အခန်း (၁၄)  ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်

နံနက်စောစောတွင် ထန်ဆန်းသည် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ ဦးတည်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း နော့တင်းအကယ်ဒမီမှ ထွက်လာသော ယွီရှောင်ကန်းနောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

မနေ့က ဖြစ်ရပ်များမှာ သူတို့နှစ်ဦးလုံးအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲပင်။

ယွီရှောင်ကန်း သူ၏ "သတိလစ်ခြင်း" မှ နိုးလာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဝါးတောထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုင်ပင်ထားခြင်းမရှိဘဲ ရှောင်ဖယ်ကာ မပြောဘဲ နေခဲ့ကြသည်။

"ရှောင်ဆန်း... ငါ့ကိုယုံပါ မင်းကို တုန့်လော့တိုက်ကြီးမှာ အထူးချွန်ဆုံး ဝိညာဉ်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ငါ သေချာပေါက် လေ့ကျင့်ပေးမယ်။"

ဝိညာဉ်သီအိုရီ၏ ဆရာသခင်အဖြစ် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ထန်ဆန်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ညိုးနွမ်းသွားပြီဟု ခံစားနေရသဖြင့် ယွီရှောင်ကန်းသည် သူ၏ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ဆယ်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်ဆန်းက ခေါင်းကို အားပါးတရ ညိတ်ပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ယုံပါတယ်။ တစ်ရက်ဆရာဖြစ်ဖူးရင် တစ်သက်လုံး ဖခင်ပါပဲလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်တော် ထန်ဆန်းက ကိုယ့်ဆရာနဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို သစ္စာဖောက်မယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။"

"လိမ္မာတဲ့ကလေးပဲ။"

ယွီရှောင်ကန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့ထဲသို့ဝင်ကာ မြင်းရထားတစ်စီး ပြင်ဆင်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲတောအုပ်ထဲသို့ဝင်ရန် လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ မြို့ထဲမှ မြင်းရထားဖြင့် စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်မှာပင် သူတို့နောက်ကွယ်မှ မြင်းခွာသံများ တဒုန်းဒုန်း ကြားလိုက်ရသည်။

ထန်ဆန်းတို့ နောက်လှည့်မကြည့်ရသေးခင်မှာပင် သူတို့ရထားကို ဆွဲလာသော မြင်းမှာ ရုတ်တရက် ခြေထောက်များ ခွေယိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ရထားမောင်းသမားက မည်သို့ပင် ဆွဲသော်လည်း မြင်းမှာ ပြန်မထတော့ပေ။

"သူတို့တိုက်ပြန်ပြီ။"

မြင်းခွာသံများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထန်ဆန်း အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နဖူးတွင် ချိုတစ်ချိုပါပြီး ခြေလက်များတွင် အကြေးခွံများရှိသော ထူးဆန်းသည့် မြင်းနှစ်ကောင်မှာ သူတို့ထံသို့ ဒုန်းစိုင်းနှင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုမြင်းနှစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်တွင် ထန်ဆန်းနှင့် ယွီရှောင်ကန်းတို့၏ အိပ်မက်ထဲအထိ ခြောက်လှန့်နေသော လူသုံးယောက် ပါလာခြင်းပင်။

ထန်ဆန်းသည် လင်းချီတို့ကို မမြင်ချင်သလို သူတို့ကိုလည်း အမြင်မခံချင်သဖြင့် မြင်းရထားကုလားကာကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲချလိုက်သည်။

"သူတို့လည်း ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ကို သွားနေတာ ထင်တယ်။"

ယွီရှောင်ကန်းလည်း လင်းချီတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထန်ဆန်းက မျက်နှာတင်းတင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်  "လင်းချီကလည်း မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့်ပိုင်ရှင်ဆိုတော့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို သွားရှာတာ ဖြစ်ရမယ်။"

"ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ရပြီဆိုတာနဲ့ သူ့ကို လူအများရှေ့မှာ သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြီး သူပေးခဲ့တဲ့ အရှက်ကွဲမှုတွေကို ဆေးကြောပစ်မယ်။"

