အခန်း (၁၉) ယွီရှောင်ကန်း ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း

ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးများ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ထန်ဟောက်မှလွဲ၍ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများအားလုံး ထိုအရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိကြဘဲ ဝိညာဉ်အရိုးအဖြစ်သာ သိထားကြသည်။

အဓိကအားဖြင့် ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးများမှာ အလွန် ရှားပါးလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အရိုးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြေက အပုံတစ်ထောင်တွင် တစ်ပုံရှိလျှင် ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုး ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြေက အပုံတစ်သောင်းတွင် တစ်ပုံသာ ရှိသည်။

ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးများ၏ အဖိုးတန်ဆုံး အချက်မှာ ၎င်းတို့၏ ဆင့်ကဲ 'ကြီးထွားနိုင်သော' သဘာဝပင် ဖြစ်ပြီး ပုံမှန် ဝိညာဉ်အရိုး ခြောက်ခု၏ တည်နေရာကိုလည်း ထိခိုက်မှု မရှိစေပေ။

လင်းဖန်အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ထန်ဆန်းတစ်ယောက် ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း နားမလည်သေးကြောင်း သေချာပေါက် သိသည်။ ယွီရှောင်ကန်းက သူ့ကို ဤအသိပညာများကို မသင်ကြားရသေး၍သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရပေမည်။

"ကဲ... အခုက အပြန်အလှန် အားနာစရာ စကားတွေ ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဘယ်နေရာ ရောက်နေလဲဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့ဦး ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" လင်းဖန်က သတိပေးလိုက်သည်။

"အရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးက အချိန်မရွေး ပြန်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ အရင်ဆုံး တောအုပ်ထဲကနေ ထွက်ကြရအောင်" ကျောက်ဝူကျီက ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက အစားအသောက်များကို အမြန် စားသောက်ကြပြီး တောအုပ်အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့ကြကာ လင်းဖန်က အနောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူက တကယ်တမ်း အနောက်ဆုံးကနေ လိုက်စောင့်ပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထန်ဟောက်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဓားရိပ်... ဒီတစ်ခေါက် ထန်းလေးကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ထန်ဟောက်သည်လည်း မုန့်ယီရန်နှင့် မြွေအဘွားအိုတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ထန်ဆန်း၏ စကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လင်းဖန်က မုန့်ယီရန်နှင့် မြွေအဘွားအိုတို့ကို တကယ်ပဲ မောင်းထုတ်ပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

"ထန်ဟောက်... မင်း ငါ့ကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှောင်ဝူကို ငါ့ဆီ ပေးလိုက်ပါ ဒါမှမဟုတ် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးရဲ့ အသိုက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြ။ ငါ အင်အားလုံလောက်ပြီဆိုရင် အဲဒီကောင်ကို သွားပြီး အမဲလိုက်မလို့" လင်းဖန်က ပြုံးစစဖြင့် အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး ငါလည်း မသိဘူး" ထန်ဟောက်က ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

လင်းဖန်က အနောက်မှနေ၍ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ထန်ဟောက်သည် မူလက ထန်ဆန်းပိုင်ဆိုင်ရမည့် ပြင်ပဝိညာဉ်အရိုးကို မိမိ ယူလိုက်ကြောင်း မသိသေးသည်မှာ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကြယ်တာရာ တောအုပ်ခရီးစဉ်က ထန်ဆန်းနှင့် အခြားသူများအတွက် အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရလိုက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လင်းဖန်ကသာ အစစ်အမှန် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ ကူညီမှုနှင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိထားသော အားသာချက်ကြောင့် သူ၏ အင်အားက ကဏ္ဍစုံတွင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ကျောင်းသို့အပြန် လမ်းခရီးတွင် ဓားကို စီးနင်းပျံသန်းလာသော လင်းဖန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမှုကြောင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ နောက်ဆုံး တာဝန်ပေးချက် အသံကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[တာဝန်အသစ် ထွက်ပေါ်လာပါပြီ - ကြယ်တာရာ တောအုပ်ခရီးစဉ်အတွင်း သင်၏ စွမ်းဆောင်မှုက အလွန် ကောင်းမွန်ခဲ့သဖြင့် ကျူကျူချင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိခဲ့ပါသည်။ ဒိုင်မုပိုင်က သင့်ကို အလွန် မကြည်မလင် ဖြစ်နေပါသည်။ ကျူကျူချင်းကို ဒိုင်မုပိုင်၏ လက်ထဲမှ လုယူကာ ဒိုင်မုပိုင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းပါ။]

[ဤတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်ပါသည်]

[ဤတာဝန်၏ ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ်သခင်ကြီးအဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးဆင့် မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်ပြီး တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း၏ သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကို နှစ်ပေါင်း သုံးရာအထိ တိုးမြှင့်ပေးမည် ဖြစ်သည်]

စနစ်၏ တာဝန်အသစ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စနစ်တစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ် ရူးကြောင်ကြောင် လုပ်ပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းဖန် သိလိုက်သည်။

"စနစ်... မင်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး။ မင်းက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်။ အဲဒီ ကျူကျူချင်းက အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ မင်းက တကယ့် တိရစ္ဆာန်ပဲ"

