အခန်း (၂) ကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ်

"ကလေး မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ"

ဆူးယွင်ထောင်၏ အသံမှာ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့ညင်သာနေသည်။

မွေးရာပါ အမြင့်ဆုံးဝိညာဉ်စွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်မှာလည်း ငွေပြာမြက်ကဲ့သို့ အသုံးမကျသည့် အမှိုက်သိုင်းဝိညာဉ်မဟုတ်ပေ။ မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲများ မရှိခဲ့လျှင် ဤကလေးသည် အနာဂတ်တွင် စီရင်ချက်တုန့်လော့တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များသည်။

အကယ်၍ ဤပါရမီရှင်ကို ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပါက ၎င်းသည် အလွန်ကြီးကျယ်သော ကုသိုလ်ထူးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဆူးယွင်ထောင်သည် သူကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးကာ လှပချမ်းသာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရမည်ဟုပင် စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။

"လင်းချီပါ"

ဆူးယွင်ထောင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ လင်းချီကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

"လင်းချီ နာမည်ကောင်းလေးပဲ။ ကလေး ငါနဲ့အတူ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ငါ့ကိုယုံပါ မင်းသာ ဝိညာဉ်နန်းတော်ထဲဝင်ရင် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်မှုတွေကို ရရှိမှာ အသေအချာပဲ"

အဖိုးဂျက်က လင်းချီကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ အချက်ပြနေသည်။

မြန်မြန် သဘောတူလိုက်လေ။ အဖိုးဂျက်၏ အမြင်တွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ဝင်ခွင့်ရပြီး သူတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရခြင်းမှာ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် ကုသိုလ်ထူးမှသာ ရရှိနိုင်သည့် အလွန်ကံကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

လင်းချီသာ သဘောတူလိုက်လျှင် သူ၏အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ "ကျွန်တော် မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နော့တင်းမြို့မှာ သွားပြီး ပညာသင်ရဦးမှာဆိုတော့ သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ဆုံးဖြတ်လို့ ရမလား"

"ဒါကတော့"

လင်းချီ၏ အဖြေမှာ ဆူးယွင်ထောင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ "ဒီဘက်ခေတ် ကလေးတွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ ဝိညာဉ်နန်းတော်ရဲ့ ကျော်ကြားမှုကို တစ်ယောက်မှ မကြားဖူးကြဘူးလား ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ဘာတွေ တွေဝေနေစရာ ရှိသလဲ"

လင်းချီ ငြင်းဆန်ရခြင်းမှာ ထန်ဟောင်သတင်းကြားပြီး သူ့ကို လာရိုက်မည်စိုး၍ မဟုတ်ဘဲ ထန်ဆန်းကဲ့သို့ အသုံးတည့်မည့် "လယ်စိုက်သီးနှံ"ကောင်းလေးနှင့် မခွဲနိုင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။အကယ်၍ စနစ်သာ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ဝင်ခြင်းမှာ ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အရင်းအမြစ်များမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သောကြောင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

သို့သော် ယခု စနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။နောက်ခံအင်အား နှိမ်နင်းရေးစနစ်မှာ အလွန်အမင်း ဉာဏ်ကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သင်က ထန်ဆန်း၏ နောက်ခံကို မည်မျှပင် ရှင်းပြပါစေ စနစ်က လက်ခံမည်မဟုတ်။ ထန်ဆန်းကိုယ်တိုင်က တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ သူ၏နောက်ခံကို ထုတ်ဖော်ပြသမှသာ စနစ်က လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်း၏ နောက်ခံအင်အားအရ ဆုလာဘ်များ ရရှိလာပြီဆိုလျှင် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ နောက်ခံကို ကျော်လွန်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။

"လင်းချီ မင်း ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါဦးလား"

ဆူးယွင်ထောင်သည် လက်ဗလာနှင့် ပြန်ရန် ဝန်လေးနေသဖြင့် ထပ်မံ ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ကျွန်တော် နော့တင်းမြို့ကို ရောက်တာနဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာ ဝိညာဉ်ဆရာအဖြစ် သွားရောက် မှတ်ပုံတင်ပါ့မယ်။ အဲဒီကျမှ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောပြမယ်လေ ရမလား"

"ဒါဆိုလည်း ရပါတယ်"

ဆူးယွင်ထောင်သည် လင်းချီကို အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားရန် မဝံ့ရဲပေ။အကြောင်းမှာ လင်းချီသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိပါက အလွန်အလေးထားခံရမည်ဖြစ်ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့်ပင် တွေ့ဆုံခွင့်ရနိုင်သည်။

အကယ်၍ လင်းချီက လူကြီးပိုင်းများကို တစ်ခုခု ပြောလိုက်လျှင် သူသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်သည်။ထို့ပြင် လင်းချီက တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းခြင်းမှာ နစ်နာစရာ မရှိပေ။ နော့တင်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကိုကြိုတင် အသိပေးထားနိုင်သည်။

