အခန်း (၂၄) ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်သို့ ရောက်ရှိခြင်း
‘နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်ထဲကို ခြေမချဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ၊ အရင်ကထက်စာရင် သစ်ပင်တွေ တော်တော်လေး စိပ်လာတယ်’
တောအုပ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရင်း လင်းဖန်သည် မြက်ခင်းပြင်ကို နင်းဖြတ်ကာ သူ၏ ဘွဲ့ခံဒိုလော့ ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ အနားသို့ပင် မချဉ်းကပ်ရဲကြချေ။
၎င်းက အလုပ်ရှုပ်ခြင်းများစွာကို သက်သာစေသည်။
သူသည် နေမင်းကြီးကို အကိုးအကားအဖြစ် အသုံးပြုကာ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ လမ်းကြောင်းအတိုင်း နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ တောက်လျှောက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
နှစ်နာရီကျော် ခရီးနှင်ပြီးနောက် မွန်းတည့်ချိန်နီးပါးတွင် လင်းဖန်သည် ကောင်းကင်နှင့် နေရောင်ခြည်ကို ကွယ်ဆို့ထားသည့် နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိ သစ်ပင်ကြီးများ ဝန်းရံထားသော သူ၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လင်းဖန်၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် စုစည်း၍ လွင့်ပြယ်မသွားသော အစိမ်းရင့်ရောင် မြူထုကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် ထိုထူထပ်သော မြူထုကို လက်မအနည်းငယ်မျှပင် ဖောက်ထွင်း၍ မမြင်နိုင်ချေ။
လင်းဖန် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လာတုန်းက အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤအစိမ်းရင့်ရောင် မြူထုကြီးထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကြိမ် လာစဉ်ကတော့ သူသည် ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မြူထုကို မနည်းဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒူကုပိုင်နှင့် တိုးခဲ့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်က အုံ့မှိုင်းပြီး မိုးရွာနေသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သဖြင့် ဒူကုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်အတောက်များ ဖောက်ပြန်နေသောကြောင့် လင်းဖန် ဝင်လာသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီကို မလာဖြစ်တာ ဆယ်နှစ်ကျော်သွားပြီ၊ အဆိပ်မြူတွေရဲ့ အတိုင်းအတာက တော်တော်လေး ကျယ်ပြန့်လာသလို မြူထဲမှာ ပါတဲ့ အဆိပ်ပြင်းအားကလည်း အရင်ကထက် ပိုပြင်းလာတယ်"
"ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ် ပန်းရဲ့ သက်တမ်း ရင့်လာတာကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"
"ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခေါက် လာတဲ့အချိန်မှာ ငါ့မှာ အဆိပ်အမျိုးမျိုး မတိုးစေတဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေသလို အဆင့် ၉၂ ဝိညာဉ်စွမ်းအားလည်း ရှိနေပြီဆိုတော့ အားလုံး ပြည့်စုံနေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"
လင်းဖန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပင် ထုတ်မသုံးဘဲ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အဆိပ်မြူများထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဆိပ်မတိုးသည့် စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ အခြားသူများမှာ အဆိပ်ကို တွန်းလှန်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး ရုန်းကန်ရသော်လည်း လင်းဖန်ကမူ မြေပြန့်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်။
သို့သော် အဆိပ်မြူများထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ညဘက်ကဲ့သို့ မှောင်မည်းသွားပြီး လက်ညှိုးကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။
အဆိပ်မြူများမှာ အလွန်အမင်း ထူထပ်လွန်းသဖြင့် အလင်းရောင်ပင် ဖြတ်သန်းမသွားနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး ၎င်းက ဤနေရာ၏ အဆိပ်ပြင်းမှုကို ဖော်ပြနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဒူကုပိုင်ကလွဲ၍ အခြားသူများ ဤနေရာသို့ မဝင်ရဲကြခြင်းမှာလည်း မဆန်းပေ။
နေဝင်ဆည်းဆာ တောအုပ်သည် ကျောင်းတော်မြို့တော်နှင့် ကပ်လျက်ရှိနေသည်ဟု ပြောနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် လာကြသော ဝိညာဉ်ဆရာများစွာ ရှိရာ ဤအဆိပ်မြူများ တည်ရှိနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် အခြားဝိညာဉ်ဆရာများ မတွေ့ရှိဘဲ မနေနိုင်ကြောင်း လင်းဖန် ယုံကြည်သည်။
သူတို့သည် အစိမ်းရင့်ရောင် မြူထုကြီးကို အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ခံစားရခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းကြောင့်သာ ဘေးမှ ကွေ့ပတ်သွားကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လင်းဖန်သည် အဆိပ်မြူထဲတွင် သာမန်ခြေလှမ်းဖြင့် မိနစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရှေ့ဘက်မှ လေထုမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်လိုက်၊ ပူပြင်းလိုက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အလင်းရောင်ပင် ဖြတ်မသွားနိုင်သော ထူထပ်သည့် မြူထုထဲတွင် အားနည်းသော ရေခဲပြာရောင်နှင့် တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ရှေ့ဘက်မြူထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
"မဝေးတော့ဘူး" လင်းဖန်၏ နှလုံးသားမှာ ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းက ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင် ဖြစ်ပြီး လင်းဖန်သည် အတွင်းထဲရှိ မသေဆေးပင်များကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်၏ ခြေလှမ်းများလည်း အတော်လေး သွက်လာခဲ့သည်။
