အခန်း ၁၅။ ဘီဘီတုန်၊ မင်း အလကားခြောက်နေတာလား?

တကယ်တော့ဆုယန် ဒီတစ်ခါ မှားသွားပြီ။

ရှောင်ဝူ တစ်ယောက် ခုန်ပေါက်မလာခဲ့ဘူး။

ရှောင်ဝူ တစ်ယောက် လုံးဝ ကြောင်အမ်း‌ေနခဲ့တယ်။

သူမ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ရပ်နေရင်း စိတ်ထဲကနေ တိတ်တိတ်လေး တွက်ချက်နေတယ် - တန်ဆန်း က အခု အလုပ်လုပ်ရင် တစ်ရက်ကို ကြေးဒင်္ဂါးပြား ၁၀ ပြား ရတယ်၊ တစ်လဆိုရင် ၃၀၀၊ တစ်နှစ်ဆိုရင် ၃,၆၀၀။

ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ ဆိုတာ ကြေးဒင်္ဂါးပြားနဲ့ တွက်ရင် ဘယ်လောက်လဲ?

ယုန်ပေါက်စလေးသည် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဒီလိုမျိုး တွက်ချက်ဖို့ ဦးနှောက်က မမီတော့တာကို နောင်တရနေမိသည်။

ပမာဏက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။

အို။

ကြေးဒင်္ဂါးပြား ၂,၀၀၀,၀၀၀ (သန်း ၂၀) မဟုတ်လား?

တစ်နှစ်ကို ၃,၆၀၀ ရရင် ၂,၀၀၀,၀၀၀ ရဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ် ကြာမလဲ?

???

【ရှောင်ဝူ: တ... တကယ်လား၊ ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အတွက်လား?】

ဒီစာအိတ်က အရမ်းကြီးမားလွန်းတာကြောင့် ရှောင်ဝူရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေပဲ ပြည့်နေပြီး ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကိုတောင် မေ့သွားခဲ့တယ်။

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: ငါတို့က ဂရုထဲက သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ၊ အခက်အခဲရှိရင် ကူညီရမှာပေါ့။】

【ယန်ဇီကငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်: မင်းသမီးလေးက တကယ့် မင်းသမီးလေးပဲ၊ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ ကို အေးဆေးပဲ ပစ်ပေးလိုက်နိုင်တာ။】

【ကျူကျူချင်း: ဒီမင်းသမီးလေးက တကယ့် မင်းသမီး ဖြစ်ရမယ်။】

【ဘီဘီတုန်: ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ ကို အေးဆေးပဲ ပစ်ပေးလိုက်နိုင်တဲ့ မင်းသမီးလေးပေါ့? မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းဖို့ သိပ်မခက်တော့ဘူး မဟုတ်လား?】

【ငါသည် မိဘမဲ့တစ်ဦး: ဟုတ်တယ်! တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ စာအိတ်ကို ချက်ချင်း ပို့လိုက်တာကို ကြည့်ရင် ၂၀,၀၀၀ ဆိုတာ သူမအတွက် ဘာမှမဟုတ်တာ သိသာတယ်။】

【ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ယူ' မဟုတ်ဘူး: မကောင်းတော့ဘူး! မင်း အန္တရာယ်များနေပြီ၊ မင်းသမီးလေး။】

ရတနာခုနှစ်ပါးကျောင်းတော်။

နင်ရုံရုံလည်း ဒီအချိန်မှာ ကြောင်သွားသည်။

ပြီးသွားပြီ။

သူမက ရက်ရောချင်ပြီး အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်ချင်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ငွေကြေးအင်အားကို ဖော်ထုတ်မိသလို ဖြစ်သွားပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ ကို အေးဆေး ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီးပါပဲ၊ ဒါလေးနဲ့တင် ဘီဘီတုန် က သူမကို ရှာတွေ့သွားမလား?

