အခန်း ၆၈။ ကျောက်ဝူကျိ တစ်ယောက် ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ တောင်းဆိုခြင်း

ကျူကျူချင်းက နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ပြီး အော်မရယ်မိအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းထားလိုက်သည်။

စုယန်တစ်ယောက် ဒိုလော့တိုက်ကြီးရဲ့ အကြောင်းတွေကို ကြိုသိနေတယ်ဆိုတာကို သူမသာ အရင်မသိထားရင်၊ စုယန်ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို တကယ် ယုံမိသွားမှာပါ။

နင်ရုံရုံနဲ့ ရှောင်ဝူတို့လည်း ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ပါ။ ဘာလို့များ မင်းက သံသယဝင်ခံရတဲ့အတွက် ဒီလောက်ထိ စစ်မှန်အောင် ဒေါသထွက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ?

ထန်ဆန်းကတော့ စိတ်ထဲမှာ ဒေါသထွက်ရမလို၊ ဘာမှလုပ်မရတဲ့အတွက် စိတ်ပျက်ရမလို ဖြစ်နေပြီး စုယန်ကိုသာ အငြိုးတကြီး ကြည့်နေမိတော့သည်။

ထန်ဆန်းရဲ့ အငြိုးပါတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့အတူ။

ဒိုင်မူဘိုင်က သူတို့ကို စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုနေရာဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှီလိုင်ခဲ့ အကယ်ဒမီရဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ကြွားလုံးထုတ် ပြောပြနေသည်။

ဒိုင်မူဘိုင် ရှီလိုင်ခဲ့အကြောင်း ပြောတာကို နားထောင်ရင်း ရှောင်ဝူတို့က စုယန်ကို တစ်ချက်စီ လှမ်းကြည့်ပြီး အတည်ပြုချက် ယူကြပေမဲ့ စုယန်ကတော့ ဘာမှပြန်မပြောပေ။

ရှီလိုင်ခဲ့ အကယ်ဒမီသာ ဇာတ်လိုက်အဖွဲ့အပေါ် အမှီမပြုခဲ့ရင် ဒီလောက်ထိ ဖြစ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဖလန်ဒါရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပြဿနာတွေအပြင် အကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းကတော့ နောက်ကွယ်မှာ ထောက်ခံပေးမယ့်သူ မရှိတာကြောင့်ပါ။

ဘာလက်နိုင်ငံက ရှီလိုင်ခဲ့ အကယ်ဒမီကို စပွန်ဆာပေးချင်ပေမဲ့ ကျောင်းဆင်းတဲ့ ကျောင်းသားတွေက တော်ဝင်မိသားစုကို သစ္စာခံရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်ကြောင့် ဖလန်ဒါက ငြင်းပယ်ခဲ့တာပါ။

ဖလန်ဒါ ငြင်းတာ မှန်ပါတယ်။ သူသာ ဘာလက်နိုင်ငံရဲ့ စပွန်ဆာကို လက်ခံလိုက်ရင် ဒီကျောင်းက သူ့အတွက် ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောင်းသားတွေက တော်ဝင်မိသားစုအတွက် အသက်ပေးရုံတင်မကဘဲ ဖလန်ဒါတို့လည်း နောက်ဆုံးမှာ ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်လာမှာပါ။

နောက်ကွယ်က ထောက်ခံပေးမယ့် ဂိုဏ်းမရှိဘူး၊ အာဏာရှင်တွေရဲ့ ခွေးအဖြစ် မခံချင်ဘူးဆိုရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ကျရှုံးဖို့ပဲ ရှိတာပါ။

ဒါကလည်း ဘယ်နေရာမဆို၊ ဘယ်လုပ်ငန်းခွင်မဆို ရှိတဲ့ စာမပါတဲ့ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုပါပဲ။

မင်းက သူတို့အတွက် အလုပ်မလုပ်ရင် သူတို့က မင်းကို ထောက်ခံမှာ မဟုတ်တဲ့အပြင်၊ ဖိနှိပ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ဦးမှာပါ။

ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးကို ဒီနေရာမှာတော့ "မွန်မြတ်ခြင်း" လို့ ခေါ်ကြပြီး ရှေးခေတ်တုန်းကတော့ "မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေရဲ့ လက်ဝါးကြီးအုပ်ခြင်း" လို့ ခေါ်ကာ ခေတ်သစ်မှာတော့ "အရင်းရှင်စနစ်" လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။

ပိုပြီး ရက်စက်တာကတော့ ဒါပါပဲ -

ကမ်းစပ်ကို အရင်ရောက်သွားတဲ့သူတွေက ကျောက်ခဲတွေကို ကောက်ပြီး ရေထဲမှာ ကျန်နေသေးတဲ့သူတွေကို ခေါင်းပေါ်ကို ထုပြီး သတ်ပစ်လိုက်တာပါ။

ခေါင်းဖော်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သတ်ပစ်ခံလိုက်ရတာပဲ

အရင်းရှင်စနစ်တောင် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ရင် မျက်ရည်ကျလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ?

ဒီပြဿနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဟွမ်ချောင်က အဖြေပေးပြီးသားပါ။

"ကိုးလပိုင်း ကိုးရက်နေ့မှာ ဆောင်းဦးရောက်လာပြီး ငါ့ပန်းတွေ ပွင့်လာတဲ့အခါ တခြားပန်းအားလုံးက သေသွားလိမ့်မယ်။ မွှေးပျံ့တဲ့ရနံ့က ချန်အန်းမြို့ တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြို့တစ်မြို့လုံး ရွှေရောင်သံချပ်ကာတွေနဲ့ တောက်ပနေလိမ့်မယ်။"

ဂရုထဲက မက်ဆေ့ချ်များ။

【 "နွေဦးလေတိုက်လို့ ပြန်ပေါက်တဲ့မြက် - စုယန်၊ ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က သိချင်နေတယ်၊ ထန်ဆန်းက ထန်ဟောက်ရဲ့သား မဟုတ်တော့ဘူးလို့ သတ်မှတ်လို့ရမလား? 】

【 ယန်ဇီက ငှက်မဟုတ်ဘူး : ဒီအကြောင်း ပြောနေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ? ဘာလို့ အဲ့ဒါကိုပဲ အစွဲအလမ်းကြီးနေတာလဲ? 】

【 ဟူလီနာ - ကြည့်စမ်း၊ အားလုံးရေ၊ သူမမှာလည်း သူငယ်ချင်း ရှိတာပဲလား? တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ! 】

【 ရတနာခုနှစ်ပါးမင်းသမီးလေး - ထန်ဆန်းက ကူးပြောင်းလာတဲ့ ထန်ဆန်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ထန်ဟောက်ရဲ့သား ထန်ဆန်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီမေးခွန်းက တကယ်ပဲ အဲ့လောက် အရေးကြီးလို့လား? 】

【 ငါကမိဘမဲ့တစ်ယောက် - သူမက ထန်ဆန်းရဲ့ အထောက်အထားကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေတာ၊ ထန်ဆန်းနဲ့ သူမရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ထန်ဟောက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းပုံရတယ်။ 】

【 ဂရုအဖွဲ့ဝင်နံပါတ် ၉- ဒါကို ခန့်မှန်းရတာ လွယ်ပါတယ်။ ထန်ယွဲ့ဟွာထက်တောင် ထန်ဆန်းရဲ့ အထောက်အထားကို ပိုဂရုစိုက်နေတဲ့သူဆိုတာ—မင်းတို့ ဘယ်သူလို့ ထင်လဲ? 】

【 **ယန်ဇီက ငှက်မဟုတ်ဘူး** - ထန်ဆန်းရဲ့ အမေ! 】

【 **အားလုံး** - ??? 】

အာရင် က အံ့အားသင့်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်!

အိုဘုရားသခင်? သူမရဲ့ အထောက်အထားက ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် ပေါ်သွားတာလား။

【 ဂရုအဖွဲ့ဝင်နံပါတ် ၉- ယန်ဇီ၊ မင်း စိတ်အေးအေးထားလို့ မရဘူးလား? ထန်ဆန်းရဲ့ အမေက သေသွားတာ ကြာပြီလေ။ သူမက သေရာကနေ ပြန်ရှင်လာနိုင်မလား? 】

【 လျိုအာ့လုံ - 'သူ့အမေ' လို့ ခန့်မှန်းတာကလွဲရင် တခြား ဘာထူးဆန်းတာ ရှိလို့လဲ? 】

【 ယန်ဇီက ငှက်မဟုတ်ဘူး - သူ့အဘွားလား? သူ့အမေဘက်က အဘွားလား? 】

【 **ဂရုအဖွဲ့ဝင်နံပါတ် ၉** - ထန်ယွဲ့ဟွာက ဂရုထဲမှာ ရှိနေလို့ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်း သူ့အဒေါ်ကိုပါ ထပ်ပေါင်းခေါ်ရဦးမှာ! 】

【 ထန်ယွဲ့ဟွာ** - နွေဦးလေတိုက်လို့ ပြန်ပေါက်တဲ့မြက် "၊ ပါးစပ်မလျှိုရင် ပျက်စီးတတ်တယ်၊ မင်း မမေးတာ ပိုကောင်းမယ်။ 】

မျိုးစေ့ကမ္ဘာ

အာရင်က မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ပါးစပ်မလျှိုရင် ပျက်စီးတတ်တယ်ဆိုတာ သူမ သိပေမဲ့ မမေးဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား? သူမ မလုပ်နိုင်ဘူး!

