အခန်း (၁၀) လူသားလူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ ခြေချရုံရှိသေး
"ဝါးတောအိမ်လေးက ဒီအထဲမှာလား တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။"
ရှောင်ဝူသည် ဝိညာဉ်သားရဲဘဝမှ လူသားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး သိပ်မကြာသေးမီမှာပင် ဝါးတော၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာခဲ့ရာ တောအုပ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝါးတောအိမ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အကယ်၍ စတားဒိုးတောအုပ်ကြီးထဲသို့ ပြန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် သက်ရှိအိုင်ဘေးတွင် ဤကဲ့သို့ အဆောက်အဦးလေးတစ်ခု ဆောက်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။ အိမ်ထဲသို့ပင် မဝင်ရသေးမီ လင်းချီသည် ဆေးနံ့များကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဆရာကြီးမုန့် ကျွန်တော် ပြန်လာပါပြီ။"
အခန်းထဲတွင် ဆရာကြီးမုန့်သည် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ပြင်ဆင်နေသည်။ သူမသည် အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ လင်းချီနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရှောင်ဝူကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဆရာကြီးမုန့်၏ အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး ဆေးပင်များ စီစစ်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ထိုအကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ရှောင်ဝူသည် သူမ၏ သွေးများ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"စီရင်ချက်တုန့်လော့လား ငါက တမင်တကာ လူသူဝေးတဲ့ ဒီလို အကယ်ဒမီမျိုးကို ရွေးခဲ့တာတောင် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီမှာ စီရင်ချက်တုန့်လော့တစ်ယောက် ရှိနေရတာလဲ"
စီရင်ချက်တုန့်လော့များသည် သူမကို ဝိညာဉ်သားရဲ လူသားအသွင်ပြောင်းထားသူမှန်း ချက်ချင်း သိနိုင်သည်ကို ရှောင်ဝူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် လူသားအသွင်ပြောင်းထားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသဖြင့် စီရင်ချက်တုန့်လော့များ၏ အကြည့်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်သေးသည့်အပြင် သူမ၏ အင်အားမှာလည်း အားအနည်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။
"ဒုက္ခပဲ လူသားအသွင်ပြောင်းပြီး မကြာခင်မှာပဲ သေဘေးနဲ့ ကြုံရတော့မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။" ရှောင်ဝူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
သူမသည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ လူသားအသွင်ပြောင်းထားသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ မည်သည့် ဝိညာဉ်ဆရာမျှ ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်းမရှိသော အရာ မဟုတ်ပါလား။
"အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ လူသားအသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ဘယ်ကနေ ရှာလာတာလဲ" ဆရာကြီးမုန့်သည် လင်းချီကို တိုက်ရိုက်မေးရင်း ဆေးပင်များကို ဆက်လက်ပြင်ဆင်နေသည်။
"ဒါက ရှောင်ဝူပါ။ ကျွန်တော် ကောက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး သူက သူ့အလိုလို ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လာတာ။"
လင်းချီသည် အခန်းထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေရင်း အညိုရောင်သမ်းသော ဂျယ်လီကဲ့သို့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပေါ်တွင် အကြည့်ရပ်သွားသည်။
သူ မမှားဘူးဆိုလျှင် ဤအရာမှာ ဝေလငါးကော်ဖြစ်ရမည်။ ဆရာကြီးမုန့်သည်လည်း ဝေလငါးကော်၏ အာနိသင်ကို သိပုံရပြီး ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်မားပြီး ကြီးမားသော ဝေလငါးကော်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
လင်းချီ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ရှောင်ဝူသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"မင်း...လင်းချီ မင်းကလည်း ငါက ဝိညာဉ်သားရဲ အသွင်ပြောင်းထားတာဆိုတာ သိနေတာလား မင်းကလည်း စီရင်ချက်တုန့်လော့လား" လင်းချီသည် ဤနုံအသော ယုန်မလေးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည် ။
"သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ တော်တော်သတ္တိရှိတဲ့ ယုန်ပဲ။ အသွင်ပြောင်းပြီးရင် ပုန်းအောင်းပြီး မကျင့်ကြံဘဲနဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာတွေ အများကြီးရှိတဲ့နေရာကို လာရဲတယ်ပေါ့။"
အာရင်ပင်လျှင် လူသားအသွင်ပြောင်းပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် လူသူဝေးရာ၌သာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထန်ဟောင်နှင့် မဆုံခဲ့လျှင် စီရင်ချက်တုန့်လော့ အဆင့်ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေပေလိမ့်မည်။
