အခန်း (၇၄) -ကျွန်မ သူ့ကို အခုထိလို့ရပြီလား

နင်ရုံရုံသည် စုယန်ရဲ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ရင်း သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို လေးကိုလှုပ်ခါကာ ချီးကျူးလိုက်သည်၊ "အစ်ကို စုယန်၊ အစ်ကိုက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ!"

သူမသည် စုယန်ရဲ့ စကားလုံးအနုပညာကို တကယ်ပင် အထင်ကြီးလေးစားနေမိသည်။

ကျူကျူချင်းမှာ သူမကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်၊ ဒီ "လက်ဖက်စိမ်းလေး" ကတော့ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီးတော့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလာပြီ။ သူမအပေါ်မှာ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒိုင်မှုပိုင်မှာ ရှေ့မှ လမ်းလျှောက်နေရင်း အခါအားလျော်စွာ စုယန်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်နေသည်။ သူက စုယန်ကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ စုယန်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်စီကို ကိုင်တွယ်ထားကြသည့် ကျူကျူချင်းနှင့် နင်ရုံရုံတို့ကို ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

နင်ရုံရုံကလည်း စုယန်ကို သဘောကျနေမှန်း ဒိုင်မှုပိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ စုယန်နှင့် ကျူကျူချင်းတို့မှာ စုံတွဲဖြစ်မှန်း သိလျက်နှင့်ပင် သူမက စုယန်ကို သဘောကျနေဆဲဖြစ်ပြီး တက်တက်ကြွကြွ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်တောင် ရွံစရာကောင်းလိုက်သလဲ!

မင်းတို့ရဲ့ ရတနာခုနှစ်ပါးကျောင်းတော် မှာ ယောကျာ်းလေးတွေ ပြတ်လပ်နေပြီလား?

စကားပြောနေကြစဉ်မှာပဲ သူတို့အဖွဲ့သည် ယောက်ျားလေးဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဒိုင်မှုပိုင်က စကားစလိုက်သည်၊ "ထန်ဆန်းကို လောလောဆယ် လစ်တယ်အော်(အော်စကာ) နဲ့ အတူတူ နေခိုင်းလိုက်ပါ။ စုယန်၊ မင်း ဒီမှာရှိတဲ့ အလွတ်အခန်းတစ်ခုခုကို ရွေးလိုက်ပါ။ ဒီသစ်သားအိမ်တွေအားလုံးက ငါတို့ အကယ်ဒမီရဲ့ ယောက်ျားလေးဆောင်တွေပဲ။"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဒိုင်မှုပိုင်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်သားအိမ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်၊ "အဲဒီဘက်က မိန်းကလေးဆောင်ပဲ။ နင်ရုံရုံ၊ မင်းတို့ ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ရွေးကြပါ။"

ဒါကို ကြားလိုက်သောအခါ နင်ရုံရုံသည် ကျူကျူချင်းရဲ့ ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျူကျူချင်းရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကျူကျူချင်း၊ မြန်မြန်သွားပြီး ငါတို့ အဆောင်ကို ကြည့်ရအောင်!"

"ငါတို့ အခန်းတူတူ နေကြမယ်လေ။"

ကျူကျူချင်းသည် နင်ရုံရုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပင် မပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ နင်ရုံရုံ ဘာတွေ ကြံစည်နေမှန်း သူမ မသိဘဲ နေပါ့မလား?

"ငါက အေးစက်စက် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိတာ၊ တခြားသူနဲ့ အခန်းအတူ နေရတာ မကြိုက်ဘူး။"

နင်ရုံရုံက တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း ပြောသည်၊ "ရပါတယ်!"

"ငါတို့အားလုံးက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပဲလေ။ ရှောင်ဝူ၊ ငါတို့ သုံးယောက် အခန်းတူတူ နေကြရအောင်၊ ရင်းနှီးသွားတာပေါ့။ သွားကြမယ်!"

နင်ရုံရုံသည် ရှောင်ဝူကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကာ ကျူကျူချင်းကို နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။ ထွက်ခွာသွားရင်း နောက်လှည့်ပြီး စုယန်ကို လှမ်းခေါ်ဖို့လည်း မမေ့ပေ။

"အစ်ကို စုယန်၊ အဆောင်ကို သေချာ ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း အစ်ကို့ဆီ လာခဲ့မယ်နော်။"

သူမတို့သုံးယောက်သည် မိန်းကလေးဆောင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

ကျူကျူချင်းမှာတော့ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာကို ဆက်လက် ထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။

နင်ရုံရုံသည် သူမ၏ လက်မောင်းကို ကိုင်တွယ်ရင်း လျှောက်လာကာ စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည်၊ "ကျူကျူချင်း၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။"

"မင်းက မင်းရဲ့ ချစ်သူကို သဘောကျတယ်၊ ငါလည်း မင်းရဲ့ ချစ်သူကို သဘောကျတယ်။ ငါတို့က တစ်ဖက်တည်းမှာပဲ ရှိသင့်တာလေ၊ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ဖြစ်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား?"

