အခန်း (၈၀) - သူ မင်းကို ကစားနေတာ၊ ခေါင်းဆောင်
ဂရုအဖွဲ့ဝင် နံပါတ် (၉): သူမ ဘာမှ ခံစားခဲ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက ယုရှောင်ဂန်းကို အရမ်းကြိုက်ခဲ့ပြီး အခုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူရွှင်တော်တစ်ယောက်လို သဘောပေါက်သွားတော့ ဘဝက မှောင်မိုက်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်လိုက်တာ နေမှာပါ။
အရိပ်ထဲက ကြောင်မလေး: ဒီလိုရှုထောင့်က ကြည့်ရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမမှာ ရှေ့ဆက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာတာပေါ့။
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရုံး။
ချန်ရန်ရွှယ် ဒီစာကို ဖတ်လိုက်ရတော့ ဒေါသထွက်ပြီး သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်သည်။
သောက်ကျိုးနည်း။
အဲဒီလူယုတ်မာ လျူအာလုံတောင် ရှေ့ဆက်နိုင်သေးတာ၊ ဒီ ဘီဘီတုံ ဆိုတဲ့ အရူးမက ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေရတာလဲ?
ငါက မိဘမဲ့: ဘီဘီတုံ၊ သူတို့ ပြောနေတာ ကြားလား? အခုကစပြီး မင်းက ဒီလောကမှာ တစ်ဦးတည်းသော မျက်စိကန်းတုန့်လော့ ဖြစ်တော့မယ်။
ဘီဘီတုံ: မိဘမဲ့၊ ပါးစပ်ပိတ်ထား! ဒီပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို မင်း လက်ညှိုးထိုးပြဖို့ လိုလို့လား?
ဟူလီနာ: ကျွန်မ တကယ် ပင်ပန်းတယ်!
ဂရုအဖွဲ့ဝင် နံပါတ် (၉): အဲဒီလို ဆရာမျိုးနဲ့ဆို ပင်ပန်းမှာပေါ့။
ဘီဘီတုံ: ဟူလီနာ!!!
မုန်လာဥစားရတာ ကြိုက်တဲ့သူ: မိန်းမဆိုး၊ အော်တာ ရပ်လိုက်စမ်း။ မင်းကိုယ်တိုင်က မျက်စိကန်းပြီး ကုသဖို့လည်း မလုပ်ဘဲ၊ ဟူလီနာကို အော်နေတာ ဘာအသုံးဝင်လဲ?
လျူအာလုံ: တောင်းပန်ပါတယ် ဘီဘီတုံ၊ ငါ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် ထွက်သွားတော့မယ်။ အခုကစပြီး မျက်စိကန်းတုန့်လော့အဖွဲ့မှာ မင်းပဲ ရှိတော့မယ်။
စုယန်: (ဘီဘီတုံ: ငါတို့ ပြန်တွေ့ဦးမလား အာလုံ? နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် မင်း ပျော်ရွှင်နေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?)
ဂရုအဖွဲ့ဝင် နံပါတ် (၉): (ဘီဘီတုံ: အာလုံ၊ မင်း ပျော်ရွှင်နေရမယ်၊ မင်း ကောင်းကောင်းနေရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?)
အရိပ်ထဲက ကြောင်မလေး: (ဘီဘီတုံ: ငါ့ရဲ့လောကမှာ မင်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရပါတယ်၊ မင်း ကိုယ့်ဘာသာ ပျော်ရွှင်နေရမယ်။)
ခုနှစ်ရတနာ မင်းသမီးလေး: (ဘီဘီတုံ: အာလုံ၊ အာလုံ၊ အာလုံ၊ မင်းမရှိဘဲ ငါ ဘယ်လို နေရမလဲ! အာလုံ...)
ဟူလီနာ: (ဘီဘီတုံ: အာလုံ၊ ငါ့ကို ခေါ်သွားပါ၊ အာလုံ။)
ဘီဘီတုံ:???
လူတိုင်း: ဟားဟား!!
ဒီလိုနဲ့။
လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဂရုချတ်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်ရှာတွေ့သွားကြသည်။ ဘီဘီတုံ တစ်ယောက်တည်းသာ ဂရုချတ်ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ စနောက်မှုကို ထပ်ပြီး ခံစားလိုက်ရသည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး နန်းတော်။
ဘီဘီတုံမှာ လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားသည်။
"အား အား!!!"