"ရှောင်ဆန်း... မင်း နောက်တစ်ခါလောက် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမလား" ယွီရှောင်ကန်းက တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော် လင်းချီကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ဆရာ မယုံဘူးလား"

ထန်ဆန်း၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားသည်။

"ဒါပေါ့... မဟုတ်ပါဘူး။" ယွီရှောင်ကန်း ကပျာကယာ ရှင်းပြလိုက်သည်  "မင်းမှာ အမြွှာသိုင်းဝိညာဉ်ရှိတာလေ။ အဆင့်မြင့်လာတဲ့အချိန်ကျမှ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစအပြည့်ကို ထုတ်ပြနိုင်မှာ။"

"လင်းချီက ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပြည့် ရှိနေတာဆိုတော့ သူ့ဝိညာဉ်ရဲ့ အရည်အသွေးက အလွန်မြင့်မားမှာ သေချာတယ်။ ရှောင်ဆန်း... မင်းက..."

"ဆရာ။"

ထန်ဆန်းက ယွီရှောင်ကန်း၏ စကားကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှောင်ကန်း၏ သံသယများမှာ ထန်ဆန်းအတွက်တော့ အကြီးမားဆုံး အရှက်ခွဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ယုံကြည်သလို ဆရာလည်း ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်ပါတယ်။"

ထန်ဆန်းတွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်မပါလျှင်တောင်မှ သူ၏ ထန်ဂိုဏ်းနည်းပညာများကို ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် လင်းချီကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

"ဒါပေါ့... ဆရာက မင်းကို ယုံတာပေါ့ ရှောင်ဆန်း။ မင်းရဲ့ ပါရမီက လင်းချီထက် အများကြီး သာပါတယ်။"

ထန်ဆန်းက ထိုသို့ပြောလာမှတော့ ယွီရှောင်ကန်းမှာ ယုံကြည်ပေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ။"

ထန်ဆန်း ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောချင်တော့ပေ။

"ဆရာ... လင်းချီတို့ စီးလာတဲ့ မြင်းတွေက ဘာမြင်းတွေလဲ ဘာလို့ နဖူးမှာ ချိုတစ်ချို ပါနေတာလဲ"

"အဲဒါ မြင်းမဟုတ်ဘူး ဝိညာဉ်သားရဲတွေ။"

"ဝိညာဉ်သားရဲ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်။" ဝိညာဉ်သားရဲအကြောင်း ပြောရသည့်အခါ ယွီရှောင်ကန်း၏ ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။

"အဲဒါက တစ်ချိုပါးဟပ်သားရဲတွေပဲ အထူးသဖြင့် မြန်နှုန်းပိုင်းမှာ အလွန်ထူးချွန်ကြတယ်။"

ထန်ဆန်းက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်  "ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်လို့ရလား"

"ဒါက... ခက်တယ်။ ဝိညာဉ်သားရဲတွေက ရိုင်းစိုင်းပြီး ယဉ်ပါးဖို့ ခက်ခဲကြတယ်။ လူသားတွေ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲက အလွန်နည်းပါတယ်။"

အမှန်စင်စစ် ယွီရှောင်ကန်းသည် လူသားများ၏ ခိုင်းစေခြင်း ခံနေရသော ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"ဪ... သိပြီ။"

ထန်ဆန်း၏ မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

လင်းချီက သူ့ကို သတိမထားမိခဲ့လျှင်တောင်မှ တစ်ဖက်က အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်သားရဲကို မာစီးဒီးကားကဲ့သို့ စီးလာချိန်တွင် သူကတော့ မြင်းရထားပေါ်တွင် ထိုင်နေရရုံတင်မက သူ၏မြင်းများမှာပင် ထိုသားရဲ၏အရှိန်ကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး မြေပေါ်လဲကျနေရသည်။

ဤရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကြွားဝါသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော အခြေအနေမှာ ထန်ဆန်းအတွက် ပို၍ပင် ခံရခက်စေသည်။

အစွမ်းထက်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ မင်းထက်သာဖို့အတွက် ဟန်ကိုယ်ဖို့ပဲရှိတဲ့ ဆရာမျိုး ငါ မလိုပါဘူး။

