အခန်း (၁၆)  မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ

ရှောင်ဝူတစ်ယောက် လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားရှာသည်။

လင်းချီ၏ သာမန်ဟုထင်ရသော လက်သီးချက်များကို သူမ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အကြိမ်ကြိမ် အထိုးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ မည်မျှပင် သတိကြီးကြီးထားပါစေ ရလဒ်မှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ငါက တကယ်ပဲ အသုံးမကျတဲ့ အရိုးနူးညံ့ယုန်လား ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ပါရမီတွေကိုတောင် ငါ ကောင်းကောင်း အသုံးမချနိုင်တော့ဘူးလား"

"သူတို့တွေ သွားကုန်ပြီ။"

စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော ရှောင်ဝူကို လင်းချီက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အော်..." ရှောင်ဝူက ငေးငေးငေါငေါနှင့် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးတွင် ဆရာကြီးမုန့်  က သူ၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ထားသဖြင့် မည်သည့် ဝိညာဉ်သားရဲမှ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်နှင့်မြစ်ဓားသိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ကိုက်ညီမယ်လို့ ဆရာပြောတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ"

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးအစားနှင့် အရည်အသွေးမှာ အကန့်အသတ်ရှိရာ တောင်နှင့်မြစ်ဓား ဝိညာဉ်အတွက် ဆရာကြီးမုန့် သင့်တော်သည်ဟု ယူဆမည့် ဝိညာဉ်သားရဲမှာ ဘာဖြစ်မည်ကို လင်းချီ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲပဲ အတော်လေး ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးအစား တစ်ခုပေါ့" ဆရာကြီးမုန့်က လမ်းလျှောက်ရင်း ရှင်းပြသည်။

"ဒီဝိညာဉ်သားရဲတွေက များသောအားဖြင့် မြေအောက်မှာပဲ နေလေ့ရှိပြီး သူတို့ကျောပေါ်က ဓားသဏ္ဍာန် အရိုးအတက်တွေပဲ မြေပေါ်မှာ ပေါ်နေတတ်တယ်။"

"ရန်သူနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲရဲ့ ကျောပေါ်က ဓားပုံစံ အရိုးဆူးတွေဟာ အရိပ်တွေအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်တတ်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ အလေးထားတာကတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ သက်တမ်း ထောင်ချီရှိတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲဟာ သူရဲ့ ကိုယ်ပွားအစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဓားကျောရိုးထဲ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်တယ်။"

လင်းချီက နားထောင်ရင်း ခေါင်းကို တတွင်တွင် ညိတ်နေမိသည်။

ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းစုပ်ယူခြင်းဖြင့် အလင်းခွဲအရိပ်ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။

မည်သည့်အရာဖြစ်စေ ကောင်းမွန်လှသည် အထူးသဖြင့် လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းမှာ ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

လင်းချီနှင့် ရှောင်ဝူတို့သည် ဆရာကြီးမုန့်၏ နောက်မှနေ၍ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲမှာ ရှာဖွေရခက်လှသဖြင့် ဘေးနားမှ ဖြတ်သွားလျှင်တောင် သတိမထားမိဘဲ လွတ်သွားနိုင်သည်။

...

ထန်ဆန်းနှင့် ယွီရှောင်ကန်းနောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ် ပြင်ပတွင် အဖွဲ့ဖွဲ့နေကြသော ဝိညာဉ်ဆရာများအား ဝေဖန်ပြောဆိုပြီးနောက် ယွီရှောင်ကန်းသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ အမှတ်တံဆိပ်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြခဲ့ပြီး ထန်ဆန်းကို တောအုပ်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

တောအုပ်အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ယွီရှောင်ကန်းမှာ ပြင်ပတွင် ပြသခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကို သူ သိနေသည် သက်တမ်း တစ်ထောင်ကျော်သော မည်သည့် ဝိညာဉ်သားရဲမဆို သူ၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ နုတ်ယူသွားနိုင်သည်။

ထန်ဟောင်မှာမူ သူတို့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်အတွင်း ဝင်သွားမှသာ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။