"ငါက ဘယ်လို ဝိညာဉ်သားရဲ အသွင်ပြောင်းထားတာလဲဆိုတာကိုပါ မင်း သိနေတာလား"
ရှောင်ဝူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
စီရင်ချက်တုန့်လော့များပင်လျှင် သူမကို ဝိညာဉ်သားရဲ အသွင်ပြောင်းသူမှန်းသာ မြင်နိုင်ပြီး သူမ၏ မူလကိုယ်ထည်ကို မည်သို့ မြင်နိုင်ပါမည်နည်း။ သို့သော် ထိုနောက်တွင်တော့ သူမသည် လင်းချီ၏ အင်္ကျီလက်ကို သနားစဖွယ် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
"လင်းချီ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့ ငါ မသေချင်သေးဘူး။"
လင်းချီသည် သူမအတွက် အလွန်ရင်းနှီးသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း လင်းချီက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းကို မမက်မောဘူးဟု ရှောင်ဝူ မယူဆရဲပေ။
"လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။"
"ဒါဆို တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်သေးဘူး လောလောဆယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"
ရှောင်ဝူသည် အစပိုင်းတွင် စိတ်အေးသွားသော်လည်း နောက်မှ ပြန်လည် စိုးရိမ်သွားပြန်သည်။
"လောလောဆယ်ဆိုတာက မင်းရဲ့ အပြုအမူပေါ် မူတည်တယ်လို့ ပြောတာ။ အကယ်၍ မင်းက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းကို အရန်ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ ထားရမှာပေါ့။"
"မင်းက မိစ္ဆာလား ဝိညာဉ်ကွင်းကို အရန်သင့်ထားမယ် ဆိုတဲ့ စကားမျိုးကို ဘယ်လိုများ ပြောထွက်ရတာလဲ" ရှောင်ဝူ ဒေါသထွက်သွားသည်။ အကယ်၍ မင်း အဲဒီလို တွေးနေရင်တောင်မှ အသံထွက်ပြီး မပြောသင့်ဘူးလေ။ အနည်းဆုံးတော့ လိမ်ညာပြီး ငါ့ကို ဖျားယောင်းကြည့်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
"ဒါဆို အပြုအမူဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ အသတ်မခံရအောင် ငါဘာလုပ်ပေးရမလဲ"
အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လင်းချီ၏ စကားများကို ရှောင်ဝူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားသည်။
"အရန်ဝိညာဉ်ကွင်း တစ်ခုအနေနဲ့ မင်းက အိပ်ရာပြင်ပေးတာ လက်ဖက်ရည်နဲ့ ရေ ခပ်ပေးတာတွေ လုပ်ရမယ်။ မင်းရဲ့ ချက်ပြုတ်ရေး စွမ်းရည်ကိုပါ မြှင့်တင်နိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။"
လင်းချီသည် ဝေလငါးကော်ကို ယူလိုက်ရင်း ရှောင်ဝူကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက မင်းရဲ့ အသက်ဘေးက လွတ်ဖို့အတွက်ရော ဒီမှာ နေထိုင်ခအတွက်ပါ ပေးရမယ့် အခကြေးငွေပဲ။ ကျန်တာကတော့ နောက်မှ ဆက်ပြောတာပေါ့။"
ရှောင်ဝူ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို အသာပုတ်လိုက်သည်။တော်သေးတာပေါ့ အိမ်ဖော်တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒီအလုပ်တွေက သိပ်ပြီး မခက်ခဲပါဘူး။
"မင်း ကတိတည်ရမယ်နော်။ ငါ လိမ္မာရင် ငါ့ကို မသတ်ရဘူး။"
"ဆရာကြီး ဒါဝေလငါးကော် ဟုတ်တယ်မလား"
လင်းချီသည် ထိုနုံအသော ယုန်မလေးကို လျစ်လျူရှုကာ ဆရာကြီးမုန့်ကို မေးလိုက်သည်။
"မှန်တယ် ဒါက နှစ်ပေါင်း ၅၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝေလငါးကော်ပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်စေမယ့် ဆေးစိမ်ချိုးခြင်းအတွက် အဓိကပစ္စည်းပဲ။"
ဆရာကြီးမုန့်သည် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် မျက်လုံးအဝိုင်းသားနှင့် ကြည့်နေသော ရှောင်ဝူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့။"
"ဘာဘာလုပ်မလို့လဲ"
ရှောင်ဝူသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လင်းချီ၏ နောက်သို့ ပုန်းလိုက်သည် "လင်းချီက ငါ့ကို မသတ်ဘူးလို့ ကတိပေးထားတယ်။"
ဆရာကြီးမုန့်က ပြောသည် "ရှောင်ချီက မင်းကို ချက်ပြုတ်တာ သင်ခိုင်းနေတာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ ဟင်းချက်အတတ်ပညာတွေကို မင်းကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးမလို့ပါ။" ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်ဝူသာမက လင်းချီပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဆရာကြီးက ဟင်းချက်တတ်တာလား"
ဆရာကြီးမုန့်သည် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည် "ငါ့မှာ အတွေ့အကြုံ အချို့ရှိပါတယ် ဒီယုန်မလေးကို သင်ပေးဖို့အတွက်တော့ လုံလောက်တာထက် ပိုပါတယ်။"
လင်းချီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည် "စနစ်က စီစဉ်ပေးတဲ့ ဒီဆရာက အစုံရဆရာပဲလား ဟင်းချက်တာတောင် ဆရာလုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရှိတာပဲ။"
ရှောင်ဝူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။
