့ အဆိပ်က ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး။ ငါ့အတွက်တော့ မင်းရဲ့ အဆိပ်က အစွမ်းမပြနိုင်ရင် မင်းက သာမန် ဝိညာဉ်ဒိုလော့တစ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး"
"ဒီနေရာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထွက်သွားပါ၊ ဒါဆို မင်းကို ငါ အသက်ချမ်းသာပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို သတ်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒီအကြောင်းသိတဲ့သူ အားလုံးကိုပါ သတ်ပစ်မယ်၊ အဲဒီထဲမှာ မင်းရဲ့ မြေးမလေး ဒူကူးယန်လည်း ပါတယ်" လင်းဖန်က သူ၏ ဓားဖြင့် ဒူကုပိုင်ကို ချိန်ရွယ်ကာ အေးစက်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
လင်းဖန်သည် ဒူကုပိုင်က ထိုနေရာအကြောင်းကို အပြင်လူများအား ပြောပြလိမ့်မည်ကို မစိုးရိမ်သလို၊ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို သတင်းပေးလိမ့်မည်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။
ထို့အပြင် ဒူကုပိုင်သည် ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်၏ စစ်မှန်သော အသုံးဝင်ပုံကို မသိဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေ အဆိပ်ကို နှိမ်နင်းရန် နေရာတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်အနေဖြင့် ဒူကုပိုင်ကို သတ်ပစ်၍ ရသော်လည်း သတ်ပစ်ခြင်းက မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ မရှိလှဘဲ သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးထားခြင်းက နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဒူကုပိုင်က စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိသရွေ့ ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ဦးက အသုံးဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် အလွန် နှမြောစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။
"ငါ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လေ့လာကြည့်ပြီးပြီ၊ မွေးရာပါ အဆိပ်ဓာတ် မပါဘူး။ ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အလွန် သိပ်သည်းပေမဲ့ အရမ်း ပြင်းထန်တယ်။ ဒီနေရာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဆိပ်အမျိုးအစား ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်အတောက်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
"မင်းက ငါ့အကြောင်းကို သေသေချာချာ စုံစမ်းပြီး ဒီမြေကွက်လပ်လေးကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ယောက်နဲ့ ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်တာလား" လင်းဖန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒူကုပိုင် အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဒူကုပိုင်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏ အဆိပ်အတောက်များကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆိပ်အတောက်များကြောင့် ဒူကုပိုင်သည် အပင်များနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အတန် သုတေသနပြုခဲ့ဖူးသည်။ သူ သိထားသည်မှာ ဤနေရာရှိ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များမှာ ပြင်ပကမ္ဘာတွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အဆိပ်ပြင်းသည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။
လှပနေသည်ကလွဲ၍ ထိုချိုင့်ဝှမ်းတွင် ထူးခြားချက် ဘာမှမရှိဟု သူ ထင်နေခဲ့သည်။
"ဒါတွေက မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ မင်း အလျှော့ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလားဆိုတာပဲ ပြောစမ်းပါ" လင်းဖန်က ဤနေရာ၏ သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်ကို ဒူကုပိုင်အား ပြောပြလောက်အောင် အူကြောင်ကြောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"မင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား" ဒူကုပိုင်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ဓားရိပ်" လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။
'ဓားရိပ်လား... ဒီလူက အဆင့် ၉၂ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိတာဆိုတော့ ဘွဲ့ခံဒိုလော့အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ ဘာလို့ ဒီဘွဲ့အမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ' ဒူကုပိုင်သည် စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်စွာ တွေးလိုက်မိသည် 'ဒါ့အပြင် သူက ငါ့ထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ပြီး ငါ့ရဲ့ အဆိပ်တွေကလည်း သူ့အပေါ် အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး'
'အရေးကြီးဆုံးက သူက ငါ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို သိနေသလို ယန်ယန်အကြောင်းကိုလည်း သိနေတယ်။ ထားလိုက်ပါတော့... ငါ ဒီမှာ နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ ဘာတိုးတက်မှုမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး'
'သူက ဝိညာဉ်နန်းတော်က မဟုတ်မှတော့ ယန်ယန်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် ရန်သူဖြစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီလူ့ကို လောလောဆယ် သဘောတူလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်'
ဒူကုပိုင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရာများစွာကို တွေးတောလိုက်သည်။ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း ဒူကူးယန်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ဒူကုပိုင်၏ စိတ်ထဲရှိ ဇွဲမာန်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် လင်းဖန်က သူ၏ အဆိပ်များကို မတိုးဘဲ တိုက်ပွဲတွင်လည်း မနိုင်နိုင်သဖြင့် လင်းဖန်တွင် အဆိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ သုတေသနအချို့ ရှိနေနိုင်သည်ဟု ဒူကုပိုင် ပို၍ သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် လင်းဖန်၏ နောက်ကြောင်းကို အရင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တကယ်လို့ လင်းဖန် ပြောသလို သူက ဝိညာဉ်နန်းတော်က မဟုတ်ဘူးဆိုလျှင် လင်းဖန်အနေဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်ကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလားဆိုသည်ကို ဒူကုပိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည်။