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မွေးမြူ စောင့်ရှောက်ရတဲ့ ဂိမ်း ဆော့ချင်လို့လား"

[ကျေးဇူးပြု၍ စနစ်၏ သက်တမ်းကို ကိုးကားပါ]

"မင်းက သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခိုင်းတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မတတ်သာဘဲ သဘောတူမိကောင်း တူလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြားလူရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးကို လုခိုင်းနေတာလေ အဲဒါကလည်း မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ကိုပဲ။"

"စနစ်... ထွက်လာခဲ့စမ်း ငါ မင်းကို ဆုံးမရမယ်"

[ကျေးဇူးပြု၍ စနစ်၏ သက်တမ်းကို ကိုးကားပါ]

ထားလိုက်ပါတော့... လင်းဖန်တစ်ယောက် စနစ်ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြ၍ မရသဖြင့် တာဝန်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်ပြီး စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ပေ အကယ်၍ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများသာ မြင်သွားကြလျှင် လင်းဖန်တစ်ယောက် သိက္ခာအကုန်ကျ ဆုံးပြီး မျက်နှာပြစရာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

[ပိုင်ရှင် တာဝန်စွန့်လွှတ်ကြောင်း အတည်ပြုပါသည်]

[တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ စွန့်လွှတ်ပြီးပါပြီ]

လင်းဖန် တာဝန်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရခြင်းက ဆုလာဘ်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။

ဝိညာဉ်သခင်ကြီးတစ်ဦးအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးဆင့်နှင့် တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်း သက်တမ်း တိုးမြှင့်ပေးမည့် ဆုလာဘ်က ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် သူက ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သခင်ကြီးတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ဤဆုလာဘ်က သူ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘဲ ဝိညာဉ်ကွင်း သက်တမ်း တိုးပေးမည့်အချက်ကသာ အနည်းငယ် အသုံးဝင်နိုင်သည်။

"စနစ်... နောက်တစ်ခါ တာဝန်အသစ် ပေးရင် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ ပေးစမ်းပါ။ မင်းက ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဝိညာဉ်သခင်ကြီးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေတာပဲ။ ဆုလာဘ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့လည်း အကယ်လို့ မင်းက အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပေးမယ်ဆိုရင် မင်း ငါ့ကို အနောက်ဘက် သွားခိုင်းရင် တောင် အရှေ့ဘက်ကို သွားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းဖန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် လေသံဖြင့် စနစ်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး စနစ်က တာဝန်အသစ် ထပ်ပေးလာမည်ကို မစောင့်နေတော့ချေ။

"စနစ်ကတော့ နောက်တစ်ခါ အလုပ်မလုပ်တော့ပြန်ဘူး" လင်းဖန်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီဟေ့။ ရင်းနှီးနေတဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ တံခါးကြီးကို မမြင်ရတော့ဘူးတောင် ထင်နေတာ" အော်စကာက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး တံခါးတိုင်ကြီးကို ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပဗျာ... ငါလည်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အစာ ဖြစ်သွားတော့မလို့" မာဟုန်ကျွင်းကလည်း အခြား တံခါးတိုင်ကြီးတစ်ခုကို ဖက်ကာ ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဝူကျီက အဓိက တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည် "ကဲ... ဒီတစ်ခေါက် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီး ခရီးစဉ်ကတော့ အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန် အန္တရာယ်များခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ ရလိုက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ။ အထူးသဖြင့် မင်းတို့ ခုနစ်ယောက်ကြားက သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ပဲ။ ဒီစွန့်စားခန်း ပြီးနောက်မှာ မင်းတို့ကြားက သံယောဇဉ်က ပိုပြီး နက်ရှိုင်းသွားသလို တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်လည်း ပိုပြီး နားလည်သွားကြပြီ"

"မင်းတို့ တစ်ရက်နဲ့ တစ်ညလုံး မျက်စိမမှိတ်ရသေးဘူး။ အခု အဆောင်တွေကို ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူကြတော့။ ငါ ဒီအတွေ့အကြုံတွေကို ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ သွားပြီး အစီရင်ခံရဦးမယ် ပြီးရင် ငါလည်း အမြန် အနားယူရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာကျောက်" ဒိုင်မုပိုင်နှင့် အခြားသူများက ကျောက်ဝူကျီကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျောင်းတော်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

"အရှင် ဓားရိပ်... ထန်ဆန်း နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ" ထန်ဆန်းက လင်းဖန်ကို ကျေးဇူးတင်ရန်အတွက် တမင်တကာ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ကျပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"အင်း... ပြန်ပြီး အနားယူတော့" လင်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