သူသည် လင်ချင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အရိုက်ခံခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် လင်ချင်း၏ အနီးအနားသို့ ထပ်မံ ပေါ်မလာရဲတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ လင်းချီအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာ ပြသမိပါက လင်ချင်းက သူ့ကို အရိုက်အနှက် ထပ်ပေးရန် အခွင့်အရေး လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထန်ဆန်းနှင့် ယွီရှောင်ကန်းတို့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင်မူ သူ လိုက်လာရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ ယွီရှောင်ကန်း၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ထန်ဆန်းသာ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထန်ဆန်းကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်နန်းတော်အပေါ် ကတ်သီးကတ်သတ် လက်စားချေမည့် ထန်ဟောင်၏ အစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။

ယွီရှောင်ကန်းနှင့် ထန်ဆန်းတို့နောက်မှ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ လိုက်ပါလာရင်း ထန်ဆန်းက ထန်ဂိုဏ်း၏ ကိုယ်ခံပညာနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက် များ အသုံးပြုကာ မန်ဒါလာမြွေကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို ထန်ဟောင် တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထန်ဟောင်ကမူ အံ့သြခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ဝိညာဉ်တော်ကျေးရွာတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ထန်ဆန်း၏ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ် များနှင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ဖန်တီးနေမှုကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်းက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ထင်နေသော်လည်း ထန်ဟောင်မှာ စီရင်ချက်တုန့်လော့တစ်ဦး ဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် သတိမထားမိဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

"ရှောင်ဆန်း... ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့။"

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ယွီရှောင်ကန်းသည် သေဆုံးသွားသော မန်ဒါလာမြွေကို ကြည့်ကာ ထန်ဆန်းကို ပြောလိုက်သည်

"ရှောင်ဆန်း... မြန်မြန် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူလိုက်တော့။"

ယွီရှောင်ကန်း၏ သီအိုရီဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုများအောက်တွင် ထန်ဆန်းသည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး သူ၏ ကံပါလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ရရှိရန် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အနက်ပိုင်းတွင်မူ လင်းချီမှာ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေသည်။

သူ၏ ကံတရားအရဆိုလျှင် သင့်တော်သော မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲကို အခုလောက်ဆို ရှာတွေ့နေသင့်ပြီ မဟုတ်ပါလား

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ အနည်းငယ်နှင့် တွေ့ခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ သက်တမ်း ရာဂဏန်းသာ ရှိသေးသဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှောင်ဝူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။

သူမကတော့ တခြားဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူဖို့ မလိုသဖြင့် ဤခရီးစဉ်မှာ သူမအတွက် ပျော်ပွဲစားထွက်ခြင်းနှင့် သူမ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ရရှိသည့်အကြောင်းပြချက် ရှာဖွေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လင်းချီသည် မှောင်မည်းနေသော တောအုပ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်

"ကံတရားခန္ဓာမင်းရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ငါ့ကို ပြစမ်း။"

လင်းချီသည် သူ၏ ကံတရားခန္ဓာအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိသည် သင့်တော်သော မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲကို မတွေ့ရသေးခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရပေမည်။

"ဟင်" ဆရာကြီးမုန့်သည် မှောင်ရိပ်ထဲမှ နေရာတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက... မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲရဲ့ ကျောပေါ်က ဓားကျောရိုး မဟုတ်လား"

ဝူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ၄ ပေ ၅ ပေခန့် ရှည်လျားသော ဓားသဏ္ဍာန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် သစ်ကိုင်းနှင့် ချုံနွယ်များကို ဖြတ်သန်းကာ လင်းချီတို့အဖွဲ့ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုဓားသဏ္ဍာန် အရာဝတ္ထုသည် ယိမ်းထိုးသွားပြီး လင်းချီ၏ ရှေ့မနီးမဝေးတွင် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

"ဆရာကြီး... ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲလား"

ရှောင်ဝူမှာ သူမ မျက်စိမှားနေသလားဟု တွေးကာ မျက်လုံးပြူးကြည့်နေမိသည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလို့ ဓားကျောရိုးထဲ ကိုယ်ကို မြှုပ်ပြီး ထွက်ပြေးလာတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲက ဘာလို့ ဒီကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ပျံလာရတာလဲ

ဆရာကြီးမုန့်၏ မျက်တောင်များလည်း အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲပဲ။ ပြင်းထန်တဲ့ ရန်သူနဲ့ ကြုံလို့ သူ့ရဲ့ အသက်ကယ် စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးလာတာ ဖြစ်ရမယ်။"