"လိမ္မာတဲ့ကလေးပဲ ငါနော့တင်းမြို့မှာ စောင့်နေမယ် အမြန်လာခဲ့နော်"

ဆူးယွင်ထောင်သည် ချစ်သူက စိတ်ပြောင်းလာမည့်အရေးကို မျှော်လင့်နေသည့် ချစ်ရေးဆိုသူကဲ့သို့ နောက်လှည့်ကြည့် နောက်လှည့်ကြည့်နှင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ရှောင်ချီ ဘာလို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်သွားဖို့ သဘောမတူတာလဲ မင်းရဲ့ ပါရမီမျိုးနဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော်ကို သွားမှသာ အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်မှုတွေကို ရနိုင်မှာ" အပြန်လမ်းတွင် အဖိုးဂျက်က လင်းချီကို နားမလည်နိုင်စွာ မေးလေသည်။

ရွာလူကြီးဂျက်က မိမိကို စိုးရိမ်နေမှန်း လင်းချီသိသော်လည်း သူ၏စိတ်မှာ အခြားအရာများ၌ ရောက်နေသဖြင့် အပေါ်ယံမျှသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လင်းချီ၏ အာရုံမှာ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ဆီသို့သာ ရောက်နေသည်။

{တောင်နှင့်မြစ်ဓား တုန့်လော့တိုက်ကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်သတိက ကောင်းချီးပေးထားသော သိုင်းဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ တောင်နှင့်မြစ်ဓားကို ရင်ဆိုင်ရပါက သိုင်းဝိညာဉ် အားလုံး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ၃၀% လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး တောင်နှင့်မြစ်ဓားကိုယ်တိုင်မှာမူ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၃၀% တိုးမြင့်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ရှင်များ၏ နယ်ပယ်စွမ်းရည်အားလုံးမှာလည်း တောင်နှင့်မြစ်ဓားပိုင်ရှင်အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိစေရ။}

ဤစွမ်းရည်များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ မဟုတ်ကြပေ။ တောင်နှင့်မြစ်ဓား၏ ပင်ကိုယ်အစွမ်းများသည်ပင် ၎င်းမှာ အခြားဓားသိုင်းဝိညာဉ်အားလုံးကို ကျော်လွန်သော နံပါတ်တစ် သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်က ၃၀% တိုးပြီး နောက်တစ်ဖက်က ၃၀% လျော့သွားသည်ဖြစ်ရာ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ထို့ပြင် နယ်ပယ်စွမ်းရည်များကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေသည့် စွမ်းရည်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ရှင် ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ နယ်ပယ်စွမ်းရည်မှာ လင်းချီအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ အမြွှာဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်ပင် ဖြစ်ပါစေဦးတော့ သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုမှာ ဓားသိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်နေသရွေ့ သူ့ကို ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ရှင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထန်ဆန်း၏ နောက်ခံအင်အားကြောင့် ရရှိသည့် ဆုလာဘ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ထို့ပြင် လင်းချီတွင် တောင်နှင့်မြစ်ဓားအပြင် ဒုတိယဝိညာဉ်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထန်ဆန်းတွင် ဒုတိယဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ နောက်ခံအင်အား နှိမ်နင်းရေးစနစ်က လင်းချီကို ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်မှာ ထန်ဆန်း၏ ပါရမီထက် မည်သို့လျှော့နည်းနိုင်ပါမည်နည်း။

{ဝိညာဉ်ကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ် - ကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိသူဖြစ်ပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရမည်။ သူတို့၏ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာမြင့်မားလာမည်ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းခြင်းများ အမြဲဝန်းရံကာ ကံဆိုးခြင်းများကို ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။}

တောင်နှင့်မြစ်ဓားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်၏ အစစ်အမှန်ပုံစံဖြစ်သော ကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် ထူးခြားလှသည်။

ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ မျက်စိနှင့် မမြင်နိုင် လက်နှင့် မထိတွေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်းက အလုပ်လုပ်လာသည့်အခါ သင် စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နိုင်သည်။

တောင်နှင့်မြစ်ဓားမှာ ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ရှင်များအပေါ် ပို၍ ဦးတည်သော်လည်း ကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ဘက်စုံစွမ်းဆောင်ရည် ရှိသည်။

"ဟင်"

သူ၏ ဝိညာဉ်နှစ်ခုအကြောင်း အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးသည်နှင့် လင်းချီ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ငွေပြာမြက်အချို့မှာ ၎င်းတို့၏ အရွက်များကို တက်တက်ကြွကြွ ပိတ်လိုက်ကြပြီး အရွက်များအောက်မှ မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရွှေဒင်္ဂါးပြားလား"

လင်းချီ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ အမှန်တကယ်ပင် ရွှေဒင်္ဂါး ငါးပြား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"ဒါကံကြမ္မာခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစွမ်းလား အဲဒီ ငွေပြာမြက်တွေက ငါ့ကို ရွှေဒင်္ဂါးတွေ တွေ့အောင် တက်တက်ကြွကြွ ကူညီပေးကြတာပဲ။ ဒါဟာ သက်ရှိအားလုံးက ငါ့ကို စောင့်ရှောက်နေကြတာများလား"

