နင်ဖုန်းဇီ နှင့် ပီပီတုန်းတို့ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း လုံရှင်းထျန်း စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
ငွေကြေးနှင့် အာဏာ.. နှစ်မျိုးစလုံး ရရှိလိုက်ပြီ
"အာရို" ဟု သူ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
သူ့နောက်တွင် ရှိနေသော အာရိုသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ရွှေကတ်ပြားနှင့် အမြင့်ဆုံး တံဆိပ်ကို လာရောက်ယူဆောင်လိုက်သည်။ ပီပီတုန်းနှင့် ဘွဲ့နှင်းခံသုန့်လော်တို့သည် အာရိုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
နှစ်ပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ…
ထို့အပြင် သူမသည် ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးထဲမှ နာမည်ကျော် ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်သည်။
သူမက ဤနေရာတွင် အစေခံအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေသည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သို့သော် ဒီခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင်တော့ ၁၀၀,၀၀၀ နှစ်သားရဲ ဆိုသည်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။
"ငါ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးမယ်"
လုံရှင်းထျန်းသည် ကတ်ပြားများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖျော်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ကောင်းကင်ဘုံရတနာတွေ ပေါက်ဖွားနိုင်တဲ့ နေရာမျိုး ရှိတတ်တယ်။ သုန့်လော် တိုက်ကြီးမှာ 'ရေခဲနှင့် မီး ရေတွင်း' ယင်ယန်ရေကန် လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိတယ် အဲဒီနေရာမှာ အဖိုးတန် ဆေးမြစ်တွေ အများကြီးရှိတယ်..."
သူတို့သည် ဆေးမြစ်များရှိသည့် နေရာအကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လုံရှင်းထျန်း၏ အကြည့်သည် အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်။
"အဲဒီရေတွင်းက 'နေဝင်တောအုပ်'ရဲ့ အလယ်ပိုင်း.. တောင်ကုန်းမြင့်တစ်ခုပေါ်မှာ ရှိတယ်"
နေဝင်တောအုပ် သူတို့ လိုချင်သည့် အချက်အလက်ကို ရသွားပြီ။
"စီနီယာ.. အဖိုးတန်ရတနာတွေဆိုတာ အန္တရာယ်ရှိတတ်တာပဲ အဲဒီနေရာမှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အစွမ်းထက် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ရှိမလား..." နင်ဖုန်းဇီက မေးလိုက်သည်။
ပီပီတုန်းကလည်း "စီနီယာ.. ကျွန်မတို့ အဲဒီနေရာက ဆေးမြစ်တွေကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင် စီနီယာ လိုချင်တာ ဘာမဆို ပေးအပ်ပါ့မယ်" ဟု ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းကာ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
လုံရှင်းထျန်းသည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"အဲဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သူရှိလားဆိုရင်... တူကူပို ဆိုတဲ့သူက အဲဒီနေရာကို ရှာတွေ့ထားပုံရတယ်"
"တူကူပို..."
လူတိုင်း၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ အဆိပ် သုန့်လော် ဆိုသည်မှာ အဆိပ်လောက်သာ ကြောက်စရာကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒီနေရာတွင် ဘွဲ့နှင်းခံသုန့်လော် ငါးဦး ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ တူကူပိုကို အနိုင်ယူရန်မှာ ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"
လူတိုင်းသည် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ 'ရေခဲနှင့် မီး ရေတွင်း' ကို အရင်ဆုံး ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လုံရှင်းထျန်းက သူတို့နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကို လာခဲ့ကြ"
နင်ရုံရုံ နှင့် ဟူလီနာ တို့သည် မသွားချင်သော်လည်း အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲကြပေ။
"ကဲ... ကဲ... ကဲ..." နင်ရုံရုံက ဒေါသတကြီးဖြင့် လုံရှင်းထျန်းကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
လုံရှင်းထျန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး နင်ရုံရုံ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိတ်ပင်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ငါ ပိတ်လိုက်ပြီ ဒီကစပြီး မင်း အလုပ်လုပ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်"
သူက အာရိုကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
"အာရို.. သူမကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းဆီ ခေါ်သွားပြီး ပေါင်းပင်တွေကို နုတ်ခိုင်းလိုက်။ အလုပ်မပြီးမချင်း သူမ နားလို့မရဘူး"
"ဟုတ်ကဲ့"
အာရိုသည် နင်ရုံရုံကို ချီပိုးကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ နင်ရုံရုံမှာမူ "မလုပ်ချင်ဘူး မင်းက လူယုတ်မာပဲ ကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာ" ဟု အော်ဟစ်နေတော့သည်။
ဟူလီနာသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည်။ လုံရှင်းထျန်းက သူမကို ခေါ်လိုက်သည်။
"နာနာရော ဘာလုပ်ပေးရမလဲ..."
လုံရှင်းထျန်းက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"နောက်ဖေးခြံက သားရဲတွေကို အစာကျွေးဖို့ သွားလိုက်"
"အာ..."
ဟူလီနာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုနေရာသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
"ဘာကို 'အာ' လို့ အော်နေတာလဲ... ဟိုမှာရှိတဲ့ ကြက်တွေကို သတ်ပြီး အစာကျွေးလိုက်"
ဟူလီနာမှာမူ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မီးဖိုချောင်သုံး ဓားကို ကိုင်ကာ ကြီးမားသော ကြက်ကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားရသည်။ ထိုကြက်ကြီး၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကလေးမ.. မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား..." ဟူလီနာ၏ နားထဲတွင် ကြက်ကြီး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြယ်တာရာတောအုပ်၏ အစွန်းပိုင်းတွင်။
ရွှီချင်းဟယ် သည် လုံရှင်းထျန်း၏ ခြံဝင်းကို ရှာဖွေရင်း ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသည်။ သို့သော် တစ်နာရီနီးပါး ပျံသန်းနေသော်လည်း ခြံဝင်းကို မတွေ့ရှိပေ။
ထိုအချိန်တွင် ဝေးလံသော နေရာမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရွှီချင်းဟယ်သည် အသံလာရာသို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။ အနီးသို့ ရောက်သောအခါတွင် အောက်ပါစကားသံများကို ကြားလိုက်ရသည် -
"ကျန်းနန်နန် .. မင်းအမေကို ကယ်ဖို့ 'လိပ်နက် နတ်ဘုရား ဆေးလုံး' ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့နဲ့ အတူလိုက်ခဲ့။ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့..."
"မင်းအမေ သေတာကို မင်း မလိုချင်ဘူးမလား..."