"လူယုတ်မာတွေ!"
"မင်းတို့ လူယုတ်မာတွေ!"
"ငါ ဘီဘီတုံက မရှင်းလင်းနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ? ငါ ဘီဘီတုံက မျက်စိကန်းနေရမယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောလဲ? သောက်ကျိုးနည်း!"
ဘန်း!
ဘီဘီတုံ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျောက်စိမ်းမှန်ကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ တောင်ဝှေးကို ဆွဲကိုင်ကာ မှန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။
ဘန်း ဘန်း ဘန်း—!
ဘန်း ဘန်း ဘန်း—!
လှပသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး နန်းတော်တွင် ကျင်းကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ဘီဘီတုံမှာ တကယ်ကို ဒေါသပေါက်ကွဲနေသည်! သူမသာ ယုရှောင်ဂန်း၏ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးပြီး ဂရုထဲမှာ ပြလိုက်နိုင်ရင် လူတွေက သူမကို ထပ်ပြီး မလှောင်ရဲတော့မှာ...
ဒူဂူယန်ကတော့ ဂရုချတ်ကို မကြည့်ဘဲ စုယန်ကို ပြုံးကြည့်နေသည်။
တော်တော် ကောင်းတာပဲ။ စုယန်က ချောလည်းချောတယ်၊ သူမကို ကယ်ဖို့ လာခဲ့တယ်။ သူ့နောက်ကိုသာ လိုက်သွားရင် ဖြတ်လမ်း တောင် ရဦးမှာ။ ဒီလောကမှာ ဒီလောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စ ဘယ်မှာ ရှိဦးမလဲ?
ဒူဂူယန်: ငါ အရမ်း ပျော်တယ်!
"အဟွတ်။"
စုယန် စားပြီးသွားတော့ ပါးစပ်သုတ်ကာ ဒူဂူယန်ကို အပြုံးလေးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူ သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ သူက အရမ်းချောနေမှန်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ နည်းနည်းလေး လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူက သူ့အပေါ် စွဲလမ်းသွားတော့တာပဲ နောက်ပိုင်းတော့ ပိုသတိထားရမယ်။(ဂုဏ်ဖော်နေတာ ထွီးး)
"ယန်ဇီ၊ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲ (ဒူဂူဘို) အခု ဘယ်မှာလဲ? သွားပြီး စကားပြောကြမလား?"
ချောမောပေမဲ့လည်း ဒူဂူယန်ရဲ့ စွဲလမ်းမှုကို သူ မရှောင်လွှဲနိုင်ဘူး။ ဒါကို သိရင် သူ ဒီလောက် စဉ်းစားမနေဘဲ ကောင်းကင်ဒိုမြို့ကို အစောကြီးတည်းက လာပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ခံယူလိုက်မှာ။
"အာ၊ အို အို!"
ဒူဂူယန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြုံးကာ ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်မရဲ့ အဘိုးက အိမ်မှာပဲ ရှိမှာပါ၊ သွားကြမယ်!"
သူတို့ သုံးယောက် ဟိုတယ်ကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ ယူထျန်းဟန်နှင့် သူရဲ့ အဖွဲ့ကို တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့လိုက်ကြသည်။
"ယန်ဇီ။"
ယူထျန်းဟန်က ဒူဂူယန်ကို မြင်တော့ အပြုံးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
ဒူဂူယန်ကတော့ စိတ်မရှည်သော အမူအရာဖြင့် "မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ?"
ယူထျန်းဟန်က စုယန်ကို ကြည့်ပြီး ဒူဂူယန်ကို မေးလိုက်သည်၊
"သူက ဘယ်သူလဲ?"
ဒူဂူယန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး!"
"သွားစမ်း၊ သွားစမ်း၊ ဟိုဘက်မှာ သွားအေးဆေးနေ။"
ဒူဂူယန် ပြောပြီးသည်နှင့် စုယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။
ယူထျန်းဟန်မှာ ဒေါသကြောင့် သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်သည်။
ဒူဂူယန်ရဲ့ စိတ်ထားက သူ့ကို ဂရုမစိုက်တာ သဘာဝပဲ၊ သူ အမြဲ ဒီလိုပဲ။
ဒါပေမဲ့!
သူသာ ဒီနေ့ စုယန်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ကောင်းကင်ဒို အကယ်ဒမီမှာ သူ ဘယ်လို ဆက်နေရမလဲ?