"ကောင်းပြီ... မင်းက ဝိညာဉ်သခင်ကြီးအဆင့် တုန်းကတည်းက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလို့ ပြောမှတော့ ယုတ္တိဗေဒအရ အရင်တွေ့တဲ့သူက အရင်ပိုင်ရမှာပဲ။ ဒီနေရာက မင်း ပိုင်သင့်တာမို့ ငါ အလျှော့ပေးတာက မှန်ကန်ပါတယ်" ဒူကုပိုင်က မတ်တပ်ရပ်ရင်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လမ်းဆင်းပေးလိုက်သည်။
"မဆိုးဘူး... အခြေအနေကို နားလည်တဲ့သူက ပညာရှိပဲ။ ငါတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေထိုင်နိုင်ရင် ဘာလို့ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေဖို့ လိုဦးမလဲ" ဒူကုပိုင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဖန်သည်လည်း သူ၏ အပြာရောင်အရိပ်ဓားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ထိုအရာကို မြင်ပြီးနောက် ဒူကုပိုင်သည် အဆိပ်မြူများထဲသို့ လှမ်းဝင်ကာ ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်း လင်းဖန်သည်လည်း အဆိပ်မြူများထဲသို့ လှမ်းဝင်ကာ နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ဒူကုပိုင် အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်မှ သူက လှည့်ပြန်ပြီး ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
လင်းဖန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ရေခဲနှင့်မီးထဲ၌ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ဒူကုပိုင် ပြန်လှည့်လာပါက သူ့ကို နှောင့်ယှက်မည်ကို စိုးရိမ်ရသဖြင့်၊ အထူးသဖြင့် သူက ခုနတင် ဒူကူးယန်ကို သုံးပြီး ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
[အိမ်ရှင်သည် ဘွဲ့ခံဒိုလော့ ဒူကုပိုင်၏ မျက်စိအောက်တွင် ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်ကို ပါးနပ်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ]
[တာဝန်၏ ဆုလာဘ်များ - ဝိညာဉ်သခင်ကြီးအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးဆင့် မြင့်တက်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ပညာရှင်အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်သော စတုတ္ထမြောက် အနှစ်သောင်းချီ ဝိညာဉ်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ရှားပါး ရတနာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်]
"ဟင်... ပါးနပ်စွာ ဟုတ်လား"
"ငါ တိုက်ပွဲတစ်ခု တိုက်ခဲ့ရတာကို မင်းက ပါးနပ်စွာလို့ ခေါ်တာလား"
"စနစ်... မင်း နောက်တစ်ခါ လိုင်းကျပြန်ပြီ"
လင်းဖန် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အချက်အလက် အမြောက်အမြား ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ကြာကြာ ညည်းညူမနေနိုင်တော့ပေ။
၎င်းက ရှားပါး ရတနာမှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲမှ အသိပညာများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအရာတွင် ထန်ဆန်း၏ လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်ရတနာမှတ်တမ်းထက် ပို၍ ပြည့်စုံသော အသိပညာများ ပါဝင်ပြီး ဆန်းပြားသော သားရဲများ၊ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ၊ ရှားပါး တွင်းထွက်ပစ္စည်းများ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
"စာအုပ်ကောင်းပဲ"
လင်းဖန်သည် ယခင်က မသေဆေးပင်အချို့ကို မမှတ်မိပါက သို့မဟုတ် ထိုအရာများကို အသုံးပြုရမည့် သီးခြားနည်းလမ်းများကို မသိပါက ဘာလုပ်ရမလဲဟု စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါ စနစ်က သူ့အတွက် စွယ်စုံကျမ်းတစ်အုပ်ကို အလိုက်သိစွာ ပံ့ပိုးပေးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ချေ။
၎င်းက ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လင်းဖန်သည် အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေ၊ စမ်းရေအိုင်၏ ဘေးဘက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
လင်းဖန် ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်သည့်အရာမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ရှစ်ထောင့်ဆန်းကြယ်ရေခဲမြက်နှင့် မီးတောက်ဆီးသီးနူးညံ့ တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုမသေဆေးပင် နှစ်ပင်မှာ ရေခဲနှင့်မီးစမ်းရေအိုင်၏ ကိုယ်ပွားများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ ထိုအရာများကို စားသုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန် စမ်းရေအိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
"အခုတော့ အားလုံး ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ" စနစ်က ပေးထားသော အသိပညာများအတိုင်း လင်းဖန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မသေဆေးပင် နှစ်ပင်ကို မြှောက်တင်ကာ အတူတူ စားသုံးလိုက်သည်။
ဆေးစွမ်းများ ပြသလာသောအခါ လင်းဖန်သည် ခုန်ပျံလိုက်ပြီး စမ်းရေအိုင်၏ ဗဟိုတည့်တည့်သို့ တိကျစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်လေတော့သည်။
သူ ခုန်ဆင်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လင်းဖန်သည် အလွန်အမင်း ခံရခက်လှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ရှိနေလင့်ကစား သူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် သတိပင် လစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လျှာကို ကိုက်ခဲကာ သတိမလစ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ရေခဲနှင့်မီး စမ်းရေထဲရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လည်ပတ်စေခဲ့သည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်လာပြီးနောက် လင်းဖန်သည် စမ်းရေထဲတွင် နေထိုင်ရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် နေမင်းကြီးကို မမြင်ရသဖြင့် အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို လင်းဖန် မသိချေ။
သူ ထိုအခြေအနေမှ နိုးထလာသောအခါ စမ်းရေမှာ ရေပူစမ်းတစ်ခုနှင့် ဘာမှ မထူးခြားတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းဖန် သိလိုက်လေတော့သည်။