လင်းချီက အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးသွားလိုက်ရာ ဓားဦးသဏ္ဍာန်ရှိသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ၏ ကျောရိုးမှာ မြေကြီးထဲ စိုက်ဝင်နေပြီး ဓားရိုးသဏ္ဍာန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းမှာ တွန့်လိမ်ကာ ပုံစံပြောင်းသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားရိုးမှာ ပွလာပြီး သင်းခွေချပ်နှင့် ဆင်တူသော ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲမှာ ၆ မီတာ ၇ မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး အလွန်မကြီးမားလှသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မာကျောသော အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ ကြေမွနေပြီး ဝမ်းဗိုက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီး နှစ်ခု ရှိနေသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲသည် မြေကြီးထဲ စိုက်ဝင်နေသော ဓားကျောရိုးကို ပြန်ထုတ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် တွဲလောင်း ဖြစ်နေရှာသည်။

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေရထားတာ ကြည့်ရင် ဒီသားရဲဟာ အလွန် သန်မာတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ အသက်ကယ် စွမ်းရည်ကို သုံးခဲ့ပေမဲ့ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်တော့ မပြေးနိုင်ခဲ့ဘူးပေါ့။"

ဆရာကြီးမုန့်က သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"သီသီလေး လွတ်လာတယ် ဆိုပေမဲ့ ကြာကြာ ခံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက သူ အသက်ရှင်နေသေးတော့ ဝိညာဉ်ကွင်းက အလကား ဖြစ်မသွားတော့ဘူးပေါ့။"

"နေဦး..." ရှောင်ဝူက ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သားရဲကို ညွှန်ပြကာ

"ဒါက သက်တမ်း ထောင်ချီရှိတဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲပဲ နှစ်၂ ထောင်နီးပါးတောင် ရှိနေပြီ။ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် နှစ်၂ ထောင်သက်တမ်းရှိတာကို စုပ်ယူဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ် မများလွန်းဘူးလား"

လူသား ဝိညာဉ်ဆရာကို ထားလိုက်ပါဦး နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်သည့် ရှောင်ဝူပင်လျှင် ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းအဖြစ် ဤမျှ သက်တမ်းရင့်သော အရာကို စုပ်ယူသူမျိုး တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ရှောင်ဝူနှင့် ဆရာကြီးမုန့်တို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လင်းချီသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးမှိန်နေပြီဖြစ်ပြီး အသက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးတော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လင်းချီကို မှေးမှိန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ခံစားချက်မျိုးကို ပြသနေသည်။

ဘုန်း

လင်းချီက ၎င်းကို ဘေးမှနေ၍ ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်ရာ ဖုန်တောထဲမှနေ၍ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲသည် မြေပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းလာသည်။

"ဝူး~"

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲသည် အသံရှည်ကြီး တစ်ချက် အော်လိုက်ပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ၎င်း၏ခေါင်းဖြင့် လင်းချီ၏ လက်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ငါ့ကို ပေးချင်တာလား" လင်းချီက သားရဲ၏ ခေါင်းကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသက်မှာ ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် လင်းချီကို အမြန် လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းနေသကဲ့သို့ စိုးရိမ်သော အကြည့်များ ပြသနေသည်။

ရှောင်ဝူမှာမူ လင်းချီနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲကို ကြည့်ကာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ဒါက တကယ် ဖြစ်နိုင်လို့လား

ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်သည် ဝိညာဉ်ဆရာ၏ လက်ချက်ဖြင့် မသေဆုံးလျှင်တောင်မှ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူရန် မိမိအလိုအလျောက် ခွင့်ပြုပေးဖို့ ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ရှောင်ဝူ၏ ကမ္ဘာအမြင်မှာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးကတော့ ရူးသွားပြီပဲ

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လင်းချီသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ ဓားကျောရိုးသားရဲ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

မိမိကို မိမိအလိုအလျောက် ဝိညာဉ်ကွင်း ပေးအပ်ခဲ့သော ဤဝိညာဉ်သားရဲကို မသေဆုံးမီတွင် လင်းချီက ညင်သာစွာ ဆက်ဆံပေးရန် နှမြောတွန့်တိုနေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။