သူ လျှောက်လာရင်း မျက်စိရှေ့တွင် လင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး အဆိပ်မြူများ၏ အတိုင်းအတာပြင်ပသို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။ တကယ့် ဗဟိုချက်တွင် ဤအဆိပ်မြူများမှာ အနားမချဉ်းကပ်နိုင်ကြချေ၊ ၎င်းက ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်ကိုယ်တိုင်က ပြင်းထန်သော အဆိပ်အတောက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ပြာရောင်နှင့် နီရောင် အရောင်နှစ်မျိုးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိုးဟပ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်မြူများကို လင်းထိန်စေကာ ဗဟိုတည့်တည့်တွင်မူ အအေးငွေ့များ ထွက်နေသော ရေခဲစမ်းရေအိုင်နှင့် အပူငွေ့များ ထွက်နေသော ရေပူစမ်းအိုင်တို့ ရှိနေသည်။
အအေးငွေ့နှင့် အပူငွေ့တို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောနှောခြင်းမရှိဘဲ ထူးခြားသော ရှုခင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် မြက်ပင်အမျိုးမျိုးတို့မှာလည်း စမ်းရေအိုင်နှင့်အတူ လိုက်လျောညီထွေစွာ တည်ရှိနေကြပြီး ခြံရံထားသူများ သို့မဟုတ် ကြည့်ရှုသူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။
ထိုထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များက စမ်းရေအိုင်နှင့်အတူ ရေခဲနှင့်မီး ရေအိုင်၏ ထူးခြားသော ရှုခင်းကို ဆင်ယင်မွမ်းမံထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လင်းဖန် သေသေချာချာ ထပ်မံကြည့်ရှုရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဘေးဘက်မှ အစိမ်းရင့်ရောင် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် အပြာရောင်အရိပ်ဓားကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်ကာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဒူကုပိုင်၏ ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေ အဆိပ်ကို မကြောက်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လျှင် နာကျင်ပေလိမ့်မည်။
သဘာဝကျကျပင် သူက ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချေဖျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒူကုပိုင်" လင်းဖန်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မီးခိုးစိမ်းရောင် ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဂူဝတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
သူ၏ ပါးပြင်များမှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
မျက်လုံးတစ်စုံမှာ မြစိမ်းရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရသည်မှာ အေးစက်ပြီး အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကို ကြည့်ရသည့်အလား ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဒူကုပိုင်၏ စရိုက်မှာ မြွေကဲ့သို့ ရက်စက်တတ်ပြီး သူ မလှုပ်ရှားလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း တစ်ခါ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ အဆိပ်အတတ်ကို လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး ချေဖျက်နိုင်တာကို ကြည့်ရင် မင်းမှာ စွမ်းရည်အချို့ ရှိတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာကို ရဲရဲတင်းတင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရဲတာ... မင်း မြေမြှုပ်ရမယ့်နေရာတောင် မရှိဘဲ သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား"
ဒူကုပိုင်က ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေ ဝိညာဉ်က ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်။ လင်းဖန်၏ အဖြေက ဒူကုပိုင်ကို မကျေနပ်စေပါက သူသည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။
"အဆိပ်ကြောင့် နာမည်ကျော်တဲ့ အဆိပ်ဒိုလော့က ဒီမှာ ပုန်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ သေရမယ့် ကိစ္စကတော့ ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာ ဘယ်သူ သေမလဲဆိုတာ မသေချာသေးပါဘူး" လင်းဖန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
စကားပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသည့် ဝိညာဉ်ကွင်း ကိုးကွင်းနှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ့ကို မျက်နှာသာပေးနေရန် မလိုပေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒူကုပိုင်က သူ့ကို ခုတင်တင် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေကြီးတွင် အင်အားကို အဓိကထားပြီး အင်အားကြီးမားသူကသာ စကားပြောပိုင်ခွင့် ရှိကာ ဤနေရာ၏ စည်းမျဉ်းမှာ ကိုယ်ခံပညာဖြင့် လူကို အနိုင်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဘွဲ့ခံဒိုလော့၊ အဆင့် ၉၂ ဝိညာဉ်စွမ်းအား" ဒူကုပိုင်၏ မျက်နှာပေးက တင်းမာသွားသည် "ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ အစေခံက ဒီနေရာကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့သွားတာပဲ၊ သေစမ်း"
ဒူကုပိုင်ကလည်း အားနာမနေတော့ဘဲ လင်းဖန်ကို ဤမျှ ငယ်ရွယ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ လူတစ်ဦးက ဤနေရာကို အမှတ်မထင် ရှာတွေ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။
"စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်... ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ် စိတ်ဝိဉာဉ် " နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်းနှင့် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်း နှစ်ကွင်း လင်းလက်လာခဲ့သည်။