နင်ရုံရုံ စဉ်းစားကြည့်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ ပိုသတိထားရတော့မယ်။ သူမရဲ့ အထောက်အထား ပေါ်သွားပြီး ဘီဘီတုန်ဆီမှာ အရေးယူခံရတာမျိုးတော့ မဖြစ်စေရဘူး။

【ငါကမုန်လာဥစားရတာကြိုက်တယ်: ငါကရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေးကို သေသည်အထိ ကာကွယ်သွားမယ်လို့ ကျိန်ဆိုလိုက်တယ်! ဘီဘီတုန်၊ မင်းသာ သူမကို ထိဖို့ ကြိုးစားရင် ငါ မင်းနဲ့ သေအောင် တိုက်မယ်။】

【ရှောင်ဝူ: အားလုံးပဲ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေးကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူတိုင်းနဲ့ ငါ အသေအလဲ တိုက်မယ်။】

ဒီစာကို ဖတ်ပြီး နင်ရုံရုံရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒီ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ က တန်ပါတယ်။

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: ရှောင်ဝူ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က ကောင်းတဲ့ ညီအစ်မတွေပဲ။ အခက်အခဲရှိရင် ငါ့ဆီ လာဖို့ မမေ့နဲ့၊ ငါတို့ ညီအစ်မတွေ အတူတူ ခံစားရအောင်!】

【ရှောင်ဝူ: တစ်သက်လုံး ညီအစ်မတွေပေါ့!】

စုယန်ကတော့ ဒါကို ကြည့်ပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဂရုချတ်တစ်ခု စဖွင့်ပြီး အစပြုလက်ဆောင်တွေ မပါဘဲနဲ့ သူက ဂဏန်းတစ်ကောင်တောင် မစားရသေးဘူး။

ဒီ ယုန်မလေး ရှောင်ဝူက ဗိုက်ဝနေပြီလား?

ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့။

ဒီ ယုန်မလေး ရှောင်ဝူ ဟာ ဒီနေ့ကစပြီး မုန်လာဥနီ လွတ်လပ်စွာစားခွင့်ရသွားပြီ။

သေစမ်း။

ဒီ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ က အတုတွေ ဖြစ်ရမယ်!

စုယန် အရမ်း မနာလို ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာ တခြား အမျိုးသမီး အဖွဲ့ဝင်တွေလည်း နောင်တရနေကြသည်။

ရှောင်ဝူ ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဒီလောက် လွယ်ကူမှန်းသာ သိရင် သူတို့တောင် တိုက်ရိုက် လုပ်ခဲ့မှာ။

အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို သိမ်းသွင်းဖို့ ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀?

ဒါက တကယ့်ကို အမြတ်ကြီး အမြတ်ပဲ!!!

【ဘီဘီတုန်: အကျိုးကျေးဇူးတွေအကြောင်း ဆက်ပြောကြရအောင်။ ငါ့ရဲ့ ရင်ခုန်သံကို မြန်စေမယ့်အရာဆိုတာ ဘာမှ မစဉ်းစားတတ်ဘူး။】

ဘီဘီတုန်သည် ဆုယန်ဆီမှာ အပြောခံထားရတော့ ဂုဏ်သိက္ခာပြန်ယူဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

【ကျူကျူချင်း: ဝိညာဉ်အရိုး?】

【ယန်ဇီကငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်: ဘီဘီတုန်မှာ ဝိညာဉ်အရိုးတွေ လိုအပ်မယ် မထင်ဘူး။ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကိုတောင် ရင်ခုန်စေမယ့်အရာဆိုတာ ငါလည်း မစဉ်းစားတတ်ဘူး။】

【ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ယူ' မဟုတ်ဘူး: တောက်~】

【စုယန်: @ဘီဘီတုန်၊ မင်း အလကား ကြွားနေတာလား?】

【စုယန်: ရိုးရိုးပြောရရင် မင်းက တန်ဆန် ဘုရားဖြစ်လာဖို့ လမ်းကြောင်းမှာ ခြေနင်းပြားတစ်ခုပဲ။ဒါကို ဘာမှ မရင်ခုန်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား? ရက်ခ်ရှာနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်လေး ရထားတာနဲ့တင် မင်းက ဒီလောက်တောင် ဝါကြွားနေတာလား။】