လင်းဖန် သူ၏ သစ်သားအိမ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို တမင်တကာ အသုံးမပြုဘဲ ရှာဖွေခြင်း မလုပ်သော်လည်း မလှမ်းမကမ်းရှိ ဖလန်းဒါးတို့ နေထိုင်ရာ နေရာမှ ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဒါက သေချာပေါက် ယွီရှောင်ကန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်" လင်းဖန်က တွေးတောရင်း သူ၏ အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ယွီရှောင်ကန်းကို ယခင်က ဝိညာဉ်မြို့တော်တွင် တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ဖြစ်သဖြင့် လင်းဖန်သည်လည်း ထိုနေရာသို့ သဘာဝအတိုင်း သွားရောက် လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်မြို့တော်သို့ မရောက်ဖူးလျှင် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဒါကတော့ ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီး ခရီးစဉ်ရဲ့ အခြေအနေတွေပါပဲ။ အပြင်ဘက် နယ်မြေမှာ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး ပေါ်လာတာက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်" ကျောက်ဝူကျီက ဖလန်းဒါးကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှောင်ဝူက တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးရဲ့ လက်ထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်မြောက်လာတာလဲ" ဖလန်းဒါးက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝူ ပြောပြချက်အရတော့ နွားသိုးတစ်ကောင်ရဲ့ အော်ဟစ်သံက တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို ခြောက်လှန့်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တာတဲ့" ကျောက်ဝူကျီက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နွားသိုးတစ်ကောင်ရဲ့ အော်ဟစ်သံ ဟုတ်လား။ တောအုပ်ရဲ့ ဘုရင်လို့ လူသိများတဲ့ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို ထွက်ပြေးသွားအောင် ခြောက်လှန့်နိုင်တဲ့ အော်ဟစ်သံမျိုးက ဘာလဲ။ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး" ဖလန်းဒါးက ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအရာကို ရှင်းပြနိုင်မည့်သူ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ "ဒီနွားသိုးရဲ့ အော်ဟစ်သံက ကောင်းကင်ပြာနဂါးနွားသိုးဆီက ဖြစ်ရမယ်"

"ပညာရှင် ရောက်လာပြီပဲ" ဖလန်းဒါးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှောင်ကန်းသည် တောင့်တင်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အိမ်ထဲမှနေ၍ ထိုနှစ်ဦး ရှိနေသော ဝရန်တာသို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

"ကျောက်ဝူကျီ... မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒါက ထန်ဆန်းရဲ့ ဆရာပါ လူတွေက သူ့ကို ဆရာကြီးလို့ ခေါ်ကြတယ်" ဖလန်းဒါးက ကျောက်ဝူကျီကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး ဖြစ်ရတာကိုး။ ဖလန်းဒါးက ဆရာကြီးအကြောင်း ပြောနေတာ တစ်ခါမကတော့ပါဘူး" ကျောက်ဝူကျီက ယွီရှောင်ကန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး ရွေ့လျားခြင်းမရှိတဲ့ လင်းလက်တောက်ပတဲ့ဘုရင်" ယွီရှောင်ကန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ပြာနဂါးနွားသိုးနှင့် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးတို့၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ထိုနှစ်ဦးအား ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စောစောက မင်းပြောတဲ့အထဲမှာ 'အရှင်' လို့ ပြောတာ ကြားလိုက်မိသလိုပဲ။ ရှီလိုင်ခဲကျောင်းတော်မှာ တခြား ဘွဲ့ခံဒိုလော့ ဆရာတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာလား" ယွီရှောင်ကန်းက ကျောက်ဝူကျီ၏ အစီရင်ခံချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အော်... ရှောင်ကန်း ငါ မင်းကို ပြောဖို့ မေ့သွားတာ။ ထန်ဆန်း ကျောင်းဝင်ခွင့် လာလျှောက်တဲ့နေ့က ဘွဲ့ခံဒိုလော့တစ်ယောက် တကယ်ပဲ ရောက်လာခဲ့တယ် သူ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည်က 'ဓားရိပ်' တဲ့။ မင်း အရင်က ကြားဖူးလား" ဖလန်းဒါးက သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ယွီရှောင်ကန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဓားရိပ် ဟုတ်လား" ယွီရှောင်ကန်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည် "ငါ ဒီဘွဲ့အမည်ကို မကြားဖူးပါဘူး"

"ဆရာကြီး ခင်ဗျာ... ဓားရိပ်က ဒီတစ်ခေါက် သွားတုန်းက ထန်ဆန်းကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာပါ" ကျောက်ဝူကျီက မျက်နှာလူသား မကောင်းဆိုးဝါးပင့်ကူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ယွီရှောင်ကန်းအား ပြောပြလိုက်သည်။

"မုန့်ယီရန်နဲ့ မြွေအဘွားအိုတို့ဆီကနေ ဒီမျက်နှာလူသား မကောင်းဆိုးဝါးပင့်ကူကို ရအောင် ယူပေးခဲ့တာဆိုတော့ သူက တကယ်ပဲ အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာပဲ" ယွီရှောင်ကန်းက တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းတို့ ဓားရိပ်ရဲ့ နာမည်အရင်းကို သိကြလား။ ငါ အရင်က ကြားဖူးတဲ့သူ ဟုတ်မဟုတ် သိချင်လို့ပါ" ယွီရှောင်ကန်းက ထိုနှစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က လင်းဖန်တဲ့" ဖလန်းဒါးက ပြောလိုက်သည်။

"လင်းဖန် ဟုတ်လား" ယွီရှောင်ကန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည် "လင်းဖန်... သူ ဖြစ်နေတာကိုး"