လူတိုင်း:???

ရှောင်ဝူသည် နင်ရုံရုံကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်... သို့သော် ထိုယုတ္တိဗေဒ အရအမှားမရှိဟုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟုတ်တယ်။

ငါတို့အားလုံးက တစ်ဖက်တည်းမှာပဲ ရှိတာ!

ကျူကျူချင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် စကားပင် မပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဒီ "လက်ဖက်စိမ်းလေး" က သူမရဲ့ "စိမ်းလန်းတဲ့" သဘာဝကို တကယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားတာပဲ။

တကယ်ပင်။

အော်စကာမှာ ထန်ဆန်းကို အိမ်ထဲသို့ ထမ်းသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မလှမ်းမကမ်းမှ နင်ရုံရုံရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စုယန်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မနာလိုမှုနှင့် လေးစားမှုတို့ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူသည် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး ထန်ဆန်းကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကာ စုယန်ဆီသို့ ပြန်ပြေးလာပြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်၊ "ဆရာ စုယန်၊ အစ်ကိုက တကယ့်ကို ဂရန်းမာစတာ တစ်ယောက်ပါပဲ!"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးလို့ ရမလား?"

စုယန်မှာ ပြုံးလိုက်ပြီး အော်စကာ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေပါကွာ။ မင်း သင်ချင်ရင် ငါ သေချာပေါက် သင်ပေးမှာပေါ့။ အခန်းအရင် ရှာကြရအောင်။"

"သိပါပြီ!"

အော်စကာမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒိုင်မှုပိုင်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

မင်းဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေရတာလဲ အော်စကာ! သူ ပြောတာကို မကြားလိုက်ဘူးလား? သူ အဖတ်မလုပ်ဘဲ အရူးလို ကစားခံခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ "ညီအစ်ကို" ထန်ဆန်းအကြောင်း မင်း မမှတ်မိဘူးလား? "ငါတို့အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေပါကွာ" ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ မင်း ထွက်ပြေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား?

မိန်းကလေးဆောင်။

နင်ရုံရုံသည် ကျူကျူချင်းနှင့် အခန်းတူတူ နေနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကျူကျူချင်းကို စုယန်နဲ့ ထိတွေ့ခွင့် လုံးဝ မရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ကျူကျူချင်းသည် ဤအခြေအနေကို သဘောကျနေသည်။

သူမသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် တည့်တည့်ထိုင်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို လက်ကန့်လန့်ဖြတ်ထားကာ မေးလိုက်သည်၊ "ရုံရုံ၊ မင်း တစ်ခုခုကို တွေးဖူးလား? ဒီလိုလုပ်တာက စုယန်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။"

"အာ?"

နင်ရုံရုံမှာ ချက်ချင်းပင် ကြက်သေသေသွားသည်။

သူမ ဒါကို တကယ်ပဲ မတွေးမိခဲ့ပေ!

ဒါပေမဲ့... ကျူကျူချင်းက သူမရဲ့ အစ်ကို စုယန်ကို ထိတွေ့နေတာကို တွေးလိုက်တာနဲ့ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

ကျူကျူချင်းက ဆက်ပြောသည်၊ "အကယ်၍ စုယန်က မင်း ငါနဲ့ အခန်းတူတူ နေဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တာကို သိသွားမယ်၊ ငါ သူ့အနား မကပ်နိုင်အောင် မင်း တမင်တကာ တားဆီးနေတယ်ဆိုတာ သိသွားမယ်ဆိုရင် မင်းကို သူ မုန်းသွားမယ်လို့ မထင်ဘူးလား?"

"မင်း..."

နင်ရုံရုံမှာ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားကာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ရှောင်ဝူသည် ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘယ်လို ကြားဖြတ်ပြောရမှန်း မသိပေ။ ပုံမှန်ဆိုရင် အလွန်လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နင်ရုံရုံက ကျူကျူချင်းရဲ့ စကားနှစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် အသက်ရှူကြပ်သွားရသလဲဆိုတာ သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျူကျူချင်းသည် ထပ်ပြောလိုက်သည်၊ "ငါထင်တာက မင်း စုယန်ကို နားမလည်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း စုယန်နဲ့ အတူတူ နေဖို့ လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။"

"မင်း လိမ်နေတာ!"

နင်ရုံရုံက ပြန်လှန်ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းက အစ်ကို စုယန်ကို ငါ့ထက် နောက်မှ တွေ့တာပါ။ ငါက နော်ဒင်းမြို့ပြင်မှာ သူ့ကို အရင်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာ။"

"ဟဟ။"

ကျူကျူချင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "သူက ငါ့ကို ကယ်ဖို့ သွားခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား?"

ဒါကို ကြားလိုက်သောအခါ နင်ရုံရုံမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ငိုချင်လာတော့သည်။

သူမရဲ့ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ သူမ အရမ်းကို နစ်နာသည်ဟု ခံစားရသည်!