【စုယန်: ထန်ဆန်း ရဲ့ နတ်ဘုရား စမ်းသပ်ချက်မှာ နတ်ဘုရားပေးတဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်းဆုတွေ အများကြီး ရတယ်၊ မင်း ဘီဘီတုန် ကတော့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားရာထူး စမ်းသပ်ချက်အတွက် ဘာမှ မရဘူး။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကလည်း ဆိုးရွားတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ ဖိနှိပ်ခံထားရတာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိသင့်တယ် မဟုတ်လား?】

【စုယန်: နောက်ပြီး တန်ဆန်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားဘုရင် အဆူရာနတ်ဘုရား ရှိတယ်။ မင်းမှာကော နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲ? မင်းရဲ့ ရက်ခ်ရှာနတ်ဘုရားက တကယ်ပဲ တတ်နိုင်လို့လား? ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်အာရုံက အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းလာပြီး မင်းကို ရိုက်နှက်တုန်းက မင်းရဲ့ ရက်ခ်ရှာနတ်ဘုရားက အသံတောင် မထွက်ရဲဘူးလေ။】

【ဘီဘီတုန်: ???】

【အားလုံး: ???】

【စုယန်: ဘီဘီတုန်၊ ဒါကို မှတ်ထားပါ - သူတို့ရှေ့မှာတော့ မင်း ဟန်ဆောင်လို့ ရချင်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာတော့ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် အရုပ်ဆိုးမှုကို တစ်မိနစ်အတွင်း ငါ ဖော်ထုတ်ပစ်မယ်။】

ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ!"

"ဒီအောက်တန်းစားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရန်လိုပြီး ပြောနေရတာလဲ?"

"ငါ သူ့ကို ဘာသွားလုပ်မိလို့လဲ?"

ဟူလီနာသည် အနည်းငယ် ဝေဝါးစွာဖြင့် "ဆရာမ၊ ဒါက ဆရာမ သူ့ကို မယုံလို့ သူက အထင်သေးခံရတယ်လို့ ခံစားရလို့များလား?"

ဘီဘီတုန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားသည်၊ "မထင်ပါဘူး။ ငါ အရင်က သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်တုန်းက သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး။"

"သူ ပြောသလိုသာ တကယ်ဆိုရင် ဒီ တန်ဆန်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အဆူရာနတ်ဘုရား ရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ အရမ်း အန္တရာယ်များပြီ။"

ဘီဘီတုန် တစ်ယောက်တောင် ရွှေဒင်္ဂါးပြား ၂၀,၀၀၀ လွဲချော်သွားလို့ ဆုယန်က ဒေါသတွေကို သူမအပေါ်မှာ လာပုံချနေတာကို သူမ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟူလီနာ ခဏစဉ်းစားပြီး "ဆရာမ၊ သူ ဆရာမကို ခြောက်လှန့်နေတာ ဖြစ်နိုင်မလား?" ဟု မေးသည်။

【ဘီဘီတုန်: မင်း ငါ့ကို ခြောက်လှန့်နေတာလား? ငါ ဘီဘီတုန် က ကြောက်စိတ်နဲ့ ကြီးပြင်းလာတာ မဟုတ်ဘူး!】

【ဟူလီနာ: ကျွန်မတို့ လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး တန်ဆန်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ခိုင်းမယ်။】

【စုယန်: ထန်ဆန်း က ယူရှောင်ကန်း ရဲ့ တပည့်၊ ယူရှောင်ကန်း သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြဖို့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ ထန်ဆန်း ကို သတ်လိုက်ရင် သူ့ဖခင်ကို သတ်တာထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားလိမ့်မယ်။ သူ မင်းကို တစ်သက်လုံး မုန်းသွားလိမ့်မယ်။】

