အခန်း (၁၅) လင်းဖန် - တည်ငြိမ်အေးဆေးခြင်း
"မှတ်ထားကြပါ ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးက အင်ပါယာက မွေးမြူထားတဲ့ တောအုပ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ အခု ငါတို့ ရောက်နေတဲ့ နေရာက အနှစ်တစ်ထောင် ဒါမှမဟုတ် အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်တယ်"
"လူတိုင်း အချိန်ပြည့် သတိရှိနေကြပါ။ ငါ့ရဲ့ အကွာအဝေး မီတာ နှစ်ဆယ်ထက် ပိုပြီး မခွဲကြနဲ့ အထူးသဖြင့် အော်စကာနဲ့ နင်ရုန်ရုန်... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ဘေး မီတာ နှစ်မီတာအတွင်းမှာပဲ နေပါ"
မွန်းတည့်ချိန်အခြေအနေအထိ သူတို့ ချီတက်ခဲ့ကြပြီး အနှစ်တစ်ရာနှင့် အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ ကျင်လည်ရာ နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ကျောက်ဝူကျီက လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ ဆရာကျောက်" ဒိုင်မုပိုင်အပါအဝင် လူခုနစ်ယောက်စလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ပြောကြသည်။
"ဆက်ပြီး ရှေ့တိုးမယ်။ အရှိန်လျှော့ပြီး သတိထား သွားကြမယ်" ကျောက်ဝူကျီက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
လင်းဖန်သည် သူတို့နှင့် မီတာ ငါးဆယ်ခန့် အကွာအဝေးကို အမြဲထိန်းထားပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
နေက အနောက်ဘက်သို့ ယိုင်လာခဲ့ပြီး မွန်းလွဲ နှစ်နာရီခန့်တွင် လင်းဖန်သည် ရှေ့နား၌ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ရောက်လာပြီပဲ အော်စကာရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း" လင်းဖန်သည် ကိုးမီတာနီးပါး ရှည်လျားသော အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဒါတုရာမြွေကို ကြည့်ကာ လက်ပိုက်လျက် ဘာအသံမှ မပြုဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက် သစ်ပင်များပေါ်တွင် ကင်းထောက်ရန် တာဝန်ယူထားသော ကျူကျူချင်းသည်လည်း ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
"ဆရာကျောက်... ရှေ့မှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိနေတယ်။ အရှိန်က သိပ်မြန်တာပဲ မြွေအမျိုးအစား ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ကျွန်တော်တို့ဆီ လျင်မြန်စွာ ပြေးလာနေပုံရတယ်" ဟု ကျူကျူချင်းက ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။
"အရှည်က ရှစ်မီတာကနေ ဆယ်မီတာလောက် ရှိတယ် ခေါင်းပေါ်မှာ အသားပိုလိုမျိုး နီရဲတဲ့ ကြက်ဖခေါင်း ပါတယ် ပြီးတော့ ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ အဲဒီဝိညာဉ်သားရဲမှာ အတောင်ပံတွေ ပါတယ်ရှင့်။ သူ့ရဲ့ အမြီးက ယပ်တောင်ပုံစံပဲ"
ထန်ဆန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် "ကျွန်တော် သိပြီ ဒါက အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဒါတုရာမြွေပဲ ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးအစားပေါ့။ အဲဒီ ကြက်ဖခေါင်းထဲမှာ အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတယ် ဒါက အော်စကာအတွက် သင့်တော်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီ... မင်းက ဒီဝိညာဉ်သားရဲအကြောင်း နားလည်တယ်ဆိုမှတော့ ဒီတိုက်ပွဲကို မင်းပဲ တာဝန်ယူပြီး ညွှန်ကြားလိုက်" ကျောက်ဝူကျီက ထိုစကားကို ကြားကြားချင်း ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
"မြွေတွေကမီးကို ကြောက်တတ်ကြတယ်။ ဝက်ပုကြီးရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးမီး ဖီးနစ်ဝိညာဉ်က ၎င်းကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားပြီး ခြောက်လှန့်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော် အခွင့်အရေးယူပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်မယ်" ဟု ထန်ဆန်းက ပြောသည်။