"ဒါက" လင်းချီနှင့် စကားပြောနေသော အဖိုးဂျက်သည်လည်း မှင်တက်သွားသည်။

ရွာသားများမှာ မချမ်းသာကြပေ။ သူတို့၌ ပိုလျှံသော ငွေကြေးရှိလျှင်ပင် ၎င်းမှာ ကြေးဒင်္ဂါးများသာ ဖြစ်သည်။ ငွေဒင်္ဂါးရှိသူမှာပင် ရွာထဲ၌ ချမ်းသာသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။

ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားမှာ မြို့ပေါ်ရှိ လူသုံးယောက်ရှိသော မိသားစုတစ်စုအတွက် လပေါင်းများစွာ စားဝတ်နေရေးအတွက် လုံလောက်သည်။

"ဒါဝိညာဉ်နန်းတော်က လူကြီး မတော်တဆ ချန်ထားခဲ့တာများလား"

အဖိုးဂျက်မှာ သံသယဝင်နေမိသည်။ ထိုဝိညာဉ်ဆရာက အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှ ပေါ့ဆနိုင်ပါ့မလား။

"တွေ့တဲ့သူ ဝေစုခွဲကြတာပေါ့ ရွာလူကြီး ရော့အဖိုးအတွက် နှစ်ပြား"

ရွာလူကြီးဂျက်က လင်းချီကို အမြဲဂရုစိုက်ခဲ့သဖြင့် လင်းချီကလည်း သူ့ကို ရွှေဒင်္ဂါးနှစ်ပြား ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"မယူနိုင်ပါဘူး။ ရှောင်ချီ ဒါ မင်းတွေ့တာလေ။ အဖိုး မယူနိုင်ပါဘူး။ မင်း နော့တင်းကျောင်းတော်ကို သွားရင် ပိုက်ဆံသုံးရမယ့်နေရာတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာ" ရွှေဒင်္ဂါးနှစ်ပြားမှာ ဂျက်၏မိသားစုဘဝကို များစွာ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော်လည်း သူက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းချီက ရွှေဒင်္ဂါးကို ပြန်မယူသည့်အပြင် နောက်ထပ် တစ်ပြားကိုပါ ထပ်တိုးပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နော့တင်းကျောင်းတော်ကို သွားရမှာဆိုတော့ ကျန်တဲ့ရက်တွေမှာ ကျွန်တော့်စားသောက်ရေးကို အဖိုးဂျက်ပဲ တာဝန်ယူပေးရမှာနော်။ ဟင်းကောင်းကောင်း မပါရင် ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းချီသည် အဖိုးဂျက်၏ သဘောတူညီချက်ကို မစောင့်တော့ဘဲ ပိုက်ဆံများကို လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ကာ အိမ်သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဟူး ဒီကလေးနှယ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ကောင်းကောင်းစားရုံနဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ပြားတောင် ကုန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" အဖိုးဂျက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။

ဤကလေးမှာ စိတ်ထားကောင်းလှသည်။ ရှောင်ဆန်းက အသက်နှင့်မမျှအောင် လူကြီးဆန်သော်လည်း သူ၏ အရက်သမားအဖေမှလွဲ၍ အခြားသူများအပေါ်တွင် အလွန်ပင် အေးစက်လွန်းသည်။

အဖိုးဂျက်က ပြုံးလိုက်ကာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လင်းချီအတွက် မည်သို့သော အရသာရှိသည့် အစားအစာများ ပြင်ဆင်ပေးရမလဲဟု တွေးနေတော့သည်။ ကလေးကို ဗိုက်မဆာစေရပေ။ ဝိညာဉ်ဆရာအဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သာမန် အစားအသောက်လေးများဖြင့် မလုံလောက်နိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ဆန်းလည်း အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က ဘာလဲ" ထန်ဟောင်က ဝတ်ကျေတန်းကျေ မေးလိုက်သည်။

"ငွေပြာမြက်ပါ အဖေ" ထန်ဆန်းက ငွေပြာမြက်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ထန်ဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ဆန်းက ဆက်ပြောလေသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ် သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်"

ထို့နောက် သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ဟောက်ထျန်းတူသိုင်းဝိညာဉ် ပေါ်လာလေသည်။

ထန်ဟောင်က ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ "အမြွှာဝိညာဉ် အမှန်တကယ်ပင် အမြွှာဝိညာဉ်ပါလား"

ထန်ဆန်းအပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်ခဲ့သော ထန်ဟောင်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထန်ဆန်းကို ဦးဆောင်ဖက်လဲတကင်း ဖက်လိုက်ကာ "ငါ့သား" ဟု ထပ်တလဲလဲ ခေါ်နေတော့သည်။