တခြားသူတွေက ထန်ဆန်းရဲ့ အထောက်အထားကို ဂရုမစိုက်ရင်တောင် အာရင်က ဘယ်လိုလုပ် ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ? ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာရင်က တကယ်ပဲ သူ့အမေ ဖြစ်နေလို့လေ!

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အာရင်က သူမရဲ့သားလေး အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးကို ကိုင်စွဲထားပေမဲ့ အဖြေကတော့ အရှင်းသား ဖြစ်နေပါပြီ။

【 စုယန် - ဒီမေးခွန်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး။ မင်းက သူဖြစ်တယ်လို့ ထင်ရင် သူပဲပေါ့၊ သူက ကျီးငှက်လိုမျိုး တခြားသူရဲ့ အသိုက်မှာ နေနေတာလို့ ထင်ရင်လည်း အဲ့အတိုင်းပဲပေါ့။ 】

【 ဘီဘီတုံ - သူမကို ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အာရင်သာ အနစ်နာခံပြီး မသေခဲ့ရင် ငါလည်း သူမက ထန်ဆန်းရဲ့အမေပဲလို့ သံသယဝင်မိမှာပဲ။ 】

【 ဘီဘီတုံ - နောက်တစ်ခါ အဆင့်မြှင့်ဖို့ ဘယ်လောက်လိုသေးလဲ? ငါ ထန်ဟောက် ဒါမှမဟုတ် ထန်ဆန်းအကြောင်း သိချင်တယ်။ "နွေဦးလေတိုက်လို့ ပြန်ပေါက်တဲ့မြက် " ရဲ့ အထောက်အထားက အဲ့ဒီကျရင် ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ 】

【 လျိုအာ့လုံ - အဘွားကြီး၊ မင်းရဲ့ တပည့်ကောင်းက ဘာလို့ မင်းလိုပဲ အချစ်ကြီးပြီး ဉာဏ်နည်းနေရတာလဲဆိုတာကို သိချင်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား? 】

【 ယန်ဇီက ငှက်မဟုတ်ဘူး - ဖြစ်နိုင်တယ်! 】

【 ဟူလီနာ- ??? 】

【 ဟူလီနာ - ယုအာ့လုံ၊ တော်လောက်ပြီ။ အမြန်ဆုံး ထန်ယွဲ့ဟွာဆီသွားပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဝိဉာဉ်ရေးရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းကိုပဲ သုတေသနလုပ်လိုက်စမ်းပါ! 】

【ထန်ယွဲ့ဟွာ - မင်းတို့တွေ ယဉ်ကျေးမှု ရှိကြရဲ့လား? 】

【 စုယန် - သုံးရက်လောက် လိုပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ အဆင့်မြှင့်ရင် ဘာအကြောင်းအရာကို သိချင်လဲဆိုတာ မင်းတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးထားကြပါ။ 】

ရှီလိုင်ခဲ့ အကယ်ဒမီ။

စုယန်နဲ့ သူ့အုပ်စုက ဒိုင်မူဘိုင်နောက်ကို လိုက်သွားရင်း ဒိုလော့တိုက်ကြီးရဲ့ အစောပိုင်းမှာ မဖြစ်မနေ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ဘော့စ် ၊ "ရွေ့လျားလို့မရသောဘုရင် — ကျောက်ဝူကျိနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ဆုံလိုက်ရသည်။

ကျောက်ဝူကျိက အိပ်ချင်မူးတူးမျက်လုံးတွေနဲ့ ထိုင်နေခဲ့သည်။ ဒိုင်မူဘိုင်က လူငါးယောက်ကို ခေါ်လာတာကို မြင်တော့ အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ပြောလိုက်သည် -

"အမ်? ဒီနှစ် စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုဆီ လူရောက်လာတာလား? ပြီးတော့ ငါးယောက်တောင်လား?"