"တိုက်ပွဲ စတင်ပါပြီ" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်ဝူကျီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သူသည် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်လိုသော်လည်း ကလေးတစ်စုကို ကူညီပံ့ပိုးရန် အသင့်ဖြစ်နေစေရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်ကမူ ထန်ဆန်းနှင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းဆောင်မှုကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထန်ဆန်း၏ ကွပ်ကဲမှုက အလွန် သင့်လျော်သော်လည်း ဒါတုရာမြွေ၏ အရှိန်က အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ၎င်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ကျောက်ဝူကျီက ဝင်ရောက် ကိုင်တွယ်ရတော့သည်။
ကျောက်ဝူကျီသည်လည်း ကလေးများအတွက် လေ့ကျင့်မှု လုံလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်နှင့် ပဉ္စမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တို့ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ပူးပေါင်းကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။
သူသည် ဒါတုရာမြွေကို လှုပ်ရှားမရသည်အထိ ရိုက်နှက်ပြီးနောက် အဖွဲ့၏ အနီးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
"အော်စကာ... အဲဒီ ကြက်ဖခေါင်းကနေ ထိုးချလိုက် ဒါဆိုရင် ဒီဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းက မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားပြီ" ကျောက်ဝူကျီက အမိန့်ပေးသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာကျောက် ပြီးတော့ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ" အော်စကာက ထန်ဆန်း ကမ်းပေးလာသော ဓားမြှောင်ကို လှမ်းယူရင်း ပြောလိုက်သည်။
အော်စကာသည် ဒါတုရာမြွေကို သေစေလောက်သော ထိုးချက်ဖြင့် ထိုးကာ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရယူတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် အချိန်မတော် အသံတစ်ခုက လှမ်း၍ တားဆီးလိုက်သည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း"
ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်မှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း လင်းဖန်သည် မြွေအဘွားအိုကို တားဆီးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ထန်ဆန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၂၉ ၌သာ ရှိနေသေးပြီး အဆင့်ချိုးဖျက်ရန်အတွက် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
မြွေအဘွားအိုနှင့် မုန်းယီရန်တို့ ပေါ်လာခြင်းက ထန်ဆန်းကို အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိသွားအောင် အမှတ်မထင် ကူညီပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လင်းဖန်သည် သူ သာ ကြားဝင်စွက်ဖက်လိုက်ပါက ထန်ဆန်း အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိရန် မူလက ကူညီပေးရမည့် ပဋိပက္ခကို ပျက်ပြားသွားစေပြီး သူ၏ စွက်ဖက်မှုကြောင့် ထန်ဆန်း အဆင့် ၃၀ သို့ ချောချောမွေ့မေ့ ချိုးဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်မှာကို စိုးရိမ်မိသည်။
အကယ်၍ ထန်ဆန်းသာ ချောချောမွေ့မေ့ အဆင့်မချိုးဖျက်နိုင်ပါက သူ၏ စနစ်တာဝန်ကို လွဲချော်သွားပေလိမ့်မည်။
တာဝန်လွဲချော်သွားမှာကို ထားလိုက်ဦး။
အဓိကအချက်မှာ ပင့်ကူခြေထောက်ရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်အရိုးကို ရရှိမည့် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ လင်းဖန်သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့ကို မည်သည့် အရိပ်အမြွက်မျှ မပေးခဲ့သလို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းလည်း မပြုခဲ့ချေ။