ယွီရှောင်ကန်းလည်း အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသည်။

အဆုံးမှာတော့ ဤနှိုင်းယှဉ်ချက်မှာ သူနှင့် ဆရာကြီးမုန့်တို့၏ ခွန်အားကို ထင်ဟပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆရာအချင်းချင်း ဖြစ်သော်လည်း အရည်အချင်းပိုင်းမှာရော ငွေကြေးဓနပိုင်းမှာပါ သူသည် ဆရာကြီးမုန့်ကို မယှဉ်နိုင်သည်မှာ အထင်အရှားပင်။

ဆရာနှင့်တပည့် နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် လဲကျနေသောမြင်းကို ရထားမောင်းသမားက အတင်းမောင်းနှင်၍ ပြန်ထစေလိုက်သည်။

"အဲဒီ တစ်ချိုပါးဟပ်သားရဲ နှစ်ကောင်က သက်တမ်း ဘယ်လောက်လောက် ရှိမလဲ" ထန်ဆန်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"မျက်ခုံးကြားက ချိုက ငါးလက်မကျော် ရှည်နေတာဆိုတော့ သက်တမ်း ငါးထောင်ကျော်မှာ သေချာတယ်။"

ယွီရှောင်ကန်း စိတ်ထဲမှ ခါးသီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဆရာကြီးမုန့်ထက် အားနည်းရုံတင်မက အကယ်၍သာ ထိုတစ်ချိုပါးဟပ်သားရဲများက အတည်အပေါက် တိုက်ခိုက်လာလျှင် သူနှင့်လင်းချီတို့၏ သားရဲများကိုပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါးထောင်နှစ် ဟုတ်လား ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်မှာ ငါးထောင်နှစ်ကျော်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ရှိလို့လား"

"အခွင့်အလမ်းကတော့ အလွန်နည်းပါတယ်။ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်က ဝိညာဉ်သားရဲ အများစုက ဆယ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် ရာနှစ် သက်တမ်းတွေပဲ များတယ်။ ထောင်နှစ်ကျော်တဲ့ သားရဲတွေကတော့ အလွန်ပဲ ရှားပါတယ်။"

...

"ဆရာ... ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲက သိပ်မများဘူး မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ပိုကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တောအုပ်တွေကို မသွားတာလဲ"

ရှောင်ဝူနှင့် လင်းချီတို့မှာ တစ်ချိုပါးဟပ်သားရဲ တစ်ကောင်တည်းပေါ်တွင် အတူတူ စီးလာကြသည်။ သူမသည် လင်းချီ၏ နောက်မှ ထိုင်နေရင်း ဆရာကြီးမုန့်ကို မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်မှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲတွေ ရှားတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှောင်ချီရဲ့ တောင်နှင့်မြစ်ဓားသိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်မယ့် ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ရှိနေတာကို ငါ သိထားလို့ပါ။"

"ဪ။"

ရှောင်ဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မမေးတော့ပေ။

လင်းချီက သူ၏ ပခုံးဖြင့် နောက်သို့ အသာတိုက်လိုက်သည်။

"ဆရာ့ကို စတားဒူးတောအုပ်ကြီးဆီ ခေါ်သွားခိုင်းပြီး မင်းရဲ့နယ်မြေရောက်မှ မင်းရဲ့အစွမ်းတွေကို ကြွားချင်လို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။"

ရှောင်ဝူ ခေါင်းကို တတွင်တွင် ခါယမ်းရင်း လင်းချီ၏ စကားကို အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ကြွားဝါတယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ ငါက ငါ့ရဲ့ နှစ်တစ်သိန်း ဝိညာဉ်သားရဲ အဆက်အသွယ်တွေကို ထုတ်ပြချင်ရုံတင်ပါ။

ငါက အရန်ဝိညာဉ်ကွင်း ဖြစ်နေရင်တောင်မှ စတိုင်ကျတဲ့ အရန်ဝိညာဉ်ကွင်းပဲ။ ငါ့မှာလည်း ငါ့တပည့်တပန်းတွေ ရှိသေးတယ်လေ။

"ဟဲဟဲ~"

လင်းချီ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ အကြံအစည်လေးများကို သူ မသိဘဲ မနေပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ နောက်တစ်ခါ ဝိညာဉ်ကွင်း စုပ်ယူတဲ့အခါကျရင် စတားဒူးတောအုပ်ကြီးကို သွားကြတာပေါ့။"