ထန်ဆန်းသည် အစားအသောက်ပျက်နေသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ စားပြီး ထမင်းစားဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ရှောင်ဝူက လင်းချီနောက်သို့ လိုက်သွားသည့် မြင်ကွင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲ ဝဲလည်နေပြီး အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလို ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်နေသည်။
"ရှောင်ဆန်း စားပြီးပြီလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"
ထန်ဆန်းသည် ကျောင်းထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လျှောက်သွားနေစဉ် ယွီရှောင်ကန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဆရာ" ထန်ဆန်း ဘယ်လို စကားစရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။
ယွီရှောင်ကန်းသည် သူ ခက်ခက်ခဲခဲ ရထားသော ဤတပည့်မှာလည်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထိုဆရာကြီးမုန့်နောက်သို့ ပါသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
"ဆရာ ဒီအကယ်ဒမီမှာ ဝါးတောရှိတဲ့ နေရာကို ဆရာ သိလား"
လင်းချီနှင့် ရှောင်ဝူတို့၏ စကားဝိုင်းထဲမှ ဝါးတောအိမ်လေးအကြောင်း ပြောနေသည်ကို ထန်ဆန်း မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"အကယ်ဒမီမှာ ဝါးတောရှိတာပေါ့။ မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"
ယွီရှောင်ကန်း ပို၍ ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။
"ကျွန်တော်"
ထန်ဆန်းသည် တစ်ခါမျှသာ ဆုံဖူးသော မိန်းကလေးငယ်လေးကို ရှာချင်နေသည်ဟု မပြောထွက်ပေ။
"ကျွန်တော် လင်းချီကို တွေ့ဖို့ လိုအပ်လို့ပါ။"
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယွီရှောင်ကန်း စိတ်ပျက်သွားသည်။လင်းချီကို သွားရှာမည်ဟု ပြောသည်မှာ ထိုဆရာကြီးမုန့်ကို သွားရှာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။
"ရှောင်ဆန်း မင်း...ကောင်းပြီလေ ငါ မင်းကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးမယ်။"
တားဆီးနေမည့်အစား လမ်းညွှန်ပေးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ယွီရှောင်ကန်းသည် ထန်ဆန်းကို အလွန် အလေးထားပြီး ဤတပည့်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်ရန် ဆရာကြီးမုန့်နှင့် ဝိညာဉ်သီအိုရီအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
သေသေချာချာ ဆွေးနွေးပြီးသည့်နောက်တွင် မည်သူ၏ ဝိညာဉ်သီအိုရီက ပို၍ နက်ရှိုင်းသည်ကို ရှောင်ဆန်း သေချာပေါက် သိမြင်သွားလိမ့်မည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"
ထန်ဆန်းသည် တစ်ယောက်တည်း သွားချင်သော်လည်း ယွီရှောင်ကန်းက ပြောပြီးသားဖြစ်ရာ မငြင်းသာတော့ပေ။
"ရှောင်ဆန်း မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဆင့် ၁၀ ကို ရောက်နေပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ မင်းကို ဝိညာဉ်သားရဲတောကို ခေါ်သွားပြီး ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ရအောင် ကူညီပေးမယ်။"
ဝိညာဉ်သီအိုရီဖြင့် ဆရာကြီးမုန့်ကို အနိုင်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အပြင် ယွီရှောင်ကန်းသည် ထန်ဆန်း၏ အာရုံကို အခြားတစ်ဖက်မှလည်း ဆွဲဆောင်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည့်အခါ ထန်ဆန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော စိတ်မှာလည်း သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားသည်။နောက်ဆုံးတော့ ငါ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းကို ရတော့မှာလား။ယွီရှောင်ကန်းသည် ထန်ဆန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားသည်။
"မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဘယ်လို ထင်လဲ ငွေပြာမြက်အတွက် ဘယ်လို ဝိညာဉ်ကွင်းမျိုး ထပ်ထည့်သင့်လဲ"
"အဲဒါကတော့ ကျွန်တော် သိပ်ပြီး မသေချာဘူး။"
ယွီရှောင်ကန်းက နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြသည် "ငါ မင်းအတွက် အားလုံး စဉ်းစားပေးထားပြီးသားပါ။ မင်းရဲ့ ငွေပြာမြက်က" အခုလောလောဆယ်မှာ ဝိညာဉ်အတွက် အလိုအပ်ဆုံးကတော့ ခံနိုင်ရည် မြင့်မားလာဖို့နဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေ ထည့်သွင်းပေးနိုင်ဖို့ပါပဲ။ထန်ဆန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူသည် မူလကတည်းက ထန်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ပြီး အဆိပ်များကို အထူးနှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။ငွေပြာမြက်ထဲတွင် အဆိပ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကွက်တိကျလှသည်။
"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဆရာ။ ဆရာနဲ့ ဆုံတွေ့ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။"
“ဟားဟား”