"ရပ်!"
ယူထျန်းဟန်က စုယန်ကို အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ဟေ့ကောင်၊ မင်း တကယ် ယောကျာ်းဆိုရင် ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပါ။"
စုယန် နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
မင်း ကောင်မလေးရှေ့ ဟီးရိုးလုပ်ချင်တိုင်းကစားနေတာလား?
ဒူဂူယန်က စူးရှစွာ ကြည့်ပြီး "ယူထျန်းဟန်၊ မင်း ရိုက်ခံချင်နေတာလား?"
ယူထျန်းဟန်က ဒူဂူယန်စကားကို ကြားပြီး -
"ယန်ဇီ၊ ကောင်းကင်ဒို အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးက ငါ မင်းကို ကြိုက်မှန်း သိတယ်။ အခု ဒီကောင်လေးက ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ ပေါ်လာပြီး ငါ့ကို လာယှဉ်ပြိုင်ချင်နေတာ။ မင်း သူ့ကို ငါနဲ့ မယှဉ်ပြိုင်အောင် တားမလို့လား?"
ဒူဂူယန်က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်၊ "ဒါနဲ့ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ? ငါ့ချစ်သူ ရွေးတာ မင်းက လက်ညှိုးထိုးပြရမှာလား?"
ယူထျန်းဟန်က ဒူဂူယန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စုယန်ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟေ့ကောင်၊ ယောကျာ်းပီပီ တိုက်ခိုက်ကြစို့။ ရှုံးတဲ့သူက ယန်ဇီဆီကနေ ထွက်သွား၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားနည်းတဲ့သူက သူမနဲ့ မထိုက်တန်လို့ပဲ။"
"သြော်~"
စုယန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်၊ "မင်းက ယုရှောင်ဂန်းရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ တူတော်မောင် မဟုတ်လား?"
"မင်းက ယုရှောင်ဂန်းလိုပဲ အရူးပဲ။ မင်း ငါ့ကို အခု လာယှဉ်ပြိုင်ရင် ငါတို့ကြားက ရလဒ်က ဒူဂူယန်ရဲ့ သဘောထားကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မင်းသာ ရှုံးရင် ဒူဂူယန်က မင်းကို ပိုပြီး အထင်သေးပြီး ငါ့ကိုပဲ ပိုသဘောကျလိမ့်မယ်။ ငါသာ ရှုံးပြီး ဒဏ်ရာရသွားရင် ဒူဂူယန်က ငါ့ကို သနားပြီး မင်းကို ပိုမုန်းလိမ့်မယ်။"
"ဒီအခြေအနေကို မြင်ပြီး တစ်ဖက်လူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ တွေးနေတဲ့ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က ဘယ်လောက်တောင် အရူးအမူး ဖြစ်နေသလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မတွေးနိုင်ဘူး။"
လူတိုင်း:???
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဒူဂူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။
မဟုတ်ဘူးလား?
နည်းနည်း ထူးဆန်းပေမဲ့ ဒီအကြောင်းပြချက်က အလွန် ရှင်းလင်းနေတယ် မဟုတ်လား?
ယူထျန်းဟန်ရဲ့ နောက်လိုက်များမှာလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မှင်သက်သွားကြသည်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုး သူတို့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး!
ယူထျန်းဟန်ကိုယ်တိုင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
သူ လူရွှင်တော် ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ရပြီး စုယန်နဲ့ ဆက်တိုက်မလား၊ မတိုက်မလား တွေးနေမိသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်လူ ပြောတာ မှန်နေလို့ပဲ! ဒူဂူယန်ရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရင် သူနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ အရှုံးနဲ့သာ ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။
စုယန်က ဆက်ပြောသည်၊
"တကယ်တော့ မင်းက ယန်ဇီကို အလောင်းအစားတစ်ခုလို သုံးလိုက်တဲ့အချိန်ကတည်းက မင်း ရှုံးသွားပြီ။"
"သူမကို တကယ် ချစ်တယ်ဆိုတာ သူမကို လေးစားတာပဲ။ သူမ ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ အဲဒါက တခြားအရာထက် ပိုအရေးကြီးတယ်။"
"မင်း..."
ယူထျန်းဟန်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး စုယန်ကို ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ သတ်လိုက်တာပဲ။
သောက်ကျိုးနည်း။
ဒီကောင်က တော်တော် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ!