ရှောင်ဝူသည် အခြေအနေ မကောင်းမှန်း မြင်လိုက်ရပြီး ကျူကျူချင်းကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်၊ "ကျူကျူချင်း။"

ကျူကျူချင်းသည် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်မပူရန် အချက်ပြပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "ရုံရုံ၊ ငါက အခု စုယန်ရဲ့ ချစ်သူပဲ။ မင်းက သူ့ကို သဘောကျပြီး လိုက်လျောဖို့ ကြိုးစားချင်တယ်ဆိုရင် ငါ ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး၊ မင်းကိုလည်း မတားဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ သူ့နဲ့ ရင်းနှီးနေတာကို တွေးလိုက်ရုံနဲ့တင် လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေတယ်။ မင်း သူ့နဲ့ တကယ်ပဲ အတူတူ နေချင်တာ ဟုတ်မဟုတ်တောင် မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် မသိသေးဘူး။"

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး စုယန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကောင်းကောင်း သိကြပါတယ်။ စုယန်ရဲ့ ဘေးမှာ အနာဂတ်မှာ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိလာမယ်ဆိုတာလည်း ငါတို့ သိတယ်။ ဝိဉာဉ်နန်းဆောင်ရဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းတောင် သူ့ကို ရအောင်ယူဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ပေးဆပ်နေသလဲ။ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်မှာ သူပိုင်ဆိုင်မယ့် အမျိုးသမီးတွေက ငါတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်သလို၊ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း အခု လုပ်ရမှာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်စစ်ဆေးပြီး သေချာ တွေးကြည့်ဖို့ပဲလို့ ငါထင်တယ်။ ရတနာခုနှစ်ပါး‌ဂိုဏ်းရဲ့ မင်းသမီးလေးမင်းက အရမ်းမြင့်မြတ်ပါတယ် အရမ်းတော်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် မတော်သေးဘူး။ အနာဂတ်မှာ မင်းထက် တော်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်။"

"သူ့မှာ ဇနီးမယား အများကြီး ရှိတာကို မင်း လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ နောက်မှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မနစ်မြုပ်သွားရအောင် အစောကြီး လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။"

ကျူကျူချင်းရဲ့ စကားလုံးများသည် နင်ရုံရုံကို ကြက်သေသေသွားစေသည်။

ဟုတ်တယ်။

ကျူကျူချင်း ပြောသမျှ အကုန်လုံးက အမှန်တရားတွေပဲ။ သူမက ချစ်သူတောင် မဖြစ်သေးဘဲနဲ့ ကျူကျူချင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ တွေးနေပြီး ကျူကျူချင်းနဲ့ စုယန်တို့ အတူတူ ရှိခွင့်မရအောင် ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ။

အနာဂတ်ကျရင်ကော?

နင်ရုံရုံရဲ့ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ စတင်ကျလာပြီး သူမသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ငိုချလိုက်သည်။

ရှောင်ဝူသည် နင်ရုံရုံ ငိုနေသည်ကို မကြည့်ရက်တော့ဘဲ အကြံပေးသည်၊ "ကျူကျူချင်း၊ မင်း နည်းနည်းလွန်နေပြီ မဟုတ်လား?"

ကျူကျူချင်းသည် ဒါကို ကြားတော့ ရှောင်ဝူကို လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းက တကယ်ကို သစ်ကြားသီးနဲ့ ငါးတွေ ပိုစားဖို့ လိုနေပြီ။ မင်းက ငါ ရုံရုံကို ပြောနေတာပဲ မြင်တယ်၊ မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်မသုံးသပ်ဘူးလား?"

"ဒီစကားတွေက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား?"

ရှောင်ဝူသည် ဒါကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားသည်။

ဟုတ်တယ်။

စုယန်နဲ့ အကြာဆုံး သိကျွမ်းခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တာက သူမပဲ ဖြစ်သင့်တာ။ အခုတော့ ကျူကျူချင်းက သူ့ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်လာပြီ၊ နင်ရုံရုံက သူ့ကို တရားဝင် လိုက်လျောခွင့် ရနေပြီ၊ သူမကတော့ ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး!

ရှောင်ဝူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်ရည်များ စတင်ကျလာခဲ့သည်။

ကျူကျူချင်းသည် စိတ်ထဲတွင် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။

တကယ်လား? ငါ ကြိုးစားတောင် မလုပ်ရသေးဘူး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ပြိုလဲသွားပြီပေါ့။

ဒါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပဲလား?

ဒီလောက် စွမ်းရည်နဲ့ပဲ မင်းတို့က ငါ့ရှေ့မှာ နေ့တိုင်း လက်ဖက်စိမ်း စကားတွေ ပြောရဲနေတာလား?

အခုတော့ ငါ သူ့ကို ထိတွေ့တာကို တားဖို့ မင်းတို့ ရဲသေးလား ကြည့်ရအောင်။