ဒိုင်မူဘိုင်က ရှင်းပြသည် -

"ဒီငါးယောက်က စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုဆီ ရောက်လာတာတင် မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ဒုတိယနဲ့ တတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုတွေကိုပါ ကင်းလွတ်ခွင့် ရထားကြတယ်။"

ကျောက်ဝူကျိရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားသည်။ သူက ထိုင်ခုံပေါ်ကနေ ထရပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို တက်ကြွသွားသည်။

"ငါးယောက်စလုံးက ဝိဉာဉ်စွမ်းအား ၂၅ အဆင့်ထက် ကျော်နေတာပဲ၊ မဆိုးဘူး! ဒီနှစ်မှာတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ကလေးငယ်တွေ အများကြီးပဲ။"

"ဒါက စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုပဲ။ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် ရှီလိုင်ခဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ အဖြစ် တရားဝင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

နင်ရုံရုံတို့အဖွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဒီစတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုက ဘာလဲဆိုတာကို သိချင်တဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေ ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ဝူကျိက ဆက်ပြောသည် -

"ငါ့ရဲ့စမ်းသပ်မှုက မလွယ်ဘူး၊ တကယ့်တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို စမ်းသပ်မှာ။ မင်းတို့အားလုံးက ဒုတိယနဲ့ တတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုကို မဖြေဘဲ အောင်လာကြတဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေဆိုတော့ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ မင်းတို့နဲ့ ကစားပေးမယ်။"

"ငါ မင်းတို့ကို မွေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရင် မင်းတို့အားလုံး အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်။"

စုယန် စိတ်ထဲမှာတော့ အကူအညီမဲ့စွာနဲ့ပဲ ညည်းညူချင်မိသည်။

သေချာပေါက်ပါပဲ! ကျောက်ဝူကျိက ဒီလောက်တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ၊ ကြွက်ကလေးတွေရဲ့ အရိုက်ခံရမှ သူ သဘောပေါက်လိမ့်မယ်။

"မရဘူး။"

သူတို့ငါးယောက် ဘာမှပြန်မပြောခင်မှာပဲ ဒိုင်မူဘိုင်က စကားဖြတ်ပြောပြီး ငြင်းလိုက်သည်။

"အမ်?"

ကျောက်ဝူကျိက သူ့ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည် - "ဘာကို 'မရဘူး' လဲ? ကျောင်းအုပ်ကြီးက မရှိဘူး၊ ဒီကျောင်းမှာ ငါက အကြီးဆုံးပဲ။ ငါက ရတယ်ဆိုရင် ရတာပဲ။"

ဒိုင်မူဘိုင်က ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး ကျောက်ဝူကျိရဲ့ နားနားမှာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - "ဆရာကျောက်၊ ကျွန်တော် အခု ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်ပါဦး။"

ကျောက်ဝူကျိက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည် - "အသုံးမကျလိုက်တာ။ ငါတို့ ရှီလိုင်ခဲ့ရဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့မှ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုက်ခံရပြီး ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်နေရတာ။"

ဒိုင်မူဘိုင်ကလည်း စိတ်ထဲမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် -

"ကျွန်တော့်ကို အရိုက်ခံရတာက အဲ့ဒီ ငါးယောက်ထဲက စုယန်ဆိုတဲ့ကောင်။ ဆရာသာ စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှု စည်းကမ်းကို အခု ပြောင်းလိုက်ရင် သူတို့က ကျွန်တော် အကောက်ကြံပြီး လက်စားချေတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။"

ကျောက်ဝူကျိက စုယန်ကို အံ့အားသင့်စွာနဲ့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဒိုင်မူဘိုင်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်သည် -

"မင်း သေချာလား?"

"အဲ့ဒီကောင်လေးက မင်းထက်တောင် ငယ်ပုံပေါက်နေတာကို မင်းက သူ့ကို မနိုင်ဘူးလား?"

ဒိုင်မူဘိုင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ကျောက်ဝူကျိက ဒိုင်မူဘိုင်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည် - "ဒါဆိုလည်း အကောင်းသားပဲလေ၊ ငါ သူတို့ကို စမ်းသပ်ရင်း မင်းအတွက် လက်စားချေပေးလိုက်မယ်။"

ဒိုင်မူဘိုင်လည်း စိတ်ကုန်သွားတော့သည်။

"ဆရာကျောက်။"

"သူတို့အားလုံးက ရှီလိုင်ခဲ့ကို ဝင်ကြမှာ၊ ကျွန်တော် စုယန်ကို မနိုင်ဘူးလေ။ ဆရာသာ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်အတွက် လက်စားချေပေးရင် နောက်နေ့တွေမှာ ကျွန်တော် အေးအေးဆေးဆေး နေရပါ့မလား?”