ဒူကုပိုင်၏ ပထမဆုံးသော ဝိညာဉ်ကွင်းအချို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆိပ်အတောက်များနှင့် ကာကွယ်ရေးကို မြှင့်တင်ပေးသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လင်းဖန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
စိတ်ဝိဉာဉ် ၏ အတိုင်းအတာက ဒူကုပိုင်ကို လွှမ်းခြုံထားသလို လင်းဖန်ကိုလည်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
သို့သော် လင်းဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မရှောင်တိမ်းခဲ့ချေ။
မူလက ဒူကုပိုင်သည် အအားနည်းဆုံး ဘွဲ့ခံဒိုလော့အဖြစ် လှောင်ပြောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ဒူကုပိုင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် အားကိုးနေရသည့် အဆိပ်အတောက်များမှာ အဆိပ်အမျိုးမျိုး မတိုးစေသည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းဖန်အပေါ်တွင် လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိချေ။
၎င်းက လင်းဖန်အတွက်ဆိုလျှင် ဒူကုပိုင်သည် သူ၏ အဆိပ်အတတ်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူ၏ အင်အား ထက်ဝက်ခန့် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။
"သူက တကယ်ပဲ မရှောင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အဆိပ်မြူထဲကို ကျရောက်နေတာတောင် ခုခံဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုမှ ထုတ်မသုံးဘူး။ သူက ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ကို အထင်သေးနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို ယုံကြည်နေတာလား" တူညီသော ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ဦးအနေဖြင့် ဒူကုပိုင်သည် လင်းဖန်ကို ဤသို့ မြင်သောအခါ လုံးဝ လျှော့မတွက်ရဲချေ။
"ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်... အပြာရောင်အရိပ် ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်ခြင်း" လင်းဖန်က သူ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဒူကုပိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အပြာရောင် ဓားလှိုင်း နှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ကံကောင်းလို့ ငါ ဒုတိယအကြိမ် ဒီကို လာတုန်းက ဒူကုပိုင်ရဲ့ ရှေ့မှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မပေါ်လာခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ အဆိပ်အောက်မှာ သွေးကွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ ကြာလှပြီ" ဒူကုပိုင်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု လင်းဖန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ယခုအခါ ဒူကုပိုင်၏ အဆိပ်ကို မကြောက်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒူကုပိုင်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆိပ်မြူထု နှစ်ခုကို စုစည်းကာ လင်းဖန်၏ ဓားလှိုင်းကို ချေဖျက်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဒူကုပိုင်၏ ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေကြီးမှာ အလျား မီတာ နှစ်ဆယ်ကျော်အထိ ရှိကာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။
"ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေ စစ်မှန်သောခန္ဓာ" ဒူကုပိုင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန်၏ မျက်နှာပေးက အေးစက်သွားခဲ့သည်၊ ဒူကုပိုင်က ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာကို ထုတ်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ကြီးမားလှသော ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေကြီးက လင်းဖန်ထံသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းက နဂါးတစ်ကောင်၏ မှုတ်ထုတ်မှုကဲ့သို့ပင် သူ၏ ပါးစပ်မှ အစိမ်းရင့်ရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုင်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဆိပ်တွေက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာကို သုံးရလောက်အောင် မထိရောက်ပါဘူး" ဟု လင်းဖန် တွေးလိုက်သည်။
"ဆဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်... မုန်တိုင်းဓားကွက်"
အပြာရောင်အရိပ်ဓားသည် ဓားခြောက်စင်္ကြံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားခြောက်စင်္ကြံကြားတွင် အပြာရောင် ဓားလှိုင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်၍ ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်ရှိ အတားအဆီးအားလုံးကို ကြိတ်ခြေကာ ဒူကုပိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်တောက် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဒဏ်နဲ့ ဝိညာဉ်စစ်မှန်သောခန္ဓာကြောင့် အားကောင်းလာတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတာတောင် သူက ဆဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကိုပဲ သုံးတယ် ဟုတ်လား"
"ဒါက တကယ့်ကို လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းရာ ကျနေပြီ၊ မင်း ငါ့ကို အထင်သေးနေတာ မဟုတ်လား" ဒူကုပိုင် ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်သွားပြီး "ဆဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်... ကျောက်စိမ်းဖော့စဖရပ်မြွေ ချေမှုန်းခြင်း"
ဝုန်း
ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိမှန်သွားပြီး ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးမှာ တုန်ခါသွားကာ မမြဲသော ကျောက်တုံးကြီးအချို့မှာ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တော့သည်။