နောက်လိုက်များမှာ လုံးဝ မှင်သက်နေကြသည်။
ဟိုကောင်၊ ဒီကောင်ရဲ့ အဆင့်က အရမ်း မြင့်တာပဲ!
စုယန်က ဒူဂူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်၊ "စမ်းသပ်ပြီးပြီ၊ ဒီကောင်ရဲ့ IQ က တကယ်ကို ပုံမှန်ပဲ။"
"ဟဟ~"
ဒူဂူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့ ရယ်မောမိကြသည်။
နောက်လိုက် တစ်ယောက်က ယူထျန်းဟန်ကို "သူ ခေါင်းဆောင်ကို ကစားနေတာ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို သတ်မယ်!"
ယူထျန်းဟန်မှာ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝိဉာဉ်ကို ထုတ်ကာ စုယန်ဆီသို့ အားကုန် ပြေးဝင်သွားသည်။
သူ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားပြီ။
ကောင်းကင်ဒိုမြို့မှာ ယူထျန်းဟန်ကို ဘယ်သူကများ အမျက်မပြေဘဲ နေရဲလို့လဲ? ဒီကောင်က သူ့ကို လာစနေရဲတယ်ပေါ့!
"စုယန်၊ သတိထား!"
ဒူဂူယန် ဝိဉာဉ်ကို ထုတ်ကာ စုယန်ရှေ့တွင် ကာထားလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားပြီး ယူထျန်းဟန်မှာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
မျောက်ငယ်လေးက ယူထျန်းဟန်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကြွားချင်တာလား?
လွင့်သွားလိုက်!
စုယန်က အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် အချိန်မဖြုန်းချင်တာ ဖြစ်သည်။ ဒိုင်မူပိုင်လိုမျိုး အသေအချာ ရိုက်နှက်မနေတော့ဘဲ လွှတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒူဂူယန်မှာ ယူထျန်းဟန် လွင့်စင်သွားတာကို မြင်တော့ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နောက်လိုက်များကို "မင်းတို့အားလုံး မထွက်သွားကြဘူးလား? အကုန်လုံး အရိုက်ခံချင်နေတာလား?" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ဒူဂူယန် စကားကို ကြားတော့ လူတိုင်း တောင်းပန်သောအပြုံးဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
စုယန်က ဒူဂူယန်ကို ကြည့်ပြီး -
"သွားကြစို့!"
"အကြီးအကဲ ဒူဂူဘိုနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ပြောဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။"
"အို အို!"
ဒူဂူယန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝိဉာဉ်ကို သိမ်းကာ စုယန်ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်လိုက်ရင်း "စုယန်၊ မင်းနဲ့ အဲဒီမျောက်ငယ်လေးနဲ့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရေး ရှိတာလဲ? သူက အရမ်း အစွမ်းထက်နေသလိုပဲ၊ ဝိဉာဉ်သားရဲလား?"
ယဲ့လင်းလင်းလည်း စုယန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မျောက်ငယ်လေးက ဝိဉာဉ်စွမ်းအားတောင်မထုတ်လိုက်ရဘဲနဲ့ ယူထျန်းဟန် လွင့်စင်သွားခဲ့တာပါ။
စုယန်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်၊ "မျောက်ငယ်လေးက ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိဉာဉ်ပဲ။ သူက ပြောင်းလဲထားတဲ့ သိူင်းဝိဉာဉ်... ယုရှောင်ဂန်းရဲ့ သိုင်းဝိဉာဉ်လိုပဲ၊ သူက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်ပြီး လွတ်လပ်တဲ့ ဉာဏ်ရည် ရှိတယ်လေ။"
"အို ဘုရားရေ?"
ဒူဂူယန်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျောက်ငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး "အရမ်း မိုက်တာပဲ!"
"ဒါဆို ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိဉာဉ်ကလည်း အဲဒီလို ပြောင်းလဲလို့ ရမလား? ငါလည်း ငါနဲ့ အတူတူ စား၊ အတူတူ ကစားနိုင်တဲ့ ဝိဉာဉ်ကို လိုချင်တယ်၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့လင်းလင်းက ဒူဂူယန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ပြီး -
"မင်းရဲ့ ဝိဉာဉ်က ကျောက်စိမ်း ဖော့စဖရပ်စ် မြွေလေ! မင်း တကယ်ပဲ ဧရာမ မြွေကြီးကို လိုချင်တာလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။