၎င်းအပြင် ထန်ဟောက်ကိုယ်တိုင်ကပင် အလျင်မလိုနေသည်ကို သူက ဘာလို့ အလျင်လိုနေရပါ့မည်နည်း။
ကျောက်ဝူကျီသည်လည်း ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော မြွေအဘွားအိုကို ရင်ဆိုင် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ပြီးနောက် မြွေအဘွားအိုသည် ဝိညာဉ်စိန့်အဆင့်ရှိသော ကျောက်ဝူကျီ၏ အင်အားကို သတိထားမိသွားသည်။
သူမသည် ဒါတုရာမြွေ ဝိညာဉ်ကွင်း၏ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် လောင်းကြေးထပ် တိုက်ခိုက်ခြင်း နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ရတော့သည်။
"ကောင်းပြီ... ငါတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက အလိုရှိနေကြတာဆိုတော့ ကလေးနှစ်ယောက်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်ရအောင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါစေ။ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲ" မြွေအဘွားအိုက လျှော့ပေးလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်" ကျောက်ဝူကျီက ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"ကျောက်ဝူကျီ... ငါက တစ်ဆင့် လျှော့ပေးပြီးပြီနော် အခွင့်အရေးကို လွန်လွန်ကျွံကျွံ မယူနဲ့" အဘွားအို ဖြစ်သူ မြွေအဘွားအိုက မည်းမှောင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မြွေအဘွားအို... ခင်ဗျား နားလည်မှုလွဲနေပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီကျောင်းသားက ပံ့ပိုးမှုစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်နေလို့ပါ" ကျောက်ဝူကျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ပံ့ပိုးမှုစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာ ဟုတ်လား" မြွေအဘွားအိုသည် အော်စကာ၏ ပါရမီကို အံ့သြသွားရသည်။
ဝိညာဉ်ဆရာလောက၏ ဝိညာဉ်ဆရာ အမျိုးအစား အားလုံးထဲတွင် ပံ့ပိုးမှုစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အနှေးကွေးဆုံး ဖြစ်သည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။
"ခင်ဗျားတို့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အတန်းဖော်ကိုယ်စား ကျွန်တော် ဝင်ပြိုင်ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၂၉ ရှိတဲ့ ထိန်းချုပ်ရေးစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်ပါတယ်။ စီနီယာရဲ့ မြေးမလေးနဲ့ ကျွန်တော် ယှဉ်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ဘက်က နစ်နာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ထန်ဆန်းက ရှေ့သို့ တက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အဆင့် ၂၉ တောင် ရောက်နေပြီလား။ ဒီကျောင်းတော်က ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဒီလူငယ်တွေရဲ့ ပါရမီက ဝိညာဉ်ဆရာလောကမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းတယ်" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မြွေအဘွားအိုသည် ထပ်မံ အံ့သြသွားရပြန်သည်။
"ကောင်းပြီ... မင်း အတန်းဖော်ကိုယ်စား ဝင်ပြိုင်နိုင်ပါတယ်" မြွေအဘွားအိုသည် အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ထန်ဆန်း၏ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။
ထို့နောက်တွင် ထန်ဆန်းနှင့် မုန်းယီရန်တို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြပြီး အင်အားချင်း မျှနေသဖြင့် အခြေအနေက တစ်ဆို့နေခဲ့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...