လင်းချီသည် ရှောင်ဝူထံမှ စနစ်ဆုလာဘ်များကိုလည်း ရယူချင်နေသည်။ စတားဒူးတောအုပ်ကြီးသို့ ရောက်လျှင် ရှောင်ဝူ၏ နောက်ခံကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"တကယ်လား"

လင်းချီ၏ ကျောကို မှီထားသော ရှောင်ဝူ၏ခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် မော့တက်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါဆိုလိုတာက ငါက စတားဒူးတောအုပ်ကြီးအကြောင်း အများကြီး သိတယ်လေ မင်းနဲ့ အကိုက်ညီဆုံး ဝိညာဉ်သားရဲကို ရှာပေးနိုင်မှာမို့လို့ပါ။"

တစ်ချိုပါးဟပ်သားရဲမှာ အလွန်မြန်သည်။ လင်းချီတို့အဖွဲ့သည် မိုင် လေးငါးရာခရီးကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နေ့အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

လင်းချီတို့အဖွဲ့သည် ဝင်ကြေးပေးခြင်း သို့မဟုတ် အတင်းဝင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဆရာကြီးမုန့်က အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်ရုံဖြင့် ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

"ဆရာ... အဲဒါက ဘာအမှတ်တံဆိပ်လဲ"

ဆရာကြီးမုန့် ထုတ်ပြလိုက်သော အမှတ်တံဆိပ်မှာ ယွီရှောင်ကန်း၏ အမှတ်တံဆိပ်နှင့် မတူသည်ကို လင်းချီ သတိထားမိသည်။ ဓား တူ နှင့် အပြာရောင်လျှပ်စီးနဂါး တို့အစား ငှက်အမျိုးအစားတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ပါရှိသည်။

"ငါ အရင်တုန်းက ကောင်းကင်တုန့်လော့ အင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့ဖူးတယ် အဲဒီတုန်းက သူပေးခဲ့တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ပဲ။"

ဆရာကြီးမုန့်မှာ အစစအရာရာ တတ်မြောက်သူတင်မကဘဲ ဘယ်နေရာမှာမဆို လိုအပ်တာကို ထုတ်သုံးနိုင်သည့် ဘဏ္ဍာသေတ္တာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို လင်းချီ သံသယဝင်လာသည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်က ထုတ်ပေးထားသော ခွင့်ပြုချက်ရှိသူများသာ ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်သို့ ဝင်ခွင့်ရှိသည် ဆိုသော်လည်း။

ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်၏ အစောင့်များမှာ ကောင်းကင်တုန့်လော့ အင်ပါယာ၏ စစ်သားများ ဖြစ်ကြရာ ဤအမှတ်တံဆိပ်မှာ သူတို့အတွက် အမိန့်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တုန့်လော့ ဧကရာဇ်မိသားစု၏ အခွင့်ထူးခံ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"ရှောင်ချီ... ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထဲ ရောက်ပြီဆိုရင်တော့ အခြေအနေတွေကို မင်းဘာသာမင်း ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်။ အလွန်အမင်း လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကလွဲရင် ငါ ဝင်မကူဘူး။"

ဆရာကြီးမုန့်သည် လင်းချီ၏ဆရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းချီကို ပညာသင်ပေးရုံသာမက လက်တွေ့စမ်းသပ်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။

"ဆရာကတော့ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ယုံတာပဲ။ မနေ့ကမှ ဓားသိုင်းသင်ပေးပြီး ဒီနေ့ကျတော့ ဝိညာဉ်သားရဲနဲ့ ယှဉ်ခိုင်းတော့မလို့လား။"

ဆရာကြီးမုန့်က မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်  "မင်းရဲ့ ပါရမီက အလွန်ထူးချွန်တာမို့ မင်းအတွက် စံနှုန်းထားတွေကလည်း ပိုမြင့်နေဖို့ သဘာဝကျပါတယ်။"

"ဒါနဲ့... ဒီယုန်မလေးကလည်း မင်းကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

ဆရာကြီးမုန့်က နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။