【စုယန်: ဘီဘီတုန်၊ ယူရှောင်ကန်း မင်းကို တစ်သက်လုံး မုန်းသွားမှာကို မင်း တကယ်ပဲ လက်ခံနိုင်မှာလား?】

ပုပ်ရဟန်းမင်း နန်းတော်အတွင်း၌။

ဘီဘီတုန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဟူလီနာသည် ဘီဘီတုန်ကို ဝေဝါးတဲ့ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း၊ သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်က ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "ဆရာမ၊ တုံ့ဆိုင်းသွားတာလား?" ဟု မေးသည်။

"ငါ..."

ဘီဘီတုန် ပါးစပ်ဟလိုက်ပေမယ့် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

【ငါသည် မိဘမဲ့တစ်ဦး: တကယ်လား?】

【ငါသည် မိဘမဲ့တစ်ဦး: ဒါဆို အကောင်းသားပဲ! ဝမ်းသာစရာ နှစ်ဆပဲ၊ ယူရှောင်ကန်းကိုပါ အတူတူ သတ်ပစ်မယ်!】

မင်းသား၏ နန်းတော်အတွင်း၌။

ချန်ရန်ရွှယ် သည် ဒါကို မြင်ပြီး ဝမ်းသာလွန်း၍ သေတော့မတတ်ပင်။

သဘောတူတယ်၊ ဝမ်းသာစရာ နှစ်ဆ။

ဒါပေမဲ့

ဂရုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ချက်ချင်း ကန့်ကွက်လာသည်။

【ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ယူ' မဟုတ်ဘူး: မင်း မလုပ်ရဲဘူး!】

【ဘီဘီတုန်: မဖြစ်ဘူး!】

【ငါက မိဘမဲ့တစ်ဦး: မင်း၊ 'ယူ' ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ မင်းက ဘာဆိုင်လို့လဲ... အော် ဟုတ်သားပဲ! မင်းက အပြာရောင်မိုးကြိုးနဂါးမျိုးနွယ်စုက၊ 'ယူ' ဆိုတဲ့ နာမည်ပဲ။】

【ငါကမိဘမဲ့တစ်ဦး: ဘီဘီတုန်၊ တန်ဆန် က ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ရန်သူပဲ။ မင်း အခု မသတ်ရင် သူ မင်းကို သတ်လိမ့်မယ်! မင်းရဲ့ သမီးကို သတ်လိမ့်မယ်! ယူရှောင်ကန်း ကြောင့် မသတ်ဘဲ နေမှာ သေချာလား?】

ဝမ်းသာနေတဲ့ ချန်ရန်ရွှယ် ရဲ့ မျက်နှာသည် ဒီစကားကြောင့် မည်းမှောင်သွားသည်။

သေစမ်း!

ဒီ မိန်းမယုတ်၊ တန်ဆန်းနဲ့ ယူရှောင်ကန်း ကို ကာကွယ်ရဲရင် သူမ ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။

【ယန်ဇီကငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်: 'အချစ်ရူး' ဘီဘီတုန် ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူမ တကယ်ပဲ 'မဖြစ်ဘူး' လို့ ပြောလိုက်တာလား?】

【ရတနာခုနှစ်ပါးရဲ့ မင်းသမီးလေး: ဒီလိုဆိုရင်တော့ ထန်ဆန်း ဝိညာဉ်ခန်းမကို ဖျက်ဆီးဖို့ သိပ်လွယ်သွားတော့မှာပဲ။】

【ရှောင်ဝူ: ကျွန်မ ပြောစရာ ရှိပေမယ့် မပြောရဲဘူး။ ပြောလိုက်ရင် ဘီဘီတုန် ငါ့ကို လာရှာမှာ ကြောက်လို့။ အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်တာပဲ!】

【ကျူကျူချင်း: ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိတယ်၊ ဘီဘီတုန်ရဲ့ သမီး ချန်ရွှင်ရွှဲ့ က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ? ဘာလို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ?】