"တော်ပြီ... ဒီဝိညာဉ်သားရဲကို မင်းတို့ကိုပဲ ပေးလိုက်တော့မယ်" မြွေအဘွားအိုသည် သူမ၏ မြေးမလေး ဒဏ်ရာရသွားမည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် လျှော့ပေးလိုက်တော့သည်။
သူမသည် ကျောက်ဝူကျီနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ နှစ်ဦးသား၏ စွမ်းအင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခွဲထုတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီလို ဇာတ်လမ်းကောင်းကြီး ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ထန်ဆန်းလည်း သူ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေရင်းနဲ့ အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖျက်နိုင်တော့မှာပဲ" လင်းဖန်သည် ပင့်ကူခြေထောက်ရှစ်ချောင်း ဝိညာဉ်အရိုးကို အလွန် လိုချင်နေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ အလျင်မလိုပေ။
အကယ်၍ လင်းဖန်သာ စိတ်တိုတတ်သော စရိုက်ရှိပါက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ခြောက်ဖြင့် ဘွဲ့ခံဒိုလော့အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်နေသဘောထားက အလွန် အရေးကြီးသည်။ အလျင်မလိုဘဲ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်မှသာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း ဆန်းစစ် သိမြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အော်စကာ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူပြီးသည့်တိုင်အောင် ထန်ဆန်းသည် နိုးမလာသေးချေ။
လူတိုင်းက အော်စကာ၏ နောက်ဆုံးရရှိထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်အကြောင်းကို မေးမြန်းရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အော်စကာကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရွံရှာစိတ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပြန်သည်။
"ငါ့မှာ မှိုဝက်အူချောင်း ရှိတယ်"
အော်စကာ၏ လက်ထဲရှိ မစင်အရောင်ရှိသော မှိုဝက်အူချောင်းကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်း တစ်ဟားဟား အော်ရယ်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ထန်ဆန်းလည်း နိုးလာခဲ့သည်။
"ထန်ဆန်း နိုးလာပြီဆိုတော့ ကြယ်တာရာ တောအုပ်ကြီးကနေ ထွက်ပြီး ပြန်ကြရအောင်" ကျောက်ဝူကျီက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာကျောက်... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး ထင်တယ်ဗျာ။ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေတုန်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၃၀ ကို ချိုးဖျက်နိုင်သွားလို့ပါ" ဟု ထန်ဆန်းက ရှင်းပြသည်။
"တကယ်လား... အစ်ကိုကြီးထန် ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်" ရှောင်ဝူက ဝမ်းသာအားရဖြစ်လျက် ထန်ဆန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။
"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ထန်ဆန်းအတွက် သင့်တော်မယ့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို တောအုပ်ထဲမှာ ဆက်ပြီး ရှာဖွေကြတာပေါ့"
ထန်ဆန်းကြောင့် လူတိုင်းသည် တောအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲများကို ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး သတိမထားမိခင်မှာပင် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
"နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ဒီည ဒီမှာပဲ တရားထိုင်ပြီး နားကြမယ် မနက်ဖြန်မနက်မှ ဆက်ရှာကြတာပေါ့" ကျောက်ဝူကျီက ဆိုသည်။
"ရောက်လာပြီ" လင်းဖန်သည် သစ်ပင်ထိပ်တွင် ရပ်နေရင်း အဝေးမှ လှုပ်ရှားသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ကြီးမားလှသော ဖိအားအငွေ့အသက်များနှင့်အတူ ၎င်းက ထန်ဆန်းတို့ ရှိရာဘက်သို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်လာနေသည်။
လင်းဖန်သည် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လင်းဖန် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ထန်ဟောက်ကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။
"ထန်ဟောက်... မင်း ခံစားမိတယ်မလား။ အကယ်၍ မင်း ငါ့ကို ဒီအနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို အမဲလိုက်ဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ရှောင်ဝူကို လုံးဝ လက်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲ" လင်းဖန်က ထန်ဟောက်ကို အဆိုပြုလိုက်သည်။
ထန်ဟောက်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရပြီး ၎င်းက အနှစ်တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိ အဆင့်တစ် သားရဲကြီးပင် ဖြစ်နေသည်။
"တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးက အင်အားစနစ် ဝိညာဉ်ဆရာအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ငြင်းလို့မရဘူး။ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်တူမှာ အရင်က တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး ဝိညာဉ်ကွင်းသာ ရှိခဲ့ရင် ငါ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ နှိမ်နင်းတာကို ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက် အခု အဲဒါ မလိုတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ နောက်ကျရင် ထန်းလေးအတွက် ချန်ထားပေးလို့ရတယ် ဒါကြောင့် ဓားရိပ်ကို လုံးဝ အောင်မြင်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး"
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ထန်ဟောက်က လင်းဖန်ကို အေးစက်စွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည် "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်း အလိုရှိရင် မင်းဘာသာမင်း အမဲလိုက်လိုက်ပေါ့။"
"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အင်အားနဲ့တင်တော့ ဒီတိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မလုံလောက်ပါဘူး"
လင်းဖန်သည် ထန်ဟောက် ထိုသို့ ပြောလိမ့်မည်ကို ကြိုတင် သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။